[oklaski]
Rockandrollowy umlaut.
Cześć i witam!
Wystarczy.
Oglądacie Taskmastera, a wkrótce obejrzycie piątkę ludzi
wykonującą zadania dla Taskmastera!
A teraz oglądacie Taskmastera przedstawiającego tę piątkę ludzi!
Oto oni! Powitajcie Iaina Stirlinga!
Joego Thomasa!
Lou Sanders!
Paula Sinhę!
I Sian Gibson!
A po mojej lewej, przedstawię go, bo muszę.
Ale nie oklaskujcie go. Nie teraz. Nie zasługuje na to.
Tylko dziwna cisza, dobra? Gotowi?
Panie i panowie, mały Alex Horne.
[kilka chichotów]
- Dziękuję. - [śmiech]
Sekcja żarcików, pod wodzą Aleksa.
Jak wiecie, zostałem zasypany pytaniami od słuchaczy.
[Alex] Wiele pytań o iPada. Co on robi.
Kontroluję ekran, układam wyniki,
i ostatnio ściągnąłem nową aplikację.
Lusterko. Też jej często używam, żeby sprawdzić...
Mam aplikację z lusterkiem.
- Widzisz siebie? - Wiem, co zrobiłeś.
Zamieniłeś swój iPad na lusterko?
- Ściągnąłem aplikację. - Ale mam to gdzieś!
Okej. Lecimy z zadaniem nagrodowym, Alex?
Dobra. Dzisiaj przynieśliście najlepszą przezroczystą rzecz.
- Uuu! - [publiczność] Uuu!
Tak jest. Wiem, że lubisz przezroczyste rzeczy, Greg.
Pokazałeś mi wszystkie swoje przezroczyste ciuchy.
Ale rzecz którego uczestnika najbardziej ci się spodoba?
Najlepsza przezroczysta rzecz dostanie 5 punktów,
a "czysty" zwycięzca odcinka zabierze do domu...
...wszystkie rzeczy, i będzie "wyraźnie"...
z siebie zadowolony.
Chyba chcesz, żebym cię zaatakował!
- [śmiech] - Okej...
- [Greg] Joe Thomas. - Tutaj chyba lepiej mi poszło.
To klasyczna przezroczysta rzecz. Nie wiem, co jest bardziej przezroczyste.
To symbol postępu przemysłu,
coś, co jest prawem człowieka w więzieniu,
- to, oczywiście, okno! - [Alex] Zobaczmy.
[Joe] Możesz pomyśleć, że zbyt dosłownie interpretuję...
Kiedy dostaje się możliwość wybrania nagród,
- niektórzy ludzie, którzy... - Chyba się wyłączyłem!
[śmiech]
Ja też.
Nie przeszkadza mi okno. To chyba twoja najmocniejsza rzecz do tej pory.
- Dzięki. - Jezu Chryste.
- [Greg] Okej. Lou? - Przyniosłam ci książkę.
[Alex] Przyniosła "50 sposobów na przejrzenie ludzi".
W branży jest masa żmii, i chcę cię od nich uchronić.
Po okładce wygląda, jakby wydał ją sam Vernon Howard!
[Alex] To jak "50 sposobów na rzucenie partnera".
Numer 34. "Uważnie obserwuj napotkane osoby".
"Zdziwisz się, jak wiele masek odpada, ukazując oszusta pod nią".
- Pisze... - Przestań! - [Greg] O, Boże!
"Cicho zauważ, «on udaje, że jest szczery»".
"Albo może udaje, że jest pewny siebie, mądry, pomocny,
spokojny, szczodry, życzliwy, lojalny, uprzejmy, czy bohaterski".
Jakie ludzkie zachowanie spodobałoby się temu gościowi?
Wymienił każdy pozytywny przymiotnik, i z każdym z nich ma problem!
To "Jak przejrzeć ludzi". Czego jeszcze można chcieć?
To najlepsza przezroczysta rzecz. Chyba on ma rację.
- Cicho! - [śmiech]
Nie, TY bądź cicho!
Paul, co ty przyniosłeś?
Nie jest lepsze.
- Nie może być gorsze! - Ale jest przezroczyste.
- Przyniosłem to. - O, jest gorsze!
Najważniejsze, że pozbyłem się tego z mieszkania. Zabierze to zwycięzca odcinka, czyli nie ja!
- Mam nadzieję, że wygrasz. - Nie.
Sprawdziłbym, czy uważasz, że hula hop jest przezroczyste.
- Em... - Bo ja uważam...
- Mam to gdzieś! - Dobra!
Sian?
- Gin! - Gin!
- [śmiech] - [Alex] Butelka ginu.
[oklaski]
- To słynny depresyjny drink, nie? Gin? - Niekoniecznie.
Nie byłeś ze mną na wieczornym wypadzie.
Bardzo chciałbym dostać z tobą depresji.
Dostałbym depresji, jakby ludzie pytali, czy jesteśmy z cyrku.
No, patrzcie.
[oklaski]
Jak nowocześni Krankies! [duet komediowy]
[śmiech]
- W każdym razie, gin. - [Greg] Tak, super.
Wiesz, nie jest najgorszy.
- [Greg] Iain? - To lodówka na piwo.
[Iain] Jest przezroczysta, i wygląda absolutnie przepysznie.
- Jest przezroczysta? - Na pewno prześwituje.
Można otworzyć drzwiczki i do niej zajrzeć.
Zupełnie, jakby żadne z was nie chciało wygrać!
Myślałem, że lodówka na piwo ci się spodoba.
To urządzenie z okienkiem, na pewno.
Inne urządzenia z okienkami - mikrofalówka, pralka,
dziwne szafki, moja szopa i niektóre buty.
Trudne, nie? Trudno jest znaleźć ostatnie miejsce.
Nie wiem, co było najgorsze. Chyba Paul.
- Hula? - Tak.
- Nawet, jeśli jest przezroczysta? - Nie jest. Przez niego nic nie widać!
Przez książkę nic nie widać!
Przyniosłeś lodówkę, stary!
On przyniósł pieprzone okno!
- Dam wszystkim, poza Joem, 1 punkt. - [Alex] Dobra.
- [Greg] Joemu dam 4 punkty. - [Alex] Okej.
Czyli Joe jest drugi w zadaniu, ale je wygrywa i dostaje 4 punkty.
[oklaski]
- Świetny początek! - Tak.
Jakie jest pierwsze właściwe zadanie?
- Najpierw zabawa w chowanego w budce telefonicznej. - Tak, proszę!
[dzwoni telefon]
- [Alex] Cześć, Lou. - Uuu. Fajnie.
- [Alex] Cześć, Paul. - Cześć, Alex.
[Alex] Cześć, Joe.
"Całkowicie schowaj się w tej budce".
"Żadna część ciebie ani twoich ubrań nie może być widoczna z zewnątrz".
"Wygrywa najszybszy".
"Czas się zatrzyma, kiedy krzykniesz «jestem niewidzialny!»"
"Twój czas jest liczony... od teraz!"
Gdzie...
To szaleństwo, pomyśleć, że nie można było opuścić budki.
Żadna część ich ani ich ubrań nie mogła być widoczna z zewnątrz budki.
- Okej. - Z zewnątrz budki.
- [Greg] Dobra. - Zobaczmy!
[puka w szybę]
Okej. Ooo! Ooo!
Po prostu... wejdę pod dach.
Spróbuję zamelinować się w dachu, okej?
[Sian] Widzisz mnie?
- Tak. - [Sian] O.
Mogę wyjść i coś znaleźć?
[Alex] Wszystkie informacje są w zadaniu, Joe.
E...
Hmm.
"Całkowicie schowaj się
w tej budce".
Nie?
[śmiech]
"Całkowicie się schowaj".
Raczej się tu nie zmieszczę!
To chyba nie jest rozwiązanie.
"Całkowicie się schowaj
w tej budce".
Nie idzie najlepiej!
Zamkniesz budkę?
[Iain] O! Dobra.
[Sian] Stop!
- Musisz krzyknąć "jestem niewidzialna". - [Sian] Jestem niewidzialna.
[Joe] Jestem niewidzialny!
[Iain] I proszę.
[Iain] Tak. Dobra.
[Iain] Jestem niewidzialny!
[Lou] Jestem niewidzialna!
[oklaski]
Po kolei.
Chciałbym pochwalić twoje użycie słowa "zamelinować".
[śmiech]
"Zamelinuję się
na górze budki".
Sian po prostu wlazła w trzy worki na śmieci.
- Tak, zamieniła się w śmieci. - [śmiech]
W twoim podobało mi się, chociaż nie wiem, na ile działa,
to, że zbudowałeś bazę z kanapy.
Uwielbiałem to robić jako dziecko.
[śmiech]
Chodzi o to, czy widać ich albo ich ubrania z zewnątrz.
Chcesz zobaczyć, czy widać Joego?
[śmiech]
Mam nie mieć cienia?
Problem jest taki, że folia jest przezroczysta.
- To jeden problem. - [Joe] Jeden problem.
Jesteście trochę surowi.
To, że widać jakby poruszający się kształt...
Widać cię też przez szparę.
Nie wiem, dlaczego ktoś powiedziałby do kogoś "widzę cię przez szparę".
[śmiech]
- [Alex] Widać cię... - [Joe] Tak, tak. Cóż...
Uwielbia okna, więc to nie niespodzianka!
Są najlepsze, żeby kogoś przejrzeć!
- Tak, cóż... - A co z królową worków na śmieci?
[śmiech]
Możemy teraz zobaczyć śmieci. Oto ona.
[śmiech]
- [Alex] To albo ona, albo lis! - [śmiech]
Ale to nie ubrania.
- To było "ty albo ubrania". - O.
Niestety, włosy są częścią ciebie.
Można uznać, że obojgu nie wyszło.
Czyli, obojgu nie wyszło.
- Brutalne. - [Greg] Dobra.
Miejmy jakieś reklamy z głowy,
a po nich kontynuujmy program. Dobra! Pa!
[oklaski]
Cześć wszystkim!
Witam z powrotem. Ta przerwa dużo mi dała. A tobie, mały Aleksie Horne?
Powiem ci, że smuci mnie, kiedy na mnie krzyczysz,
- ale cieszę się, że czujesz się przez to lepiej. - Hurra!
Przed przerwą, starali się być niewidzialni w budce telefonicznej.
Sian przebrała się za śmieci,
a Joe owinął się folią bąbelkową.
Zobaczmy, jak Lou się chowa w jaskrawym kombinezonie.
[Lou] Jestem niewidzialna!
Nie widzieliśmy jej, ani jej ubrań.
- Super to. - [Greg] No.
[śmiech]
Lou była dosyć powolna.
Można było posłuchać Come Away With Me Nory Jones,
i Turn On Me Nory Jones, i Seven Years Nory Jones.
8:17, ale nie było widać jej, ani jej ubrań.
[oklaski]
Chcesz zobaczyć, czy zobaczysz Iaina?
- Chcę zobaczyć, czy go zobaczę. - [Alex] Okej. Sprawdźmy.
[Iain] Jestem niewidzialny!
[Iain] A, dostałem skurczu!
[Iain] A, Boże!
[Iain] Straciłem całe czucie w lewej nodze!
Świetna kryjówka. Nikt go nie widzi. Odhaczone?
Zbudował kryjówkę w tym samym czasie, ile trwa Skyfall Adele.
4:46.
[oklaski]
- Została jedna osoba. - O, okej.
Na końcu, dla zabawy. Oto Paul Sinha.
[Alex] Co myślisz, Paul?
Jakoś muszę zablokować widok do budki.
Ale czym?
Może być ciężko.
Mogę użyć was jako ludzkiej ściany?
- [Alex] Możesz robić, co chcesz, Paul. - Jasne.
Stańcie z jednej strony...
Trzymajcie to razem.
Musisz ściągnąć kurtkę.
[Alex] Minęło 10 minut, Paul.
[Paul] Nie wychodzi, nie?
Niech ktoś tu stanie.
Tyłem do... O!
[Paul] Ostrożnie.
[Paul] O, ty...!
[Paul] Możecie stanąć tutaj.
[Paul] Zaraz obok siebie.
[Paul] Chyba mamy rezultat.
- [Paul] Jestem niewidzialny! - [Alex] Zatrzymałem czas, Paul.
[oklaski]
Twój dzień był najbardziej wietrzny ze wszystkich.
[Greg] Alex właśnie zauważył,
że mogłeś przykleić gazety taśmą w środku budki!
[śmiech]
O, Boże! Mam nadzieję, że producenci The Chase tego nie oglądają!
Był dość wolny. Można było przesłuchać połowy Brothers in Arms,
klasycznego albumu Dire Straits.
- Byłoby się w połowie Why Worry. - Jasne.
- 22:47. - [śmiech]
Ale jeśli całkowicie się schował,
- będzie na trzecim miejscu. - Okej. Zobaczmy.
[śmiech]
[śmiech i oklaski]
Ależ fajny chłopczyk!
- Chcę cię wziąć w ramiona! - [Sian] Ooo!
Dobry opis tego, jak się czułem w tamtym momencie.
Tylko dwoje ludzi wykonała to poprawnie.
To Iain, który był najszybszy,
i Lou, druga najszybsza.
Chyba muszę oddzielić dwójkę, której tak dobrze poszło.
Dam 2 punkty drugiej dwójce i 1 punkt Paulowi.
Okej. 1 punkt dla Paula Sinhi!
[oklaski]
- [Alex] Czyli 4 punkty dla Lou? - 4 punkty dla Lou jest okej.
[Alex] Okej. Ale Iain wygrywa zadanie i 5 punktów.
[okrzyki i oklaski]
Dobra. Punktacja, proszę, Alex.
Iain i Joe są obaj na szczycie, z 6 punktami.
Jak widać.
[oklaski]
- Masz coś jeszcze? - Tak, muzyczne zadanie zespołowe,
w którym nie ma żadnej muzyki.
Dobra.
- Dziękuję. Hej. - Tu jest.
- [Alex] Cześć, Sian. Cześć, Joe. - Cześć.
No? Gdzie jest zadanie?
[Alex na nagraniu] "Zaprojektujcie kultową okładkę albumu".
Super.
"Wygrywa najlepsza okładka, tytuł albumu i nazwa zespołu".
"Wasze zdjęcie zostanie zrobione za 30 minut".
"Wasz czas jest liczony od teraz".
- Świetne. - W sam raz dla nas!
- Wszyscy będziemy nago. - Absolutnie nie.
"Zaprojektujcie kultową..."
Trudne, nie?
Myślę o malunkach na twarzy. Myślę o kowbojskich strojach.
Myślę też o połowie godziny.
- Mamy pół godziny. - Malunki na twarzy.
- Kowboje. Szybko wykonane. - Buty kowbojskie.
[niskim głosem] Szatanie, jesteś moim najlepszym kumplem.
- Jak wygrasz, nie musisz wypełniać zadania. - Nie musisz.
[śmieje się]
Nazwa zespołu. Musi być coś z naszymi imionami.
Lou, Paul, Iain.
- SSS. - Stirling, Sanders i Sinha.
- SSS! - I jesteśmy wężami.
[Iain syczy]
Klasyczny obrazek, ale przekręcony, typu ktoś podający obiad,
ale zamiast jedzenia, na talerzu są... karaluchy, albo, nie wiem.
Fajne Chłopaki.
Przystojny Gang.
Em... Tak, Proszę, Lubimy Muzykę.
- Są... - Mogę przebrać się za Kopciuszka! - Tak.
[śmieją się]
- Powinniśmy iść. - Musimy zrobić baner. Zróbmy to.
[oklaski]
Rzucaliście wieloma pomysłami.
Nie przedłużajmy. Zobaczyliśmy chaotyczne planowanie.
[Greg] Chcę zobaczyć rezultaty. Klasyczne okładki albumów.
Najpierw zobaczymy Lou Sanders i Fajnych Chłopaków.
Ich album nazywa się SSSeks, z trzema S,
jak ich nazwiska, a to ich okładka.
[chichoty publiczności]
[Lou] Myśleliśmy, że się spodoba.
- Niespecjalna reakcja, nie? - [śmiech]
Jaki to motyw? Jest odniesienie do Mechanicznej Pomarańczy,
i jest też pani w różowym kombinezonie, tak?
- Jak nie widzisz, co tu się dzieje... - [Greg] No.
To nie lubisz muzyki.
- Czerwona piłka to władza. Stoi na niej. - [Greg] Okej.
To połączenie nihilizmu i zniszczenia Mechanicznej Pomarańczy,
połączone z przeciwstawieniem się, z użyciem ananasa.
- [Iain] Dokładnie to chcieliśmy przekazać. - [Greg] Okej.
SSSeks. Album nazywa się SSSeks.
Tak. Bo seks się sprzedaje!
[śmiech]
To nasze motto. Seks się sprzedaje.
Przeciwstawiacie się ludziom u władzy, ale też...
- Ruchamy władzę! - ...jesteście firmą.
A co przedstawia seks bardziej niż 48-letni Azjata, przechodzący kryzys!
Wow.
Myśleliśmy, że was tym powalimy.
- No. - Założyliśmy przez to zespół!
[śmiech]
Okej. Widzieliśmy Lou Sanders i Fajnych Chłopaków.
Teraz pozostali. Oto Shoë i Jest za duży.
[śmiech]
- [Greg] Aaa. - [Sian] Uuu.
[Alex] Macie tutaj trzy umlauty.
Omówmy od razu te umlauty.
Umlaut. To jakby rockandrollowy umlaut.
[Joe] Taki jak w Mötley Crüe.
Nie jest gramatycznie poprawny. Jest dla ozdoby.
- Rockandrollowy umlaut. - [Joe] Rockandrollowy umlaut.
- Nazywamy się Shoe. - [Alex] Mówiłeś, że to Sian i Joe, czytane "Show".
- Tak mówiliśmy? - [Sian] Tak. - Tak, tak mówiłem.
Wygląda jak klasyczna okładka elektronicznego zespołu?
- [Joe] Coś typu Kraftwerk. Krawat, szelki. - Lata 80.
Wygląda, jakby jedna z osób nie żyła.
[Joe] To współpraca żywych i martwych.
- [Greg] Jakie są role członków zespołu? - Ja nie śpiewam, bo nie żyję.
[śmiech]
- Ale jesteś wniesiona na scenę. - Tak.
Wyobraźmy sobie. Światła gasną.
Wszyscy biją brawa. Nagle, Sian zostaje wniesiona na scenę.
- Publika szaleje. "Patrzcie, to Sian!" - [publiczność] Łoo!
Już jej nie ma. Zapala się światło. Skierujcie je na Joego!
Pewnie coś takiego, ♪ Um, spotkajmy się, um um! ♪
[śmiech i oklaski]
To byłoby mniej więcej coś takiego.
Przepraszam za to.
Podejrzewam, że po "um um spotkajmy się"...
[śmiech]
...Sian wjeżdża z powrotem.
Nie chcę naciskać, ale możemy wrócić do "um um, spotkajmy się"
i posłuchać refrenu Sian?
Światła gasną... Na na na.
- Światło pada na Joego. - ♪ Um spotkajmy się, um um ♪
♪ Jest za duży ♪
[śmiech i oklaski]
Okej. Masz 5 punktów do rozdzielenia pomiędzy zespołami.
- Lou i Fajne Chłopaki... 2 punkty. - O!
- [Alex] Po 2 punkty? - [Greg] Tak.
- Sian i Joe? - Shoë? Po 4 punkty.
Tak, bo w sumie jest 5 punktów. 4 punkty.
[oklaski]
Ubierzcie się elegancko - oto reklamy!
[oklaski]
Cześć!
Wejdźcie! Ogrzejcie się albo ochłodźcie,
- zależy, jaka jest u was pogoda. - Tak. Cześć! Mam nadzieję, że nie jest za mokro.
Czas pograć w karty.
- W grę pamięciową. Uuu! - [Greg] Uuu!
- [Alex] Ładny uśmiech, Paul. - Dziękuję.
Karty do gry?
Karty.
Magia. Chodzi tu o magię?
[Joe] Okej.
"Za 5 minut, musisz zwrócić tę talię kart Aleksowi w laboratorium".
"Wtedy musisz podać mu kolejność, w której obecnie są karty".
"Podczas tych 5 minut, nie możesz wychodzić z pokoju".
"Wygrywa najwięcej poprawnych kart. Twój czas jest liczony od teraz".
- Dostanę długopis? - Co mam zrobić?
Mogę je po prostu zapisać?
- [Alex] Możesz spróbować. - Nie mam długopisu!
Ktoś ma długopis?
Jest gdzieś długopis?
Jest w pokoju długopis?
Nie mam niczego do pisania. To...
To niedorzeczne!
Nie można ich po prostu zapamiętać!
O, proszę. Tak, tak, tak.
"Wszystkiego najlepszego". To nawet nie prawdziwe karty!
Nie ma niczego do pisania.
Tu musi być długopis.
Tu musi być długopis!
Dobra. To...
Greg. Alex.
[śmieje się] Okej.
To jest... Rozumiem.
Nie panikuj. Nie zapamiętam!
[Sian] Król kier, król pik, żółta.
...trójka, czwórka, piątka.
Wygrywa najwięcej poprawnych kart.
- [Alex] Została minuta. - Cicho!
Chyba zapamiętam wszystkie.
Super.
Mam.
[gwizdek]
Chodźmy do laboratorium i daj mi tam karty.
Całkowita strata mojego czasu.
[Sian] Będziesz w szoku.
Dziękuję, Joe.
[Alex] Iain, w jakiej kolejności były karty?
Kolejności? Miałem wymienić karty.
[śmiech]
[oklaski]
Główne zadanie brzmiało "wymień kolejność, w której są karty".
Tak. Chcę zobaczyć wkurzonego Iaina.
- [Greg] Będzie fajnie! - [Alex] Nie widzieliśmy Lou,
co zostanie wyjaśnione później.
Musieli zapamiętać kolejność standardowej talii taskmasterskich kart.
Pierwsi przypominać sobie będą Iain i Si-jan. Sian. Zobaczmy.
As trefl.
Ósemka trefl.
Piątka trefl.
Dwójka trefl. [brzęczenie]
Nie. Walet trefl.
Żółta.
As kier.
Dwójka, trójka, czwórka, piątka,
szóstka, siódemka, ósemka, dziewiątka, dziesiątka, walet.
Wszystkiego najlepszego. [brzęczenie]
To as karo? [brzęczenie]
Dwójka karo. [brzęczenie]
Trójka karo. [brzęczenie]
Król karo.
Król kier.
Potem były dwie piętnastki karo.
[brzęczenie]
Piętnastka karo.
- [Alex] Naprawdę? - Tak, piętnastka karo.
- Piętnastka karo. - [Alex] Dużo.
Piętnastka karo. Trzy piętnastki karo. [brzęczenie]
A potem była karta.
[Alex] Opisałabyś tę kartę?
- Nie. - [śmiech]
Dwójka karo, dwójka karo,
dwójka karo.
A potem było zdjęcie kanalii.
- Taskmastera? - Twoje! - [Alex] O.
Potem było dwanaście dwójek karo. [brzęczenie]
A potem ty, potem Greg.
[oklaski]
Wyglądałeś na złego, Iain.
- Cały czas miał długopis! - [Greg] Tak.
Iain raz nazwał mnie "sarkastyczną siostrą".
[śmiech]
- Nie byłem zadowolony! - Dlaczego byłeś zły na Aleksa?
- Chciałem cholerny długopis, Greg! - [Greg] No.
Miał długopis. Wyciągnął go z kieszeni.
Wyciągnąłeś długopis, jak tam byliśmy!
Nie rób tak!
[Iain] No, patrz!
Wyciągnąłeś, kuźwa! Wyciągnąłeś!
Sięgnąłeś do kieszeni, wyciągnąłeś długopis i zrobiłeś...
Chyba nie miałem długopisu. Miałem iPada z aparatem.
O.
Patrzcie!
- Mogliśmy go pożyczyć. - W pokoju było dużo innych kamer.
Mogliśmy użyć twojego iPada?
- Tak, ma aparat. Mogliście... - Dlatego jesteś sarkastyczną siostrą!
- [śmiech] - Nie jestem sarkastyczną siostrą!
- Jesteś. - Dziękuję, Greg.
[Greg] I paskudną kanalią.
- Wyglądało, jakbyś miała dobry system. - Kilka pomyliłam.
- Ale nawet jestem zadowolona. - Jaki był twój system?
- Pamięć. - [śmiech]
- Sian chyba dobrze poszło. - Sian poszło dobrze.
Sian pomyliła się tylko 13 razy. Iain pomylił się 25 razy.
- [Sian] O. - Z 49. Czyli, nieźle.
Podam wam kolejność. Nie była tak trudna.
Najpierw wszystkie trefle w kolejności alfabetycznej.
As, ósemka, piątka, czwórka, walet itd.
Potem trzy króle, potem żółta karta, wszystkie karo w kolejności,
wszystkiego najlepszego, dwie 15, 15 dwójek,
- potem ja, potem ty. - Całkiem proste. - Bułka z masłem.
[oklaski]
Ba, ba, ba. Nie bijcie mu braw za czytanie!
[śmiech]
Teraz Joe i Paul.
Jeden w pracy uczy się dialogów, inny faktów.
To Alex Horne podający wam szczegóły. Oto, jak im poszło.
As trefl.
Walet trefl.
As trefl.
Ósemka trefl.
Piątka trefl.
Ee, czwórka trefl.
Ee, walet trefl.
Król trefl.
Ee...
Siódemka trefl.
Szóstka trefl.
Dziesiątka trefl.
Trójka trefl.
Dwójka trefl.
Król karo.
Król kier.
Król pik.
Żółta.
Dama trefl.
Siódemka trefl.
Jedynka trefl... [brzęczenie] Siódemka trefl.
Trójka trefl i dwójka trefl. [brzęczenie]
As kier, dwójka kier, trójka kier, czwórka kier, piątka kier...
Szóstka kier, siódemka kier, ósemka kier, dziewiątka kier, dziesiątka kier.
I... walet kier?
Dama kier.
Wszystkiego najlepszego.
A potem jest piętn...
Potem... a. Potem jest pięt...
Nie, potem jest 15 dwójek karo po kolei.
Potem zdjęcie Grega, a potem zdjęcie Ala.
- Nie pamiętam kolejności. - [Alex] Aleksa. - Aleksa. Sorry.
Dwójka karo, dwójka karo, dwójka karo.
- [Alex] Ile dwójek karo? - 15.
Alex.
[Alex] Tak?
- To następna karta. - [śmiech]
Greg.
I to chyba cała talia.
[okrzyki i oklaski]
Jesteś zirytowany? Zrobiłeś jeden błąd. Druga karta.
Jestem bardzo zirytowany!
Byłem beznadziejny w każdym innym zadaniu. To powinno być idealne dla mnie.
- Ile błędów popełnił Joe? - Młody Joe popełnił 7 błędów.
I tak robi wrażenie. Paul, potem mówiłeś, jak je zapamiętałeś. Pamiętasz?
Ktoś pytający Niemca... [śmieje się]
- Bo nie były w kolejności... - No.
- Walet, król [jack, king], dziewiątka, dama. - Tak.
Wymyśliłem historyjkę o flirtowaniu z Niemcem, pytaniem "zwalenie?" [jacking]
I on odpowiada, "Nein, damo!"
[śmiech i oklaski]
To działa jako fajna historyjka!
Na razie prowadzi Paul, potem Joe, potem Sian i Iain.
- Nie widzieliśmy jeszcze Lou. - Nie. - Zobaczmy. Oto Lou.
Zrobię coś, przeczytasz mi to? Proszę!
[Alex] "Za 5 minut, musisz zwrócić tę talię kart Aleksowi w laboratorium
i podać mu kolejność, w której obecnie są karty".
Czyli kolejność, w której były, kiedy otworzyłaś...
To, obecnie... teraz jest obecnie. Obecnie teraz to obecnie.
- Nie, ale kiedy przeczytałaś... - Obecnie. Tak, ale teraz jest obecnie.
Teraz jest obecnie, tak?
Okej. Wyobraź sobie... Możemy zacząć od nowa? To nie fair.
Masz długopis?
- Szybko. - [Alex] Nie mam długopisu.
Nie, nooo!
- [Alex] O, Lou... - Nie mogę wychodzić.
Nie. Przeczytaj wszystkie informacje.
Wiesz, czasami brzmisz naprawdę arogancko!
[Lou] O, nie! [śmieje się]
- Nie mogę wychodzić z pokoju! - [Alex] Właśnie wyszłaś.
Cholera, nie powiedziałeś mi!
[oklaski]
Kontynuowała. Zapisała 18 kart, i pomimo tego, zrobiła 12 błędów.
[śmiech]
Jeśli cię to pocieszy, podobało mi się twoje "nie, nooo!"
Pytanie, czy Lou dostanie 1 punkt, czy 0.
Nie no, bez punktów. Nawet ja nie wynajdę tu punktu, Lou.
[Greg] Okej? Przykro mi.
0 dla Lou, 2 dla Iaina, 3 dla Sian,
4 dla Joego, 5 punktów dla pana Paula Sinhi!
[oklaski]
- Lepiej dawaj kolejne zadanie, teraz! - Jasne.
Kończymy sportem i świętowaniem.
- Cześć, Alex. - Cześć, Joe.
- Cześć, Iain. - Wszystko okej? Jak leci?
[Alex] Dobrze, dziękuję.
Dzień dobry wszystkim! Ależ wspaniały dzień!
Ooo!
O. "Strzel gola z jak największej odległości".
"Masz tylko jeden strzał".
- Słyszałeś, że jestem dobra w piłkę? - [Alex] Jesteś dobra w piłkę?
Nie. "Jak nie strzelisz bramki, zostaniesz zdyskwalifikowana".
"Niezależnie od tego, czy trafisz, czy nie,
musisz świętować gola we wspaniały sposób".
"Najlepsza cieszynka może dostać ekstra punkt".
"Masz 5 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Okej.
- Ściągnę kurtkę. - [Alex] Okej.
[Joe] Realistycznie, stąd na pewno nie trafię.
Może lepiej jak nie strzelę z dużej odległości, tylko po prostu trafię.
Dawaj.
Może mniej więcej stąd. Chcę, żeby było trochę trudno.
Strzelę stąd, nie chcę wariować.
Powodzenia, Paul.
[Alex] Uu, ho-ho! Ekscytujące, nie?
- Bardzo. - Podać, w jakiej odległości położyli piłki?
- Tak. - Sian chciała po prostu strzelić z jakiejkolwiek odległości.
9,8 metra. Joe, 11,5 metra i dość ostry kąt, zupełnie bez powodu.
Lou, 14,6 metra. Paul, najdalej, 17,2 metra.
"Testował teren" - jego słowa - przez 4,5 minuty, zanim położył piłkę.
Testował teren. A co z Iainem Stirlingiem?
Oto, co zrobił.
- Gdzie ją położymy? - Tam, gdzie byliśmy.
- Okej. - Możemy ją pchać.
[Iain] Pchaj ze swojej strony. Możesz pchać tu?
[Alex] Próbuję pchać!
[oklaski]
Iain dobrze pomyślał. Nie złamał żadnych zasad.
- [Alex] Strzel gola z największej... - [Greg] Strzel gola.
- Z odległości ilu metrów? - 34 metrów.
- Huuu-łi! - Dwa razy większej, niż inni.
Próbę Iaina zobaczymy później.
Jako pierwszą obejrzymy Sian Gibson.
Gotowy?
- Tak! - [oklaski]
Tak!
[zwolnione tempo] Tak!
- Wpadła? - [Alex] Tak, wpadła.
[piszczy]
[pisk]
Zasapałam się!
- [Alex] Dziękuję, Sian. - Super!
[oklaski]
Świetnie. Autentyczne świętowanie,
bo ani przez sekundę nie pomyślałaś, że trafisz, nie?
- Był gol. - Wpadła. - Wpadła.
Każde wpadnięcie to gol!
[śmiech]
Tak mówią w bractwie piłkarskim!
- Każde wpadnięcie to gol! - Każde.
Czas na krótką przerwę. Może, jak mnie, nie interesuje was piłka.
Ale, też jak ja, chcecie wrócić,
bo ktoś wygra okno Joego Thomasa!
[oklaski]
Cześć! Witam ponownie w Taskmasterze, oto ponownie Alex!
Dużo "ponownych", Greg!
Przed przerwą, uczestnicy grali w twój ulubiony sport, piłkę nożną.
Wygrywa osoba, która strzeli bramkę z największej odległości.
Sian strzeliła świetnego gola z niewielkiej odległości.
Kolejni są Lou, Paul i Joe.
Pamiętajcie, najlepsza cieszynka może dostać ekstra punkt,
niezależnie od tego, czy piłka wpadła.
[Joe] Tu nie mam nadziei.
Raczej nie trafię.
- Gram, żeby wygrać. - [Alex] Oczywiście.
Dobra.
[Joe] Aaa!
Aaa! Aaa!
[Paul] Ooo!
Nie!
[śmiech]
Hura! Jestem przegrywem!
Myślałam, że umiem zrobić przewrót, ale nie umiem.
Okej.
[jęk]
[Alex] Dziękuję, Paul.
Skończyłeś, Joe?
Tak.
Niespecjalnie się z tym czuję.
O, rany!
[oklaski]
Podczas twojego świętowania, Alex i ja popatrzyliśmy na siebie
typu, "co my z nią zrobimy?"
[śmiech]
W miły sposób?
Bez bramek, ale zobaczyliśmy cieszynki.
Bardzo fajna cieszynka, jak się zastanowimy.
Lou, wyglądałaś, jakbyś straciła rozum!
[śmiech]
Podobała mi się początkowa zdruzgotana reakcja Joego. Takie "jeeee".
Ale później, wiele się działo w tej cieszynce.
Nie uważam, że było... Mam powiedzieć...
Cóż, nie. Cóż...
[śmiech]
To była głupia decyzja.
Wtedy powiedziałeś, że nie było ani imponujące, ani łatwe.
Niewiele mogę powiedzieć o Paulu. Chyba podczas świętowania,
myślał, "wolałbym wrócić do zapamiętywania kart".
Zapomniałem, że jak się nie trafi, to też trzeba świętować.
Totalnie o tym zapomniałem.
Było coś fajnego w sarkazmie jego świętowania.
- Niewielu piłkarzy świętuje sarkastycznie. - No!
No. Kluczowy moment.
Napastnik Iain Stirling i jego wielka bramka.
Odległość, 34 metry.
- Powodzenia. - Dzięki. Podaj mi rękę.
[Iain] Dawaj!
[jęki]
Dawajcie, wszyscy!
♪ Strzeliłem go-la ♪
Jee. Wszyscy, "jee!"
Jee! Jee!
[oklaski]
Nie byłeś w stanie zainspirować tych ludzi!
Byłeś załamany!
W jednym momencie, Alex szepnął, "nie musisz tego robić".
[śmiech]
- [Sian] Mamusia wygrała. - [Alex] Obawiam się, że tak.
- Mamusia wygrała. 5 punktów dla Sian. - 5 punktów dla Sian.
[oklaski]
Chyba nikomu nie dam ekstra punktu za cieszynkę.
Joe był najbliższy. Podobało mi się, jak trząsł bramką!
[śmiech]
Nie, nie dam nikomu ekstra punktu. Sian, 5 punktów. Bam!
[oklaski]
Dobra, udajcie się na scenę na ostatnie zadanie odcinka!
[oklaski]
[okrzyki i oklaski]
- Kto przeczyta zadanie? - Paul Sinha. - [Greg] Aa.
"Stojąc za pierwszą linią, stoczcie swoją rolkę papieru za drugą linię".
"Jeśli wasza rolka nie przekroczy drugiej linii
albo spadnie z wybiegu, zostaniecie wyeliminowani".
To pierwsza część zadania.
[Alex] Stojąc za pierwszą linią, musicie stoczyć swoją rolkę papieru
za drugą linię, ale nie z wybiegu.
[Alex] Pierwsza będzie toczyć osoba na prowadzeniu.
- [Alex] To Sian Gibson. - Co?!
- Rozumiesz zasady? - Spróbuję.
[śmiech]
Stooop!
[okrzyki i oklaski]
Świetne toczenie.
Kolejny toczyć będzie Joe.
- [Iain] Super. - O, super, Joe.
[okrzyki]
[podekscytowane okrzyki]
[oklaski]
To trochę... to nie przechyla się trochę w dół?
Jest tak samo dla wszystkich. Usiądź na ławce wyeliminowanych.
[Sian] Jest trudniej, niż wygląda.
- [Sian] O! - O, nieźle.
[okrzyki i oklaski]
- Nie do wiary! - [śmiech]
- Kolejny toczyć będzie Paul Sinha. - [Greg] Stary, dobry Paul Sinha.
[śmiech]
[publiczność] Uuuu!
Paul, usiądź na ławce wyeliminowanych.
[publiczność] Ooo!
Bardzo się denerwuję, o dziwo.
[Iain] Włóż w to trochę energii i licz, że nie poleci za krawędź.
[publiczność] Uuu!
[Alex] Tak! Tak, jest za linią.
[okrzyki i oklaski]
Okej. Niech uczestnicy ciągle w grze zdejmą prawy but.
[Alex] Dziękuję.
[Greg] Wymyślasz to zadanie na poczekaniu, Alex?
[śmiech]
[Lou] Pięknie wygląda!
[Iain] Trochę wygląda jak wystawa Andy'ego Warhola!
- Jesteście gotowi na drugą część? - [Lou i Iain] Tak.
"Odzyskajcie swój but..." Czekaj!
[śmiech]
"Nie możecie przekroczyć linii przed wami".
"Jeśli wasz but spadnie z taśmy,
lub jeśli taśma się przerwie,
zostaniecie wyeliminowani".
- Jest tylko jeden zwycięzca. Dostanie 5 punktów. - Wow.
Bądźcie ostrożni. Powodzenia!
[Alex] Wasz czas jest liczony od... [gwizdek]
[okrzyki i oklaski]
I koniec!
[Alex] I proszę.
Sprawiła, że łatwo wyglądało.
Okej. W takim razie, ogarniemy, jak to wpływa na punktację.
Zejdźcie do mnie na dół.
[oklaski]
- Ekscytujące. - Jedna zwyciężczyni zadania.
I zdobyła połowę punktów za zadania w studio.
- To Lou Sanders. 5 punktów dla Lou Sanders. - Dziękuję.
[oklaski]
To oznacza, że obecnie prowadzi w sezonie 12 punktami.
Ma 107. Sian ma 95.
[Alex] Iain i Joe mają po 91, czyli jest blisko,
a potem jest Paul, 74.
Zostały cztery odcinki. Statystycznie, to możliwe.
- Żeby wygrał Paul? - Wątpliwe, ale możliwe.
Zobaczymy, kto wygrał ten odcinek, jeśli to możliwe?
[śmiech]
Lou zgarnęła 5 punktów, ale to nie wystarczyło,
aby dogonić zwyciężczynię tego odcinka, Sian Gibson, z 15 punktami!
[okrzyki i oklaski]
Sian Gibson wygrywa!
Podejdź i odbierz swoje przezroczyste przedmioty!
[okrzyki i oklaski]
Super. To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że droga do prawdziwej miłości jest trudna.
Ale jeśli czujecie się wystarczająco silni,
zawsze jest szansa, że możecie...
♪ Um, spotkać się, um um! ♪
♪ Jest za duży! ♪
[śmiech]
- [Greg] Ale nie... - [oklaski]
Ale nie zapominajmy o sukcesie niejakiej Sian Gibson.
Sian, dobra robota. Do zobaczenia następnym razem
w odcinku numer siedem. Do zobaczenia!
[oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time