Dzień dobry, nazywam się Greg Davies.
To jest Taskmaster, gdzie ja jestem Taskmasterem.
Poza tym, że jestem naprawdę wyśmienitym komikiem,
jestem także człowiekiem, co oznacza, że jak każdy człowiek,
lubię oglądać, jak inni ludzie trudzą się z wykonywaniem prostych rzeczy.
Więc, przez kilka ostatnich miesięcy, zorganizowałem serię podstępnych zadań
dla kilku poważnie ambitnych komików.
Nie mają pojęcia, jak poszło im nawzajem, ale wkrótce się dowiedzą.
To ja będę oceniał to, co zrobili, oraz jak to zrobili.
Moje słowo jest ostateczne. Lubię tę rolę.
Poznajmy naszych uczestników.
To człowiek jeden na milion, jako że jest z Birmingham,
w którym mieszka milion ludzi.
To Frank Skinner.
[oklaski]
Nieprawda!
Potem, człowiek, którego włosy i głos
dalej mnie dziwią, Josh Widdicombe.
[oklaski]
Kiedyś wpadła do mnie z dwoma rodzinnymi opakowaniami klopsów,
z których jedno zjadła sama. Roisin Conaty.
[oklaski]
Obok niej jest człowiek tak zły,
jak gęsta jest jego broda. Romesh Ranganathan.
[oklaski]
Na końcu, grał w hollywodzkich filmach,
ale kiedy pokazałem zdjęcia z nich mojej mamie,
on był jedyną osobą, której nie znała. To Tim Key!
[oklaski]
I jak zawsze, pomaga mi oraz masuje mnie
mój osobisty asystent, Alex Horne.
Alex, opowiedz tym dobrym ludziom o pierwszym zadaniu.
Dobrze. Przy okazji, moim zdaniem bardzo profesjonalnie wykonujesz swoją robotę.
Dobra. Przepraszam, czy to żarcik?
- Tak, to był żarcik. - Bardzo dobrze.
Jakie jest pierwsze zadanie?
No więc, pierwszym zadaniem w programie jest zadanie nagrodowe.
Każdy z uczestników przyniósł
własną rzecz do puli nagród,
i każdy z nich otrzyma punkty za swoją nagrodę
w zależności od tego, jakie wrażenie robią na tobie oni i ich nagrody.
To są faktycznie ich własne rzeczy, co jest niezwykłe.
Cóż, to jedna z unikalnych cech sprzedaży naszego programu.
Tym razem, zostali poproszeni o przyniesienie swojej najbardziej imponującej rzeczy.
Tak, poprosiłem ich. Więc, Tim, zaczniemy od ciebie.
Musisz mi zaimponować rzeczą, którą przyniosłeś jako nagrodę.
Co mi przyniosłeś?
Przyniosłem medal za uczestnictwo w Maratonie Londyńskim.
Ukończyłem Maraton Londyński.
W 2009 roku, pobiegłem w Maratonie Londyńskim.
Autentycznie mnie zatkało. Ukończyłeś Maraton Londyński.
Dlaczego cię zatkało?
Nie wiem. Znamy się już od jakiegoś czasu
i przysiągłbym, że nigdy nie przebiegłeś maratonu.
To jakbyś mówił "znam cię od jakiegoś czasu i moim zdaniem, jesteś gruby".
Dobry początek. Romesh, co ty przyniosłeś?
Przyniosłem czapkę Arsenalu, którą nie tylko ja miałem na sobie,
ale która też została rzucona z autobusu Arsenalu
podczas świętowań ich podwójnego zwycięstwa w 2001-2002.
Należała do zawodnika, ale nie wiem którego.
Ktoś mógł ją rzucić z drugiej strony, ponad autobusem.
Zupełnie jakbyś mu powiedział, że Święty Mikołaj nie istnieje.
Znaczy, zła wiadomość dla ciebie jest taka, nie znoszę piłki nożnej.
Kiedy zostanę królem, zabronię jej, więc nie wygląda dobrze.
Roisin?
Przyniosłam butelkę szampana,
ale to nie jest zwykła butelka.
To ogromna butelka szampana o pojemności
ośmiu normalnych butelek szampana.
Jest warta 550 funtów.
- [publiczność] Oooo! - [Roisin] Tak.
Nie nazwałbym tego osiągnięciem.
Ogromna ilość szampana.
Dużo piję. Jestem pod wrażeniem.
[Romesh] Chyba nie uważasz, że to bardziej imponujące niż to z Arsenalem.
Nie uważam tego za bardziej imponujące niż złapanie czyjejś wyrzuconej czapki?
"Robię dzisiaj u siebie imprezę".
"O, super. Będzie szampan?"
"Nie, tylko czapka".
Kategoria to nie "rzeczy, które przydałyby się na imprezie".
- Ale "najbardziej imponujące". - [Roisin] Jest imponująca!
- To coś, co mi imponuje. - Pijaczka przyniosła wielką
- butelkę szampana... - Nie jestem pijaczką!
...i to ma być bardziej imponujące?
Kto ma butelki szampana tego rozmiaru?
Ewidentnie masz problem.
A oni tutaj to świętują.
Ja mam czapkę od zwycięskiego zespołu, stary.
Roisin, już teraz ci mówię, pobijesz czapkę Romesha.
Josh Widdicombe?
To, i też naprawdę nie chcę tego stracić,
to przedstawia największe osiągnięcie w moim życiu.
To trofeum, które dostałem, kiedy wygrałem Pointless. [quiz telewizyjny]
[publiczność] Oooo!
Wow.
To wszystko po to, żebyśmy się dowiedzieli,
- że Josh wygrał Pointless. - Nie!
To jedyny powód, dlaczego to przyniósł.
Tak, mówisz tak dlatego, że znakomitość twojej czapki
została całkiem umniejszona przez ostatnie dziesięć minut?
Przypuszczam, Josh, że kiedy wygrałeś Pointless,
wszystkie wygrane pieniądze zostały przekazane na cele charytatywne?
- Dokładnie. -[Greg] Tak.
[śmiech]
- Dobra robota, stary. - [Josh] Dziękuję.
Ale pieprzenie.
Jedyną rzecz, którą wygrałeś będąc w Pointless,
to trofeum, też zamierzasz oddać.
- [Josh] Tak. - [Greg] Ooo.
I wiesz co? Gdybym jej nie oddawał,
kiedy kolejny raz Arsenal wygra tytuł, pojadę tam,
przerzucę nad autobusem, i ktoś inny ją dostanie.
[Greg] Oczywiście, że tak byś zrobił.
Panie Skinner, co pan przyniósł?
Jedyna czapka, w której naprawdę dobrze wyglądam
to ta, którą znajduje się w świątecznym cukierku. [Christmas cracker]
- Wiecie, ta papierowa korona. - Tak.
Wkładam ją i myślę, "Wygląda super!"
ale nie można nosić jej przez cały rok.
Szew nie jest solidny.
Ktoś zrobił dla mnie skórzaną koronę. Oto ona.
Jak uważasz, Alex? Według mnie to bardzo dziwny przedmiot.
Cóż, decyzja należy do ciebie. Ja zajmuję się administracją, więc...
Okej, po prostu chciałem cię bardziej zaangażować.
Doceniam to.
- Ale jesteś pod wrażeniem? Bo to... - Tak, myślę, że jestem pod wrażeniem.
Moim zdaniem jest całkiem fajna. Gdybyś tylko przerzucił ją nad autobusem.
Najbardziej imponujące jest to, bez żadnego problemu,
od razu wam powiem, że Tim Key przebiegł maraton.
Poniekąd komplement, nie?
Drugą najbardziej imponującą rzeczą jest skórzana czapka.
Potem szampan, potem trofeum z Pointless.
Potem beznadziejna czapka Arsenalu. Tyle.
[oklaski]
Ja dostałem od nich "ooo", jako jedyny dostałem "ooo"!
Wiem, czuję się jakbym cię oszukał, ale już jest za późno.
Wcale nie jest!
A przez to wszystko, Josh jest zły, a tabela wyników...
[odgłos zdegustowania]
To tylko Celebrity Pointless.
Nie no, co?!
Szczerze, ta czapka Arsenalu wydaje mi się być coraz fajniejsza.
- Wiesz, że możemy to zmienić? - Tak, moim zdaniem zachowuje się niegrzecznie.
Nie no, żartuję. To szajs.
[śmiech]
Mamy skrzynię pełną imponujących skarbów.
Pod koniec programu, osoba która zwycięży w zadaniach podejdzie,
cała zadowolona, po czym zabierze te nagrody do domu.
Czas na właściwe zadanie.
- Alex? - Tak?
- Zacznijmy zadanie. - Dobrze.
Oto one.
Cześć, Alex. Cześć, Alex.
- [Alex] Cześć, Tim. - Cześć, chłopaki.
Czuję się jak Bond.
Ale kijowa wersja.
"Przybij piątkę 55-latkowi. Wygrywa najszybszy. Twój czas jest liczony od teraz".
Podchodzenie do ludzi jest niegrzeczne, nie? I zapytanie?
[ze skrępowaniem] Oooch.
"Ooooch". Jakie emocje przechodziły ci przez głowę,
kiedy wydawałeś ten dźwięk?
Cóż, jak stwierdził Josh, dosyć trudno jest
podejść do kogoś i spytać, "przepraszam, ma pani 55 lat?"
To wyeliminowało wszystkie kobiety
galerii, od samego początku.
Okropny sposób na podryw.
Pomyślałem też, "czy przeciętny 55-latek
wie, czym jest piątka, czy po prostu pomyśli,
że jestem podchodzącym do niego nazistą?"
Jakby pomylił ci się kąt... Tak, tak.
Zobaczmy, jak poradzili sobie Romesh i nazista, dobra?
Szukam 55-latka.
- Jak oni wyglądają? - Nie wiem.
- Przepraszam pana. Ma pan 55 lat? - Nie, o czym pan mówi?
- O ile lat się pomyliłem? - Siedem lat.
Och, bardzo przepraszam. Świetnie pan wygląda, szczerze.
[śmiech]
- To trochę obraźliwe. - Przepraszam, pytam o to każdego.
Wcześniej spytałem o to 12-latka. Po prostu szukam szczęścia.
Źle mi idzie. Bardzo źle.
- Nie, nie. Mam... - Jest pani młodsza?
- 73 lata. - Co? Fantastycznie pani wygląda!
Przepraszam.
- Czy nie ma pan przypadkiem... - Nie, nie mam, nie.
Mógłbym złożyć ludzi, którzy w sumie mają 55 lat?
- Pan ma 30 lat, a pan... - 29.
Och, miałem nadzieję, że powie pan 25.
Muszę przybić piątkę 55-latkowi.
Zastanawiam się, czy mogę to zrobić w połówkach.
♪ Dwadzieścia funtów, jeśli masz 55 lat ♪
Pięćdziesiąt jeden?
Nie będę tu stać przez cztery lata. To tak nie działa. Przykro mi.
Dwadzieścia siedem? Cóż, mogę ci przybić piątkę teraz.
To daje mi jakieś opcje.
- Ile ma pan lat? - 27.
Dwadzieścia siedem! To pięćdziesiąt cz...
Mogę i tak przybić panu piątkę? Tylko dla matematyki.
Dzięki! Dziękuję bardzo.
Jakbym tylko znalazł roczne dziecko!
[śmiech i oklaski]
Mogę przybić piątkę roczniakowi?
Chcesz przybić piątkę? Małą piąteczkę?
Maleńką piąteczkę? Maleńka piąteczka dla Frankie'ego?
[piskliwie] Maleńka piąteczka?
Nie ma piątki, nie ma lodów.
Proszę. Proszę.
Dawaj, Max. Pju, piąteczka!
Dwóch 27-latków i jedno roczne dziecko.
To moja próba.
- Ile ma pani lat? 51? - 50.
Przybiłaby mi pani piątkę?
Okej, dam pani 20 funtów. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Dziękuję.
[oklaski]
Interesujący gest pani na końcu.
Tak, to było trochę dziwne.
Prawie tak dziwne jak grożenie, że odbierze się dziecku lody.
Wtedy byłem już zdesperowany.
Nie wiem, czy dać Frankowi Skinnerowi punkty.
Jasne, żeby nie dawać, stary.
Moim zdaniem pomysłowość powinno się widzieć jako
coś dodatkowego, aniżeli minus.
No ale gdybym powiedział, że umawiam się 54-latką,
i przyszedłbym z dwiema 27-latkami...
[Romesh] Legenda!
Tak, właściwie, byłoby lepiej.
Interesujące jest to, że po tym jak zrobiłeś swój okropny znak,
stanąłeś przy nim prawie bez ruchu.
Zupełnie, jakby zahipnotyzował cię własny znak.
Jeśli mam być szczery, kiedy zrobiłem ten znak,
byłem z siebie całkiem zadowolony,
i tylko pomyślałem "muszę tutaj tylko stać
i 55-latkowie sami się zbiorą!
Nie wiem, Frank. Muszę się nad tym zastanowić.
Nie wiem, czy mogę zaakceptować twojego 55-latka-Frankensteina.
A czy nie lepiej być pomysłowym niż po prostu komuś płacić?
Nie, dużo lepiej jest gonić za rocznym dzieckiem
i zabrać mu lody. Masz całkowitą rację.
- Dostało je z powrotem. - Przepraszam, Matko Tereso.
Podaj mi ich czasy.
No więc, Romesh przybił piątkę 50-latce po godzinie.
- [Alex] Nienajlepiej. - [Greg] Nie no, Jezu Chryste.
Myślałem, że stałeś z tym gówno- znakiem w katatonicznym stanie
- przez dziesięć minut. - Nie, przez godzinę.
Godzinę? I znalazłeś 50-latkę?
Po tym się poddał.
Ile czasu zajęło Frankowi nagięcie zasad?
Stworzył 55-latka po 12 minutach i 44 sekundach.
Wow. Obawiam się, że musimy zrobić sobie przerwę,
ale wkrótce będziemy kontynuować tę historię.
Witam z powrotem. Mam nadzieję, że wasza przerwa była super. Nasza była.
Idźmy dalej. A co z panem Timem Key?
Tak, mamy tutaj postępy Tima Key.
[Greg] Zobaczmy, jak ci poszło.
[nerwowy śmiech]
[cicho] O, Boże.
[odchrząkuje, wzdycha]
Przepraszam. [odchrząkuje] Kręcę, em...
kręcę program telewizyjny dla Comic Relief. [organizacja charytywna]
[zduszony okrzyk]
- Mógłbym przybić panu piątkę? - Jasne.
- Dziękuję. A ile ma pan lat? - Pięćdziesiąt pięć.
[okrzyki i oklaski]
Skończyłem!
Fenomenalne, nie?
Nie no, to było...
Oczywiście, jest pewna kwestia, zajmiemy się nią, ale...
To nie do przyjęcia.
I wszyscy klaszczą, świetna robota!
Udawał, że to dla Comic Relief. Kochamy cię, Tim!
Powinieneś się wstydzić.
Przypomnij mi, Alex. Czym jest Comic Relief? Co takiego robią?
Wykonują działalność charytatywną. Pomagają potrzebującym.
Dobrze jest ich reklamować, nie?
[oklaski]
Zobaczmy, jak poszło Roisin, dobra?
Okej, więc Roisin miała inne podejście niż Tim.
Roisin nawet się nie zastanawiała.
Obejrzymy ją razem z Joshem, bo oboje byli dosyć szybcy.
[Greg gwiżdże]
Przepraszam pana. Ile ma pan lat?
Jeśli mogę spytać?
- 42? - Okej. Jest pan za młody, przepraszam.
Jak mam to zrobić?
Przepraszam pana. Mógłbym zapytać, ile ma pan lat?
To jest najgorszy z moich koszmarów.
Przepraszam panią. Nie ma pani przypadkiem 55 lat?
- Nie. - Nie ma sprawy, dziękuję.
Nie ma pan 55 lat?
- Mam 60 lat. - Uch! Cóż, to komplement.
[Alex] O czym myślisz?
Myślę, że mogę teraz obrażać niektóre osoby.
Przepraszam panią. Mam bardzo dziwne pytanie.
Nie jest pani po pięćdziesiątce?
- Obawiam się, że jestem. - Dobrze, ale nie ma pani 55 lat?
Nie, obawiam się, że mam więcej lat.
Boże, bardzo młodo pani wygląda. Dobra robota.
Żadne z państwa nie ma 55 lat?
- Proszę jeszcze trochę dodać. - Jeszcze trochę dodać?
Dziękuję za szczerość.
Muszę przybić piątkę komuś, kto ma 55 lat, a pani nie ma 55 lat.
Mam 60 lat.
- 60 lat? Nie! - Nie, ta pani ma 55 lat, nie?
Ma pani 55 lat? Mogę pani przybić piątkę?
- Tak. - Mamy to!
Skończyliśmy?
Pani ma 55 lat? Proszę! Proszę!
Musi mi pani tylko przybić piątkę.
- Zrobione! - Nie ma za co.
Dziękuję bardzo.
[oklaski]
Sprawiedliwie.
Cóż, jakby ktoś nie popatrzył dokładnie, trochę to wyglądało,
jakbyś przywalił osobie na wózku.
Twój znak był dużo lepszy niż Romesha, moim zdaniem.
- Tak, użyłam trochę kolorów. - [Greg] Tak.
I nie oferowałam pieniędzy, jakbym chciała kogoś kupić. [śmieje się]
Roisin była pierwszą osobą, która rozpoznała, że
pytając o czyjś wiek, można wprawić w zakłopotanie.
[Greg] Dużo było przepraszania.
Była bardzo przyjazna, była bardzo uprzejma, była bardzo szybka.
Skończyła w sześć minut i 12 sekund.
[Greg gwiżdże]
[oklaski]
6 minut i 12 sekund.
Nie uderzyła osoby z niepełnosprawnością, nie wykorzystała organizacji charytatywnej.
[Greg] Jaki był czas Josha?
Josh, 3 minuty, 18 sekund.
Jezu Chryste.
[oklaski]
Oraz Tim Key, 4 minuty 29. Więc, Josh...
- [Greg] 4 minuty 29. - Josh był najszybszy.
[oklaski]
Josh był najszybszy, Tim był drugi najszybszy.
Zależy, czy chcesz wziąć pod uwagę jego...
charytatywne... kłamstwa.
Ale tu Key ma rację, na karcie nie było napisane, żeby...
O, nie, nie było napisane, "Nie kłam, wykorzystując organizacje charytatywne".
Nie było też napisane "Nie przywal w twarz staruszce".
Więc, jedynym sposobem na rehabilitację Tima Key
jest oddanie pieniędzy na Comic Relief, nie?
- Tak. - Ile?
- 185 funtów? - 185 funtów.
- Dlaczego akurat tyle? - Brzmi dobrze, brzmi dobrze.
Nie za dużo, ale to ciągle sporo pieniędzy.
Na ten moment, zabierasz cztery soczyste punkty.
Jesteś na drugim miejscu. Spadasz na trzecie, chyba że
wpłacisz 185 funtów na Comic Relief. Tak czy nie?
Okej, ile żebym wrócił na pierwsze miejsce?
- [Josh] Nie ma mowy! - Cicho! Bądź cicho, Josh.
- Nawet o tym nie pomyślałem. - [Roisin] A to krętacz.
- Patrzcie, jak on siedzi! - [Josh] Popatrz na siebie!
Zawsze tak siedzę!
Co dostanę za 500?
[cicho] Ile za pierwsze?
Dwanaście i pół tysiąca.
O, ty gnoju.
Bierzesz albo nie.
Moment, mogę ja kupić drugie?
[śmiech]
Właściwie, chyba kupię pierwsze. To ile było, dwanaście i pół tysiąca?
Prawdopodobnie mam tyle przy sobie.
Zupełnie jakbyśmy wybierali, kto będzie organizował następne mistrzostwa świata.
[oklaski]
Spada o miejsce niżej za wspomnienie organizacji charytatywnej.
Roisin na drugim, więc zwycięzcą zadania jest
pan Josh Widdicombe, panie i panowie.
[okrzyki i oklaski]
Bardzo interesujące, ale i tak,
musimy zrobić przerwę. Do zobaczenia.
Witam ponownie w Taskmasterze, gdzie pięciu wysoko opłacanych komików
walczy o skórzaną czapkę.
Alex, jak wyglądają wyniki?
Całkiem dobrze, całkiem dobrze.
Zaktualizowałem tablicę wyników. Możemy ją zobaczyć tutaj.
Obecnie, na pierwszym miejscu jest ciągle Tim Key, pomimo problemów.
[Greg gwiżdże]
- [oklaski] - [Alex] Blisko, jest bardzo blisko.
Więc Alex, co wiąże się z kolejnym zadaniem?
Wiąże się z naszym znajomym, znajomym każdego: ciastem.
[chichocze] Już mi się podoba.
[chichocze]
Wow. Dużo placka.
Jeszcze zanim otworzyłem kopertę, już mi się nie podoba, no ale...
Jedziemy.
"Zidentyfikuj zawartość tych placków".
"Możesz dotknąć placki..."
"...ale nie możesz naruszyć ich ciasta".
Co?
To niemożliwe, stary.
[imituje Roisin] Dużo placka.
Dobra imitacja.
Ktoś tu chciałby mieć swoje powiedzonko.
[śmiech]
Podeszłaś do każdego zadania, mówiąc to.
To pierwszy raz, kiedy miało sens.
[Alex] Kogo chcesz zobaczyć jako pierwszego?
Chcę zobaczyć jak poszło staremu mistrzowi, Frankowi Skinnerowi.
Mistrz zrobił to tak.
Oo, ciepłe! Nie spodziewałem się tego.
O, ten jest zimny.
Powiem, niczego tutaj nie naruszyłem,
ale coś tu prześwituje,
chyba kawałek cebuli.
Przez co myślę, że to może być stek i cebula.
To potężny placek. Widzę w nim "ser".
Myślę, że ser i ziemniaki, stek i cebula.
Może stek i piwo w tym.
Na razie myślę, że tu jest stek i nerki.
Ten placek, myślę że stek i piwo.
Znaczy, napisałem stek trzy razy.
Ten, dlatego że jest posypany ziarnami...
Może być wegetariański.
Może batat i... por.
Mam przeczucie, Frank, że miałeś nadzieję
wyczuć zawartość placków.
Tak, wybrałem podejście jasnowidza.
Jak zaklinacz placków.
Tak.
[śmiech]
[Greg] Zobaczymy więcej?
Tak, to są odpowiedzi, co faktycznie było w plackach.
Okej, więc to placek, w którym myślałem, że jest stek i nerki.
To, umm...
Właściwie, w środku jest... zdjęcie.
Um, Taskmastera.
Sporo trzeba by się domyślić.
Dobrze.
Tu powiedziałem, że ser i ziemniaki, ale zważywszy na to co się dzieje,
równie dobrze może być Skandynawia.
Oo, wygląda jak stek i nerki.
Placek ze stekiem.
W tym myślałem, że jest stek i cebula.
W środku jest coś bardzo twardego.
To, um, mrożony groszek.
To powinien być stek i piwo.
Trudno się wyciąga nożem i widelcem.
Szklane kulki.
[śmiech]
Bardzo się, uch, pomyliłem.
- Moje odpowiedzi były zbyt normalne. - [Alex chichocze]
[oklaski]
Wygląda na to, że miał wrażenie, że wszystkie placki zawierały stek.
Poza tym jednym, który zawierał stek.
- To jedyny placek, przy którym nie napisał "stek". - I tego nie zgadł?
O nie!
[śmiech]
To jak kiedy robią testy laboratoryjne Uriemu Gellerowi, [iluzjonista]
a on twierdzi "dzisiaj nie ma dobrych warunków dla moich mocy".
Tak samo się czułem.
Wszystko mi mówiło, "to są normalne placki".
Nie no, szklane kulki i twoje zdjęcie...
Skończmy już z zaklinaczem steków, możemy?
- Dobrze. - Kto jest następny?
Zobaczymy Romesha i Josha,
którzy mieli bardziej detektywistyczne podejście.
To jest absurdalne. Totalnie niemożliwe.
Nie jestem ekspertem od placków.
Będę z wami szczery, ja raczej nie, um...
Jadłem placki w przeszłości, nie mówię że jestem prawiczkiem plackowym, ale...
Dobra, spróbuję powąchać.
Nic nie czuję.
Dobra, spróbuję inne.
Pachną bardzo... ciastem.
Ten ma czarne nasiona. Całkiem spora góra.
Ten miał chyba odkrojony dół.
Dobra, myślę, że zostały upieczone specjalnie do tego.
Bardzo ciężki.
Widzę... Nie no, stary.
To wygląda, moim zdaniem, wygląda jak szklana kulka.
I jest ciężki, więc tak napiszę.
Szklane kulki.
Gorące.
- [grzechotanie] - To szklane kulki.
Więc, można ścisnąć placek.
Jak to nie będą kulki, tylko coś typu ser i ziemniaki,
będę wyglądać jak skończony kretyn.
Ten jest bardzo lekki.
Nic.
Dobra, więc tutaj widzę...
Miażdżę zadanie, ale niczego nie naruszyłem.
Mrożony groszek, stary. Boom!
Ciężki placek.
[cicho] To chyba placek.
Chyba w tym placku jest placek.
Pachnie piwem albo podobnie.
Ten wygląda, moim zdaniem, jak zwykły stek i nerki?
Zmiażdżyłem zadanie, stary.
- [oklaski] - Bardzo imponujące.
"Nie jestem ekspertem od placków", ale wygląda, jakbyś był.
Świetna praca detektywistyczna od obu panów, myślę.
Dziękuję.
Zamiast tylko... wyczuć zawartość.
[Roisin] Nie chcę się sprzeczać...
- [Greg] Ale będziesz się sprzeczać. - Tak.
Wiecie, że nie można naruszyć placków...
Tak.
On je tak jakby naruszył oczami.
[Greg] Jezu Chryste.
Mam leniwe oko, Roisin, dobra? Nie musisz zaraz...
To coś, co mam od dziecka, okej?
Nie musisz zaraz o tym opowiadać.
Co masz na myśli, naruszył je oczami?
To nie jest cholerne Z Archiwum X.
W plackach były dziury, a on popatrzył w placki.
- [Josh] Więc, co...? - To naruszenie!
- Jakby to był budynek ochrony, - [Greg] To nie jest naruszenie!
Powiedziałabym, że to naruszenie!
Więc jeśli popatrzysz przez czyjeś okno,
to znaczy, że się włamałaś, tak?
Nie, ale na pewno coś naruszyłeś.
[Tim] Ale wyraźnie nie należy patrzeć do środka.
Dziękuję!
- [Tim] Patrzenie jest niegrzeczne. - Co innego należy robić?
Nie wiem, Josh!
Zabierz je na lotnisko, przejdź przez ochronę i powiedz,
- "Co było w tych plackach?" - [Tim] To jakiś pomysł.
Tak, teraz żałuję, że tak nie zrobiłem.
Albo powiedz, "możecie mi powiedzieć, co jest w tych plackach? To dla Comic Relief".
Chcecie zobaczyć naruszenie? Oto naruszenie.
[Josh] Och! Nie zrobiłem tego celowo.
Naruszone ciasto?
Nie, to niesprawiedliwe!
Groszek.
- [śmiech] - To jest mały...
fragment kremu.
Uch.
To placek z pastą do zębów.
O, mój B-
To jest--- O, mój Boże!
Paskudne.
Och!
Dół się oderwał.
[Alex] Chyba można to określić jako naruszenie.
Celowo tego nie...
Określiłbym to jako naruszony placek.
Nie obchodzi mnie, jakbyś to określił.
To wypadek, więc będę po prostu kontynuować.
I tak nie-- [śmiech] Co to kurde jest?
Co to...?
[wącha]
Okropne. To... nie wierzę.
Zostały naruszone. Chyba zostały naruszone.
Przyznam, że oczywiście...
To naruszenie, jak się rozpada.
Przyznałem się, podniosłem ręce.
- Nie próbowałem tego ukryć. - [Tim] To skandal.
Próbowałeś, powiedziałeś "groszek" [peas] zaraz po.
Nie, powiedziałem pokój! [peace] Zostawmy to!
Nie zgadzam się. Nie wiem, dlaczego się po prostu poddajesz, stary.
Nie naruszyłem tego...
[Tim] Naruszyłeś, stary.
Jasne, że naruszyłeś.
Zanim wszedłeś do pokoju, placek nie był naruszony.
Kiedy z niego wyszedłeś, placek był naruszony.
To nie znaczy, że to ja zrobiłem. W pokoju byli inni ludzie!
Co, kamerzysta naruszył placek?
Może i on, kto wie?
Właśnie zobaczyliśmy filmik, w którym naruszasz cholerny placek!
- Spokojnie. - Przepraszam, ale...
Jestem z tobą, moim zdaniem nie naruszyłeś placka,
- jego dół sam odpadł. - Podniosłem placek.
Jego konstrukcja nie była wystarczająco spójna. To nie moja wina.
Frank w ogóle nie naruszył placków.
A wróżbita Frank, nie przyjmuję jego--
Czekaj, ja ciebie bronię!
Widzicie, co z niego jest?
"Frank po prostu wyczuł placek! Dlaczego tego nie zrobiłeś, Romesh?"
Bo okazał się być gówniany!
- O, ja tego placka nie miałem. - Bez urazy, Frank.
Ty byś myślał, że gówniany placek zawierał stek, szczerze mówiąc.
Tylko podniosłem placek, a on nie był dobrze sklejony.
Mam dla ciebie złe wieści, bo dzisiaj wieczorem
wycofam swoim samochodem przez okno w twoim salonie.
Miejmy nadzieję, że twój dom został dobrze zbudowany.
[śmiech i oklaski]
Trochę się martwię. Jeśli tak się wzburzyli na to naruszenie...
Po zobaczeniu następnych dwóch, wpadną w furię.
O, mój Boże.
Jesteś naruszycielką, po tym wszystkim?
Po tym, jak wszyscy siedzimy-- "Naruszył je oczami!"
[Romesh] Co teraz narobiłaś?
"To jest technicznie naruszenie!"
"Jestem zniesmaczona!"
Jak naruszyłaś placek, obiecuję, że oberwiesz ode mnie krzesłem.
- Spokojnie! - [Greg] Hej, hej, hej.
A jeśli krzesło się połamie... Słabo wykonane, nie?
Panowie. Sumienie was naruszy.
[śmiech i oklaski]
Możemy zobaczyć kolejny?
Cóż, oto Tim i Roisin razem.
Czy ty możesz naruszyć dla mnie ciasto?
Gdybym poprosił cię, żebyś w nie przywalił, zrobiłbyś to?
Tak, mógłbym przywalić w placek. Po prostu w dół?
Tak...
[Tim się śmieje]
W środku coś jest.
W środku jest zdjęcie.
Nie!
A jakbyś te je spróbował, i na podstawie twojej reakcji,
zdecyduję, jaki placek jesz?
Nie łamię zasad.
- [Alex] Zrobimy tak? - Tak.
[chrupanie]
To wygląda, jakby było dużo lepsze niż się spodziewałeś,
więc wybieram, uch, stek.
Ładnie pachnie.
- To chyba będzie ci smakować. - Tak myślisz?
[grzechotanie]
[Roisin] Jezu!
O, ma w środku nerki, tak?
Za pomocą twarzy, pokaż mi jakbyś się czuł,
jakbyś miał zjeść dużo tego placka.
O, Jezu. To placek z nerkami.
- [chrupanie] - [Tim rechocze]
To pomogło. To chyba jest, uch, placek z wołowiną.
- Mogę spróbować odkręcić? - Tak, odkręć, tak.
[Tim się śmieje]
No cóż, w tym są szklane kulki.
Przywal w to i wtedy coś napiszę.
- Gotowy? - Tak.
[śmieje się z obrzydzeniem]
Pasta do zębów!
[śmiech]
[okrzyk widowni]
Nie wygląda na to, że fajnie smakowało.
Przez to myślę, że to nie był fajny placek.
Mleko? Placek z mlekiem?
Myślę... że postawię na placek z mlekiem.
[oklaski]
Smakowały ci, uch, smakowały ci placki?
To nie były fajne placki, nie.
Myślę, że nowym powiedzonkiem,
które zastąpi "dużo placka",
to, uch, "fajny placek".
Jestem tutaj tobą zaintrygowany, Rois,
bo miałaś pomysł podobny do Tima,
czyli zorientowałaś się, że ty nie mogłaś naruszyć ciasta,
ale ktoś inny mógł.
Ale dokonałaś sabotażu na sobie samej...
odwracając się od Aleksa
i nie patrząc, kiedy jadł placki.
Dlaczego stawiasz sobie sama przeszkody?
Myślałam, że jeśli zobaczę jego twarz po zjedzeniu, to będę w stanie zgadnąć.
I jakieś dziesięć minut po tym, jak skończyliśmy, pomyślałam
"Mogłam go poprosić o rozwalenie placków".
Ale dobrze się patrzyło, jak je placki.
Tak, to były fajne placki.
Tim, świetnie. Od razu. Bam.
Przeczytałem tekst małym drukiem.
- Jaki jest w ogóle sens- - Och, siedź cicho, stary.
Jaki jest z tym problem?
Nie wiedziałem, że mogę po prostu spytać, "Możesz otworzyć dla mnie te placki?"
- To zależy od Grega. Znaczy... - Jak to...?
Było napisane, że "ty" nie możesz naruszyć ciasta, nie że nikt nie może.
- "Ty" nie możesz naruszyć ciasta. - [Tim] Nie było napisane "nikt".
[Romesh] Co za pieprzenie.
Czyste pieprzenie. Czyste pieprzenie.
Spytałem Aleksa, czy może to dla mnie zrobić, i powiedział, że nie.
Powiedział, "ale że Tim jest jego lepszym kumplem..."
Powiedziałeś tak?
Cóż, to prawda, ale tego nie powiedziałem.
[śmieje się]
To prawda. Cóż, powiem wam tak, Tim Key wygrywa to zadanie.
- Co?! - [Greg] Bardzo proste.
Bam, koniec. Tim Key, zwycięzca, panie i panowie.
[oklaski]
Nawet po tym, jak zakończyło się zadanie,
Frank dalej nie wiedział, czym był placek z pastą do zębów.
Chcielibyście zobaczyć?
O, mój Boże! Placek z mlekiem.
To prawdziwy placek czy coś, co specjalnie zrobiliście?
To placek z jogurtem?
[Alex] Och, jesz to!
Cóż, smakuje dokładnie jak mięta.
Jak placek z ekstra mocną miętą.
Wygląda jak, uch, korektor.
To placek z miętowym korektorem?
[śmiech i oklaski]
Nawet jakbyś pokroił każdy placek,
i tak mógłbyś nie wiedzieć, co było w środku każdego.
Nie pomyślałem o tym nawet przez sekundę, pasta do zębów.
Najwyraźniej.
Alex, jak wyglądają wyniki?
Obecnie, przyjemnie, wszystkie liczby są nieparzyste
i w pierwszej dwójce są Roisin Conaty i Tim Key.
Następne zadanie jest... tutaj.
"Zrób coś, co będzie wyglądało imponująco puszczone od tyłu".
"Taskmaster obejrzy twoją czynność puszczoną od tyłu".
"Musisz więc zrobić coś odwrotnie,
co będzie wyglądać imponująco, kiedy materiał jest puszczony od tyłu".
Jeśli skoczę z urwiska...
Wskoczę na szczyt urwiska.
- [Alex] To zamierzasz zrobić? - Nie.
Więc zrobię coś... odwrotnie.
Mam pomysł... wiąże się z wodą.
Szłam właśnie do toalety, tam, chyba.
Szłaś na fajny placek, nie?
Chciałbym zobaczyć te filmiki. Kto jest pierwszy?
Um, fajnie byłoby zobaczyć Josha Widdicombe.
["O Fortuna" Carla Orffa w tle]
[śmiech i oklaski]
Niesamowite.
Nie puściliście tego od tyłu.
Poczekaj, aż zobaczysz puszczone od tyłu, stary.
Powiedziałeś, że to była najbardziej ekscytująca rzecz w twoim życiu.
Nie powiedziałem tak!
Ależ życie prowadzisz.
To, w rzeczywistości, było bycie ciągniętym do tyłu na deskorolce.
- Powiedziałem tak? - Tak, powiedziałeś tak.
Tak, potwierdzam to.
Świetnie, zobaczmy jeszcze jedno.
Dobra, następnego dałem Tima Key.
- [Greg] Ochh, cudownie. - [Alex] Inne podejście, bardziej intelektualne.
[dźwięk zegara]
[oklaski]
Bardzo fajnie.
Nasuwa się oczywiste pytanie. Dlaczego "MILF"?
To jest "FILM" od tyłu.
Nie jest.
To był fajny filmik, podobał mi się.
- [Roisin] Dobry jest. - [Greg] Kto jest następny?
Frank jest następny. Filmik nazywa się "Pompka i w górę".
[werble]
[oklaski z taśmy i fanfary]
Prosta historyjka o sile jednego człowieka.
Jak oglądam teraz, to widzę, że jest całkiem słabo.
[śmiech]
Gdyby zobaczyłem ten filmik,
pomyślałem, "nie ma opcji, żeby ktoś zrobił coś lepszego".
A teraz jak go obejrzałem, jestem zażenowany.
Było do dupy.
Jezu, Frank. Nie no, stary. Nieźle ci idzie.
To, i jeszcze ta pasta do zębów...
To najgorszy dzień w moim życiu.
Masz na myśli miętowy korektor, tak?
- Tak, miętowy korektor. - Miętowy korektor...
- [Greg] Idźmy dalej. - Chcesz zobaczyć Roisin?
- Tak, chcę. - Dobra, oto Roisin.
[powolna muzyka]
[oklaski]
Nie wiem nawet jak zacząć, to było autentycznie piękne.
To najpiękniejsza rzecz, jaką widziałem w swoim życiu.
Dziękuję.
Jakie znaczenie ma w tym wilk?
Dużo piją.
Myślałem, że to piękny, niezależy film. Kto teraz?
Ostatni film nazywa się Czarodziej drzewny,
jego autorem jest pan Romesh Ranganathan.
Zdaje się, że zaraz zobaczymy coś innego, też poruszającego.
[Śpiew Romesha] ♪ Czarodziej drzewny, wraca z martwych by stworzyć balony ♪
♪ Czarodziej drzewny, składa ręce, stwarza balon ♪
♪ Czarodziej drzewny musi jeszcze sprawdzić balon ♪
♪ Czarodziej drzewny, o Boże, to kolejny balon ♪
♪ Czarodziej drzewny, ile razy jeszcze sprawdzi balon? ♪
♪ Czarodziej drzewny, magiczne ręce, kurka wodna! Kolejny balon ♪
♪ Czarodziej drzewny przyjmuje pozycję, co zamierza? ♪
♪ Czarodziej drzewny wraca na drzewo i macha na do widzenia ♪
♪ Czarodziej drzewny, czarodziej drzewny, czarodziej drzewny ♪
[okrzyki i oklaski]
Cóż, nie było zbyt głębokie, nie?
Wszystko dobrze?
Wiesz jak długo zabrało mi znalezienie tej piosenki?
[śmiech]
- Moim zdaniem było świetne. - Dziękuję.
[Greg] Uważam, że było absolutnie niesamowite.
- Proszę, szczery komplement. - Dziękuję.
Z każdym nowym filmikiem, mój robi się coraz gorszy.
Staje się oczywiste, że te całe "odwrócone filmy" to domena młodych ludzi.
Frank, dam cię na czwarte miejsce, nawet jeśli--
- [Alex] Piąte, piąte. - Piąte miejsce.
Co-- ooch!
Och, przez chwilę pomyślałem,
że ktoś w swoim filmiku wspomniał Comic Relief.
Trochę wyżej Tim Key.
Fajny filmik, ale to w końcu tylko gość układający puzzle.
Dalej, mocna wiadomość na temat technologii,
czyli Josh Widdicombe.
I nie jestem w stanie rozdzielić dwóch arcydzieł,
które daję jako pierwsze.
Roisin i Romesh, nasi zwycięzcy w tej rundzie.
[oklaski]
Wróćcie do nas na ostatnią część Taskmastera,
gdzie wszyscy komicy wezmą udział w ostatnim zadaniu,
tutaj, na scenie, zupełnie nago.
Witam w ostatniej części Taskmastera,
gdzie pięcioro naszych komików jest zdeterminowanych, aby
zabrać do domu wielką butelkę szampana Roisin.
[Greg] Alex, kto obecnie może mieć najwięcej nadziei?
Cóż, pierwsze trzy osoby. Josh ma 13 punktów,
Tim Key i Roisin Conaty mają po 16 punktów.
[oklaski]
Zauważyliście, że nasi komicy
są obecnie przykuci do ławki. Ja ich przykułem.
Frank Skinner, przeczytałbyś proszę ostatnie zadanie?
"Złam kod, rozkuj się,
i przebiegnij jeden metr. Wygrywa najszybszy".
Podoba mi się, że musiałem dodać "wygrywa najszybszy".
Wiele ludzi by to po prostu zgadło.
- Jesteście gotowi? - [Josh] Nie ma żadnej wskazówki?
Ile tu jest możliwości?
Uch, 10 000.
Ale podczas Olimpiady, nikt nie dostaje wskazówki, trzeba tylko...
To nie jest Olimpiada!
- Jeszcze nie jest. - Jeszcze nie jest. Dziękuję, Frank.
[Greg] Mogą pojawić się wskazówki, zobaczymy.
To farsa.
- Wasz czas jest liczony od... [gwizdek] - [Greg] Zaczęliśmy!
Ma plan, ma plan.
Próbuje zero, zero, zero, jeden.
Przejdzie przez wszystkie liczby... do końca.
[Josh] Chrzanić to. Spróbuję zgadnąć.
- [Tim] Alex? - [Alex] Alex Horne?
[Tim] Mógłbym dostać wskazówkę?
Wskazówkę? Ach, tak. Pierwsze dwie liczby to moja waga.
- [Josh] W jakiej jednostce? - W jakiej? Dokładnie.
- [Tim] W liczbach. - [Alex] W liczbach. Dziękuję, Tim.
W... kamieniach. [6,35 kg]
Kamieniach.
[Josh] Do jasnej cholery.
- [Greg] Waga Aleksa w kamieniach. - 14? (89 kg) Nie wydaje mi się!
Dałbyś nam drugą wskazówkę?
Druga wskazówka to dwucyfrowa liczba pomiędzy 0 a 99.
Jak myślicie, czym będzie druga liczba?
- To okrutne. - [Tim] To twoja waga, Greg?
To moja waga w kamieniach.
[Alex] Ja ważę 13 kamieni. [82 kg] To wszyscy zgadli.
- [Tim] Greg? - Tak?
[Tim] Ile ważysz?
[Frank] To naprawdę waga Grega, czy to była jakaś--
[Roisin] A!
[okrzyki i oklaski]
[Alex] Zgadła! Zgadła!
[oklaski]
[okrzyki i oklaski]
[Alex] Teraz mamy wyścig o ostatnie miejsce
pomiędzy Timem Key i Frankiem Skinnerem...
[Tim] Tak!
[oklaski]
Czy to będzie puszczone od tyłu, ten fragment?
[śmiech]
[Alex] Waży więcej niż 20 kamieni. [127 kg]
[Frank] Nie, waży więcej niż 20 kamieni?
[Alex] Tak, waży.
[okrzyki i oklaski]
Dołączcie do mnie tutaj.
Zobaczmy, jak to wpłynęło na ostateczne wyniki.
Okej, Alex. Możesz tylko potwierdzić, kto wygrał to zadanie?
Roisin pierwsza dobiegła do mety.
Ale miały miejsce machlojki.
Tim i Josh popatrzyli na jej złamany kod,
ale nie ma w tym nic niedozwolonego.
Typowy Tim.
Josh zrobił tak samo.
Wiem, nie mogę uwierzyć, że zwabiłeś mnie na ciemną stronę Mocy.
[śmieją się]
Dobra, mamy wszystko. Czas na ostateczne wyniki.
- Alex? - Tak, Greg?
Podaj nam ostateczne wyniki.
Dobrze, ostateczne wyniki, jak widzicie...
Roisin Conaty jest zwyciężczynią w tym tygodniu.
[Greg] Roisin Conaty.
[oklaski]
Gratulacje, Roisin.
Silne zwycięstwo. Jak się czujesz?
Jak bohaterka.
Super. Dziękuję wszystkim wspaniałym uczestnikom.
Dziękuję Aleksowi Horne, połowa człowieka, którym jestem.
I gratulacje, Roisin.
Możesz teraz podejść i zebrać swoje wspaniałe nagrody.
Panie i panowie, zwyciężczyni tego odcinka, Roisin Conaty!
[oklaski]
To na tyle w tym tygodniu, i pamiętajcie,
Jeśli spróbujecie czegoś i przegracie, to nie wasza wina.
Ale jeśli nie spróbujecie i przegramy, to w zupełności wasza wina.
Nie wiem, co to znaczy.
Dobranoc.
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy wykonane przez Tribbletown Tłumaczenie na polski wykonane przez Hanny Time