Strach przed niepowodzeniem.
Dobry wieczór, nazywam się Greg Davies, a program nazywa się Taskmaster.
To tu zobaczycie pięcioro komików walczących o punkty,
których celem jest uniesienie mojej ciężkiej złotej głowy
ponad ich zwykłą głowę, kiedy zostaną nazwani zwycięzcą Taskmastera.
To zupełnie nowy sezon, więc poznajmy zupełnie nowych uczestników.
Oto...
Doc Brown.
Joe Wilkinson.
Jon Richardson.
Katherine Ryan.
i Richard Osman!
[oklaski]
Towarzyszy mi także mój wspaniały asystent, pan Alex Horne.
Dobry wieczór.
- [oklaski] - Naprawdę?
Witaj z powrotem, Alex. Jak się masz?
Dobrze, czuję się pewniejszy siebie.
Dużo bardziej teraz w siebie wierzę.
Więc, dziękuję ci za to.
Widzę siebie tak jakby jako twój au pair.
Bo mieszkam w twoim domu i opiekuję się twoimi dziećmi,
i całkiem fajnie się na mnie patrzy. Ładny jestem.
- Jesteś? - Nie uważasz tak?
Nie wiem, czy to zabrzmi negatywnie, czy nie,
ale według mnie wyglądasz trochę jak wycior do butelek.
[śmiech]
Pierwsze zadanie, jak zwykle, to zadanie nagrodowe.
Dzisiaj poprosiłeś ich o przyniesienie
ich najważniejszego dokumentu.
Tak.
Okej, więc ten, kto przyniósł najważniejszy dokument
wygra pierwsze punkty, a osoba która wygra odcinek,
wygra wszystkie te ważne dokumenty.
Doc Brown, opowiedz proszę o swoim najważniejszym dokumencie.
To mój pierwszy w życiu, albo jeden z pierwszych
wypełnionych, skończonych, notatników z rymami
z lat, kiedy byłem nastoletnim raperem.
Kto nie miał czegoś takiego?
[śmiech]
Jest pełen najbardziej zacnych, szczerych,
irytujących tekstów, jakie można przeczytać.
[Greg] Pamiętasz jakieś teksty z niego?
"Zapomnij o podróży do wspomnień. Ja podróżuję do krainy bezczelności".
Po prostu okropne.
[okrzyki i oklaski]
Bardzo dobrze. Joe, co takiego ty przyniosłeś?
Co ważnego jest w twoim dokumencie?
Um to... mój akt małżeństwa.
[publiczność] Oooo.
[Greg] Wow.
Tak... rzecz polega na tym...
Kiedy powiedziałem mojej kobiecie, że będę w programie
i potrzebuję ważnego dokumentu,
spytałem, "mogę wziąć mój akt małżeństwa?"
i powiedziała, że nie.
A i tak go przyniosłem!
[śmiech i oklaski]
I bardzo się jej boję.
[śmiech]
Autentycznie-- To nie jest żart.
- Bardzo się jej boję, więc... - [Greg] Wow.
Od razu zacząłem z grubej rury.
Super. Nie no, to będzie ciężko przebić.
Jon, jaki jest twój ważny dokument?
To zaświadczenie potwierdzające, że jestem rekordzistą w Księdze rekordów Guinnessa.
- [Greg] Ło! - [Katherine] Wow!
O kuźwa.
[śmiech]
[Greg] A w czym jesteś rekordzistą?
Najwyższy występ stand-up na świecie.
Na szczycie góry?
Wystąpiłem... w samolocie.
Ktoś jeszcze wystąpił razem z tobą?
Nie.
Dara Ó Briain i Jack Whitehall byli tam dla wsparcia moralnego.
Obaj są wyżsi od ciebie.
[śmiech]
[Greg] Też wystąpili, Jon?
Ja byłem konferansjerem, więc ja zacząłem.
Uważam, że niektórzy ludzie robią prawdziwe rzeczy, żeby znaleźć się w Księdze.
Nie uważam, że to prawdziwy rekord.
- [publiczność] Ooo! - To tylko moja szczera opinia.
[Doc] Ale mu nawrzucał.
Niemożliwe, że wierzymy, że Joe Wilkinson jest żonaty,
a to mnie mieszacie z błotem.
[śmiech]
Nie spodziewałem się, że to Osman będzie podróżował do krainy bezczelności.
[śmiech]
Katherine?
Cóż, mój ważny dokument jest warty 10 tysięcy funtów.
Dużo latam i lubię, kiedy nikt nie irytuje mnie
podczas lotu rzeczami typu występy stand-up.
[śmiech]
- Bo byłabym uwięziona. - [Greg] Tak.
Tyle latam w pracy, że zebrałam wystarczająco punktów
na kupon dla osoby towarzyszącej.
Każdy z was może go wygrać, co oznacza, że gdziekolwiek polecicie,
nawet pierwszą klasą, możecie zabrać ze sobą kogokolwiek,
i ta osoba leci za darmo. Będziecie wyglądać jak szycha.
[Doc] Świetne.
[Richard] To faktycznie dobra nagroda.
[Doc] Super nagroda.
Richard?
Tak jak Jon, mam coś, co jest dla mnie tak ważne,
że wisi u mnie w salonie.
Inaczej niż Jon, mam porządny tytuł rekordzisty w Księdze Guinnessa.
Oooo!
I ty, Brutusie?
Odpowiednio zatwierdzony i tak dalej.
Nie musiałem wsiadać do samolotu.
Uwaga, nerd.
Tak, za nazwanie stolic w minutę, na żywo, w telewizji.
- [Joe] Ooo. - Tak, wiem.
Tak, super.
- Teraz musisz dokonać decyzji. - Dokonam bardzo szybkiej decyzji.
Chcesz je ocenić od najmniej ważnego do najbardziej ważnego?
[Greg] Nie. Na pierwszym miejscu jest Joe.
Co?
[okrzyki i oklaski]
Nie no, sam pomysł, że zostałbyś sam,
strasznie mnie smuci, nie dam rady.
Pięć punktów!
To małżeństwo to i tak fikcja.
Na drugim miejscu jest Doc Brown.
[oklaski]
A pozostałą trójkę daję na łączone trzecie miejsce. To mój plan.
NIE!
[śmiech]
Chcesz być na trzecim miejscu, Katherine?
Tak, proszę. Sama.
[Greg] Dobra, tak będzie.
- [Richard] Sama? - [Joe się śmieje]
Katherine daję na trzecie miejsce, a pozostali--
Dwóch rekordzistów dajesz na ostatnie miejsce?
- na czwarte. - Okej.
[śmiech i oklaski]
Czas na pierwsze właściwe zadanie.
"Połóż te trzy piłki gimnastyczne na macie do jogi..."
"...na szczycie tego wzgórza".
Tego wzgórza?
"Zadanie jest zaliczone, kiedy wszystkie trzy piłki
będą leżeć napompowane i bez ruchu na macie".
"Wygrywa najszybszy".
"Twój czas jest liczony od teraz". Tam?
Jaja sobie robisz?
[śmiech]
Um, męczące zadanie?
Nie, jeśli już się pracowało na wysokościach.
[śmiech i oklaski]
Cóż, to ekscytujące zadanie. Nie mogę się doczekać-
Zobaczymy kogoś?
Dobrze. Chcesz zobaczyć dwóch J?
Chcesz zobaczyć Joego i Jona?
- Tak. - Okej. Oto oni.
"Twój czas jest liczony od teraz".
- Tego wzgórza? - Tak, proszę.
Tam na górze? Poważnie mówisz?
Argh!
Nie!
Achh! Chodź tutaj.
[dyszy]
O, Boże.
Cholera!
Kuźwa...
[dyszy]
[Alex] Dwie minuty, Joe!
Co?
[Alex] Minęły dwie minuty.
Cicho bądź!
Nie!
NIE!
[śmiech i oklaski]
Ach!
A!
[sapie]
[śmiech]
Och! K-
[śmiech]
Uch!
[Jon] Gnojek!
[śmiech]
[dyszy] Nienawidzę cholernych wgórz.
[dyszy]
Musiałem wrócić po tamtą piłkę.
Wiem, widziałem.
[Alex] I są.
[Joe] Skończone?
[Alex] Skończone! Zatrzymuję czas.
Dziekuję, Jon.
Wal się, Alex.
[śmiech i oklaski]
Nie no, nie wiem, co czułeś jak to oglądałeś,
ale przyszło mi na myśl, że moja 7-letnia siostrzenica
wymyśliłaby lepszy plan niż
"Trzymam dwie i kopię jedną".
[śmiech]
Kopałem jedną, co prawda. Próbowałem nieść dwie.
Ja chyba próbowałem kopać wszystkie trzy.
- Tak. - [śmiech]
- Myślenie przyszłościowe. - Tak.
Pomyślałem, "nie będę tego niósł".
[śmiech]
Twój czas wyniósł 9 minut i 1 sekundę.
Albo możemy zaokrąglić to do 10 minut.
- Jeśli chcesz. - Jeśli chcesz, tak.
Tak, a my chcemy.
[śmiech]
Jon, 6 minut 37.
Czyli prawie 15 minut.
- [Alex] Tak. - [śmiech]
- Jeśli zaokrąglisz. - Kwadrans.
[Alex] Około godziny.
Ile minut mu dodamy
za obrażanie asystenta Taskmastera?
- To ja! - Tak.
Mi się podobało.
[śmiech]
- [Alex] Nie mam nic przeciwko. - [Greg] Dobra.
Zobaczmy więcej. Kto teraz?
To wytworni... Doc i Katherine?
- [Greg] Tak. - [Alex] Tak?
Na górze będzie bardziej wiać niż tutaj.
Równie dobrze mogę wziąć dwie piłki.
Ktoś już próbował nieść wszystkie trzy naraz?
Chyba nie dam rady trzech. [chichocze]
Miałybyście ochotę wejść na szczyt wzgórza
i przytrzymać piłki, żeby ich nie zwiało?
[kobiety] Tak!
Potrzebuję, żeby stały nieruchomo na macie.
Bardzo miło z waszej strony.
No i uważam, że silne kobiety pracujące razem
to najszybszy sposób na wszystko.
[śmiech]
Więc, wszystkie trzy...
muszą tutaj tylko leżeć.
Jakbyście mogły je przytrzymać, ja pójdę po ostatnią.
Dziękuję wam.
Nie!
Nie. Cholera!
Kuźwa!
[krzyczy]
[śmiech]
Nie mielibyście ochoty wyświadczyć mi przysługi?
Moglibyście tylko poczekać i upewnić się, że się nie stoczą?
Ja tylko pobiegnę po piłkę, i to wszystko.
I będziecie mogli sobie pójść.
Dajcie mi tylko dwie minuty, proszę.
Nie pozwólcie, żeby piłka się stoczyła.
[śmiech]
Moje panie! To, musimy tylko...
położyć je na macie.
Możemy na nich usiąść.
Nie jest powiedziane, że nie można.
[Alex] Dobra, zatrzymałem czas.
Dobra robota.
- Tak, udało się! - [chichoczą]
[Alex] Okej.
Dobra robota, Doc.
Wszystko okej?
Tak. Czuję się świetnie.
[oklaski]
Nie no, imponujące jest włączenie feministycznego przesłania o sile do
gry polegającej na położeniu plastikowych piłek na wzgórzu.
I podobało mi się, jak je oczarowałaś.
Miałaś strategię od samego początku, nie?
- Tak. - Zebrać ludzi, dostać pomoc.
I nie poprosiłam je o niesienie piłek.
Wszystkie piłki niosłam sama.
[Greg] Widziałem.
Doc, wyglądało, jakbyś miał wielki plan
na początku, bo powiedziałeś
"Ach!" [pstryka] "Dobra".
"Na górze będzie wiało".
To dało mi nadzieję, bo myślałeś.
Mh-hm.
A potem użyłeś starego
"Położę kamyczek przy wielkiej piłce..."
[śmiech]
Od razu jak wszedłem, zorientowałem się,
że znalezienie porządnego kamienia na ziemi
będzie niemożliwe, więc próbowałem wyjmować
małe kamyczki, żeby zatrzymać piłki.
Podaj jakieś czasy tym dobrym ludziom.
Doc wszedł i zszedł w sumie trzy razy
przez 12 minut, 25 sekund.
[Greg] O, wow!
Spodziewałem się, że będzie dobrze.
[śmiech]
Katherine, musi pokonać 6 minut 37.
- Zajęło jej 7 minut 36. - NIE!
- [Greg] Niemożliwe! - Tyle?
Co ty robiłaś?
[Alex] Szła-- ona szła--
"Ona szła" to koniec tego zdania.
- Ona szła? - Tak.
Został tylko Richard Osman.
Przypuszczam, że po prostu sięgnąłeś i położyłeś je
na szczycie swoimi wielkimi rękami, nie?
[śmiech]
Dowiemy się po przerwie.
Witam z powrotem w Taskmasterze, gdzie czworo komików
- i Richard Osman... - [śmiech]
...grają o akt małżeństwa Joego Wilkinsona.
Alex, przypomnij nam, co się działo.
Cóż, na razie, Jon Richardson był najszybszy,
mimo tego, że ma jedne z najkrótszych nóg w świecie komedii,
i został nam tylko Richard Osman.
Zobaczymy, jak poszło Richardowi?
Tak. Zobaczmy.
Um, to... Jak mam to zrobić?
To niemożliwe, nie?
Dobra, przeczytam jeszcze raz.
Hu! To wysoko, nie?
O, nie.
Całkiem stromo, nie, Richard?
Tak, tak. Kusiło mnie, żeby użyć tego jako sanki.
Um...
Zrobione.
Bardzo stromo.
[okrzyki i oklaski]
Czy Richard Osman, um...
jest geniuszem, czy to nie będzie dozwolone?
Na pewno było tam coś o piłkach i szczycie wzgórza.
Jak zadanie brzmiało dokładnie?
"Połóż te trzy piłki gimnastyczne na macie do jogi...
na szczycie tego wzgórza".
- [Joe] Och! - [Katherine] No!
- [Doc] O, tak! - [Richard] Na macie do jogi...
Która jest na szczycie tego wzgórza.
Jest sposób żeby się na pewno dowiedzieć,
czy postępował w duchu zadania?
Chyba ma znaczenie, co uważa Susie Dent. [językoznawczyni]
OOO!
- [Katherine] Ło! - [Greg] Uwaga!
- Więc spytaliśmy Susie Dent. - Tę z Countdown.
Więc, powiedziała, że treść zadania można różnie interpretować.
Według niej, "To klasycznie dwuznaczne angielskie wyrażenie przyimkowe".
To jest tytuł mojego nowego albumu rapowego.
[śmiech]
Zakończyła, "Powiedziałabym, że to, jak Richard je zinterpretował
jest nietypowe, ale nie niemożliwe".
Nie!
[oklaski]
Joe, znasz Susie, nie?
Znam Susie, i wiem, że wypiła o kilka głębszych za dużo.
[śmiech]
[Greg] Tak jest!
Jeśli przeczytała to wieczorem, nie brałbym tego pod uwagę.
[śmiech]
Tak to widzę.
Susie Dent wie, o czym mówi,
a Richard Osman skorzystał z wyobraźni.
Więc, moim zdaniem, on wygrywa zadanie.
[okrzyki i oklaski]
Myślę, że możemy zobaczyć następne zadanie.
Okej. To będzie dobre połączenie
sportu i warzyw.
Ziemniak? Uwielbiam.
Pffft.
"Wrzuć ten ziemniak do dołka".
"Nie możesz dotknąć czerwonego... pola".
"Nie możesz dotknąć... czerwonego... pola".
Mam tylko jedną próbę?
[Alex] Nie?
Okej.
Och, ale jak nim rzucę, to nie mogę tam wejść?
Oho, to sprytne!
Więc to ma być jeden-
O, rany. O, rany. Jaja sobie robicie.
Nie no, w takim zadaniu, jest wyraźnie powiedziane,
że nie mogą dotknąć czerwonego pola, tak?
Tak.
Więc nikt by nie
rzucił po prostu ziemniakiem
do dołka i liczył na szczęście?
Nie, wtedy ziemniak byłby uwięziony.
Byłby uwięziony.
- Nie byliby w stanie go odzyskać. - Nie byliby w stanie go dosięgnąć.
Więc trzeba pomyśleć o innej metodzie.
Nie no, nikt by tak po prostu nie zrobił, nie?
Kogo chcesz zobaczyć najpierw? Katherine i Richarda?
- Tak, proszę. - Dobrze.
[śmiech]
No i jak mam go teraz dostać?
[Alex] Nie wiem.
Mogę zaryzykować.
Nie, muszę coś znaleźć.
[cicho] Głupie...
[śmiech]
[oklaski]
Mogłem pomyśleć o tym chwilę wcześniej, nie?
Nie!
[Alex] Ooo.
Nie stracę go jeszcze raz.
Jaki jest plan?
Przywiążę tego ziemniaka...
Będzie na jakby smyczy, wtedy go znowu nie stracę.
Wszyscy kochają grę "Wrzuć ziemniaka do dołka".
To stara irlandzka gra.
[Alex] I jesteś pewien, że nie dotknąłeś czerwonego pola?
Myślę, że nie.
[śmiech]
Nie tym razem.
Nie ma problemu.
TAK!
- [Alex] Masz dobre przeczucie? - [Katherine] Mam świetne przeczucie.
- Chcesz swoje kalosze z powrotem? - Tak, proszę.
Teraz mogę dotknąć czerwonego pola?
[oklaski]
Moją pierwszą myślą było...
Gdzie kupiłaś te kalosze? Są świetne.
Ale szybko zmieniło się w "co się stało?"
Wymyśliłaś system...
gdzie mogłaś zwinąć pole.
Tak.
Ale zwinęłaś je tylko trochę...
[śmiech]
"Wystarczy. Przywiążę ziemniaka do sznurka".
O, nie...
Czułam, w przeciwieństwie do Richarda Osmana,
że powinnam szanować pole.
I grać w grę.
Nie no, wynalazłaś świetną grę, Ziemniak na sznurku.
[śmiech]
Niestety dla ciebie, mają do niej prawa twórcy tego programu.
[śmiech]
To dlatego jestem słaba w sporty.
Nie mogę ich ogarnąć.
Nie mogę, no...
Większość sportów, to...
[śmiech]
[Richard] Możemy dać Katherine trochę czasu?
[publiczność] Oooo.
Dziękuję.
Większość sportów--
[śmiech]
Wydaje mi się, że sednem każdego sportu jest...
[Greg] Tak.
[śmiech]
...wsadzenie piłki do dziury.
Tak.
[szlocha]
Mam gdzieś, gdzie jest piłka.
[śmiech]
Mam to gdzieś.
Nie.
Na przykład, nigdy nie wyskoczę przed piłkę
ani się nie narażę. Nie rozumiem tego.
[śmiech]
Mam tak samo, i kiedy nieuchronnie stanę się królem tego kraju,
zakażę piłki nożnej.
[śmiech]
Więc, Richard prowadzi. W sumie 2 minuty 13.
I Katherine, 6 minut 28.
Nieźle.
[oklaski]
- Kto teraz? - Doc i Jon.
[Greg] O-o. Coś nie tak, Doc?
[śmiech]
W górę i do dołka.
A, ch--
Gnojek.
Nie mogę wejść na pole, nie?
Jak mam odzyskać ziemniaka?
Nie pomyślałem o tym.
[śmiech]
Za wcześnie rzuciłem.
O, mam przerąbane.
To oczywiście doda mi dużo czasu, ale...
O ile ktoś inny nie będzie miał farta
i nie wrzuci za pierwszym razem, powinno być dobrze.
Gnojek.
To może chwilę zająć.
- [śmiech] - Tak!
[Alex] Wracamy do początku.
Tak.
Ajjjjj!
[okrzyki i oklaski]
[Alex] Trzymałeś się jednej metody.
Tak, rzucania do dołka.
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
[Doc się śmieje]
I co teraz? Jestem pewny siebie.
Tak, stary. Zatrzymam to.
Do późniejszych zadań.
Łoo!
[oklaski]
Taki zadowolony.
Niewiele ludzi miałoby odwagę zaczepić kogoś
z kulą przyklejoną do laski...
przyklejoną do lejka.
[śmiech]
Rzecz polega na tym, Greg...
Strasznie kocham sporty.
[śmiech]
Nie no, Jon, naprawdę biegasz w taki sposób?
[śmiech]
Udało mu się za trzecim razem.
Zajęło mu to 1 minutę i 9 sekund.
[oklaski]
Ile zajęło to gównianemu Dalekowi?
[śmiech]
Zajęło mu to 6 minut i 59 sekund.
Wow, myślałem, że dłużej.
[oklaski]
Został tylko--
Został tylko Joe Wilkinson.
Zobaczmy, jak mu poszło w trzeciej części.
Witam z powrotem w Taskmasterze,
gdzie Katherine Ryan stara się desperacko wygrać
swój własny lotniczy kupon dla osoby towarzyszącej.
Alex, gdzie byliśmy?
Cóż, wszyscy rzucali ziemniakami do dołka golfowego.
[Greg] Tak, rzucali.
I raz jeszcze, prowadzi Jon Richardson pomimo jego najkrótszych nóg.
I został nam tylko Joe.
"Wygrywa najszybszy. Twój czas jest liczony od teraz".
O! Zaczynamy.
Er...
A co jeśli nie-- jak nie--
Jak nie wrzucę...?
Proszę.
[okrzyki i oklaski]
[Joe] Nie spodziewałeś się tego, nie?
[Alex] 14,3 sekundy.
[dalsze okrzyki]
[Joe] W ogóle tego nie przemyślałem.
- Nie. - [śmieją się]
Dobra robota, Joe.
[pociąga nosem] Wzruszyłem się.
To chyba najlepsza rzecz, jaką w życiu zrobiłem.
To dobry rzut.
Dzięki. Włożę to tutaj.
- Robota wykonana. - Dobrze, do zobaczenia.
- Tak, dzięki. - Dobra robota, Joe.
[Joe chichocze]
A. Tak.
- Pa, Joe. - Dzięki.
[okrzyki i oklaski]
Nie no, nie wiem jak ty się czujesz, Katherine,
ale zacząłem lubić sport.
Niesamowite. Opowiedz nam o tym.
Jak się czułeś?
Instynkt.
Laserowa precyzja.
Tak, a potem pomyślałem, "Bułka z masłem".
[śmiech]
Potem zrobiłem to jeszcze 17 razy.
Podobało mi się to, co powiedziałeś do Aleksa.
Nie wiem czy słyszeliście, ale powiedział,
"Tak, nie spodziewałeś się tego, nie?"
Jakbyś ty się spodziewał.
[śmiech]
Niesamowite. Tak niesamowite, że sam chciałbym zobaczyć to jeszcze raz.
- Chcecie zobaczyć jeszcze raz? - [publiczność] Tak!
[Alex] Okej, zobaczmy znowu.
[wszyscy] Ooo!
[Doc] Cudowne.
[wszyscy] Ooo!
[publiczność krzyczy]
Czasami ciężko jest być Taskmasterem.
[śmiech]
Czasami trzeba niszczyć marzenia.
To jest najbardziej ekscytujące wydarzenie sportowe, jakie w życiu widziałem.
Siedź cicho. Przynajmniej nie wrócisz
do pustego domu.
[śmiech]
Proszę, nie zabieraj mi tego.
[śmiech i krzyki]
Proszę. Proszę.
[śmiech]
Przez chwilę wydawało mi się, że mam prawdziwą władzę.
Joe, to okropne, bo wyraźnie...
Sytuacja w twoim domu jest okropna, to już ustaliliśmy.
Mogę tylko powiedzieć, jako współzawodnik,
moim zdaniem to było niesamowite osiągnięcie...
[Greg] No dobra-
Jakbym zrobił to, co on,
to chciałbym dostać pięć punktów.
Takie jest moje zdanie, mogę je oddać Joemu.
Ale wiesz, to zależy od ciebie.
To bardzo dziwne, nie?
To bardzo żarliwy i elokwentny argument,
ale sprawia, że jeszcze bardziej chcę mu to odebrać.
[śmiech]
Powiem wam, co zrobię, bezprecedensowo,
i nie myślcie, że zrobimy tak ponownie,
bo nie. To jednorazowo.
Pozwolę, aby zdecydowali twoi współuczestnicy.
[publiczność] Ooo.
[Alex] O, rany.
Powodzenia, stary.
[śmiech]
Powinniśmy odesłać stąd Joego i zagłosować.
Tak, powinieneś wyjść.
[publiczność] Ooo!
- Nie no, czuję się... - [Alex się śmieje]
[śmiech]
Wy czworo, każdy ma jeden głos.
Podnieście rękę, jeśli chcecie, by
Joe wygrał, mimo że...
[publiczność] Ooo!
Twoim zdaniem Joe nie powinien wygrać?
Nie.
Moim zdaniem...
Jeśli naprawdę przeanalizujemy to w zwolniony tempie.
Te kilka centymetrów, które zyskał na czerwieni...
Jakby je odebrać, a on rzucił dobrze...
ziemniak zatańczyłby na krawędzi i wyskoczył.
[śmiech]
Nawet to brzmiało poetycko, nie?
"Ziemniak zatańczyłby na krawędzi i wyskoczył."
Mówię wam, te centymetry dały kluczową przewagę.
Chcecie, żeby wrócił i poznał werdykt?
Tak, tak.
Może wrócić, ale nie może wejść na czerwone.
[śmiech]
Wracaj, Joe.
[okrzyki i oklaski]
- [Greg] Joe... - No?
Dałem twoim współuczestnikom szansę na uratowanie ciebie,
ale nie byli w stanie dojść do konkluzji.
Dlatego, w tej sytuacji,
powiem, że twoja próba
jest unieważniona. Przykro mi.
[publiczność] Oo. Buu!
- [Richard] Staraliśmy się. - [Katherine] Niemiło.
Brutalne. Brutalne.
[śmiech]
To cholernie brutalne, tylko mówię!
[Doc] Brutalne.
Walczyliśmy o ciebie, stary, ale...
[śmiech]
Jak to wpłynęło na wyniki?
Cóż, teraz szanuję cię jeszcze bardziej.
Jeśli to było w ogóle możliwe.
Po prostu myślę, że jesteś wspaniałą osobą.
Dzięki, stary.
Teraz tablica wyników wygląda tak.
Spadł z pierwszego...
- na ostatnie. - [publiczność] Ooo!
Okej, zobaczmy następne zadanie,
po to by poprawić nastroje po tym
niespodziewanie wstrząsającym momencie.
[śmiech]
Alex, co zobaczymy teraz?
Dobra. Teraz zobaczymy problemy językowe.
Popatrzmy.
Okej?
Okej.
[stuka paznokciami]
Wyglądasz jak Szwed albo ktoś taki.
Tak.
[bezgłośnie] Kto to?
[śmiech]
"Dowiedz się następujących informacji od tego Szweda".
Myślałem, że jesteś Szwedem.
"Dowiedz się następujących informacji od tego Szweda".
To mi wyszło! Już wszystko o tobie wiem.
"Szwed nie może mówić ani pisać po angielsku".
"Wygrywa najszybszy i najbardziej precyzyjny".
[wzdycha]
[śmiech]
"Twój czas jest liczony od teraz".
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Interesujące. Ciekawe, czy to wpłynie na opinię o Joem,
bo westchnięcie gdy się dowiedział, że gość jest Szwedem,
było na granicy rasizmu.
[śmiech]
Nie lubię ich!
[śmiech]
Zobaczymy próby bystrzaków?
Okej, zacznimy od dużych gości, Richarda i Joego.
Tak.
Kiedy się urodziłeś?
[Fred mówi po szwedzku]
Okej.
[śmiech]
Ósmy miesiąc. To sierpień, tak?
Ja.
[mówi po szwedzku]
Drugi sierpnia...
[mówi po szwedzku]
Tysiąc... tysiąc dziewięćset.
Åttioett.
Osiemdziesiąt osiem!
[śmiech]
Dobra.
50, 60, 70,
81, 81.
Ja.
Świetnie.
Jak ci zapłacę, to będziesz mówił po angielsku?
[śmiech]
Będziesz? To "aj"? To "nie"?
Nej.
Nej. Kurde.
Praca ojca, jeszcze raz...
[mówi po szwedzku]
DEKORATOR Tak, nie ma szans.
Możesz pokazać, czym się zajmuje?
Ja.
Możesz mi pokazać?
Malarz wnętrz.
Ja.
O, Boże. Powinienem- Tak jest łatwo!
Boisz się czegoś?
STRACH PRZED NIEPOWODZENIEM
Tak, ja też.
[śmiech]
Twój największy strach. Czy najbardziej się boisz...
jakiegoś zwierzęcia?
Nej.
Wysokości?
Nej.
Można go opisać jednym słowem?
Ja.
Czy pierwsza litera jest pomiędzy M a P?
Ja.
Pierwsza litera to P?
Nej.
Pierwsza litera to M?
Ja.
Druga litera to samogłoska?
Ja.
To chore.
Um, twój największy strach.
Jaki był twój największy strach?
STRACH PRZED NIEPOWODZENIEM
Misslyckas.
[chichocze] To brzmi jak-
Brzmiało jak lizanie dupy. [arse-licking]
[śmiech]
To pewnie obraźliwe. Przepraszam.
Um, powiedz to jeszcze raz?
Misslyckas.
Tak.
Lizanie dupy...
To poronione.
"Miss..." Czekaj. M-I-S-S-L-Y...
Zapominam o czymś oczywistym, Alex?
[Alex] Tak jakby.
Więc, czy to strach przed...
[wzdycha]
Za co- Za co mam dostać punkty?
- I? - Nej.
- J? - Nej.
- K? - Ja.
L-Y-C-K...
To nie jest po angielsku, tak?
[Alex] Tak jakby to nie jest po angielsku. Masz rację.
O, to nie dowiem się, jaka jest odpowiedź.
[śmiech]
Nie wiem, jak mam wyciągnąć z ciebie tę informację.
Wiesz, jak to jest po angielsku?
Ja.
Ile ma liter-- Ma--
Jak-- O, Boże.
Nie dam rady. Autentycznie nie dam z tym rady.
- To G? - Nej.
- H? - Nej.
- I? - Ja.
Strach przed niepowodzeniem.
[wypuszcza powietrze]
O ironio.
[śmiech i oklaski]
Jakbyście się zastanawiali, który z naszych uczestników
byłby najgorszym ambasadorem ONZ...
[śmiech]
[Greg] Oto jest. Niesamowite.
Nienawidzę go.
[śmiech]
Widziałem to, zarówno w twoich oczach, jak i ruchach.
[Greg] I to, że jedyne, co
udało ci się ustalić, to to,
że nie miał zdania na temat lizania dupy.
[śmiech]
No. Pół punkta?
[śmiech]
Bardzo imponujące, panie Osman.
Och, zajęło masę czasu.
Podaj mi jakieś statystyki.
Cóż, Richard był wolny. Zajęło mu to 17 minut,
ale otrzymał wszystkie 6 informacji.
Za to, Joe, byłeś szybszy.
Dzięki.
Poddałeś się po 16 minutach i 20 sekundach,
po podaniu 6 błędnych odpowiedzi.
To chyba wina nas obu.
Kto jest dalej?
Chcesz zobaczyć małych gości? Doca i Jona.
Chcę zobaczyć małego...
[piskliwie] Małego Jona Richardsona!
[śmiech]
Jaki jest zawód twojego ojca?
[odpowiada po szwedzku]
Jest zwierzęciem? [an animal]
Weterynarzem?
Målare.
- "Molar ray"? [ząb trzonowy] - Ja.
- Dentystą? - Nej.
Możesz mi pokazać rękami,
co twój ojciec robi w pracy?
O, jest krupierem!
[śmiech]
A, jest malarzem dekoratorem! Super.
Krupier. Idiota.
[śmiech]
[śmieje się]
Muszę zmienić swój styl życia.
[śmiech]
Prawnikiem?
Nej.
Agentem nieruchomości?
Nej.
Nauczycielem?
Nej.
Kurde. Jest bezrobotny?
Nej.
Jest poetą?
Nej.
Udawaj, że jesteś swoim ojcem.
Przyjedź do pracy i rób, co on robi.
Malarz!
Sukinsyn.
[śmiech]
Jak byś mnie...
opisał?
Masz krótkie włosy.
Tyle?
Ja.
Nie wiem, czy to obelga, czy nie.
Masz kręcone włosy
dobre oczy, małą bródkę
Powiedziałbym, że jesteś niższy od przeciętnego mężczyzny.
[śmiech]
Atrakcyjny?
[Jon hamuje śmiech]
Dość wysoki?
Nej.
Coś o moim wzroście?
[mówi po szwedzku]
Dość mały.
Ja.
Tak. Dość mały. Krótkie włosy?
Nienajlepiej dla mojej samooceny.
Opisałeś mnie jako wysokiego?
Nej.
Brązowego?
Nej.
[cicho] Dziękuję.
Sympatycznego?
[śmieją się]
Nie. Okej. Może to była obelga.
- Włosy? - Nej.
- Uszy? - Nej.
- Oczy? - Ja.
Oczy!
Brązowe oczy?
Nej.
- Małe oczy. - Nej.
Złe oczy?
[mówi po szwedzku]
- Dobre oczy? - Ja.
Dobre oczy! To miłe.
Fajnie się gadało. Ładny język, szwedzki, nie?
Szkoda, że go nie rozumiem.
Poszłoby mi dużo szybciej.
[Fred mówi po szwedzku]
[oklaski]
Dużo tu fajnego, nie?
Od światowej sławy
mima krupierstwa.
[śmiech]
Co takiego powiedział o Jonie nasz Szwed?
Ma dobre oczy.
[Alex] Krótkie włosy.
[Greg] Jest niższy niż przeciętnie. To wiemy.
Mała broda.
- [Doc] Mała bródka. - Mała bródka.
Dużo informacji o tobie.
A jednak, drugi facet...
tylko krótkie włosy. Bam.
[Greg] Zrobione. Koniec.
- Ale Doc tego nie zgadł. - [Doc] Nie, nie zgadłem tego.
A Jon w końcu zgadł swoje.
Dłużej zajęło, ale było poprawniej.
Jak poszło Docowi?
Był szybki. Zajęło mu to tylko około 10 minut.
Ponad 10 minut, ale tylko połowa dobrych odpowiedzi.
O, to ma sens.
Z Dokiem miał więcej chemii
- niż z kimkolwiek innym. - Tak, dogadaliśmy się.
- Czułem, że... - Dogadaliście się.
Był moment, kiedy próbowałeś
różne strategie, po czym poszedłeś w stronę
flirtowania z nim.
Jednym słowem.
Chcecie zobaczyć? "Sympatyczny?"
O, tak. "Sympatyczny?"
Sympatyczny?
[gra saksofonu]
[śmiech i oklaski]
Nie można udać takiej chemii.
[śmiech]
To ja dostałem jego numer, więc kto się teraz śmieje?
Tak, dostałeś zły numer.
[śmiech i oklaski]
Mamy jakieś statystyki dla Jona?
Nie wiem, czy ty...
E, tak. 15 minut 26.
Był najszybszy, ale tylko 5 dobrych odpowiedzi.
Nigdy nie zgadł misslyckas.
Nie wiedziałem.
Okej. Zaraz zobaczymy Katherine i Szweda.
Poza tym, po przerwie, cała piątka
uda się na scenę na ostatnie zadanie programu.
Witam z powrotem w ostatniej części Taskmastera,
gdzie czworo komików i jeden prezenter łamane przez producent...
[śmiech]
...dowiedzą się, kto wygrał
nie jeden, ale dwa zaświadczenia rekordzistów Guinnessa.
Tak! Ale najpierw, obejrzymy Katherine
mierzącą się z zadaniem wyciągania informacji
od naszego szwedzkiego kolegi, Freda,
który nie chce mówić po angielsku.
Okej.
Zadzwonię do koleżanki, Sofie Hagen. Jest super.
[Alex] Dzwonisz do Dunki?
Tak, uch... to to samo, chyba.
[Sofie] Cześć, Katherine!
- Cześć, jak leci? - Jak leci?
Podam teraz słuchawkę Fredrikowi,
który powie coś po szwedzku.
Jeśli zrozumiesz szwedzki ze swojego duńskiego...
[Sofie] O, Boże.
Możesz powiedzieć, co on mówi?
Spytam go, jaki jest jego największy strach.
Fredrik, jaki jest twój największy strach?
Misslyckas.
[Sofie] Och, "niepowodzenie?"
Niepowodzenie? Boi się niepowodzeń.
Ja.
Super. Dobra robota, Sofie.
Teraz spytam, jaki jest zawód jego ojca.
En målare.
[Sofie] Twój ojciec jest malarzem?
Ja.
Świetnie.
Teraz spytam go, jakie jest jego ulubione jedzenie.
Hamburgery, gotowane ziemniaki, sos śmietanowy, smażona cebula i czerwona borówka
[Sofie] Usłyszałam smażona cebula...
A-ha?
Jakieś klopsy.
Stek?
Nie, czekaj, nie stek.
Pieczeń?
Nej.
Nie, nie pieczeń. To jak gulasz?
Nej.
To jak... mięso mielone?
Ja.
O, lubi mięso mielone.
Typu mięso do hamburgera?
Ja.
"Cooked po-ta-tos" to gotowane ziemniaki.
Ja.
Smażona cebula.
Było coś jeszcze, Fredrik?
- Lingon... - O tak, na końcu powiedziałeś lingon.
Grzyby?
Lingon...
Lingon.
Dziękuję, Sofie Hagen.
Ok, "lingon".
Słownik szwedzko-angielski.
[śmiech]
To owoc?
Mm-hm.
Tak?
To owoc o nazwie "lingon"?
Ja.
Truskawka? Jeżyna?
Nej.
Malina? Sos żurawinowy?
[śmiech]
Jagody?
Nej.
Ale na końcu jest "berry".
Lingon. Lingon.
Lingonberry.
To jakiś osobny owoc?
- Nie ma tłumaczenia. - [mówi po szwedzku]
Czyli to.
Ja. Lingon.
Ja.
- Lingonberry! [czerwona borówka] - Ja!
Więc, skończyliśmy?
Ja.
[śmiech i oklaski]
To wygrałam? A, dziękuję.
Miło cię poznać. Tak.
[oklaski]
Nie no, dlaczego musiałaś dzwonić do koleżanki Dunki,
kiedy mogłaś sama przetłumaczyć słowa...
"Cooked po-ta-tos", na przykład.
[śmiech]
Sposób, w jaki to rozwikłałaś był niesamowity.
[śmiech]
Statystycznie, jak poszło Katherine?
Cóż, poza zastojem z borówkami, była szybka.
15 minut 41 i wszystkie poprawne odpowiedzi.
- [Alex] Więc wygrywa zadanie. - [Greg] Aaa.
[oklaski]
Richard też odgadł wszystko, ale był wolniejszy.
A Jon Richardson miał jedną niepoprawną, ale tylko 15 minut.
Więc to jeden, dwa, trzy, potem Doc.
[Alex] I tak, um.
[śmiech]
[Greg] Joe ostatni, tak?
Joe ostatni. Tak, Joe ostatni.
- Tak, przykro mi. Joe ostatni. - Dobra, dobra.
- Daleko od reszty. - Tak.
[śmiech]
Mamy tu opiekę społeczną. Będzie dobrze.
Zapłaciliśmy im tylko za 48 godzin, ale...
przez te dwa dni będziesz bezpieczny.
Będzie ciepło, nie?
[śmiech]
To oznacza, że teraz tablica wyników,
kiedy zostało nam jedno zadanie, wygląda tak.
[Joe] Świetnie.
[oklaski]
Kuszące, ale potrzebne nam jeszcze jedno zadanie.
Podejdźcie proszę wszyscy na scenę
na ostatnie zadanie programu.
[okrzyki i oklaski]
Oto i oni.
Doc, mógłbyś przeczytać ostatnie zadanie?
- Proszę, Doc. - Jasne.
"Spakuj się na wakacje".
"Wszystkie przedmioty muszą być spakowane
w bagaż podręczny albo znajdować się na twoim ciele".
[śmiech]
"Wygrywa najszybszy".
Okej, wszystko musi być w środku z zapiętym zamkiem
albo na was, jak podczas odprawy.
Musicie przejść przez odprawę.
Proste. Pakujecie się na wakacje, wygrywa najszybszy.
Jakieś pytania, uczestnicy?
Możemy ściągnąć bluzki?
[śmiech]
Nie.
Okej.
Jak skończycie, stańcie obok swojej walizki.
Powodzenia. Gotowy, Joe?
Wasz czas jest liczony od- [gwizdek] teraz!
[okrzyki i oklaski]
[Alex] To się nie zamknie. Musi być zamknięta, Richard.
Zamknie się, nie martw się.
Katherine, wszystkie słodycze muszą być w środku.
- [Richard] Chyba skończyłem, Alex. - Dużo słodyczy. Skończyłeś?
[Richard] Chyba tak.
Chyba nie masz na sobie wiadra. Nie można założyć wiadra.
Można założyć na siebie wiadro.
- On ma na sobie wiadro? - Chyba tak.
[okrzyki i oklaski]
Nie można mieć na sobie łopaty! Nie można mieć na sobie łopaty.
Co?
[śmiech]
[Alex się śmieje]
On nie ma na sobie piñaty!
[okrzyki i oklaski]
[Alex] Musi być zamknięta.
- Musisz ją zapiąć. - Nawet nie próbuję.
[Alex] Musisz ją zamknąć.
Noszę ją jak pierścionek!
Dużo słodyczy.
[śmiech]
- [Alex] Skończyłaś? - [Katherine] Tak.
Katherine Ryan skończyła!
[okrzyki i oklaski]
Dwie osoby chyba się poddały,
więc to chyba...
[dźwięk gwizdka]
[Greg] Mamy to!
[oklaski]
Co to był za potworny syf.
Alex, poszło tak, jak planowałeś?
Poszło dokładnie, jak planowałem.
Katherine była trzecia z 2:34.
- Nieźle. - Akceptujemy jej strój.
Miała na sobie piñatę jako bransoletkę.
- Jak dodatek. - W pełni akceptujemy.
Jon, 2:34, na drugim miejscu.
Wygrał Richard z 1:18.
A ci dwaj nie skończyli! Nie skończyli.
W końcu przeszło na siłę.
Ty byłeś fantastyczną siłą niszczycielską.
No, tak, na tym etapie już niczego mogłem wygrać.
Nie? I zdawało mi się, że zraniłem się w palec,
- więc wsadziłem go w piñatę. - [Greg] O, rany.
Wyobraź sobie wściekły rap o piñacie, który napiszesz.
[śmiech]
Zobaczmy ostateczne wyniki,
aby zwycięzca mógł w końcu odebrać swoje
ważne dokumenty.
[śmiech]
Policzyliśmy wszystko i teraz widzimy ostateczne wyniki.
[oklaski]
Zwycięstwo Richarda Osmana.
Podejdź i odbierz swoje dokumenty!
[oklaski]
Cóż, dziękuję, Alex.
Dziękuję tobie, Greg.
Dziękuję mi.
Tak, masz rację. Dziękujcie mi.
I czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że życie potrafi być okrutne.
Jednego dnia, jesteś szczęśliwie żonatym mistrzem sportu,
a następnego, samotnym oszustem rzucania ziemniakiem...
[śmiech]
...bez przyszłości.
[śmiech]
Nauczyliśmy się też, że dzisiejszy odcinek
wygrał pan Richard Osman!
[okrzyki i oklaski]
[Richard] Dziękuję.
Dziękuję wszystkim. Dobranoc!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown Tłumaczenie na polski: Hanny Time