Dat is al halvelings gelukt. - So far, so good.
Wat zou je nu moeten doen? - Euh, ik denk minigolfen.
Oh, nee. - Golfen met eieren of wat?
'Haal de beste en dus laagste golfscore op deze minigolfbanen.'
De beste en dus de laagste golfscore? Ik snap niet wat dat is.
Zo weinig mogelijk slagen. - Oké, ja.
Zo gaat dat bij golf. - Ik ben niet thuis in golf.
'Gebruik daarbij eieren.' - Zijn dat rauwe of harde?
Wie zal het zeggen?
Ga je die grote stokken pakken? Er zijn ook kindermaatjes.
Is dat niet beter, Sven? - Wat?
Zo'n kleintje? - Dit vind ik wel leuk.
Ik weet zelfs niet hoe je dat moet doen. Moet dat in één slag?
Ik heb nog nooit gegolfd. Heb ik die stok verkeerd vast?
Die moet hier tussen, neem ik aan?
Oké. - Goed zo.
Dat zijn geen hardgekookte eieren. - Dat zou saai zijn.
Van af je daar tegen slaat, zijn die toch kapot?
Potverdikke. Dat gaat echt niet. Dat gaat echt niet.
Allee, jongen. Echt waar.
Da's niet mogelijk.
Amai.
Hoppa.
Mooi.
Vijf. Ik mag een nieuw ei gebruiken. - Je mag een nieuw ei gebruiken.
Nee, dan telt dat.
Wat vind je van zijn golfparcours? - Fantastisch.
Het is volgens mij gepikt uit De Efteling.
Misschien een nieuw idee voor in Plopsaland?
Da's ook bijna allemaal gepikt uit De Efteling.
Eens zien hoe ver we dat krijgen met een iets andere stijl.
Nee, dat is niet goed.
Niet de beste tactiek, denk ik. - Nee. Het was het proberen waard.
Er moet toch een truc zijn? Zitten er hardgekookte bij?
Nee.
Ik had die eerst moeten gaan koken.
Damn. Ja, da's te laat nu, hè.
Komaan, jongen.
Da's al de laatste of wat?
All right.
Bam.
Ga je die grote stokken pakken? Er zijn ook kindermaatjes.
Nee, doe maar, doe maar.
Maar ja, gebroken of niet. Het moet er gewoon in.
Wat zou er gebeuren als je er één keer hard...?
Nee, da's niet slim.
Allee, man. Ik ga toch een zachtere stok pakken.
Ik denk niet dat het aan de stok ligt.
Maar allee.
Maar wacht. Ik heb een idee.
Nu zijn we er.
Stomme planten.
Serieus.
Voilà.
Trots op jezelf? - Ik heb wel iets met eieren.
Ik vind dat superleuk om te breken.
Ik vind dat echt cool.
Kijk, oké, ik heb er veel gebroken, maar ik ben wel supersnel.
Als die anderen keizorgvuldig zijn en keiveel tijd verliezen...
keizorgvuldig gaan doen, ben ik weer een sprongetje...
Super. Dank je wel. - Tot de volgende.
Zijn dat echte? - Dat zijn echte eieren.
Zijn dat rauwe of harde?
Goed. Dan ga ik die... Ik ga die eerst opwarmen.
Maar ik ga die eieren hard koken. Als dat niet te lang duurt.
Ik neem dat hele mandje mee.
Weet je hoe lang dat moet koken? - Ik denk een minuut of 8.
Acht? - Ik ga er een aantal hard koken
en ondertussen met een aantal verder doen.
Ik ga eerst met Gaffa proberen.
Dus je gaat eigenlijk isoleren?
Zou dat niet helpen?
Misschien wel.
Jij hebt echt nog nooit gegolfd? - Nee. Waarom?
Zie je dat aan mijn slag of zo? - Nee, ik vraag het uit...
human interest.
Moet je zo slaan? Nee, hè?
Jij zit nu die minuten te tellen, maar je water kookt nog altijd niet.
Da's een feit.
Waar is hij?
Vijf.
Maar dat gaat daar nooit in.
Zes.
Zeven. - Zeven.
Zo moet je die stok houden, waarschijnlijk.
Dat lijkt mij zo.
Die zit erin. - Die zit erin. En?
Heb ik ze nu allemaal gedaan?
Wat een saai spel is dat?
Dat vlaggetje staat in de weg.
Mooi, voilà. Ik stop je tijd. - Ik zal die handdoeken terugleggen.
Leg dat terug. - In Geert zijn la.
Die hardgekookte eieren delen we uit onder het personeel.
Da's lekker bij een pintje, zo'n hardgekookt ei 's avonds.
Zou je niet wel die pot afzetten van het vuur?
Dat ga ik nu doen. Misschien tot straks bij een hardgekookt eitje.
Kan ook.
Hallo.
Dag, mannen. - Hallo.
Een teamtaak. - Met een bed.
Ook een beetje een intiemtaak. - Met Karen en...
Joske. - Je mag kiezen.
Wie gaat de post openmaken? - Lees jij maar. Jij bent de gast.
Dank u wel. - Maar jij bent de man.
Een bed opmaken of wat? - Doe eens kalm. Rustig.
Het zal zo wel iets zijn. - 'Maak dit bed op.'
Zie je? - 'Doe het zo strak mogelijk
en kruip daarna samen onder de lakens.'
'Elk van jullie moet de hele tijd minstens één hand vasthouden
van een andere deelnemer. Het snelste team wint.'
Jullie moeten handjes vasthouden. - Dat gaat niet.
'Sla nu de handen in mekaar. De tijd gaat nu in.'
Dat gaat niet. Je kan geen bed dekken, als je hand in hand...
Dat is de uitdaging. Oké, jongens. Handjes geven.
Zo'n pinkje of een handje? - Handje.
En go.
We moeten zo dat bed opmaken? - Dus kan jij geen zak doen.
We zullen beginnen met de kussens.
Kunnen we niet wisselen of moeten we de hele tijd dezelfde handen vasthouden?
Ja, je kan niet. Iedereen moet minstens één hand vasthouden.
Zo strak mogelijk. - Het spijt me hè jongens.
Dat was zo'n goede keuze om in het midden te staan.
Het is wat te groot, je kan dat niet strak... - Jawel, dat kan wel strak, Frieda.
Op jouw leeftijd is dat wat moeilijker om strakke dingen te hebben...
Het moet mooi opgemaakt zijn. Guga, voorzichtig voor de meisjes.
Het gemakkelijkste is het als je dat binnenstebuiten draait.
Goed, Frieda. - Ik zal het doen en jullie volgen
met mijn handen.
Oké, wacht. - Er is toch een andere manier?
We hebben het hoekje. - Ja?
Er zit toch niks meer in? In het dekbed?
Meen je dat nu? Doe voort, kom.
Handjes blijven vasthouden.
Volgens mij is er een praktischere manier.
Dat is ook, maar...
Als je haar handen loslaat, da's praktischer.
Maar wat doen jullie hier allemaal? - Pak dat zo en dan gaan we...
Pak dat zo... Dat gaat niet gaan, toch?
Ga je het zo proberen? - Normaal moet het erover.
Trek het dan erover.
Ik heb een idee. Ik hou die twee punten vast met jullie handen
en jullie trekken met jullie andere hand. Je andere hand geven.
Of zo. Oké dan.
Ik kan alleen maar geven...
Het moet wel goed opge...
Voilà. - Het moet echt mooi zijn.
Echt hotelstandaard. - Doe een keer niet moeilijk, jij.
Jij moet nog wat langs daar trekken.
We kunnen toch alsjeblieft op zijn minst de sirtaki doen?
Van Gert Verhulst.
Het is goed. Kruip er maar onder. Wie gaat er in het midden?
Ik denk Guga. - De man.
Het zal wel zijn. Maar ik geraak hier zelfs niet in.
Maar jawel.
Heb je hier altijd al van gedroomd?
Jij ruikt lekker.
Leuke opdracht, eigenlijk. - Heel leuk.
Moeten we nog altijd handen vasthouden?
Oké, jongens. Handjes geven. - Een pinkje of een handje?
Handje. En go.
Eerst dit.
Die anderen moeten het dan met 'drei' doen? - Met drie, met drie.
Met drie.
Zo.
Naar ginder.
Maar echt goed vasthouden. Niet zo wat...
Ik ben wel het vrouwtje, zoals jij mij vasthoudt.
Jij bent de kleinste, jij bent het vrouwtje.
Dit is de moeilijkste. - Da's de moeilijkste.
Daar komt mijn vrouw me ook altijd voor halen.
Ik heb wel een trouwring aan. - Sorry.
Doe die dan uit. Kom. Allee.
Waar is het gat?
Ik doe normaal zo geen dingen met getrouwde mannen.
Er zit geen gat in.
Waar is dat nu?
Wacht. Hier is niks. Geen ingang.
Hier is ook geen ingang.
Dat is de joke dan? - Misschien is er een uitgang?
Dat is de joke. Eerst dit leggen en dan dat erover.
Nee. Dat is niet de joke. - Er is een ingang?
Zelfs Gert heeft betere humor dan dat.
Man. Wacht, wacht, wacht. Geef dit hand mee met mij
en we gaan hier zo in kruipen.
En dan deze drie. - Wacht, ieder neemt een hoek.
Zitten jullie er nu echt met twee in?
En hebben jullie elkaars hand nog vast? - Tuurlijk. Kom er maar mee onder.
Ja, ik ga echt zien. - Ja, hier.
Hier.
Als je hem vasthebt, geef je hem maar aan mij. Ja?
Dan terug zo. - Wacht, ja.
Wacht, eerst opdekken. Mooi. Hotelstandaard.
En een goed hotel. - Hotel?
Dit is een chambre d'hôtes in Groenland.
En de andere kant ook zo wat. Is dat niet zo?
En nu mogen jullie eronder gaan liggen. - Ik langs Karen haar kant.
Niet zeveren, jongen. Kom.
Wisselen van hand. Of moet dat hetzelfde hand blijven?
Nee, dat mag. Je mag wisselen.
En... stop de klok. - En nu een bedscène naspelen
uit jullie favoriete film. - Staat dat er ook in?
Staat dat in de opdracht? - Dat heb ik niet gelezen.
Allee, dan.
Goed, jongens. - Slaapwel, chou.
Mag ik hier tussen? - Tuurlijk.
Een sandwich.
Kom, gooi ineens Josje en Karen er ook bij.
Ik deel niet.
Nee, zeker? Allee, kom. - Mannekes.
Het was me een waar genoegen.
Tjonge, tjonge. - Elke keer dat je dat opheft,
komt het daar ginder terug los.
Nee, Guga.
Leuk. Heb je wat zitten spelen?
Goedendag.
Hallo. - Welkom.
Ik vind dit al keigoed. - Kijk, er is post.
Komt het kind in jou...? - Ik vind dit ongelooflijk.
Ik hoop dat dit echt drie kwartier duurt.
'Bouw een brug over de rivier.' - 'Bouw een brug over de rivier.'
'Je mag alleen deze voorwerpen gebruiken.' - Dus alleen alles wat hier ligt?
'De brug moet zelfstandig de aardappel kunnen dragen.'
'Je mag het huis van Gert niet aanraken.' Wat wil dat zeggen?
Dat huis.
'De hoogste zelfdragende brug wint.' - 'Je hebt 20 minuten.'
Dit vind ik echt tof. Even bekomen. - Tuurlijk, pak je tijd.
20 minuten. - 20 minuten.
Waarom nu zo'n grote patat?
Waarom stekskes? Wat kan je in brand steken?
Speelkaarten. Er is niks wat plakt of zo?
Geen plakkende dingen? - Kauwgum. Goed tegen de stress.
En voor de adem. Niks. - Voor de adem ook, ja.
Ik heb niet echt een idee. - Geen inspiratie?
Eigenlijk niet.
Kan gebeuren, hè?
Alleen jammer dat het op dit moment is.
Ik vind het tof, maar ik weet niet hoe ik moet beginnen.
Misschien iets met sprietjes.
Sprietjes?
Rietjes.
Wat doet dat eigenlijk in water?
Ik zie het. - Bewegen.
Dat is de patat.
Wat?
Niks.
Een beetje staan lachen. - Er gebeurt echt niks, gewoon.
Nee. Tof, hè?
Gaat dit een aardappel dragen?
Wat denk jij?
Nee. Niet echt.
Al 13 minuten.
De bridge on the River Kwai is in minder tijd gebouwd.
Voilà. We zijn vertrokken. - Da's toch al iets.
En als ik die kinderen nu uit die boot neem. Mag dat?
Zeker.
Allee, komaan. Kop op. - Jawel, maar ik moet iets...
Wat heb jij gestudeerd eigenlijk? - Burgerlijk ingenieur.
Done.
Chic. Stop.
Ja. Dat is het, hè. Een brug en de aardappel ligt erop.
Wat ga je doen? - In stukken.
Een troef.
Een zes.
Aan het bridgen? - Ja.
Rustig. Het water is niet zo diep.
Allee, Sven.
Stop.
Drie, twee, één... - Perfect.
Tot de volgende keer. - Graag.
Dag, Frieda.
Ik wil hieruit. Ik wil hier weg.
Ik ga een film maken.
Ik mag rondwandelen, hè? - Je mag alles doen wat je wil.
Dat mag ik niet lostrekken?
Dat ook niet, maar kijk...
Da's fris.
Er zit een systeem in. Je zou het echt niet zeggen, maar...
Ik ga proberen of dit iets is.
Het zou kunnen iets worden.
Voorzichtig. - Dat gaat dus niet.
Nooit van mijn leven.
Ik voel mezelf bijzonder dom op een gegeven moment.
Want ik durf al eens beweren dat ik er vrij goed in ben.
Nu sta ik hier een beetje gelijk een pipo.
Ja.
De...
bajo de la mesa.
Bajo is beneden. Arriba, abajo.
Debajo, beneden. De la mesa. De tafel.
Oké.
Hier liggen vanonder dingen.
Hey, je ziet... - Snutten helpt.
Ja, ik heb het. Amai, da's...
Da's los. - Ik heb het al.
Klaar. Maar ik zal ook nog een back-up plan-brug bouwen.
Voor als Gert het niet goed vindt.
Da's in ieder geval al hoger.
Ah, ja.
Een 35-pikkel.
Oké, ik ben benieuwd hoe sterk deze is.
Da's de opdracht toch? Bon, ik heb tijd, dus bij dezen vind ik dit al af.
Op 12'15".
Maar ik zal het nog wat gezelliger maken voor de patat.
Ja, ik snap het.
Helpt dat bij een patat niet een beetje?
Dit is wat het moet doen, hè? Toch? - Ik tik, hè?
Alstublieft.
Ik ben echt onder de indruk. - Meen je dat?
Echt waar.