Gruby, łysy, biały gość.
Dobry wieczór! Nazywam się Greg Davies.
Witam w całkiem nowym sezonie Taskmastera.
Przez osiem odcinków, piątka komików
łamane przez prezenterów, łamane przez aktorów
weźmie na klatę absurdalne zadania,
desperacko pragnąc tej prawie dokładnej repliki
mojej starej, obwisłej głowy...
i ogłosi się zwycięzcą sezonu.
Ale kim są ci ludzie? Cóż, nie przedłużajmy,
poznajmy naszych nowych rywali. To...
Hugh Dennis!
Joe Lycett!
Lolly Adefope!
Mel Giedroyc!
I Noel Fielding!
I czwarty sezon z rzędu, asystuje mi i siedzi obok mnie...
- Mały Alex Horne. - O!
Czym się zajmowałeś, Alex, odkąd się ostatnio widzieliśmy?
Cóż, oczywiście nowym planem zdrowotnym,
stąd te nogi. Teraz mam ładne nogi.
Ładne nogi.
Uprawiam sport ze znajomymi mojego ojca.
- Tak? - O dziwo.
Znowu kumplujesz się ze znajomymi swojego ojca?
Tak.
Chciałem powiedzieć "znajomymi, którzy są ojcami jak ja",
ale powiedziałem "znajomymi ojca", więc zostańmy przy tym.
I często trenujmy...
Najczęściej trenujemy skok o tyczce, więc złożyliśmy się...
bo to nie tylko tyczki,
musimy też wynająć limuzynę do transportu tyczek.
Ale teraz możemy wskakiwać w wyższe miejsca, niż wcześniej.
- Racja. - Wskakujemy.
Coś, czego od dłuższego czasu chciałeś dokonać.
Dziękuję, tak.
Chyba mamy zacząć od zadania nagrodowego, tak?
Tak, bo grają nie tylko o końcowe trofeum,
ale w każdym odcinku, kusimy ich nagrodami,
o które grają i zdobywają pod koniec każdego programu.
Dzisiaj poprosiliśmy ich o przyniesienie...
najciekawszego autografu na najciekawszym warzywie.
[śmiech]
Piorunujący początek sezonu.
Piorunujący!
Okej, zacznijmy od lewej do prawej.
- Hugh Dennis? - Tak.
Opowiedz nam o swoim warzywie i kto je podpisał.
Od wielu lat fascynuję się
amerykańskim ruchem praw obywatelskich.
Wow.
Chciałem zdobyć podpis Martina Luthera Kinga,
ale nie dało rady.
Więc wybrałem drugą opcję.
Którą było zdobycie autografu wielkiego
lidera ruchu praw obywatelskich, Malcolma X.
- Tak. - Na marchewce.
[śmiech i oklaski]
Miałem powiedzieć, mógłbyś zaimponować mi mniej tylko
jakbyś nie potrafił narysować "X".
[Greg] Ależ niespodzianka, nie potrafisz!
Nie narysowałem tego, Malcom narysował.
Joe, jakie warzywo przyniosłeś i kto je podpisał?
Przyniosłem żółtą cukinię.
Jest na niej autograf bardzo ciekawej osoby.
Twój.
[śmiech]
Dostałem to zadanie i pomyślałem, "Nie uznasz przecież,
że twój podpis nie będzie najlepszy".
Poprosiłem więc Sarę Pascoe, żeby cię znalazła,
bo wiedziałem, że cię spotka tego dnia na rozdaniu Broadcast Awards.
Tak.
Zabrała ze sobą żółtą cukinię, którą podpisałeś.
- [Alex] Tu ją widzimy. - [Greg] Tak zrobiła.
[Joe] Nie do końca umiesz napisać własne imię, nie?
Twoja koleżanka skłamała mówiąc, że podpisuję ją na cele charytatywne.
[wszyscy] Ooo!
O-o. Och, Lycett.
Co ciekawe, nie zakwestionowałem tego.
[śmiech]
Nie kazałem jej tak mówić.
- Nie. - Powiedziała, że to na loterię warzyw.
Chcesz, żebym oddał pieniądze na cele charytatywne w twoim imieniu?
Chcę, ale tu ci to nie pomoże.
Pascoe naprawdę cię zawiodła.
To nie będę się fatygować.
Chrzanić cele charytatywne.
[śmiech]
Lolly. Warzywo, podpis...?
Przyniosłam podpisaną płytę Black Eyed Peas.
Na fasoli czarne oczko. [black eye peas]
- [śmiech] - O, super.
- Tutaj ją widzimy. - Super.
[wszyscy] Ooo!
- [Lolly] Dziękuję. - [Greg] Cała czwórka z Black Eyed Peas.
[Lolly] Cała czwórka.
[Hugh] Fasola to technicznie warzywo?
- Tak. - No.
- To nie strączek? - Nie.
To faktycznie warzywo?
Tak, właśnie podejmuję decyzję.
Dziękuję.
To pytanie nigdy nie było zadanie w groźniejszy sposób.
"To nie strączek, nie?"
Moim zdaniem jest super. Ma warstwy, podoba mi się to.
- [Lolly] Dziękuję. - [Mel] Mocne.
I nie musiałam kłamać.
I to jest ktoś, kto bierze tę rywalizację na poważnie,
stara się, nie maże tylko X na marchewce.
Wyraźna zwyciężczyni.
Mel, podpis na warzywie?
Mam, um...
Howarda na chrzanie,
- Gary'ego na dyni piżmowej, - [Greg] O, Boże.
Marka na dyni,
i Robbiego na batacie.
Nie!
Nie znalazłam Jasona, bo zaginął razem z plecakiem.
Luzik. On jest owocem. [Jason Orange - pomarańcza]
- To są podpisy zespołu Take That. - TT, a niech mnie.
- Absolutnie niesamowite. - [Noel] Wow!
[oklaski]
- [Alex] Mamy nową liderkę? - Mamy nową liderkę.
Musisz mieć coś wyjątkowego, żeby to pobić, Noel.
Mam coś dość wyjątkowego. Dosyć niezwykłe.
- [Greg] Dobra. - Mam bób.
- Świetnie. - I, um...
To David Suchet. Poirot, jak ktoś nie wie.
[Greg] Wow, wow!
[oklaski]
Będę szczery, dla mnie zabiera zwycięstwo.
- Suchet na bobie. - Zawsze ci się podobało.
I o tym jest ta rywalizacja!
Jak chcesz to zrobić? Musisz je ocenić.
- Od góry do dołu? - Nie no, jest trudno.
Oczywiście wiemy, kto jest ostatni, nie, Hugh?
I z powodu strat organizacji charytatywnej,
niestety, daję Joego na przedostatnie miejsce.
Nie okradłem organizacji charytatywnej!
Nie, ale twoja koleżanka wprowadziła ją w błąd,
przez co zginęli ludzie.
[śmiech]
- Dam Lolly na trzecie miejsce... - 3 punkty. Okej.
...bo muzyka Black Eyed Peas mnie brzydzi.
I jest mi ciężko, bo było bardzo dobre,
ale czasem to prostota...
Suchet na bobie. Bang!
I tyle, oto moje oceny.
[Mel] Jasne, spoko.
[okrzyki i oklaski]
Czas zwiększyć bieg. Jakie jest następne zadanie?
Dobrze, zaczynamy. Czas na destrukcję i desery.
O, cześć.
Nadchodzi big dog!
Ooo!
Ooo, znane terytorium.
Bardzo ładnie wyrośnięte.
O. [chichocze]
[śmieje się] "Zniszcz ten tort".
Mmm.
Ale szkoda.
"Wygrywa najpiękniejsza destrukcja".
"Masz 30 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Co mogę z nim zrobić...
Hmm. Będę potrzebował...
Potrzebuję dużo... noży.
[śmieje się]
Um, przerażające.
Budzi grozę, jak wspominasz noże i... [upiorny śmiech]
Dlaczego?
Chcesz zacząć od gościa z nożami?
Tak, Groźny Nożownik Tortowy.
[Alex] Dobra, to Hugh i noże.
[śmiech]
Pięknie.
Trochę... o, nie.
Piękno jest subiektywne, nie?
[oklaski]
- Wyglądałeś naprawdę złowrogo. - Bardzo złowrogo.
Ta radość, z którą pociąłeś to ciasto.
Jakby było ciałem.
Wtedy mówiłeś, Hugh, że zrobiłeś z niego zegar,
powiedziałeś "to jest mój showstopper", po czym wyszedłeś.
[śmiech]
Nie pamiętam wykonywania tego zadania.
W ogóle go nie pamiętam.
Dokładnie tak powiedziałby seryjny morderca.
[śmiech]
Ale to dziwne, kiedy myślę "piękno",
kiedy ktoś mówi słowo "piękno",
- O czym od razu myślisz? - Zegar.
Zegar. Od razu.
Lolly? Chcesz obejrzeć Lolly?
- Tak. - Dobrze.
[Alex] Najmłodsza uczestniczka w historii Taskmastera.
Dziękuję. Mam tylko 12 lat.
[śmiech]
- [Alex] O, super. - [Lolly] Mmm.
[Alex] Ładnie pachnie.
- [Lolly] Mmm, naprawdę ładnie. - [Alex] Naprawdę ładnie, tak.
[wszyscy] Oooo!
[oklaski]
Właśnie obejrzeliśmy potężną metaforę
różnicy wieku.
Emotikonkę, można tak ująć.
Teraz dzieciaki takie coś robią, stary.
Biorą proste ciasto i zmieniają je w coś pięknego.
Telefonami wysyłają je całemu światu.
[Greg] Bardzo fajne.
Dziękuję.
Naprawdę, nie mam niczego negatywnego do powiedzenia.
- Bardzo słodkie. - Dziękuję.
Joe. Zobaczmy, co zrobił Joe.
- Okej. Joe Lycett? - Tak.
[syczenie]
[grają Planety: Wenus Gustava Holsta]
[Joe krzyczy w zwolnionym tempie]
[śmiech]
Łuuuuuuu!
- O, to było piękne. - [oklaski]
[śmiech]
[oklaski]
- Jaka szkoda, ten ostatni moment. - Wiem!
To było naprawdę piękne.
To jakby ktoś napisał choreografię do baletu,
a potem wszedł na scenę i się zesrał.
Nie no, to było naprawdę spektakularne, Joe.
[Greg] Naprawdę.
Zostały nam jeszcze piękne tortowe destrukcje Noela i Mel.
Do zobaczenia po przerwie.
Witam ponownie w Taskmasterze,
gdzie czwórka komików i była prezenterka Bake Off, Mel...
[śmiech]
...niszczą torty.
Alex, kto teraz?
Teraz czas na Noela.
Zobaczmy, jak Noel pięknie niszczy tort.
[śmiech]
Wow.
[Noel się śmieje]
[Mel] Super.
[oklaski]
Nie no, piękne.
Tak, nie rozwaliło pralki.
Nie.
Ale przez kolejne trzy dni, ciasto
wypływało ze zlewu kuchennego.
Wydają się być... autentycznie, z jakiegoś powodu, połączone.
Oznacza to też, że moje pranie, bo robię pranie,
kiedy mi pozwalasz, piorę moje ubrania w tej pralce.
Tak.
Więc trochę moich brudnych znajdzie się w twoich szklankach.
- Trochę twoich...? - Moich brudnych.
"Trochę twoich brudnych".
[śmiech]
Tak, zapomniałem rzeczownika, trochę moich brudnych.
Chyba nie chcę twoich brudnych w moich szklankach.
Nie przypuszczałem-- nie zaplanowałem tego, tylko mówię, jak jest.
Okej.
Przepraszam za to.
Później porozmawiamy o twoich brudnych.
Na jaki cykl ją ustawiłeś?
Po prostu zwykły.
Tak, 40?
Nie próbowałem wyprać tortu.
[śmiech]
Idźmy dalej i zobaczmy Mel,
której życie tak długo było zdominowane przez ciasto.
Nie mów tego słowa na "c".
"Wygrywa najpiękniejsza destrukcja".
"Masz 30 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
[śmiech]
[śmiech i oklaski]
[okrzyki i oklaski]
Postawiłaś kreskę pod swoją karierą w Bake Off.
"Chcecie, żebym zniszczyła tort?"
"Wal się, torcie. Pa".
Jaka szkoda, że potknęłaś się, wychodząc.
- [śmiech] - [Greg] Jaka szkoda.
Miała pół godziny. Wykorzystała z tego 8 sekund.
[śmiech]
Teraz musisz je ocenić.
- Dobra. Oceniam. - Okej.
Nie no, Hugh na ostatnim miejscu.
Podobało mi się, co zrobiła Lolly, ale dam ją na czwarte.
Co?
Chyba jestem na ciebie zły, bo
tyle jeszcze życia przed tobą, Lolly.
Tak się czasem zdarza.
Tak będzie w każdym zadaniu.
Tak.
Tak jest.
Hashtag przesrane!
[śmiech]
Daję Mel na trzecie,
bo chociaż zareagowała niemal odruchowo,
w tej wściekłości było trochę piękna.
Noel, mógłbym siedzieć i oglądać to ciasto
niszczone w pralce godzinami.
- Daję go na drugie. - Dobra.
I jak mógłbym nie dać, pomimo jego braku kontroli,
pięknego pokazu fajerwerków na pierwsze?
Jej!
[okrzyki i oklaski]
Zobaczymy, jak wygląda tablica wyników, Alex?
Okej. Tablica wyników wygląda tak.
Prowadzi Noel Fielding.
[oklaski]
Kolejne zadanie, proszę, Alex.
Dobra, to ma miejsce w przyczepie na podjeździe,
w której czasem pozwalasz mi mieszkać.
To jakby zadanie ze sztuką tajemną.
- [Greg] Super. - O rany, tak.
[śmiech]
Być może właśnie słyszę listonosza.
O! Poczta dla mnie!
"Stwórz najlepszą karykaturę osoby
siedzącej po drugiej stronie zasłony".
[szeptem] Drugiej stronie zasłony...
O, tej zasłony.
"Nie możesz--" [śmieje się]
"Nie możesz patrzeć na osobę".
"Osoba może mówić tylko tak i nie".
"Dostaniesz dodatkowy punkt, jeśli odkryjesz imię i nazwisko osoby".
"Masz 10 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Cześć, jesteś za zasłoną?
[kobieta] Tak.
[oklaski]
Dobrze, że nie było limitu
pytań, które można zadać.
To byłoby zmarnowane pytanie, nie?
Kto pierwszy?
Co ciekawe, w jednej grupie dałem Joego,
Lolly, Mel i Noela razem.
[Alex] Więc...
[śmiech]
Oddzieliłeś Hugh?
- Oddzieliłem Hugh. - Ciekawe.
Tak. Ciekawe, dlaczego?
- Obejrzymy? - Tak.
Cześć.
A nie, czekaj. Nie można na to odpowiedzieć "tak" albo "nie".
Dzień dobry! Jesteś mężczyzną?
[kobieta] Nie.
Jesteś panią? Jesteś panią.
- [kobieta] Tak. - Tak!
- Jesteś szczęśliwą osobą? - Tak.
- Jesteś szczęśliwa? - Tak.
Mam na myśli ogólnie, w życiu.
- Masz duże oczy? - Tak.
- Masz brązowe oczy? - Tak.
Wyglądasz jak postać z Disneya? Ogromne oczy?
[kobieta] Nie.
- Masz brązowe włosy? - Nie.
- Blond włosy? - Nie.
- Rude włosy? - Nie.
- Białe włosy? - Nie.
- Masz włosy? - Tak.
- Karbowane? Masz karbowane włosy? - Nie.
- Masz fryzurę na boba? - Nie.
Kręcone? Falowane? Sterczące? W warkoczach?
[kobieta] Nie.
- Masz dredy? - Tak.
Jeeej!
- Nosisz chustę na głowie? - Tak.
Łuhuhu!
- Brzmisz bardzo miło. Jesteś singielką? - Nie.
- Jesteś bardzo ładna? - Tak!
- Masz na sobie naszyjnik? - Tak.
- Jest duży? - Nie.
- Jest na nim jakiś amulet? - Tak.
Uważasz, ze tracę swój czas,
- dopytując o naszyjnik? - Tak.
Dobra.
- Masz na sobie golf-- - [gwizdek]
Ach!
[gwizdek]
[Noel się śmieje]
Bardzo miło cię poznać.
Możemy podać sobie ręce przez zasłonę?
Aaa, pa! Dotknęłam cię!
[śmiech]
Żegnaj, przyjacielu.
Żegnaj.
[oklaski]
Widzę, że wznosisz swój protest o wypłacie w tym programie
na wyższy poziom, kradnąc rzeczy.
Oddałem to wszystko na cele charytatywne.
Po tym, jak je podpisałem.
- Zobaczmy jakieś obrazki. - Dobra, tu mamy wszystkie cztery.
[rozproszony śmiech]
Muszę wspomnieć, że Noel zadecydował nie użyć płótna.
Użył deski do krojenia.
[śmiech]
Jakiś powód tego? Właściwie wyglądała?
Coś mi mówiło, żeby wybrać naturalny podkład,
zamiast papieru, który jest raczej biały i szokujący.
Wybrałem coś przyjemniejszego dla oka.
Co myślisz o rysunku Mel?
Cóż, ja...
[śmiech]
Uważam, że jest absolutnie nienormalny.
[śmiech]
Nie no, nawet jako karykatura, przeraziłby wszystkich.
Narysowałam uszy w totalnie złym miejscu.
- [Greg] O, to są uszy? - [Mel] To uszy!
Uznałem, że to okropne rany.
Po przerwie zobaczymy, jak poszło tragicznie oddzielonemu Hugh,
poza tym dowiemy się, czy któreś z nich odkryło imię tajemniczej modelki.
Witam ponownie w Taskmasterze,
programie, gdzie piątka znanych ludzi
walczy o zwiędłą cukinię, którą kiedyś pomazałem.
Alex, karykatury z przyczepy?
Właśnie tak. Do tej pory, zobaczyliśmy Joego, Lolly, Mel i Noela
malujących kobietę, której nie widzieli.
Nie wiemy, jak wiernie ją odwzorowali,
ani jak Hugh podszedł do tego zadania.
- Zadania. - Zadania.
- Gotowy? - Tak!
Zobaczmy Hugh.
Nie mogę patrzeć na tę osobę.
Mogę wyjść z przyczepy?
Dlaczego chcesz wyjść z przyczepy, Hugh?
[publiczność] Ooo!
Teraz podniosę zasłonę i cię odsłonię.
Nie patrzę na ciebie.
Patrzę na ciebie w lustrze.
Podnoszę zasłonę.
- [Alex] 3 minuty. - Okej.
Podniosę znowu, bo nie bardzo pamiętam, co się działo.
Zostały ci 2 minuty, Hugh.
[Hugh] Okej.
Dobra, zrobię tak...
To nie bardzo jest karykatura, nie? To... [śmieje się]
Szybko spojrzę na ramię.
Znowu podnoszę.
[Alex] 10 sekund.
Chyba już skończę.
[gwizdek]
Tak, jakbyś mógł kończyć. Dziękuję, Hugh.
- [Hugh] Podobało mi się. - Mogę szybko spojrzeć w lustro?
Chyba patrzę na ciebie.
Nie, nie, to nie-- Nie patrzysz na mnie.
Patrzysz na obraz mnie.
Wygląda jak ty.
Tak, nie, ale to obraz mnie.
To jak oglądanie filmu. Dokładnie ta sama zasada.
- Patrzę na ciebie. - Nie patrzysz.
Nie patrzę na siebie.
Teraz patrzysz na mnie.
Teraz patrzysz w lustro.
Teraz patrzysz na mnie.
Teraz patrzysz w lustro.
- Na co teraz patrzysz? - Wróciłem do szkoły.
Okej.
Nie możesz mnie dotknąć, nie, robiąc tak?
O, nie. Dotknąłem lustra.
Dotknąłeś lustra.
Widzę, o czym mówisz.
- Więc to nie ja. - Tak, to ty.
Nie, to nie ja. To obraz.
[śmiech i oklaski]
Nie wiem. Naprawdę nie wiem, co o tym myślę.
Kiedy nam się miesza, słuchamy Michaela Jacksona, nie?
A on patrzył na "człowieka w lustrze", nie patrzył na
- "Michaela Jacksona w lustrze". - Nie.
- Więc chyba jest w porządku. - Tak, ja...
To byłaby gówniana piosenka,
"Patrzę na siebie w lustrze".
[śmiech]
"Proszę się, żeby zmienił swoje zachowanie".
Ale oczywiście, nie zmienił swojego zachowania, nie?
[publiczność] Ooo! [śmiech]
Tyle powiem, dalej nie jestem pewny, czy to zaliczyć...
Jeśli rysunek modelki Hugh jest spektakularny...
wtedy myślę, że możemy to zaliczyć.
Dobra, chcesz zobaczyć najpierw, jak wyglądała?
- Pewnie, tak. - Okej, to ona.
[Alex] Okej?
I chcesz zobaczyć ją obok rysunku Hugh?
Nie podejrzewam, że ta kobieta wyglądałaby
mniej charakterystycznie niż kobieta w lustrze.
Tak, cóż, Hugh spojrzał na jej obraz
w lustrze kilka razy, i narysował to.
[śmiech]
[Hugh] Oto i ona.
[oklaski]
Zdaję sobie sprawę...
[śmiech]
- [Hugh] Siedziała bokiem. - [Greg] Tak.
O tak, to ci wyszło.
Tak, tak.
Ale dowiedzieliśmy się, Hugh, że dla ciebie,
obraz w lustrze zmienia czarnoskórą kobietę...
w grubego, łysego, białego gościa.
[śmiech]
Pod wieloma względami, to jest historia Michaela Jacksona.
[śmiech i oklaski]
Jest super.
Pod wieloma względami, to jest najlepsze, co widziałem w tym programie.
Chcesz zobaczyć całą piątkę, żebyś mógł je ocenić?
Nie muszę decydować, kto będzie ostatni.
To niesprawiedliwe. Znowu?
Dobra, tu mamy całą piątkę, Greg.
Okropne!
Wszystkie są okropne.
[Alex] Pierwsze miejsce?
[Greg] Cóż, na pierwsze miejsce dam Noela,
bo to niezły rysunek, wiesz.
Dobra robota, Noel.
Na drugie miejsce dam Joego,
- [Lolly] Co?! - Bo trochę przypomina człowieka.
[Greg] Na trzecie dam uschnięte dziecko Lolly.
Obrzydlistwo z płaską twarzą Mel.
I... no, wiecie...
Gdzie indziej mogę dać grubego, łysego, białego gościa Hugh...
jak nie na ostatnie miejsce?
Sprawiedliwe.
Alex, jeszcze nie znamy nazwiska modelki,
ale dostaną dodatkowy punkt za odkrycie jej nazwiska.
Poszło im tak. Zobaczmy.
Twoje imię zaczyna się na samogłoskę?
[kobieta] Nie.
Zaczyna się na literę w pierwszej części alfabetu?
[kobieta] Tak.
- Zaczyna się na B? - Nie.
Okej, przejdę przez litery alfabetu.
- D? - Nie.
- E? - Nie.
- F? - Nie.
- G? - Nie.
- H? - Nie.
- I? - Nie.
- J? - Tak.
J...
- Jemima? Jemma? - Nie, nie.
- Joanna? - Nie.
- Jas? Jasmine? - Nie.
- Julie? - Nie.
- Julia? - Nie.
Skończyły mi się imiona. [śmieje się]
Eee...
- [Lolly] Nie Jemima. - Nie.
- Jennifer? - Tak.
- Jennifer Coolidge! - Nie.
- Twoje nazwisko zaczyna się na A? - Nie.
- Geraldine? - Nie.
To na G. [śmieje się]
- U, V... - Nie, nie.
- W? - Tak.
"J.W."
Jonty Williams.
[Jennifer] Nie.
- Zaczyna się na L? - Nie.
- N? - Nie.
- M? P? - Nie.
[gwizdek]
- Jasmine? - Nie.
[gwizdek]
[Noel się śmieje]
Jak ma na imię?
- E, Helen... - Tak?
Robertson.
Możesz napisać swoje imię i nazwisko?
- [Jennifer] Tak. - Dziękuję.
Proszę. Oto one.
Jennifer Christine Wright.
Dziękuję, Hugh.
[okrzyki i oklaski]
- [Mel] Nieszablonowo. - [Hugh] W końcu!
Coś się opłaciło!
[śmiech]
Wow.
Jennifer Christine Wright.
Mel też je w końcu odkryła, tylko zgadując.
Tak?
Twoje pierwsza dwa zgadnięcia na "J" to Jocasta i Jonty.
[śmiech]
Podczas gdy Lolly...
Tak, Lolly...
Zgadłaś Jennifer, i natychmiast pomyślałaś...
Coolidge.
[Greg] Jennifer Coolidge, bang.
Ona grała mamę Stiflera w American Pie, tak?
[śmiech]
"To Jennifer..."
"To musi być mama Stiflera z American Pie".
"O, Jennifer. Na pewno będzie łatwo".
Noel odkrył, że to piękne imię i na tym zakończył.
Bez dodatkowych punktów.
- Zgadłam Wright? - [Alex] Tak.
- Jennifer Wright, zgadłam to? - [Alex] Tak.
- Fajny, ekstra punkt. - Super.
Pasuje do reszty twoich wyśmienitych punktów.
Kto jeszcze dostał dodatkowy punkt?
- Tylko Hugh. - Tylko Hugh?
Teraz w sumie mam 5.
Tak, teraz w sumie ma 4.
[śmiech]
- Tu widzimy tablicę wyników. - Myślałem, że mam więcej niż 4. Nie?
- [Hugh] Och, okej. - [Alex] Tylko 4, obawiam się.
Zostało nam jedno zadanie.
Dobrze. Możemy je zobaczyć?
Tak. Wiąże się z przewracaniem kaczek.
Uuuu.
Cześć!
Aaa. Och...
[Alex] Cześć, Mel.
- [Alex] Super. - To moje taskmasterskie salutowanie.
- Cześć. - [Alex] Cześć, Lolly.
"Przewróć wszystkie gumowe kaczuszki".
O, mój Boże. [śmieje się]
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas jest liczony od momentu przewrócenia pierwszej kaczuszki".
Teraz nie muszę się martwić czasem, bo się jeszcze nie zaczął?
Dobra, okej.
To przez mój strój? Dlatego to ma miejsce?
[Alex] Tak.
Pewnie myślą, że jestem ich przywódcą.
Cześć wam.
[oklaski]
Tak, kiedy pojawi się przywódca kaczek,
będzie to gość ze szkieletem na kombinezonie nuklearnym.
Najpierw obejrzymy Joego.
Muszę powiedzieć, musieli przewracać za liną.
Ale mogli chodzić przed linę, żeby
ustawić swoją technikę przewracania. Dobra?
[Alex] Oto przewracający Joe Lycett.
Tak, z tym może coś się udać.
No. Trochę kręci mi się w głowie.
Czy to...?
O, nie gadaj!
- [śmiech] - Niezły rozbieg...
Leci dalej!
O, Boże! Kula do kręgli!
Tam jest cholerna kula do kręgli!
Ho-ho-ho-hoo!
O to chodzi.
"Klęska przygotowań to przygotowanie do klęski".
Czas rusza, kiedy spadnie pierwsza kaczka?
- [Alex] Tak. - To, właściwie...
Możliwe, że będzie po wszystkim w kilka sekund.
Taki jest plan.
Tak, tak, tak!
O rany, o rany.
[śmiech]
Aaa!
Tak, tak, tak, tak!
Aa!
- [śmiech] - Kuźwa.
Aa!
Ach!
- [okrzyki i oklaski] - TAK! TAK!
O, Boże. Czuję, że żyję.
[oklaski]
Niesamowite, jak szybko można przejść
z prawdziwego planowania...
Przez jakieś dwie minuty, to było jak odcinek Drużyny A.
"Użyję tych przyrządów!", a potem...
oglądamy kogoś przechodzącego przez załamanie nerwowe.
[śmiech]
Ale był skuteczny.
Tak, przewrócił wszystkie w 1:56,
po czym powiedział, że jest bardzo zadowolony ze swojego występu.
Wow. Cudownie.
1:56. Nie wiem, jak poszło innym, ale wygląda na dobry wynik.
Wtedy byłem zadowolony.
Pomyślałem, że teraz zobaczymy Hugh.
A, super.
Rozciąga się, ten sznurek, nie?
[Alex] Czas ruszył.
[Alex] Zatrzymuję czas.
[oklaski]
Dużo mniej zabawy, niż się spodziewałem.
I to jest magia tego programu.
Ktoś, kto wygląda jakby miał się ośmieszyć
w programie, nagle wraca do gry.
To jak Billy Elliot.
[śmiech]
Zajęło mu 8,9 sekund, szybciej od Usaina Bolta.
Ale Bolt robi coś innego, nie?
- Nie, różne dyscypliny. - Nie można ich porównać.
- [Alex] Nie. - [Greg] No.
Dobra robota.
[śmiech]
Dzięki.
Teraz czas na przerwę, ale przygotujcie się,
bo w ostatniej części programu
zobaczymy, jak Lolly, Mel i Noel przewracają kaczki,
wszyscy udadzą się na scenę na ostatnie zadanie programu,
plus szczęśliwy zwycięzca wróci do domu
z gnijącymi warzywami pomazanymi tuszem.
Cześć! Dzięki, że wróciliście.
To ostatnia część programu i ciągle musimy zakończyć jedno zadanie.
Co się działo przed przerwą, Alex?
Przewracali kaczki, Greg.
Joe był całkiem szybki, Hugh był jeszcze szybszy, a co z innymi?
Cóż, czas obejrzeć Noela i Mel razem.
[Greg] Super.
O, Boże.
- [śmiech] - [Mel się śmieje]
O, nie!
Nie mogę dobrze chwycić.
Jestem w ich pobliżu?
Cały czas się zahacza! Muszę przemyśleć jeszcze raz.
Jak mam przewrócić te gagatki?
O tak, tak, tak!
Dobra, bum.
Tak! Dwa spadły!
To niemożliwe.
Tak jest!
Kaczki...
[pisk kaczki]
Ten mnie irytuje, tamten tam.
Super.
Ooo!
Powinienem był to zrobić w pierwszej kolejności!
[Alex] Znalazłaś sposób, Mel?
Chyba tak, kochany.
Bum.
[pisk kaczki]
O, halo! Halo, machanko!
Machanko sznurkiem!
Bum.
[oklaski]
Ciekawie jest zobaczyć, jak działa ludzki umysł pod presją, nie?
Mm-hm.
Wyobrażałaś sobie pewnie, Mel, że będziesz machać tą piłką na sznurku...
I strącisz pierwszy rząd, drugi rząd, rząd na dole, i koniec.
Wszystko jednym ruchem!
Wszystko jednym ruchem, oczyma duszy mojej.
- [Greg] Tak. - Byłam Fatimą Whitbread. [lekkoatletka]
W końcu się wam udało, wykorzystując technikę
znaną jako "Dennis".
Ale też pomyśleliście,
"Będę strącać te kaczki po kolei".
Głównie wybierałem kaczki, które mi się nie podobały.
Przyzwoicie, Noel. W sumie 4:50.
- [Mel] Dobrze! - Podczas gdy Mel, 7:25,
czyli ponad 4 sekundy na kaczkę.
[śmiech]
Pomimo jej niszczycielskiej techniki z wiatrakiem.
- Została jedna osoba. - Jedna.
Lolly Adefope.
Oddzieliliśmy ją. To dobrze czy źle?
- Źle. - Och.
[śmiech]
Mogę użyć węża?
- [Alex] Rób co chcesz, Lolly. - Okej.
Wąż chyba nie daje rady.
Problem jest taki, że kaczki są za daleko.
Jak przeniesiemy je bliżej...
i użyję węża...
1... 2... 3...
Podnieście!
Świetnie.
[Alex] Będziesz próbować?
- Tak. - Mogę zaczynać czas.
[Alex] O, spadła pierwsza!
[pisk kaczki]
[Alex] Zatrzymałem czas!
[okrzyki i oklaski]
Jakby były punkty za styl,
wtedy kaczki chciałyby być strącone wodą,
więc było pięknie.
Intryguje mnie, że zorientowałaś się, że wąż nie ma wystarczającej mocy,
i sprytnie pomyślałaś, "przeniosę kaczki bliżej siebie".
Ale nie przeniosłaś ich bardzo blisko.
Bałam się, że się przewrócą.
"Nie, zrobię to w sportowy sposób".
Lubię wyzwania.
Była druga najszybsza, z 1:02.
- [Joe] O, wow! - [Mel] Nie gadaj!
[oklaski]
Więc na ostatnim miejscu jest Mel, potem Noel, Joe, Lolly,
i oczywiście Hugh, zwycięzca.
I tak przypuszczam, że będę ostatni, nie?
No, na pewno nie wygrasz.
[Hugh] No.
O, jest zdecydowanie ostatni, tak.
Zdecydowanie ostatni.
[oklaski]
Dobra, zbliżamy się do końca programu,
ale pozostaje nam jedno wyzwanie.
Udajcie się na scenę na ostatnie zadanie programu!
[Greg] Oto i oni, po raz pierwszy na scenie.
Interesująca mieszanka istot ludzkich, czyż nie?
Mel, przeczytałabyś zadanie swoim przeciwnikom?
"Wyciśnijcie najwięcej soku".
"Musicie wybrać jeden owoc i jedno narzędzie".
"Jeśli wybierzesz to samo narzędzie, co inna osoba, będziesz mieć zasłonięte oczy".
"Jeśli wybierzesz ten sam owoc, co inna osoba, będziesz wyciskać jedną ręką".
"Jeśli wybierzesz ten sam owoc i narzędzie, co inna osoba,
będziesz wyciskać z zasłoniętymi oczami, jedną ręką, i skacząc w górę i dół".
[śmiech]
"Macie jedną minutę".
Cóż, chyba jest zrozumiałe dla wszystkich.
- [Joe] Co rozumiesz jako "sok"? - [Mel] Dziękuję, kochany.
Co rozumiem jako "sok"?
Nie zrozumiałem ostatniego fragmentu.
- Wybierzecie... - [śmiech]
Znaki, macie znaki.
Wybierzcie narzędzie i owoc znakami.
Nazwę narzędzia i owocu.
- Unieście je na wysokości klatki. - [Greg] Klatki, oczywiście.
Tak, żeby widziała publiczność?
Nie, odwrotnie.
[śmiech]
To ciekawe, bo ton Aleksa brzmi, jakby to wszystko było oczywiste.
[śmiech]
- A kokos to nie orzech, a nie owoc? - [Alex] O, Boże.
[śmiech]
Musisz wybrać narzędzie, Hugh.
- Nie muszę. - Musisz.
Musisz użyć narzędzia.
Mam noże!
[śmiech]
To, owoc w prawej ręce, pokażcie mi.
Hugh, jaki owoc?
Ananas. Joe?
Ananas. Lolly?
- Winogrona. - [Greg] Super.
Mel, limonka. Noel?
Winogrona. Dobra, wszyscy poza Mel wyciskają jedną ręką.
[Greg] Okej.
Hugh, jakiego narzędzia użyjesz?
[Alex] Pęsety.
Ananas, młotek.
Winogrona i... kolejny młotek.
- Limonka, but. - But.
I winogrona... pęseta.
[Greg] Pęseta?!
[Alex] To pech, Hugh.
W najśmielszych snach nie pomyślałbym, że ktoś
jeszcze wybrałby cholerną pęsetę.
Tu mamy opaskę na oczy,
- [Hugh] No. - przez podwójną pęsetę.
I tu na końcu. Tak.
Podwójna pęseta, opaska. Proste.
I opaska za podwójny młotek.
Podwójny młotek, opaski na oczy.
Mel dobrze poszło, jeśli uda jej się wycisnąć sok z limonki butem.
To zdanie, które nigdy już nie będzie powiedziane
w historii ludzkości.
[śmiech]
Wszyscy, jedna ręka za siebie, poza Mel.
- [Mel] Poza mną! - [Noel] Ja też?
Twoje winogrona powtarzały się z Lolly Adefope.
[Greg] Tak, zasady były bardzo jasne.
[śmiech]
Wyciskajmy!
[śmiech]
[Alex] Wyciskasz winogrona młotkiem...
Zostało 5 sekund!
3, 2, 1!
Przestańcie wyciskać! [gwizdek]
[okrzyki i oklaski]
Dobra, Alex, policz ilość zebranego soku.
Zejdźcie na dół i zobaczmy, jak to wpłynęło na wyniki.
[Mel] O, rany!
Świetne wyciskanie celebrytów, Alex. Jak im poszło?
Cóż, zaczniemy od winogroniarzy,
- Lolly i Noela? - [Greg] No.
Bardzo spokojnie klepali swoje winogrona.
Lolly wycisnęła 0,4 milimetra soku winogronowego.
[Alex] I Noel, 2 milimetry wina, tak jakby.
I, co się stało?
Ci dwaj, wiadrowcy...
Zmierzyłem ilość soku, która była w odłamkach
szklanki Hugh, bo Hugh włożył ją do kieszeni
i oczywiście od razu się połamała.
O czym mówisz, "oczywiście od razu się połamała"?
Jaka szklanka w historii ludzkości stłukła się
natychmiastowo po włożeniu do kieszeni?
Plastikowa.
Ale udało mu się wycisnąć do niej 4 mililitry
soku ananasowego. Wiem!
Co, do odłamków?
Wokoło pryskała masa soku ananasowego,
dużo wylądowało w odłamkach.
I został Joe z 3 mililitrami,
Ale Mel i But... [Mel i Sue - duet komediowy Mel]
[śmiech i oklaski]
Delikatnie i umiejętnie wycisnęła 7 mililitrów soku limonkowego.
[okrzyki i oklaski]
[Alex] Więc Mel wygrywa zadanie.
Dobrze, Alex, jak teraz wygląda tablica wyników?
Cóż, Hugh i Lolly są razem na ostatnim miejscu,
a pierwszą dwójkę oddziela tylko jeden punkt.
- Zwycięzcą jest Noel Fielding! - [Greg] Noel Fielding!
[okrzyki i oklaski]
Pozostało ci tylko podejść i odebrać swoje warzywka.
Noel Fielding, panie i panowie!
[okrzyki i oklaski]
Cóż, i tyle, Alex. Jeden odcinek za nami.
Prawda. Kocham ciebie i moją żonę tak samo.
[śmiech]
Więc, czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że jeśli myśli się o byciu sympatią Hugh Dennisa,
nie ma znaczenia, czy jest się białym, czy czarnym.
Odkryliśmy też, że zwycięzcą
pierwszego odcinka czwartego sezonu Taskmastera
jest nikt inny, tylko pan Noel Fielding!
Dziękuję wszystkim! Do zobaczenia.
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown Tłumaczenie na polski: Hanny Time
Korekta: tena