Klop, klop.
Ah, voilà. Hallo. - Hey.
'Eet mij. Snelste wint.'
Dat is het, of wat?
En we zijn bezig. - Is dat hardgekookt?
Hoe, wat?
O, Scheiße.
Ik dacht dat dat een hardgekookt was.
Ik heb de opdracht al gelezen. Wacht. Echt, of wat?
Dat had ik niet zien aankomen.
Wacht. Een pan...
Wat zoek je? - Ketchup.
Wie heeft er nu geen ketchup in huis?
Zout en peper.
Ik dacht dat dat een hardgekookt eitje was.
Zout en peper.
Shit.
Zout, zout,...
Allee, Gert.
Dat gaat dus... Ik ga dat gewoon zo meenemen.
Nee...
Wacht, wacht. Oké.
Rustig. - Nee, om ter snelst.
Snel, snel. - Een gewone pepermolen...
Doe jij dat thuis ook zo, uit de pan eten? - Beleefd zijn is even niet aan de orde.
Da's altijd aan de orde, Olga.
Een lepel.
Jesus.
Dat zal ik straks opkuisen.
Shit. Dat wordt dan paprika.
Dat is een kloppertje op jouw maat. - Ongelofelijk.
Verbrand?
Stop.
Voilà. - Volgens mij...
is dat hier echt cayennepeper, want... - Ah ja, dat kan.
Wacht, ik moet niezen.
Klaar? - Ja, oké.
Dank je wel. - Alsjeblieft.
Mag ik dat bakken?
Met wat tomaatjes in.
Ah, spek is er ook.
Je krijgt de helft.
Er staat niet op wie moet eten. Er staat 'eet mij' gewoon.
Dat ruikt echt goed.
Ik heb niet graag dat daar slodder op ligt. Jij wel?
Zo.
Je moet die dingen met stijl doen. En dit is ons omeletje.
Je wist dat het tegen tijd was of... - Ja, ja, maar ja...
Want je hebt ook de afwas gedaan al. - Ja, ik heb wat dingen weggezet ook.
Smakelijk. - Smakelijk.
Op.
Moet het doorgeslikt zijn ook?
Voilà.
'Eet mij. Snelste wint.'
Dat is het, of wat?
Nee, toch? Nu al? Nee, hoe... Is het...? Wat voor een ei is dat?
Dat moet ik zelf uitvinden, of wat? Ja, eet mij, snelste wint...
Op.
Ja, maar nee. - Ja.
Dat ook, of wat?
Zoiets? Duw maar.
Het is toch op?
Wat, oh? - Vies mannetje.
Hoe, vies mannetje? Da's een eitje.
Zwans jij nu?
Zo, voilà. - Heel goed.
Nog iets? - Nee.
Graag gedaan. Tot ziens.
Teamtaak.
Wij zijn klaar. - Met z'n drietjes?
Zijn jullie blij met dit team? - Fantastisch.
Met Frieda en Zuhal Demir ben ik heel blij.
Oké, het is een beetje bijzonder, want jullie krijgen elk je eigen envelopje
en een eigen plekje. En, Guga, ik begin met jou.
Kom op.
Het kan wel even duren.
Er is post voor jou. - Er is post voor mij.
'Doe deze blinddoek aan en meld aan Frieda dat ze haar enveloppe mag openen.'
Doe maar je enveloppe open. - Wie? Ik?
Wie? - Frieda.
'Stop de oordopjes in je oren en zet de hoofdtelefoon op.
Blijf in het poolhouse. Meld aan Olga dat ze haar enveloppe mag voorlezen.'
Koptelefoon op...
Olga, doe je enveloppe open. - Oké.
'Zwijg.'
Hela...
Sst.
Zwijgen, hè, staat er.
Da's moeilijk voor Olga.
Sst.
Jij mag niks meer zeggen vanaf nu, Olga.
Wat moet Guga doen?
Guga moet iets opeten.
Wat?
Het is iets met eten, maar ik weet niet wat.
Ik heb geen flauw idee wat dit is.
Appel.
Appelsien.
Intussen die ellendige K3 in m'n oren, dat is om zot te worden.
Appels. - Appelgrond, appelkak, appel...
De appel gaan kakken, wat zeg jij nu? - Aardappel, aardappel.
Zoek de aardappel.
En moet hij die opeten? Nee. - Zoek de aardappel.
Hij moet die naar jou brengen.
Guga, je moet de aardappel zoeken en naar Olga brengen, die achter de haag staat.
Meen je dat nu?
Is dat de enige opdracht?
Nee, da's de kool.
Nee, dat zeg ik niet. Is dat de enige opdracht?
Guga, ik kan je niet horen. Ik heb oordoppen in en een hoofdtelefoon op.
Een paprika, een ananas...
Broccoli. - Dat weet ik wel. Ik voel dat ook wel.
Nee. Toon eens, hou eens omhoog.
Da's de aardappel, denk ik. Laat 's zien aan mij.
Nee, da's een ui, sorry. - Het voelt aan als een ui, ja.
Zit er nog iets in? - Da's de patat volgens mij.
Hè? - Da's de aardappel.
En nu? - En daar moet je mee naar Olga.
Best dat ik weet waar ze zit. - Sta recht en zet twee passen voorwaarts.
Nog één.
Nog twee passen. - Naar waar twee passen?
Vooruit?
Ja, oké.
Oké, nu naar links. Een bocht naar links, dan zit je op het gras. Een...
Naar links. Guga, naar links.
Nee, Guga, dat is rechts. Guga, ezel, naar links.
Oké, het is dus omgekeerd bij jou. - Ja, links.
Meer naar rechts. - Naar links dus.
Naar rechts, ezel. - Wat...?
Hoe kan dat nu veranderen? Doe eens normaal, zeg.
Ik voel me hier precies in Guantanamo.
Nog twee stappen voorwaarts. Twee grote stappen voorwaarts.
Nu een kwartslag naar links.
Je staat nu op één meter van Olga. - Ja?
Proficiat. - Bravo.
't Is gedaan. Dat was de opdracht. Breng de patat naar mij.
Maar je links-rechts is wel iets aparts, Frieda.
Probeer jij 's logisch na te denken met K3 in je oren.
Jullie weten dat dit een teamtaak is. - Ja. Daarom zijn we hier met twee, hè?
Nu moet je niet denken dat ik jullie niet mans genoeg vind,
maar voor deze taak hebben we toch nog een beetje man nodig, een beetje meer man.
En het is the one and only Dimitri Leue.
Zalig. Dat mag zelfs nog wat strakker. Ik heb dat graag.
En, zie jij nog iets? - Nee, niks. Ik ben geblinddoekt.
Hallo. Hoor je mij?
Jij zegt nu: hoor je mij? Liplezen.
'Zwijg.'
'Blijf achter de haag en zorg ervoor
dat je de patat uit het bakje bij Staf tot bij jou krijgt.'
Een bic. Een bic...
Krijt. Krijt. Krijt?
Nog luider dan anders. - Krijt, is dat goed?
Jij gaat een vlieger naar mij...
Staf... - Ja?
Ik hoor niks. Ik heb een koptelefoon op. - Oké.
Oké? - Ja.
Dimitri hoort, maar mag niks zeggen.
Hallo? - Oké?
Wacht. Kom jij naar mij toe? - Ik hoor je niet. Doe 's oké met je duim.
Ah, zie je mij? - Ik hoor niks, jij ziet niks
en hij mag niks zeggen. Horen, zien en zwijgen.
De drie aapjes. Ja, ik heb het.
Staf... Jij hebt...
Jij hebt een patat. - Wat? Ik heb een patat?
Ga 's door je knieën. Ja, daar. Is daar een patat?
Ik zoek een patat. Volgens mij moet er wel één tussen zitten.
Dat zijn... Is dat een patat? Da's een ajuin, denk ik.
Waarom heb je een patat nodig? - Heb je een patat?
Een wortel heb ik, een meloen. - Doe je duim naar boven als je 'm hebt.
Wat zeg je? Wablief? - Heb jij een patat?
Ja... - Een aardappel.
Ja, ik ben op zoek. - Sven hoort niks, hè.
Nee. Ik kan toch maar mijn best doen. - Ik versta je niet.
Dat weet ik. Ik beeld het uit. - Doe 's dingen...
Gebarentaal. - Wachten. Ik moet wachten.
Ik ga kijken... - Jij, met twee ogen, kan niet zien.
Ik ga zoeken... - Jij gaat zoeken naar de patat.
Da's een... Mag ik eens zien? Da's een patat. Oké.
Staf, rustig. De bedoeling is... - Begrijp me goed, ik ben rustig.
Jij moet die patat naar mij brengen. - Ik kom met die patat naar jou,
maar ik weet niet waar je bent. - Ik ga je leiden.
Rechtdoor.
Een klein beetje naar links, naar links. - Er is hier een vijver, hè.
Sorry, naar rechts, naar rechts. Ja. Ja, ja, rechtdoor, rechtdoor...
Verder, verder, verder. Ja, nu gewoon omdraaien. Omdraaien, omdraaien.
Mag ik hem gooien? - Nee, kom maar naar hier.
Ja, je bent bijna bij mij. Hier ben je. Hier zijn we, zie.
Heel goed. - Dank je wel.
En nu?
Ah ja, hier, dat is 't.
O nee, tot bij hem.
Iedereen mag zijn handicap afnemen.
Dag, schoonheid. - Dag, Ruth.
Post. - 'Verzin en speel een act
die er indrukwekkend uitziet als je 'm achterstevoren afspeelt.'
'Gert geeft de meeste punten aan het filmpje dat hem het meest imponeert.'
'Je hebt één uur de tijd. Start.'
En? - Hoe moet ik dat opnemen?
Wij hebben camera's bij. - Ah, oké.
Wat vind jij indrukwekkend?
Dat kan ik niet achterstevoren afspelen. Dat gaat niet.
Dus je moet achterstevoren iets zeggen... - Of iets doen.
Iets doen... Iets doen.
Als ik nu van de trap zou springen, dan zou het achterstevoren lijken
alsof ik daar opspring. - Ja, maar zou je dat wel doen?
Heb je je goede heup aan?
Oké, Olga, denk er eventjes rustig over na
en dan zien we het resultaat wel in de studio. Goed?
Daag.
'Vliegende eekhoorns.
De onderfamilie van de eekhoornachtige
omvat 37 soorten...
voornamelijk verspreid over Zuid- en Zuidoost-Azië.'