Trochę pokory.
[oklaski]
Cześć!
Witam wszystkich! Jestem Greg Davies. To jest Taskmaster.
Pod koniec odcinka dotrzemy do połowy programu,
potem zacznie się wyścig,
gdzie piątka ludzi będzie gnać po cel zawodowy, jakim jest
zostanie zwycięzcą Taskmastera. Nie mogą mierzyć wyżej,
bo oczko wyżej jest zostanie Taskmasterem,
a na to muszą poczekać, bo mój lekarz mówi,
że jeśli będę kontynuować mój styl życia,
będę żyć jeszcze przez nawet 4 lata.
- [śmiech] - Piątka przeciwników to...
Iain Stirling!
Joe Thomas!
Lou Sanders!
Paul Sinha!
I Sian Gibson!
[oklaski]
A teraz człowiek, którego nienawidzę.
O! Przepraszam. To niewłaściwe słowo.
A teraz chłopiec z krzywymi zębami, którego nienawidzę.
To... [piskliwie] mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
Dziękuję.
- Wymyśliłem dla ciebie grę. - Tak? - Tak.
- Chcesz zagrać? - Tak.
- Nazywa się "Co mam w kieszeni". - Dobra.
Jak myślisz, co mam w kieszeni, Greg?
- Tej kieszeni. - Znam cię od 8 lat,
więc zgaduję, że masz w kieszeni kolejną kieszeń.
- Tak, zgadłeś. - [śmiech]
[oklaski]
Autentycznie nie wiedziałem!
- Chcesz znowu zagrać? - Jasne.
Co mam w TEJ kieszeni?
Byłoby zbyt oczywiste, jakbyś miał kolejną kieszeń.
[śmiech]
Nie, to jest kolejna kieszeń.
[śmiech]
Chcesz jeszcze raz zagrać w "Co mam w kieszeni"?
To będzie gra słów z "kieszeń". Zegarek kieszonkowy?
Mniej więcej. To medalion. [pocket/locket]
- Chcesz zagrać w "Co jest w medalionie"? - Tak.
Co jest w medalionie?
- [Greg] Kolejna kieszeń. - [Alex] Kolejna kieszeń, tak.
[śmiech]
[oklaski]
Dobra. Zacznijmy zadanie nagrodowe, proszę.
Jasne. Dzisiaj uczestnicy mieli przynieść... najlepszą twarz.
Okej. Dzisiaj zaczniemy od... Lou.
To twarz dziecka, które mielibyśmy my.
[śmiech]
- Albo będziemy mieć. - Tak, albo będziemy mieć,
- jak dostanę 5 punktów. - To wystarczy, Lou?
- [śmiech] - Byłabyś gotowa...
mieć ze mną dziecko za 5 punktów.
- [Greg] Okej. - [śmiech]
- Okej. - [Alex] Oto ono.
Zmieniłem zdanie.
[śmiech]
Dobra robota, Lou. Kto teraz? Paul.
Z próżności szukałem "Paul Sinha" i "gruby",
i znalazłem, że ktoś gdzieś sprzedaje coś takiego.
[śmiech]
- [Greg] Jakiej jest wielkości, Paul? - [Paul] Jest ogromna.
- [Alex] Ma 60 centymetrów. - [Paul] Zdjęcie jest sprzed 3 lat,
kiedy ważyłem 90 kg. Teraz ważę 73.
- To... - [okrzyki i oklaski]
To jest zwłaszcza dla Grega,
bo jego mama była na pierwszym odcinku,
i powiedziała do mojego agenta, "możesz spytać Paula o rady
dotyczące schudnięcia? Przydadzą się Gregowi".
[śmiech i okrzyki]
- Mamo! - [śmiech]
Super. Kto teraz? Sian.
Mam... tę twarz.
[Lou] Ooo!
[Greg] To podzieli publiczność według wieku.
- Kto nie wie, kto to... - [okrzyki publiczności]
- Iain! - Joe!
Nie wiem, kto to.
- To Buźka. - [Greg] To Buźka z Drużyny A.
Prawdziwe imię Templeton Peck. Buzzer, 5 punktów.
Tak. Wiesz, jak nazywa się na Tajwanie?
- Nie. - Nie jesteś aż taki dobry, nie?
- [śmiech] - Powiedz mu, Alex.
Obaj wiemy, nie? Xiao Bai.
Dosłownie oznacza przystojnego, zadbanego i eleganckiego człowieka...
jak ja.
- [Greg] Świetna twarz. - [Sian] Dzięki.
Kto teraz? E, Joe.
To twarz zwierzęcia
o nazwie blobfish.
- [Alex] Zobaczmy. - [Joe] Oto ono.
- [Joe] Tak wygląda, i- - Twoja mama tak cię widzi, Greg.
[śmiech]
- [Alex] Wszystko dobrze? - Mamo!
[śmiech]
Podoba mi się, bo ona wie, że tak wygląda.
[śmiech]
Nie mają żadnych kości ani zębów.
- Głównie oszczędzają energię. - [Greg] Jest obrzydliwa.
- A to miała być... jaka twarz? - Najlepsza twarz.
Najlepsza twarz. Interesujące.
- Iain? - Przyniosłem moje onesie.
- [Alex] Oto ono. - [śmiech]
Nie podoba mi się to, że jakbyś był pod tym nago,
- i rozpiąłbyś zamek... - [śmiech]
Nie jestem pod tym nago. Mam inne... rzeczy.
- [Greg] Tak? Co masz? - No, mam...
[śmiech]
Mam koszulkę.
[okrzyki i oklaski]
Cudowne.
Możesz zrobić z tym, co chcesz, stary.
[śmiech i oklaski]
To cały zestaw.
[Greg] Cóż, to...
[śmiech]
To dość cienki materiał, nie?
- [Iain] Tak... - Nieźle sobie podrygują.
- [śmiech] - [Alex] Widziałeś całą piątkę.
Niesamowite. Okej, 1 punkt dla Joego, proste.
- [obaj] Okej. - 2 punkty, e...
O, rany. Lou się nie spodoba. Jakby dziecko było ładniejsze,
i uważałbym, że coś jest przed nami, dostałaby więcej punktów.
- [Alex] 2 dla Lou. - Sian ma szczęście,
byłem wielkim fanem Drużyny A, więc dam jej 3 punkty
tylko za zdjęcie Buźki z Drużyny A.
- Została twoja twarz i twarz Paula Sinhi. - Tak jest.
Kierując się moim obrzydliwym ego...
[śmiech]
dam jego twarz na drugie miejsce,
- i tyle. - Iain zabiera 5 punktów!
[okrzyki i oklaski]
No, dawaj! Niech coś się dzieje!
Coś się zadzieje, oczywiście.
To zadanie zawiera to, co wsypujesz do moich napojów -
- piasek! - [śmiech]
- Cześć, Paul. - Jak leci, Alex?
Wszystko okej. Włożę ją tutaj. Może być?
- Boże, mam 1,5 metra wzrostu! - Ja też.
- Wygodnie? - Nawet wygodnie.
Okej. Dziękuję, Joe. Powodzenia.
[śmiech]
"Przenieś piasek z wiadra A do wiadra B".
"Nie możesz dotykać piasku. Nie możesz ruszyć wiader".
"Nie możesz wyjść z pokoju".
"Wygrywa najwięcej piasku przeniesionego do wiadra B".
"Twój czas się zatrzyma, kiedy zatrzyma się piasek".
Piasek się zatrzyma?
Ręka idzie tam...
- Potrzymasz mi herbatę? - Nie.
- Dlaczego? - Nie mogę, em...
Poczekaj. [śmieje się]
[śmieje się] Dobra. O co tu chodzi?
Co jest... co... Mam to.
Dobra. Co... o... Gdzie jest wskazówka?
- [śmiech] - [Lou się śmieje]
O, nie! "Nie możesz ruszyć wiadra".
[Sian] "Nie możesz wyjść z pokoju".
Zgubiłam się.
[oklaski]
[okrzyki]
- Co się działo w mojej głowie? - [oklaski]
Powiem tylko, że ten program trochę dyskryminuje niższych.
- Dyskryminuje? - Bo to drugie zadanie do tej pory...
gdzie mój wzrost działał na moją niekorzyść.
Zabawne, ale nigdy o tym nie pomyślałem.
[śmiech]
- Zobaczmy coś. - Okej. Zaczniemy od Sian,
a także Joego Thomasa. Obejrzyjmy.
A, rozumiem. Myślałem, że tam jest piasek.
[jęk]
[śmiech]
- [wzdycha] - [śmiech]
[Sian] Do bani mi idzie, nie?
Musi być jakiś sposób na wykorzystanie klapka.
[śmiech]
[Sian] Czy to...
Nie, nie działa.
[Joe] Do góry.
[Joe] Okej.
[Alex] Ciekawy system!
[Sian] O, rany! Ile tu jest piasku?
- [Alex] Jest wiadro pełne piasku. - Dużo jest piasku
w wiadrze piasku, nie?
[Joe] Wsadzę to tutaj. To jakiś sposób, nie?
[Joe] No... [jęk]
To... Kuźwa, teraz jest gorzej!
[śmiech]
[Joe] Dużo, nie? Czy to...
To coś takiego?
Nie, nie bardzo.
To cholerna katastrofa.
- [gwizdek] - [Alex] Piasek się zatrzymał.
[gwizdek]
- [Sian] Jestem zadowolona. - [Alex] Dziękuję, Sian.
- Dzięki. - [Alex] Pa pa. - [Sian] Pa!
[oklaski]
[Greg] Sian, chyba odkryłem twoje systemowe podejście do zadań,
które zapisałem tak. "Panika, potem działanie,
- potem panika". - [śmiech]
- Dobre podsumowanie. - Joe. Em...
[Greg] Zacząłeś bardzo precyzyjnie,
sprawdzając łyżką, ile jest piasku.
- Od tego się zaczyna. - A potem straciłeś rozum!
[śmiech]
Zdecydowałeś się, zapisałem to,
na włożenie kieliszka do jajek do rolki papieru.
- [śmiech] - [Greg] Tak, a potem powiedziałeś,
i ty cytuję, "to coś takiego?"
[śmiech]
Jeden też chyba miałem z dołu.
Miałem jeden z każdej strony.
- Podwójnie skieliszkował. - Tak, zupełnie bez powodu.
Ale udało mu się przesypać 56% piasku z wiadra.
- [Greg] Tak? - Tak. Sian, 54%.
- Co? O, jestem... - [oklaski]
Przepraszam, że musimy kończyć tak nagle, ale... [oklaski]
[okrzyki i oklaski]
[oklaski]
Cześć!
Witam ponownie w Taskmasterze.
W tych niepewnych czasach, przynajmniej możemy być pewni...
że to początek części drugiej, nie, Alex?
Nie wiem, Greg. Ale wiem, że przed przerwą,
uczestnicy starali się przenieść piasek z wiadra A do wiadra B.
Kolejny - nazywa się Iain i skończył prawo.
[publiczność] Uuu!
Yy!
- O, ty... kurde! - [śmiech]
Oo... dotknąłem wiadra! O!
[oklaski]
"Nie możesz dotykać piasku. Nie możesz ruszyć wiadra".
RUSZYĆ wiadra!
Myślałem, że "dotknąć wiadra".
- Stanowczo ruszyłem to wiadro. - [śmiech]
Ruszyłem wiadro.
Mogę ruszyć je z powrotem?
No...
[Iain] Było tutaj, nie? Wszystko się schrzaniło.
"Nie możesz dotykać piasku". Zrobiłem to.
"Nie możesz ruszyć wiadra". Zrobiłem to.
"Nie możesz wyjść z pokoju". Chrzanić, to też zrobię.
Co za strata czasu nas wszystkich, ty IDIOTO!
[trzaska drzwiami]
[oklaski]
[śmiech]
Poza tym, że nie dostaniesz za to punktów,
- nie było żadnych błędów. - [śmiech]
Jestem potrójnym zagrożeniem.
- [śmiech] - [Greg] Kto teraz?
Kolejni są Loophole! [kruczek] Przepraszam, Lou, Paul.
Lou i Paul. Mamy...
[Greg wzdycha]
- [Alex] Kieliszki, tak? - No, tak wyglądają.
Zrobię z siebie idiotę.
Hejjj!
Okej, okej. Kluczem jest brak paniki.
[śmiech]
[Alex] Myślisz, że to najlepsza metoda?
- [Paul] Nie mogę wymyślić lepszej. - [Alex] Mm.
Uuuuu!
Nawet nieźle!
Po prostu muszę zrobić to na spokojnie.
- Niepotrzebna nam histeria. - [Alex] Nie.
[głęboko oddycha]
[śmiech]
[gwizdek]
- [Alex] Piasek się zatrzymał, Lou, dziękuję. - Tak!
Patrząc na zaproponowane przedmioty...
...durszlak miał największą pojemność.
[Alex] Szkoda, że ma tyle dziur.
[śmiech]
[oklaski]
- Paul... - [śmieje się]
Jestem zaintrygowany, bo jesteś logicznym, mądrym człowiekiem.
Nie jestem mądrym człowiekiem. To już ustaliliśmy.
- [śmiech] - Kiedy wykonuje się zadania,
- nie wie się, jak poszło innym. - Tak jest.
Więc myślałem, że o ile wsypię piasek do wiadra,
może jakiś cymbał zostanie zdyskwalifikowany.
[śmiech]
- To ja! - [śmiech]
Wtedy przynajmniej dostanę 2 punkty.
Dostał 2 punkty. Przeniósł 23% piasku, więc...
- Paul?! - mniej niż połowę niż inni, ale -
- Jestem w szoku, że tak dużo. - Tak!
Wygrałam?
[śmiech i oklaski]
- Przeniosła 68% piasku... - Tak!
[Alex] Więc Lou... zgarnia 5 punktów!
[Alex] A inne punkty...
Czyli 5 punktów dla Lou, 4 dla Joego, 3 dla Sian,
2 dla Paula, o dziwo, i 0 dla Iaina.
Po tych wynikach, Lou prowadzi.
- Iain i Joe są na ostatnim miejscu, z 5 punktami. - [Greg] Hej!
- [Alex] I proszę. - [oklaski]
- A co teraz, słonko? - Chyba "ał co teraz".
U! U!
U! Ał!
- O! - O, kurde!
Przywaliłeś mi w ucho, Paul.
- Przywaliło mi w, em... - Wszystko okej?
- Tak. Nic mi nie jest.
- [Alex] Witam. - Przepraszam, Alex.
Nie wierzę w ani jedno twoje słowo, Alex.
Nie wiem, co się teraz dzieje. Zdenerwowałam się,
a na tym jest krew.
O, Chryste. [śmieje się]
[chichocze] Ty cwaniaku!
O!
"Stwórz najbardziej realistyczną ranę z jedzenia".
"Masz 5 minut na wybranie składników,
a potem 10 minut na stworzenie realistycznej rany".
"Jeśli dwie osoby lub więcej użyją ketchupu, zostaną zdyskwalifikowane".
- Nie pójdę na taką łatwiznę. - To podwójny blef, nie?
[śmiech]
- Twój czas jest liczony od teraz. - Podejmę się podwójnego blefu.
[śmiech i oklaski]
Kto pierwszy?
Pierwsza powodować jadalny uraz będzie Lou!
Co się dzieje, kiedy masz na sobie luźny pasek
i głodny pies atakuje twoją nogę?
[dramatyczna muzyka]
[szczekanie psów]
[jęki i śmiech publiczności]
Noście paski, dzieci, albo skończycie jak ten idiota z kluskami na nodze.
[śmiech]
[oklaski]
Autentycznie straszne!
[Greg] Trochę pomniejszyło efekt, jak powiedziałaś
"albo skończycie jak ten idiota z kluskami na nodze".
- [śmiech] - Myślałam, że to larwy.
Tak. Wygląda jak larwy... Wygląda, jakby długo tam był.
W końcu się zalęgną. Świetny początek!
- Kto teraz? - A może Joe Thomas,
- świętujący smutne urodziny. - [Greg] Mmm.
[podniosła muzyka]
[Joe] Bądźcie czujni. Nawet jak mieliście już sporo urodzin,
nie bądźcie pewni siebie. Nie bądźcie aroganccy.
To może stać się za szybko.
To może stać się, zanim zorientujecie się, co się dzieje.
- [śmiech] - Po kilku urodzinach
stajecie się aroganccy.
Wbiegałem do pokoju,
popisywałem się przed znajomymi.
[śmiech]
Potknąłem się,
i świeczki wbiły mi się w prawe oko.
[krzyk]
Dostałem swoją lekcję.
[jęki i śmiech publiczności]
[oklaski]
Niesamowita jakość produkcji tego filmiku.
- Tak. - Sama rana była fantastyczna.
Była zrobiona z ciasta. Bardzo smaczna rana.
[Greg] No.
Ogólne przesłanie, żeby mieć... trochę pokory...
Którego... można posłuchać, czy ma się urodziny, czy nie.
- [Greg] Tak. - Które... się ma,
ale nawet jak nie... nawet jak ktoś w ogóle się nie starzeje, trochę pokory.
Super! I świetne przesłanie.
- [Greg] "Trochę pokory". Kto teraz? - Teraz straszna próba Paula.
POZIOMO
11. Cytrus z czerwonym miąższem (5, 6)
Hmm...
[śmiech]
[jęk publiczności]
11. KREW
[okrzyki i oklaski]
Paul, krzyżówka to tu niezły dodatek.
Podobało mi się zagranie przed chorobą,
kiedy wyraźnie miał usta pełne ketchupu.
- "Hmm!" - [śmiech]
"Jakie jest hasło w tej krzyżówce? Hmm!"
Do bani!
Dobra. Zdaje się, że dotarliśmy do końca drugiej części.
- Dobra robota. - [okrzyki i oklaski]
Witam ponownie! To początkowa część z trzech.
- [Alex] Hmm. To chyba początek - - NIE POPRAWIAJ MNIE!
[śmiech]
Dobra! Niech Alex powie, co się działo,
uśmiechając się i puszczając oczko po każdym słowie,
- które zawiera literę E. - [śmiech]
Super!
Dzięki, Greg. Y, przed...
poprzednią... przerwą...
były różne urazy -
urodziny J. Thomasa, ał! Paul Sinha kaszlący krwią,
i udo psa Lou. Zobaczmy Iaina Stirlinga!
[okrzyki i oklaski]
[krzyk]
[Iain] Dlaczego?!
Dlaczego mi to zrobiłeś?!
[jęki publiczności]
Nie czuję stóp!
Aa!
[śmiech]
[oklaski]
[śmieje się] Nie no, okropne!
Ale myślę, że jakbym miał zerknąć na tę ranę,
Powiedziałbym, "o, Boże!"
- "To fasolka?!" - [śmiech]
Bo oderżnął mi nogę puszką od fasolki.
- Aaa! Jest w tym logika. - Mm!
Zawsze jest logika! Czasem jest bardziej ukryta.
- [śmiech] - Kto teraz?
Ostatnia jest próba Sian Gibson,
i autentycznie jej się to podobało,
co widać po jej wspaniałym chichocie. Zobaczmy.
Jestem z tego zadowolona!
Na razie. Pa.
[chichocze]
[dramatyczna muzyka]
[okrzyki i oklaski]
Absolutnie okropne, oczywiście. Obrzydliwa rana.
Bardzo realistyczne. Zdziwiła mnie tylko fabuła.
Alex pisał, i upadł na długopis, kiedy jadł kanapkę.
Było dużo krwi, i obok przeszła kaczka...
[śmiech]
Kaczka żerowała na niezdarnym wypadku Aleksa.
- Tak. - Użyła generalnie śniadania -
pomidorów, chleba, sosu, jajek i kiełbasy.
- [Greg] Tak. - [Alex] Takie były składniki.
Bardzo ciężko jest tu być niemiłym...
A nie, nie jest.
Dam Paulowi Sinha 1 punkt za wyplucie ketchupu na gazetę.
Dam Sian 5 punktów,
a pozostałej trójce dam po 4 punkty.
- 5 punktów dla Sian Gibson! - [okrzyki i oklaski]
WIĘCEJ!
Czas na grę w rzucanie - w zespołach! Gotowi?
- [śmieją się] - O, nie!
[tłuczenie szkła]
[śmiech]
- [Alex] O, cześć. - Hej. Wszystko okej?
- [Alex] Cześć, Iain. - Hej, Alex.
- [Alex] Cześć, Paul. - Cześć, Alex.
- [Alex] Lou! - Hej.
Chyba najbardziej ucieszył się na mój widok.
- [Sian] Proszę. - [Joe] Dziękuję.
- Przeczytać? - Tak.
"Zagrajcie w długodystansowe rzucanie tą piłką plażową".
"Jedna osoba musi zostać nagrana w jednym miejscu, rzucając piłkę za kadr".
"Kolejna osoba musi zostać nagrana w innym miejscu, łapiąc piłkę i rzucając nią za kadr".
"Kolejna osoba musi być nagrana w innym miejscu, poprawnie łapiąc i rzucając piłkę za kadr".
"I tak dalej".
"Wygrywa największa odległość rzekomo pokonana przez piłkę".
- "Macie 2 miesiące". - [Sian się śmieje]
- Wow! 2 miesiące?! - "Wasz czas jest liczony od teraz".
Chcesz nadmuchać ją w domu, pompką?
[śmiech]
[oklaski]
O nie, Joe!
[oklaski]
Dobra. Zacznijmy od trzyosobowego zespołu - Iaina, Lou i Paula.
LONDYN
- Wszyscy! - [okrzyki]
Podawajcie ją! Podajcie mi!
- Podawajcie ją! - Jezu Chryste!
[śmiech i okrzyki]
Dziękuję bardzo.
NOWY JORK
Dziękuję bardzo.
EDYNBURG
[śmiech]
NOWY JORK
O, Boże! Dziękuję!
[oklaski]
Nieźle! Powiedz mi, ile było tam różnych miejsc.
Łańcuszek zakończył się tutaj, bo piłka nie poleciała za kadr
i skończyły nam się osoby do rzucania. Za każdym razem miała być inna osoba.
- Ale- - Nikt by jej nie złapał,
- bo nie opuściła kadru. - Jest jeszcze jeden filmik,
- z Edynburga, w kilcie! - Niestety, nie opuściła kadru.
[śmiech]
[Alex] Ale powiem, że pokryły niezłą odległość.
- [Greg] Tak? - W sumie 16 990 km.
- [Greg] O, dobra! - Teraz zobaczymy filmik Joego i Sian.
WALIA
1!
6!
NOWY JORK
- Super. Złapałaś. - Gdzie jesteśmy?
Jak super jest tu być z tobą w Johannesburgu, Sian.
- [śmiech] - Albo Birmingham.
TOKIO
8!
9!
WALIA
10!
Super, że ją złapałaś tutaj, w Malezji.
MALEZJA
Hej!
[śmieją się]
4.
I tu jesteśmy... w Nowej Zelandii.
NOWA ZELANDIA
- [śmiech] - Rzucaj, Sian.
- Na żywo z Nowej Zelandii. - Super!
KOSMOS
[śmiech]
ZIEMIA
12.
[oklaski]
- Może jestem podejrzliwy, ale... - [śmiech]
...wygląda, jakbyś tylko stała z Romeshem Ranganathanem.
- [śmiech] - Robi dużo programów podróżniczych,
- i po prostu zabrałam się z nim. - [Greg] No, robi.
Tak. No, Walia, Nowy Jork, Johannesburg, Tokio, Walia,
Rzym, Malezja, Hiszpania, Nowa Zelandia, Londyn.
Niezły przebieg.
- Tak? - [śmiech]
Jeśli mamy czelność uznać, że Sian i Romesh nas oszukali,
- obliczyłeś...? - To byłoby Walia do Londynu
do Londynu do Londynu do Walii, do Londynu do Londynu do Londynu do Londynu
do Londynu - 750 km.
- [Greg] Dobra! - [śmiech]
Powiem, że dostaliśmy więcej materiału od Paula,
i sam pokonał ponad dwa razy większą odległość niż wy.
- Chcecie zobaczyć - - Tak? Jasne!
Oto Paul grający w rzucanie sam ze sobą.
[śmiech]
I dalej!
[żywa muzyka w tle]
Dziękuję bardzo! I dalej.
- [oklaski] - Śmieszne!
1837 km.
- [Greg] Sam jeden? - [Alex] Sam jeden.
Dam Joemu i Sian 2 punkty, a trójce po 3 punkty.
- [Alex] Okej. - Ale, i tu się wszyscy zgodzą,
- Paul Sinha dostaje ekstra punkt. - 4 punkty dla Paula Sinhi!
[okrzyki i oklaski]
- Co teraz, Alex? - Teraz taskmasterowa wersja
zapędzania zwierząt do zagrody.
- [Alex] Cześć, Paul. - Cześć, Alex.
- [Alex] Cześć, Sian. - Hejo!
- Okej. - [Alex] Jak się masz?
- Bardzo dobrze. U ciebie w domu wszystko dobrze? - [Alex] O czym mówisz?
[śmiech]
"Zagoń jak najwięcej piłeczek pingpongowych do zagrody".
[Alex] Odległość około 36 metrów.
Wow.
"Piłeczki możesz dotykać tylko piłką do koszykówki..."
Tą. "Sznurkiem..." Jest pod spodem.
"Albo jednym małym palcem".
Czasami się myśli, że mały palec jest silniejszy, niż jest.
"Nie możesz ruszyć zagród".
- Czyli mam przenieść to tam? - [Alex] Wszystkie piłki, albo jak najwięcej.
- Okej. - "Masz 10 minut".
"Twój czas jest liczony od teraz".
[oklaski]
Ustalimy, co oznacza zagonienie do zagrody?
[Alex] "Zaganiać" oznacza "przenosić w stadzie",
więc mamy nadzieję, że przeniosą wszystkie 100 naraz,
- zagonią je do zagrody jak stado. - [Greg] Zagonią je.
Zaczniemy od Joego i Lou, zaganiających piłeczki pingpongowe.
Jeden sposób to...
- coś takiego. Mam jedną. - [Alex] Dobry początek.
Można nawet spróbować wziąć jeszcze jedną.
- Wezmę te dwie. - Wezmę je,
- gdy się zastanawiam. - [Alex] Okej.
- To 4. - [Alex] Zostało 7 minut, Joe.
O, Boże! Dobra.
- Dwie już mam. - [Alex] Minęły 2 minuty.
To beznadziejne. Masz nożyczki?
[Alex] Mogę podać ci nożyczki.
- [Alex] Cześć, Joe. - [Joe] Dostanę nożyczki? - [Alex] Tak.
Mogę przeciąć piłkę? O, tak!
O, tak! A, tak!
Muszę ją przeciąć zanim wyleci powietrze, bo...
- [Alex] Dlaczego zanim wyleci powietrze? - O, nie wiem.
[śmiech]
Mógłbyś przeciąć ten ostatni... Nie, jestem feministką.
- Jestem feministką? - [śmiech]
- Właźcie! - Lecimy z tym!
- Lecimy! - To słodkie, jak tłoczą się na krawędzi.
- Ile czasu? - [Alex] 1:40.
Dobra. Przenieśmy trochę...
Nie! Nie! NIE!
Aa, ciężko... Bardzo ciężko się przenosi więcej niż jedną.
- [Alex] 15 sekund. - Włazicie.
[Alex] 9 sekund.
- [gwizdek] - [Alex] Dziękuję, Joe.
- [gwizdek] - [Alex] Dziękuję, Lou.
[okrzyki i oklaski]
Powiem tyle, Lou - rzecz polega na tym,
że ludzie mówią, że to niepoważny program rozrywkowy,
- a ty zaczęłaś debatę o feminizmie podczas... - Dziękuję.
- "Jestem feministką. Jestem feministką?"
[śmiech]
Em, Joe,
- [Greg] mogę zrobić osobiste spostrzeżenie? - Dawaj.
[Greg] W wielu poprzednich zadaniach,
myślałem, że wpadasz w...
- jakąś depresję. - Tak.
- [Greg] I kryzys egzystencjonalny. - No.
Ale powiedziałeś, "wszystkie piłeczki słodko wyglądają,
- stłoczone na krawędzi". - To było... dla mnie dobre.
- [Greg] No. - Od tej pory, robię to dwa razy w tygodniu.
[śmiech]
- Statystyki? - Joe, ponad połowa w drugiej zagrodzie.
- [Alex] 51%. - [Greg] Wow.
- Lou... też 51%! - O, ło!
[oklaski]
[Alex] Dziwne, nie?
To ostatnie przejście do przerwy w ósmym sezonie, piątym odcinku.
Ależ moment! Zamiast klaskać,
czy możemy wszyscy... westchnąć?
[głębokie westchnięcie]
[oklaski]
Cześć, i witam ponownie!
- Na czym skończyliśmy? - Przed przerwą,
starali się zagonić piłeczki do tenisa stołowego
z jednej zagrody do drugiej na drugim końcu peronu.
[Alex] Oto Paul Sinha, Iain Stirling i Sian.
[wzdycha] Czy piłka do koszykówki jest dla zmyłki?
[Alex] Nie, to... piłka do koszykówki.
- [śmiech] - [śmieje się]
10 minut... stąd do stąd.
Tak to się robi.
[Sian] Nie będę szaleć. Przeniosę kilka naraz.
- Straciłam jedną. - Idziemy pojedynczo!
- [Alex] Połowa czasu minęła. - Super!
O! O Jezu, nie jestem nawet w połowie.
Czysta prędkość!
- Zostało 98, Iain. - Ile?
- Zostało 98. - Och!
[śmiech]
Nie dotykam rękami. To sznurek.
[Alex] Tylko sznurek?
O! [śmieje się]
- A! - [jęk]
Teraz zrobię tak, i wezmę oba.
- [gwizdek] - [oklaski]
- [Alex] 40 sekund. - [jęk]
- Mam czas na jeszcze dwie? - [Alex] Masz 50 sekund. - O!
Ostatnia! Ostatnia!
- [gwizdek] - Nie!
- [Alex] Odłóż piłkę! - Nie!
O, jestem zawiedziona, ale...
Nigdy wcześniej nie pracowałam z ping pongami.
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
Mam wrażenie, że obejrzeliśmy dokument
o psach pasterskich na przeciwnych krańcach ich życia.
[śmieją się]
Strasznie to trudne!
Było za dużo piłeczek, które są bardzo, bardzo lekkie.
[śmiech]
Nie wiedziałem, że można prosić o inne rzeczy.
Nawet nie pomyślałem, żeby zapytać
- "Dostanę nożyczki?" - Zaoferowaliśmy ci nożyczki.
Naprawdę. Zaoferowałem je każdemu do przecięcia sznurka.
[Greg] Przykro mi, Paul. Martwi mnie coś innego.
Nie wiem, czemu nie pomyślałeś, żeby iść trochę szybciej!
[śmiech]
Nie zmieniłbym niczego.
Zrobiłbym to samo, tylko szybciej.
Zrobił 11 rundek - - nie zawsze z jedną piłką,
- czasem z dwiema. - [śmieje się]
Przebiegł ponad kilometr.
[śmiech]
- [Alex] Przeniosłeś 27 piłek. Sian, 8! - Łu-huu!
A Paul przeniósł... piłeczkę! Jedną piłeczkę.
[śmiech i oklaski]
O... o, nie! Coś mi się właśnie przypomniało.
Nie wzięliśmy pod uwagę mojej specjalnej piłeczki.
Nie, nie wzięliśmy pod uwagę twojej specjalnej piłeczki.
ZAGOŃ MNIE, BY PRZEPOŁOWIĆ SWÓJ WYNIK
[jęki publiczności]
Okej. Mogę zrobić tak, a później...
- Nie! Nie! NIE! - [gwizdek]
- [jęki] - [Alex] To zmienia postać rzeczy.
Nie mów, że zagoniłem tę piłkę.
[śmiech]
[oklaski]
Nie, tylko Joe i Lou zagonili specjalną piłkę,
więc ich wynik spada z 51 do 25,5,
- co oznacza, że Iain, z 27... - Ło!
- [Alex] Dostaje 5 punktów! - [okrzyki i oklaski]
[śmieje się]
Wstawajcie na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
- Alex? - Greg?
Jakie jest ostatnie zadanie? Kto je przeczyta?
- Iain Stirling, proszę. - O, super.
[Alex] Czytaj, Iain.
"Odtwórzcie scenkę z pudełka. Przejdziecie obok niej raz,
trzymając się osoby przed wami".
"Wygrywa najwierniejsze odtworzenie scenki".
"Macie 200 sekund po przejściu".
[Alex] Niech każdy zrobi krok do tyłu...
- Mam robić muzykę na paradę? - [Alex] Tak, proszę.
♪ Da-da-da-da, da-da-da-da, da-da-da da, da, da... ♪
[okrzyki]
[Greg dalej śpiewa]
[Greg się śmieje i śpiewa]
[Alex] Musicie mnie dotykać CAŁY czas, dziękuję.
[Alex] Dziękuję. Wróćcie na miejsca.
- [Alex] To koniec parady. - [śmiech]
Macie 200 sekund, zaczynając teraz! [gwizdek]
- [Sian] Co się dzieje? - Paul może je posprzątać.
[śmiech]
- Ciężko idzie, Joe? - Trochę.
O mój Boże. Dobra. Jakoś idzie.
- [Iain] Nie pamiętam jej! - [śmiech]
- [Alex] Przeszedłeś obok niej. - Byłeś na przodzie!
Byłeś za szybki, oni wszyscy byli patrzyli dłużej!
[Alex] Wszyscy byli patrzyli dłużej!
- [śmiech] - Gdzie jest moja piłka?
[Greg] Paul, jak pewnie się czujesz na tym etapie?
Znasz mnie.
- [śmiech] - [Lou] Lubisz abstrakcję?
- [Greg] W twoim wykonaniu, tak. - [Alex] Szybko!
- [okrzyki publiczności] - [Alex] 5, 4...
3, 2, 1!
- [gwizdek] - Odejdźcie!
Zejdźcie i zobaczmy, jak to wpłynęło na wyniki.
[okrzyki i oklaski]
- Dobra. Wszystko okej? - Tak.
Pokazać najpierw scenkę z pudełka?
[śmiech]
[Alex] Próbowali odtworzyć tę scenkę, Greg.
[Alex] Oto, co zrobili.
[śmiech]
Chyba warto najpierw spojrzeć na Joego.
[Alex] Narysował łuzy, owinął pompkę...
[Alex] Nikt nie spodziewał się, że użyje pompki.
- [Greg] Chyba ci się podoba. - Podoba mi się.
Ten sposób, w jaki powiedziałeś "owinął pompkę".
- [śmiech] - Jest dobre, Joe.
- [Alex] Teraz Iain. - [Iain] Bum! Wymiata.
[śmiech]
[Greg] To dobre odtworzenie obrazka,
ale Joe narysował fajne łuzy, więc nie AŻ tak dobre.
- [śmiech] - [Alex] Teraz Paul.
- [śmiech] - [Alex] Łódeczka...
- Trochę gorsze od innych! - [śmiech]
- [Greg] O, mój Boże! - Trzy bile są w dobrej pozycji.
[Greg] To nie jest brzydki obrazek, nie?
- [śmiech] - [Alex] Teraz zobaczymy Lou.
[Greg] Jezu Chryste!
[Lou] Teraz...
To wygląda jak kupa pod sygnalizacją świetlną.
[śmiech]
[oklaski]
Oto dzieło Sian Gibson.
- [śmiech] - [Alex] Trochę dziwne.
Nie wiedziałam, że to zielone to papier!
- [Greg] Nie gadaj! - [śmiech]
Zauważyłeś trójkąt? Różowy, okrągły trójkąt?
Tak, z dodatkową sondą, tak?
- Okej. - Dam 5 punktów... Joemu.
Dam 4 punkty Iainowi, i reszcie dam
po szczodre 2 punkty. Sprzedane!
- [okrzyki i oklaski] - Jest. Dziękuję.
W tym odcinku było bardzo blisko.
Joe i Lou są razem na drugim miejscu,
ale zwycięzcą, z 21 punktami, jest Iain!
- [Greg] Oooo! - [okrzyki i oklaski]
Iain Stirling wygrywa!
- [okrzyki i oklaski] - Podejdź po swoje twarze!
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że jeśli Quentinowi Tarantino skończą się pomysły na filmy,
może wziąć butelkę ketchupu i zadzwonić do agenta Paula Sinhi.
Bo... "by by by by"!
Nauczyliśmy się też, że wygrał Iain Stirling!
Gratulacje dla niego, i chciałbym zobaczyć was kolejnym razem.
Naprawdę! Do zobaczenia!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time