Wyporcjonował go.
Dobry wieczór!
Nazywam się Greg Davies. Witam w Taskmasterze.
Siedzimy po pachy w tym sezonie, a nasi uczestnicy
naprawdę zostali poddani próbie.
Stanęli przed nami, narażeni, wyszydzani,
ze wszystkimi swoimi słabościami na tacy.
A dlaczego?
Wszystko to, aby zabrać do domu tę prostą podobiznę mojej głowy.
Poznajmy moich fanów.
Hugh Dennis!
Joe Lycett!
Lolly Adefope!
Mel Giedroyc!
I Noel Fielding!
I razem ze mną jest mój skromny człowiek od statystyk,
[piskliwie] Alex Hooorne.
[oklaski]
"Horne" to twoje prawdziwe nazwisko?
Uuu.
Czy imię albo nazwisko może być prawdziwe, "Greg"? Wiesz, o czym mówię?
Tak, jest prawdziwe.
- Tak? - Tak.
[śmiech]
Nie wiem. Mamusia nie powiedziała.
Powiedziała tylko...
Cóż, zostawiła list, i tak tam było napisane.
[śmiech]
Przejdźmy do kategorii zadania nagrodowego, dobra, Alex?
No. Poprosiliśmy ich o przyniesienie
ich najlepszej rzeczy związanej z owcami.
- No jasne. - Mm-hm.
To ty odpowiesz na owieczne pytanie...
O, nie. To będzie seria gier słownych, nie?
Być może.
[Mel] Ooo!
Tak? Myślałem, że ci się spodoba.
Ty odpowiesz na owieczne pytanie, Greg,
kto przyniósł najlepszą rzecz związaną z owcami, dobrze?
Beeeez litości.
[Mel] Ooo!
Jag-nię spodoba się twój wybór, daj im ostrzyżenie.
Zwycięzca zabierze do domu wszystkie owcze rzeczy. Przepraszam.
- Wow. - Mmm.
Noel, dobrze cię widzieć.
Co związanego z owcami przyniosłeś?
To mała wydziergana figurka mnie, o imieniu Wełniany Noel.
[śmiech]
[Greg] Bardzo fajna.
Wydziergany Noel zawiera też małą niespodziankę.
[Greg] Naprawdę?
- [śmiech] - [Mel] O, nie! Nie.
Bardzo dobry początek, Noel.
[Noel] Dziękuję.
Było dobrze, nawet zanim zobaczyłem wełniane genitalia.
[Greg] Mel, co ty nam przyniosłaś?
Przyniosłam surową wełnę.
- Surową wełnę? - Surową wełnę...
Wolę, jak wełna jest ugotowana.
- [śmiech] - [Alex] Tu ją widzimy.
[Mel] To, co jest w niej fajnego...
- [wszyscy] O... - [Mel] Nie, słuchajcie...
- Usłyszałaś reakcję, Mel. - [śmiech]
Usłyszałaś reakcję.
Ja usłyszałem "ostatnie miejsce".
- [śmiech] - Nie, nie! Słuchajcie.
Byliśmy na wakacjach i trochę się nudziliśmy. Bardzo padało.
Więc zebraliśmy trochę surowej wełny, i graliśmy w grę,
w której przebieraliśmy się za 19-wiecznych patriarchów.
Robiliśmy Ibsena. Przyklejaliśmy wełnę do siebie.
Robiliśmy Charlesa Dickensa, i mojego faworyta,
Isambarda Kingdoma Brunela.
Trochę kleju na policzkach,
i przyklejenie tego. Super jest.
Z kim to robiłaś? Z rodziną?
- Tak. - Ach.
Powiem ci, co to,
to obrzydliwa, stara wełna,
którą przyklejała sobie do twarzy obłąkana rodzina.
[śmiech]
Em, Hugh?
Nie no, jesteś bezpieczny. Nie będziesz ostatni.
[śmiech]
Nie stawiałbym na to. Przyniosłem moją ulubioną owczą czapkę.
[Greg] Zobaczmy?
Byłem w Kenii. Byłem w Dolinie Ryftowej, i kupiłem...
Kenia. Tam trzeba ubierać się ciepło, nie?
Kupiłem ją od kenijskiego pasterza owiec...
[Joe] O, super.
[śmiech]
Chyba lepiej wygląda z okularami.
- Tak myślisz? - [Noel] Wow.
Zależy, co masz na myśli mówiąc "lepiej".
Na pewno wygląda, jakby powinni cię zamknąć.
Em, Joe?
Długo myślałem, co jest moją ulubioną owczą rzeczą
i przyniosłem ci gicz jagnięcą.
[śmiech]
[oklaski]
Na tłuczonych ziemniakach,
z odrobiną sosu i jus.
[Greg się śmieje]
- Wiesz, co to jest jus, nie? - Nie mam pojęcia.
To... to religia.
[śmiech]
Okej, Lolly?
Najlepsza rzecz związana z owcami...
Kupiłam ci owcę.
[śmiech]
Zasponsorowałam owcę.
- [Mel] Ooo! - Owieczka Snowdrop.
- [Greg] Sponsorujesz owcę? - [Lolly] Tak.
To nie jest gatunek zagrożony.
- [śmiech] - [Alex] Jeszcze nie jest.
Są kuźwa wszędzie.
Tam skąd pochodzę, można nabierać je wiadrem.
[śmiech]
To bezpańska owca. Jej ekipa ją opuściła.
- Popadła w narkotyki. - [Greg] Jej ekipa?
Tak, tak.
Możemy zobaczyć Snowdrop. Chcecie zobaczyć?
[śmiech]
Nie no, to trochę polepszyło sprawę.
[śmiech]
Kiedy powiedziałaś o "ekipie", myślałem, że przesadzasz.
Snowdrop ma problemy ze złością.
[śmiech]
To mamy pięć rzeczy związanych z owcami.
Tak.
Mel, na 100% jest ostatnia.
Nie wierzę.
- Potem... - Mmm?
Nie martw się. Hugh.
[Alex] O, pierwszy raz nie będzie ostatni.
Patrz, jak się cieszy. Będzie przedostatni.
[śmiech]
Dam Noela i Joego razem...
- [Alex] Razem na drugie? - ...razem na drugie.
Na pierwsze dam Lolly, bo kiedy miała wybrać owcę,
wybrała złą owcę, i to mi się podoba.
Panie i panowie, Lolly Adefope!
[Alex] Lolly Adefope wygrywa pierwsze zadanie!
[oklaski]
- Dobra, idziemy dalej? - Tak, chodźmy.
Ma z tym związek?
Ma jakieś imię?
[Alex] Stuart.
[Joe] Stuart.
[chichocze]
Nie wiem, czy jestem na to gotowy.
"Przeciśnij tego wielbłąda przez jak najmniejszą szparę".
"Masz 10 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
To generalnie chcesz, żebym urodził Stuarta?
[śmiech]
"Przeciśnij tego wielbłąda..."
"Przeciśnij tego wielbłąda przez jak najmniejszą..."
"Przeciśnij tego wielbłąda przez jak najmniejszą szparę".
Wiem, co znaczą wszystkie słowa, ale nie rozumiem ich razem.
[oklaski]
Na szczęście, nikt nie próbował, jak rozumiem,
- urodzić wielbłąda. - [śmiech]
Lolly jest najmłodszą członkinią naszego zespołu.
W Lolly lubimy to, że się nie pierdzieli.
I, em...
Mam przez to na myśli, że właściwie
w ogóle nie zastanawia się nad zadaniami.
[śmiech]
Autentycznie jeszcze tego nie obejrzałem,
ale zgadnę, ze Lolly spróbuje przecisnąć wielbłąda przez małą szparę.
- Dobra. Zobaczmy. - [śmiech]
[śmiech]
[śmieje się]
4,4 centymetra.
[śmiech]
Pomyślałam, że przecisnę go przez szparę.
Jeeej!
- 3,1 centymetra. - 3,1. Dobra, super.
[śmieje się]
[gwizdek]
[śmieje się]
[oklaski]
Po prostu dobrze się bawię.
Wiecie, to entuzjazm młodzieży.
Po prostu wykonujecie robotę.
Ale to były dość małe szpary.
- Były mniejsze, niż się spodziewałem. - Dziękuję.
[Greg] Dobra robota.
Najmniejsza szpara miała 3,1 centymetra.
To tyle samo, co oczodół. Wyobraź sobie...
wielbłąda...
- [śmiech] - Wielbłąda włażącego ci do głowy.
Oczodół. Wszystko okej?
- Tak, tak. - Dobra.
Po prostu wyobrażałem sobie wciskanie wielbłąda przez twój oczodół.
Przez mój oczodół.
Chcesz zobaczyć Noela?
Noel, jak pewnie przypuszczasz, zrobiłby coś innego niż Lolly.
Tak przypuszczam.
To chyba jest szpara, nie?
To nie to, to jest... [śmieje się]
Mógłbyś zmierzyć i zobaczyć, ile ma?
12-centymetrowa szpara.
12-centymetrowa szpara, dobra.
O, pewnie mogę... pokroić wielbłąda.
To jest... źle się z tym czuję.
Co jeśli... chciałeś pojechać na nim do domu?
[śmiech]
[publiczność] Ooo!
Noga wielbłąda przechodzi przez szparę.
[Alex] Mm-hm.
[śmiech]
Oto zdanie, którego nie słyszy się często.
"Jakbym miał ostrzejsze nożyczki,
mógłbym przecisnąć więcej wielbłąda przez szparę".
[śmiech]
Garb przechodzi przez szparę.
Dobra.
Wszystkie cztery nogi wielbłąda, głowa,
i jeden z garbów.
[gwizdek]
[oklaski]
Bardzo skrupulatnie ciąłeś.
No. Odciął nogi.
Odciął jeden garb.
Odciął mu głowę.
Zaczęło wyglądać jak coś, co zrobiłby Jeffrey Dahmer.
Jak duża była szpara, przez którą starał się przeciskać rozczłonkowanego wielbłąda?
Cóż, użył pędzla i wepchnął 8% wielbłąda przez...
4-centymetrową szparę, czyli dokładnie tyle, ile ma środek rolki ręczników.
Rozczarowujące, nie?
[śmiech]
Okropny moment, ale tak trzeba, i reklamy zarabiają nam dużą kasę.
Do zobaczenia.
Witam ponownie w Taskmasterze.
Lolly oddała cudowną owieczkę do adopcji,
nie wiedząc, że jeśli wygrają inni,
ugotują ją, ogolą albo wydziergają.
Na razie wracamy do zadania z wielbłądem.
Z wielbłądem, tak.
Zobaczyliśmy już próby Noela i Lolly.
Obecnie na prowadzeniu jest Lolly.
Teraz, Joe i Hugh i Dennis.
[śmiech]
Mamy blender?
No.
Zastanawiam się...
Przepraszam, Stuart.
Myślisz, że tak?
[dźwięk blendera]
Nie zadziałało, nie?
[dźwięk blendera]
To absolutnie w ogóle nie działa.
Może więcej płynu pomoże.
[dźwięk blendera]
[przerywany dźwięk blendera]
[Joe] Daj spokój, Stu.
Zrezygnuję z blendera.
Ostrze wypadło, patrz.
Nic dziwnego, że nie działa, patrz.
Zepsułem blender.
Muszę znaleźć inną metodę.
Przełaź przez to, Stuart.
Kuźwa.
Dobra...
Teraz muszę wybrać szparę.
Tak, tak, tak.
Dobra.
Nie do wiary.
[Alex] 25 sekund.
[gwizdek]
[oklaski]
Trudne, nie?
[oklaski]
Nikt nigdy w tym programie nie brzmiał bardziej jak seryjny morderca, niż ty.
[śmiech]
Zacząłeś śpiewnie.
"Tak, właśnie tak".
Jak kroiłeś wielbłąda na pół.
"Właśnie tak".
A potem powiedziałeś, "może pomoże więcej płynu".
[śmiech]
Po czym zacząłeś się denerwować, i powiedziałeś,
"Przełaź przez to, Stu".
[śmiech]
Nie przypuszczałem, że blender będzie do dupy.
Uważam, że blender pokrzyżował plany was obu.
Na pewno pokrzyżował twoje, Hugh.
Cóż, Joe wykonywał zadanie po Hugh.
To Hugh zepsuł go wielbłądem, no i...
nie zdążyliśmy go naprawić dla Joego.
[śmiech]
- [Hugh] I tak nie działało. - [Greg] Rozumiem.
[oklaski]
[Greg] Myślałem, że dobrze ci poszło, Hugh.
Tak, wyporcjonował wielbłąda, a potem przecisnął go przez...
- [śmiech] - Szparę...
Co zrobił, stary?
- Wyporcjonował wielbłąda. - Wyporcjonował.
- No. - [Mel] To jak robi się tak.
Tak, robisz tak, a potem rozkładasz.
Tak. Wyporcjonować.
Przecisnąć przez framugę.
[śmiech]
Szpara miała 9 milimetrów,
co odpowiada bardzo małej dziurce, jeśli możesz to sobie wyobrazić.
[śmiech]
Joe przecisnął go przez 4,6-centymetrową szparę w półkach,
ale nie udało ci się wcisnąć całego wielbłąda przez otwór w desce do krojenia.
Dobra, to ostatnia próba. Mel Giedroyc.
I wielbłąd.
Dobra.
Super.
Okej.
Myślę, że się uda. Uda nam się.
Dawaj, gang. Lecimy.
Czerwone.
[Alex] 2 minuty 20.
[Mel wydycha]
Dobra, widzę High Road, dobrze.
Sklepy są tam. Super.
Widzę. Jest tam.
Jest maleńki.
Masz 1 minutę.
Dobra. Jest bardzo maleńki.
GAP dziecięcy [gap - szpara]
[oklaski]
[Mel] Jaki czas?
[Alex] Prawie...
Tak! Tak!
- Idziemy? - Tak, chodźmy.
[oklaski]
Świetne.
[oklaski]
Cóż, muszę zadać pytanie.
Istnieje mniejszy "Gap" niż Gap dziecięcy?
Nie.
[śmiech]
Gap dziecięcy to najmniejszy...
z tej marki.
Czyli wsadziła wielbłąda przez najmniejszą "szparę"?
Tak, a kamery w sklepie zarejestrowały Mel Giedroyc
wbiegającą z wielbłądem i wybiegającą.
[śmiech]
Muszę powiedzieć, moim zdaniem było świetne,
i ogłaszam Mel zwyciężczynią.
- Okej. - Już wam mówię.
[okrzyki i oklaski]
Dzięki, gang.
[oklaski]
Wygrywa Mel, a za nią,
Hugh, Lolly, Joe, i na końcu Noel.
Rozumiem, Alex, że jako prezent,
podarujemy uczestnikom ich wielbłądy.
No, tutaj mamy wielbłądy Lolly i Mel. Mamy je...
Zobaczmy wielbłądy pań...
- [Alex] Fajnie się bawiły. - [Greg] Dobra.
[Alex] Wszystko z nimi dobrze.
[Greg] Ich wielbłądy wyglądają na szczęśliwe, nie?
Powiedziałeś, że zawodowa krawcowa zszyła je...
Tak, i, em...
[śmiech]
...ofiary wyglądają tak.
[śmiech]
[Alex] No i mogą zabrać je do domu.
Po tym, wyniki wyglądają... tak.
[wszyscy] Łooo!
[Alex] Tak, Lolly Adefope ma 8 punktów!
[oklaski]
Ekscytujące. To co teraz?
Teraz czas na trochę sportu i śmiecenia.
Super.
[Alex] Cześć, Joe.
Cześć.
[Alex] Ładnie wyglądasz.
Dziękuję.
Nie wysiliłem się dzisiaj.
Potrzebne mi korki?
[Alex] Nie.
Jak się patrzy na rozmiar boiska, to wygląda wyczerpująco, nie?
Wyobraź sobie bieganie wzdłuż niego!
"Strzel najlepszego gola tą plastikową torbą".
"Nie możesz grać nią w piłkę torebczną".
[Alex] To jak piłka ręczna, ale z torbą.
O.
"Wygrywa najmniejsza liczba kopnięć, najlepsze umiejętności i szybkość".
Bez korków? I butów sportowych?
[Alex] Twój czas jest liczony od teraz?
Sprawdzam tylko na obuwniczym froncie.
Mam na sobie obcasy.
Wsadź tę torbę do bramki?
[Alex] Musisz nią strzelić gola.
"Twój czas jest liczony od teraz".
- [oklaski] - [Alex] Mm-hm. Piłka nożna.
Lubisz piłkę nożną, Mel?
Grać czy oglądać?
Em, oba. Widzę, że znasz słownictwo.
"Wyobraź sobie bieganie wzdłuż boiska".
[śmiech]
[Greg] Wyobraź sobie.
"Tak, to był dobry mecz".
"Niektórzy chłopaki biegali wzdłuż boiska".
Wzdłuż boiska.
[śmiech]
Mam potwierdzić zasady?
- No. - No.
Nie można grać w piłkę torebczną. Nie można dotykać torby, nie?
Najszybciej, najmniej kopnięć, i ekstra punkt za najbardziej umiejętnego gola.
Super.
Dobra, zaczniemy od Lolly i Noela?
[Greg] Tak.
Nie mogę dotykać torby?
[Alex] Możesz, stopami.
Mogę dotknąć piłki?
[Alex] Tak, plastikowa torba jest piłką.
Gnojek. [chichocze] Teraz trudna część.
Aaa!
Trudne to!
O, została-- A, nie.
To koszmar.
Ta torba jest beznadziejna.
[śmiech]
[śmieje się]
[okrzyki i oklaski]
[Alex] Gol!
Wkurzające.
[oklaski]
Prawdziwe umiejętności.
Jestem dobry w piłkę, więc pomyślałem, "o, to mi wyjdzie".
No i znalazłem się w złotych, jakby kowbojskich butach.
No.
[śmiech]
Starając się przewlec plastikową torbę przez piłkę z lat 30.
[śmiech]
[Greg] Lolly.
Lolly strzeliła gola po 5 minutach i 4 sekundach,
i kopnęła tylko 8 razy.
A co z panem Patatajem Szpiczaste Buty?
Zajęło mu to 7 minut i 12 sekund, kopnął 42 razy.
42 razy. Spora kara czasowa za to.
No, to powiem tylko że robimy przerwę, więc przerwijcie, co robicie.
Do zobaczenia w części trzeciej.
Witam ponownie w trzeciej części Taskmastera.
Alex, co się działo?
Cóż, nasza piątka komików próbowała strzelić gola plastikową torbą.
W następnym meczu gra Mel i Joe United.
Połączyliśmy ich filmiki, a "United" to "połączeni", tak jak w Chesham United.
więc to mały... żarcik.
[śmiech]
Przepraszam, totalnie nie słuchałem.
No.
Oto oni.
[śmieje się]
[śmiech]
Najszybszy wygrywa, nie?
Próbowałam wepchnąć ją w nogawkę.
Zostanę przy tym.
Wykańczające.
Czekajcie, czekajcie.
O, o, patrzcie!
Patrzcie!
Mam metkę... przy bucie.
[śmieje się] Dobra, mam to! Mam to.
Nie dotykam torby, tylko podkładki.
Nie kopię, tylko ciągnę!
- [krzyczy] - [okrzyki i oklaski]
[Joe] JEEEEEEJ!
[oklaski]
[śmiech]
JEEEEEEJ!
♪ Udało mu się ♪
[Alex] Zatrzymuję czas. Świetny gol, Mel.
Jestem wykończona.
[wydycha]
Mła.
Nie ma za co. Świetny początek sezonu.
[okrzyki i oklaski]
[Greg] Naprawdę imponujące.
Szkoda, że mogę dać dodatkowych punktów za świętowanie.
- Mm-hmm. - Możesz!
O! Dobra.
JEEEEEEEEEJ!
[okrzyki i oklaski]
Mel dotknęła tej torby?
Był ślad piłki torebcznej.
Hmmmm.
O, panowie, tam była podkładka.
- Podkładka pod piłkę golfową. - [Alex] No.
Koleżanko, samo to, że postanowiłaś użyć podkładki mi wystarczy.
Wiem, że nie miałaś złych zamiarów i puszczę ci to płazem.
To dobrze?
[śmiech]
Dla Joego mam dobre i złe wieści.
Był bardzo szybki, 1:54.
Kopnął 77 razy.
[śmiech]
[oklaski]
Za to 385-sekundowa kara.
Świetny początek sezonu.
Cały świat chce zobaczyć
Hugh Dennisa strzelającego gola plastikową torbą.
Najładniejszy gol dostanie ekstra punkt.
Zobaczmy.
[okrzyki niewielkiej widowni]
[okrzyki]
"Strzel najlepszego gola tą plastikową torbą".
Dobra.
Gotowi?
- [krzyki widowni] - [Hugh] Zaczął.
Oto nadchodzi.
Czekajcie, czekajcie!
[tłum] Hugh! Hugh! Hugh!
[okrzyki i oklaski]
[oklaski]
Daliśmy ci tą widownię, bo było nam cię szkoda.
Myśleliśmy, że potrzebujesz zachęty, ale naprawdę
wymiatasz w piłkę torebczną.
[śmiech]
Niesamowite, no, w życiu nie widziałem
takiej reakcji w studio, Hugh.
Niesamowite.
Ktoś tak się podekscytował, że wykrzyknął
"Awooga".
Co jest powiedzonkiem z programu z lat 90.
"Takie to ekscytujące, że aż odniosę się do Gladiatorów".
[śmiech]
- Chcesz poznać statystyki? - O Boże, tak.
Cóż, 3 sekundy szybciej niż Joe, i 0 kopnięć.
Zero kopnięć!
Ciąg, ciąg, ciąg, obrót, obrót, obrót.
I tak się w to gra.
- [okrzyki i oklaski] - [Greg] Tak się gra.
[Alex] Reszta jest trochę skomplikowana.
Musiałem użyć wykresu, żeby pokazać resztę.
Osoba najniżej na wykresie zwycięży, więc...
Tyle im to zajęło.
No i musieliśmy dodać karę 5 sekund za kopnięcie.
Więc ostatni był Noel, potem Joe, Lolly, Mel,
i zwycięzcą jest, oczywiście, pan Hugh Dennis!
[okrzyki i oklaski]
Awooga!
Będzie ekstra punkt?
Czy możemy wyjaśnić...
Hugh chce wiedzieć, czy dostanie ekstra punkt za najładniejszego gola.
Ja chciałem się upewnić, czy dostanę punkt za bieganie w kółko.
Rozdam tylko jeden ekstra punkt.
I dam go osobie...
która przechwalała się najbardziej.
A to, oczywiście, ty.
[Alex] Joe Lycett dostaje ekstra punkt. Dobra robota, Joe.
[oklaski]
- Tak sobie myślałem, Alex... - Tak, Greg?
Czy Mel nie jest przemiła?
- Mel...? Mel Giedroyc? - Giedroyc.
[Alex] Przemiła. Jest bardzo pozytywna.
Jest pozytywna niezależnie od tego, o co ją prosimy.
Tak, poprosiłeś mnie o zrobienie montażu jest pozytywności?
Tak, możemy obejrzeć?
[Alex] Oto on.
Oooo!
Ooo.
Ooo, super.
Ooo!
Oooo!
Aaaa.
Świetnie.
Wspaniale.
Niesamowite. Cudowne.
Epickie.
[wzdycha]
O, ooo!
O, patrz!
O, patrzcie!
O, dobrze!
Ooo, super.
Super.
Super!
Super. Super.
Super.
Fajne.
Niesamowite.
Niesamowite!
Tak.
Tak! Tak! Tak!
Bum.
Absolutnie piękne.
[dźwięk zapinanego zamka]
[śmiech]
Co za... penis.
[oklaski]
[Greg] Zawsze taka jest, nie?
Ale to o tym jest program?
O tym jest Taskmaster?
Bo zaprosiliśmy tych ludzi...
żeby przyjęli wyzwanie. Nie żeby się dobrze bawili.
[Alex] Nie. Poprosiłeś mnie więc o przetestowanie jej granic.
Zorganizowaliśmy więc dodatkowe zadanie,
kiedy byliśmy na boisku Chesham United.
[Greg] Tylko dla Mel. Zobaczmy, czy pozostanie miła.
[śmiech]
Tylko jak musiałam to robić?
- [Alex] O, tak. - O, tak.
[śmiech]
"Schowaj tę piłkę przed Aleksem".
Jak do cholery mam ją schować?
"Nie możesz zniszczyć piłki".
"Masz 5 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Absolutnie niedorzeczne.
[oklaski]
Niedorzeczne, powiedziała.
Tak.
Może nie słyszeliście, ale użyła też "do cholery".
O, mój Boże. Cholery?
I oczywiście, to melowa wersja...
- Mega-[CENZURA] - Mega-[CENZURA]
[śmiech]
[Alex] Chyba. Nie?
[oklaski]
O, rany.
Będzie więcej przekleństw. Zobaczmy.
- Oto próba Mel. - O, nie...
Ha!
[cicho] O, kurczę.
W sumie, nie...
O, kurczę!
Nie przeleć. Dobrze. Okej.
Dobra, dawaj. Dawaj.
[wydycha]
[sapie]
O, kurczę!
[cicho] Kurczę.
Okropne to!
[Alex] Nadchodzę!
Tam jest. Mel!
Widzę ją.
Dawaj, maleńka.
Niczego tu nie ma...
Niczego tu nie ma, Alex!
Ty-- Nie, ty oszalałeś.
Irytuje mnie to.
Ooooch. [wzdycha]
[oklaski]
[Noel] Wtedy byłaś wściekła?
Miałam awarię humoru, tak.
Naprawdę ją przetestowaliśmy, nie?
Była zirytowana. Z tym związana jest też inna historia.
W ramach innego zadania, poprosiliśmy też Mel o nadmuchanie piłki w domu,
co zajęło 45 minut.
[Greg] No.
- [śmiech] - [wydmuch powietrza]
Nie sięgam!
[śmiech]
Potem poprosiliśmy ją o strzelenie nią gola w ogrodzie,
czyli musiała spuścić powietrze, żeby przejść przez drzwi. To zajęło 25 minut.
[śmiech]
Łuuu-huuu!
- [Alex] I tak była zadowolona. - [Greg] I tak.
Było okropnie!
Mel Giedroyc jest oficjalnie miła.
[śmiech]
Kolejne zadanie proszę, Alex. Ze wszystkimi.
Dobra, Greg. Oto one.
Cześć. [śmieje się]
Mam wykonać autopsję?
[śmiech]
- [Alex] Cześć. - Hej.
Super.
Przez chwilę myślałem, że to ty.
Nie, ja jestem tutaj.
Czy to "Jak szybko potrafisz zasnąć?", bo jestem w tym dobry.
Przetopimy później.
Dobra.
"Odkryj, co jest w śpiworze".
"Nie możesz zajrzeć do śpiwora".
"Nie możesz wyjąć rzeczy ze śpiwora".
"Masz 5 minut".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Mogę go dotknąć.
Uuu! Ee...
O, wow.
[oklaski]
Pamiętam, jak wpadliśmy na ten pomysł.
To kiedy byliśmy pod namiotem, nie?
Tak, zabrałeś mnie pod namiot, co doceniłem,
i chciałeś, żebym dotykał...
tego, co było w twoim śpiworze, i...
[śmiech]
Wiedziałem, co w nim było.
- No. - [Joe] Eee.
- Fajnie było, nie? - Było, dziękuję.
Dobra. Lećmy dalej.
Okej, zaczniemy od Noela i Lolly.
Nie mam pojęcia.
Tu jest dużo rzeczy. To więcej niż jedna rzecz?
Ty masz mi to powiedzieć, Noel.
O, dobra. Serio?
Trochę dziwnie pachnie.
Em... książka?
Mam ci powiedzieć, jaka to książka?
[Alex] Byłoby super.
Twarda oprawa? O, może...
Słownik?
Tak, może.
Kask?
To kask tropikalny.
Nie wiem, co to...
- Skakanka? - Skakanka.
Em... skakanka?
Trochę dziwne, jak...
Ma-- Jak duża część.
[Alex] Tak? Duża część?
Z czterema nogami.
O, wow, co to? Frustruje mnie to.
Żółw.
To jakby frisbee z przyklejoną cytryną.
Frisbee?
- Pokrywa śmietnika. - Pokrywa śmietnika?
[pusty odgłos]
Pokrywa albo frisbee?
- [gwizdek] - [śmieje się]
Pokrywa.
[gwizdek]
[Noel się śmieje]
- Dzięki, Lolly. - Dziękuję bardzo.
To moje najmniej ulubione zadanie.
- Serio? - Nie, podobało mi się.
Okej.
[oklaski]
Czysta Lolly. Bez zastanowienia.
Pomacaj. Zobacz, co możesz znaleźć.
No.
Miło jest zobaczyć młody, śledczy umysł.
Zapisałem twój cytat.
"To jak duża część z czterema nogami".
- [śmiech] - Tak było!
Noel przez chwilę wąchał śpiwór.
Tak, o co w tym chodziło, stary?
Poznajesz książki po zapachu?
Pilnuj własnego zasranego interesu.
[śmiech]
Dlaczego żadne z nich nie włożyło rąk do śpiwora?
O to chcę spytać.
Było powiedziane, że nie mogą zajrzeć...
- Tak, można było włożyć ręce. - ...albo wyjąć rzeczy.
O, do diaska!
Bez dotykania, oboje zgadli książkę, skakankę,
pokrywę, jakiś kask, i żółwia.
- Super. - Okej?
Chcecie zobaczyć, co było w śpiworze?
Tak, proszę.
Na szczęście kolejny jest Hugh, a on nam pomógł.
Nie mogę zajrzeć? Czekaj.
"Nie możesz do niego zajrzeć. Nie możesz wyjąć rzeczy..."
Dobra. Jest jakaś różnica pomiędzy wyjmowaniem rzeczy
a rzeczami wypadającymi z czegoś?
Cóż, to twoja decyzja, Hugh.
Nie będę ich wyciągał.
Wyciągał fizycznie.
Ale je wyjmę.
Tylko podnosząc śpiwór i je wysypując.
Zacytuję cię tylko, "Wyjmę je".
"Nie będę ich wyciągnął, ale z niego wypadną".
Nie wyciągnąłem ich, po prostu wypadły.
Wypadły z niego samoistnie.
Wypadły, bo przewróciłem śpiwór do góry nogami.
To kask policyjny.
To żółw.
Żółw. Sztuczny.
Raz żółw na mnie nasikał. Bardzo nieprzyjemne.
Powiedziałbym, że to fenkuł...
em, przyklejony do frisbee.
[śmiech]
To skakanka z uchwytami z marchewek.
Kask policyjny.
Książka to Czas zabijania Johna Grishama.
Złamałem jakieś zasady? Nie zajrzałem do środka.
Nie wyciągnąłem żadnych rzeczy.
Na pewno nie wyciągnąłeś niczego ze śpiwora?
- Nie. - Nie.
Nie wyciągnąłem ich fizycznie...
- Dziękuję. - Dziękuję, Hugh.
[oklaski]
[Mel] Nie jestem przekonana.
Nie jestem pewny.
Och, nie odebrałem ci dziewictwa.
[śmiech]
Jakoś tak samo wypadło.
[śmiech]
[oklaski]
Trzeba przyznać, że to raczej wkładanie czegoś, niż...
[śmiech]
Chyba wiesz, że nie masz racji.
Nie, żeby coś "wyjąć", trzeba to zabrać fizycznie.
[Greg] O, będziesz próbował, tak?
To przez ciebie te rzeczy...
- wypadły ze śpiwora. - Ale ich nie "wyjąłem".
- [śmiech] - Nie wyjąłem.
Byłem tam, i... wyglądało, jakbyś je wyjął.
[śmiech]
Słuchaj, powiem ci tyle...
schrzaniłeś to.
[śmiech]
Tak Hugh potwierdził, że tych dwoje zgadło żółwia i książkę.
- Zgadli 2 na 5. - Zgadłem skakankę.
Nie marchewkową.
[śmiech]
[KLAKSON]
Jak zawsze, ten dźwięk oznacza koniec części trzeciej.
- [śmiech] - Do zobaczenia w części czwartej.
Dobry wieczór, i witam ponownie!
To na czym skończyliśmy?
Komicy mieli odkryć, co znajduje się w twoim śpiworze.
Tak? Hugh go przechylił...
wyjął rzeczy, i zobaczyli
że próbują zidentyfikować skakankę z marchewkami,
kryminał, żółwia, hełm policyjny
oraz frisbee z fenkułem przyklejonym taśmą.
- [Greg] Klasyk. - [Alex] Klasyk.
Nie ma czegoś takiego jak skakanka z marchewkami. Wymyśliliście ją.
Cóż, jest takie coś. Patrz.
Ale to nie jest prawdziwa rzecz, nie?
Dobra.
Nie po drodze ci z fantazją, co, Noel?
[śmiech]
[oklaski]
- Czas na... - [chichoczą]
Czas na kolejne badanie śpiwora.
O, nie. Co to ma być?
Kask.
To... to frisbee.
Nie! Ooo...
Nie, to jedno z tych...
Nie, to nie to, nie? Co to jest?
To chyba książka.
Chcesz wiedzieć konkretnie, jaka książka?
O, jeśli wiesz.
Wiesz co, zgadnę, że to...
kryminał.
Ooo!
To nie korek analny?
[śmiech]
Nie pisz tego.
Cokolwiek to jest, zepsułem to.
[śmiech]
Trudne to.
Dobra, to coś na sznurku.
- [dźwięk rozrywania] - Tak, to rzep, nie?
To ta rzecz, gdzie wkłada się dłoń i rzuca, coś jak...
zabawka na rzepy.
O, to coś nowego!
O, to żółwik!
- [gwizdek] - Koniec czasu.
Trudne to.
[oklaski]
O co chodziło z tym korkiem analnym?
Myślał...
Myślał, że był w twoim śpiworze, poczuł marchewkę i pomyślał
"Tak, to pewnie korek analny".
[śmiech]
Przymocowany do sznurka, co jest w twoim stylu.
[śmiech]
Tak, zdarza mi się panikować.
[śmiech]
Ile rzeczy zgadł?
Też odgadł 2 z 5.
Do tej pory, Lolly, Noel i Joe wszyscy zgadli 2 z 5.
Więc wszyscy są na pierwszym miejscu, ale została nam Mel.
Chcesz zobaczyć jej próbę odgadnięcia, co jest w śpiworze?
Tak, proszę.
To kask z YMCA.
Kask z YMCA?
Tak, tego kolesia, który był kierownikiem budowy.
Przypuszczalnie, muszą być ze sobą związane.
To książka.
To frisbee z kawałkiem...
rzepu, więc to chyba zabawka dla dzieci.
To chyba żółw.
Plastikowy, zabawkowy żółw.
Widzisz, to może być końcówka skakanki.
To jakiś zboczony strój?
Który zakłada na wyjście na miasto?
O, tak. Napierśnik.
Hełm rzymskiego żołnierza i napierśnik.
I...
Tak... Dobra.
Zestaw wojennych zabawek.
[śmiech]
To... jak to było?
Jak nunczaker?
- Coś takiego? - "Nunczaker?" No.
Nunczak?
Odgaduję zbroję...
napierśnik, hełm...
Jakieś rzymskie...
wojenne...
przedmioty, ale dla dzieci.
Których używa się-- [śmieje się]
Których używa się w ogródku.
Z książką-poradnikiem, jak...
[gwizdek]
Dobrze.
[oklaski]
Dramatycznie źle po całości.
Poczułaś kask budowlany
i powiedziałaś, "to kask z YMCA".
Wiesz, że budownictwo istniało przed Village People?
[śmiech]
Zgadła cokolwiek?
Nie, ale o dziwo dostanie punkty,
bo zdyskwalifikowaliśmy Hugh, więc jest przedostatnia.
[Greg] Wow, niesamowite.
Ta trójka dostaje 5, mimo że była beznadziejna.
Hugh...
Ciągle zły, ale dostaje zero,
a Mel dostaje 2 punkty.
[oklaski]
Wyniki wyglądają tak,
z Lolly Adefope ciągle na prowadzeniu.
[okrzyki i oklaski]
Dobra, wstawać. Idźcie sobie.
Udajcie się na scenę na ostatnie zadanie programu!
[oklaski]
Przed naszymi rywalami jest fascynująca kolekcja przedmiotów.
[Alex] Mmm.
Kogo poprosimy o przeczytanie zadania, Alex?
Cześć, Joe!
Wszystko dobrze, ziomek?
[śmiech]
"Przygotuj te przedmioty na drugą część zadania".
[Alex] Macie przygotować przedmioty na drugą część zadania.
Tylko tyle, to cała instrukcja?
[Alex] Muszą zgadnąć, co robić, Greg.
Macie jedną minutę, liczoną od [gwizdek] teraz.
Tak, cokolwiek zechcesz.
[śmiech]
[oklaski]
Powiem tylko, mają jajko,
winogrona, trochę taśmy, trzy kaczki,
pomarańczę, w którą Hugh się wgryza,
trochę kleju, zszywacz i butelkę mleka.
- Cześć, Lolly. - Cześć.
[śmiech]
Zostały 4 sekundy.
2... 1...
[gwizdek] Stop!
[oklaski]
Mel ciągle się przygotowuje, co ciekawe.
[śmiech]
[Alex] Gotowi na drugą część zadania?
[Greg] Tak.
Joe, zacznę praktycznie od razu, więc...
Przygotujcie się.
Jesteś w czarnej dupie, Noel.
[śmiech]
"Trzymajcie wszystkie swoje przedmioty w jednym ręku".
"Drugą rękę połóżcie sobie na głowie".
"Wygrywa najszybszy".
[gwizdek] Zaczynamy.
I tyle, nie?
[okrzyki i oklaski]
Nieee!
Nie!
NIEEEEE!
[gwizdek] Dobra, przerywamy grę.
[Mel] Udało ci się, stary.
Dużo tu do przetrawienia, Greg.
Tak, on mnie trzyma.
[śmiech]
Żeby było fair, nawet jak nie wygram, pomacałem Grega.
[śmiech]
Zejdźcie i zobaczmy, jak to wpłynęło na wyniki!
[Alex] Dobra.
[oklaski]
Ależ to była przygoda. Opowiedz nam o niej, Alex.
Przyjmujemy, że Noel trzymał wszystkie przedmioty, trzymając cię?
Tak, przyjmuję.
Uuuu.
Być może dlatego, że podobało mi się, jak mnie trzymał.
[śmiech]
No, to Noela dajemy na pierwsze. Był błyskawiczny.
O Boże, był. Który fragment?
- [śmiech] - Świetna robota, stary.
Mel trzymała całość, w folii i na stole.
Reszta po kolei to Lolly, Hugh, Joe.
Zanim wszystko zebrałeś, Joe, obawiam się, to byłeś ostatni.
[Greg] No.
To oznacza, że ostateczne wyniki wyglądają tak.
[Joe] Oooo.
- Wygrywa Lolly Adefope! - [Greg] Udało jej się!
[okrzyki i oklaski]
[Mel] Dobra robota, Lolly.
Dobra robota!
Zanim wyślemy cię po twoje nagrody,
zaktualizujmy szybko punktację w sezonie.
Są ciekawe.
Lolly może i wygrała, ale ogólnie jest ostatnia.
- Przepraszam. - [śmiech]
Utarliśmy jej nosa.
Lolly ma 92 punkty, dalej Hugh ma 96.
Joe i Mel mają po 100, a Noel ma 105.
Zostały nam dwa odcinki, więc ekscytacja jest.
[oklaski]
Dalej każdy może wygrać, ale dzisiaj
Noel jej tego nie odebrał, zwyciężyła Lolly.
Dobra robota, Lolly. Podejdź i odbierz swoje nagrody!
[okrzyki i oklaski]
I tyle. Masz coś do dodania, Alex?
Tak, chciałbym specjalnie powitać i podziękować
oglądających nas w telewizji na żądanie.
No to dawaj.
Cześć. Dziękuję.
[śmiech]
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, kiedy myślicie że dla świata nie ma już nadziei,
kiedy pogrąża nas chaos, pamiętajcie, że dzisiaj
widzieliście, jak 55-letni człowiek strzela gola z przewrotki plastikową torbą.
Proszę jeszcze raz o brawa dla naszej zwyciężczyni.
Lolly!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown Tłumaczenie na polski: Hanny Time
Korekta: tena