Skrzat albo lesbijka.
Dobry wieczór, nazywam się Greg Davies, a program nazywa się Taskmaster.
Witam.
Przez kilka ostatnich miesięcy, piątka komików z ogromnym potencjałem
rywalizowała w serii absurdalnych zadań.
Teraz przybyli obejrzeć, jak potoczy się ich proces.
Mówię o procesie, bo to praktycznie sala sądowa,
gdzie ja jestem sędzią i ławą przysięgłych.
I tak jak w sądzie, będę surowo oceniać ich postępowanie,
bez absolutnie żadnej litości.
Pod koniec sezonu, osoba z największą liczbą punktów
wróci do domu z tym. Uuu.
- [publiczność] Uuu! - Trofeum Taskmastera.
To zaczynajmy i poznajmy ludzi, którzy chcą je wygrać. To...
Aisling Bea!
Bob Mortimer!
Mark Watson!
Nish Kumar!
Sally Phillips!
Obok mnie siedzi dowód, że liczy się gest.
- Patrzcie! To mały Alex Horne. - Mały Alex Horne.
[okrzyki i oklaski]
Alex, czym jesteś?
Czym jestem?
Jestem zwykłym facetem.
Staję na wysokości zadania.
Czyli nie bardzo wysoko. Nie sięgam.
Poza tym, oto fakt o mnie.
Myję zęby serkiem topionym,
bo też jest w tubce, i wychodzi na to,
że jak się jest dorosłym, można robić, co się chce.
[śmiech]
Zaczynajmy program.
Zaczynamy. Najpierw mamy zadanie nagrodowe.
Każdego tygodnia, nasza piątka walczy nie tylko o cenne punkty,
ale także o rzeczy innych uczestników.
W tym odcinku, zdjęliśmy czapki z głów
i poprosiliśmy ich o przyniesienie ich najmodniejszego nakrycia głowy.
- Ooo. - Tak.
Pod koniec programu, jedno z nich wróci do domu z pięcioma modnymi nakryciami głowy.
- Okej. Nish Kumar. - Cześć.
Opowiedz mi o swojej czapce. Powiedz, dlaczego jest modna.
Czapka, którą przyniosłem została zrobiona dla mnie
w Disneylandzie.
Mój tato nazywa mnie Nishi.
Oto ona.
- [Alex] Proszę. - [publiczność] Ooo.
Nishi, według Urban Dictionary,
to bardzo przystępna, miła, seksowna dziewczyna.
[śmiech]
[publiczność] Łuuu!
Oczywiście, kiedy chcę kupić coś modnego, idę do...
- [obaj] Disney Worldu. - [śmiech]
Chcesz zobaczyć modną czapkę Aisling?
- Tak, proszę. - Okej.
Pomyślałam sobie, biodegradowalna,
ekologiczna,
być może lansująca celebrytę,
a oto moja czapka.
To czapka z Yorkshire puddingiem!
[okrzyki i oklaski]
Kiedy czapka nie jest posiłkiem?
Hej, Bob, nie mamy czasu na filozofię.
- [śmiech] - Przepraszam.
- Kogo zobaczymy teraz? - Zobaczymy Sally Phillips.
Phillips.
To nakrycie głowy i są na nim biodra.
[hip - modny/biodro]
To raczej nakrycie oczu niż głowy.
- Dziwnie wygląda-- - Nie!
Biodra są przyczepione do białej kominiarki.
A na górze kominiarki, jakby ktoś o tym wspomniał...
Tak.
...przyczepiłam beret.
Wiecie, jak opisałem to w moich notatkach?
Napisałem, "hip, hip, beret!"
[okrzyki i oklaski]
- Hip, hip, beret. - Tak, tak.
Jestem z tego zadowolony.
[cicho] Mówiłem ci o żarcikach.
O, tak.
- Przepraszam. - Dobra.
Kto teraz?
- Teraz czapka Marka Watsona. - Mark Watson.
Cóż, mam czapkę z, em...
neonem, który wyświetla logo Taskmastera.
Pokażemy.
[wszyscy] Ooo!
Jezu Chryste.
[śmiech]
Użyłem małej sztuczki, którą nazywamy "zapłaceniem 400 funtów".
[śmiech]
[oklaski]
Ale wyobraźcie sobie, jak byłoby okropnie,
gdybyś wydał te pieniądze, a osoba dokonująca oceny...
dałaby cię na ostatnie miejsce.
[śmiech]
- Kto teraz? Bob, tak? Ostatni. - Tak. Cześć, Bob.
- Cześć. - [Greg] Cześć, Bob.
Tak, moja czapka to prezent od mojego kumpla Vica.
Vic Reeves, Jim Moir, sprzed kilku lat.
Opisał mi ją jako czapkę militarną
z wojny z przyszłości.
[śmiech]
Moim zdaniem jest całkiem modna.
Jesteście gotowi? Oto ona.
[śmiech i oklaski]
[Bob] Widzicie.
- [Alex] Greg? - Tak?
Teraz będziesz musiał je ocenić.
- Dobra. - No.
Chcesz zacząć od środka?
Zaczniesz od trzeciej, a później pójdziesz dalej?
- Lubię jeść. - To wiem.
Brzmi jak trzecie miejsce. Bang.
Zawsze na trzecim.
- [Greg] Ooo. - [publiczność] Ooo.
[z angielskim akcentem] A czasem nawet zapłacę 400 funtów,
żeby nie być na trzecim miejscu.
Jeszcze nie wiemy, co z tego wyszło.
[śmiech]
Powiem wam, co z tego wyszło. Czwarte miejsce.
[śmiech i oklaski]
Zazwyczaj staram się kierować logiką,
ale to był po prostu instynkt.
No.
Ale teraz ze mnie uszło i czuję się okropnie.
Kierujemy się tym samym instynktem, bo też tego żałuję.
[śmiech]
Zagrajmy w grę i zgadnijmy, kto jest ostatni.
Ja mogę zagrać?
[śmiech]
Gratulacje!
To albo czapka z prawdziwymi biodrami, albo czapka wojenna.
[śmiech]
Postawię na świetną dosłowną interpretację
i na pierwsze dam Sally Phillips.
- Dostaje 5 punktów. - [Alex] 5 punktów, pierwsze miejsce.
[okrzyki i oklaski]
Nie wiem, czy to cię pocieszy, ale czuję się okropnie, że tak zrobiłem.
Tak, wiem.
Mogę teraz powiedzieć żarcik, żeby poprawić atmosferę?
No.
Przelała się czapka goryczy.
- Co ci mówiłem? - [śmiech]
Poprosiłem o pozwolenie.
- Daj mi pierwsze zadanie. - Okej.
Pierwsze zadanie to tak zwane niezbędne prace inżynierskie.
O, nie.
[śmiech]
Cześć.
[Alex] Cześć, Sally.
Haa!
Widzę, że zadanie jest na kokosie.
"Stwórz najlepszą maszynę do rzucenia kokosem".
"Masz 20 minut i jedną próbę".
"Wygrywa najdłuższy rzut kokosem".
"Twój czas jest liczony od..."
"...teraz".
Lepiej pójdę zajrzeć do szopy.
To mam zbudować maszynę, żeby rzucić tym jak najdalej.
[Alex] Tak jest napisane?
Przypuszczam, że nie mogę go wziąć i rzucić.
[Alex] Jesteś maszyną?
Nie.
E, okej, to muszę zbudować maszynę.
Dobra.
[oklaski]
To klasyczne taskmasterowe zagranie, nie?
Piątka wykształconych ludzi...
tworząca maszyny do rzucenia kokosem jak najdalej.
Okej, to najpierw zobaczymy proces konstrukcji maszyn.
W jednej grupie daliśmy Sally, Nisha i Aisling,
bo tak brzmiało fajnie, albo dobrze.
- O. - [Alex] Okej?
O, będzie dobre.
To, potrzebny nam... punkt podparcia.
O, hej! Co my tu mamy?
Przykleję dół tej wrotki do kokosa,
żeby był cięższy, a jak wyląduje,
będzie mógł jeszcze trochę przejechać.
Dobra. Napotkałem problem.
[wydycha] Nie mogłabym dostać herbaty, nie?
- Zostało 11 minut. - Mm-hm, no.
Szczerze, trochę się denerwuję.
- Czym? - Czasem.
[śmiech]
Dobra. Jedziemy.
Ał!
Okej.
Jesteśmy gotowi.
Co próbujesz zrobić?
- Szukam punktu podparcia. - No.
Mogłabym wykorzystać ciebie.
Usiądź pod tym.
I to idzie w dół w ten sposób.
A co z... Nie.
Nie bardzo zostaje w miejscu, nie?
Niech to szczyny.
[śmiech]
Dobra, mam to.
Dawaj.
- [oklaski] - [Alex] Hmm. Ekscytujące.
Cóż, chyba możemy wszyscy się zgodzić, że stworzyli jakieś maszyny.
- Tak? - Możemy?
Mieliśmy łuk, punkt podparcia,
Powiedziałaś "punkt podparcia" dwa razy w trakcie minuty.
- Uuu! - [śmiech]
Dwukrotnie podparłaś.
[śmiech]
No i systemy katapult.
Dobra, więc to próby całej trójki.
- Dobra, gotowy? - Tak.
- 5, 4... - Mam to zrobić na "1"?
Sally?
Dobranoc i powodzenia.
5!
4!
3!
2!
1!
OGNIA!
[śmiech i oklaski]
Ognia!
[śmiech i oklaski]
Przestał się toczyć?
Przestał się toczyć.
[śmiech]
[Aisling łka]
Oba filmy, Gladiator i Braveheart
nie skończyłyby się dobrze, jakby taki był ich pierwszy strzał.
Łatwo się mówi po fakcie, Gregory, nie?
Czasem się do czegoś przygotowujesz, myślisz
"będę grubym, indyjskim Robin Hoodem",
i decydujesz się coś zrobić, okej?
[śmiech i oklaski]
- Pogadajmy o suchych faktach. - Okej.
Podaj mi jakieś odległości.
Aisling poleciał na 4 metry 40,
a pamiętaj, że stałaś na pochylonym zjeździe,
który ma ponad 4 metry 40, a kokos był na wrotce,
więc mogłaś go po prostu popchnąć.
[śmiech]
- W każdym razie, 4 metry 40. - [Aisling] Tak.
- Nish. - Tak, Alex?
- 5 metrów 30. - [Aisling] Cholera!
Odpowiednik rzucenia kokosem nad ogromną rzeką.
Bardzo głęboką, ale wąską rzeką.
[śmiech]
Wyobraźcie sobie gorszy wynik od wspaniałego łucznika.
Nie muszę sobie wyobrażać. Mamy taki.
[śmiech]
A Sally?
Sally, dokładnie długość jej kija.
5 metrów 50.
- [Nish] Ooo! - [publiczność] Ooo!
- [oklaski] - [Alex] Sally na prowadzeniu.
Jeszcze będą rzucać Bob i Mark,
ale najpierw, cała masa reklam.
Witam ponownie w Taskmasterze,
gdzie po prostu świetnie się razem bawimy.
Ale nie pamiętam, co się działo, Alex.
Cóż, nasza piątka majętnych rywali próbowała tworzyć maszyny do rzucania kokosem.
Do tej pory, Sally, Nish i Aisling stworzyli maszyny i rzucili.
Zobaczmy, jak Bob i Mark konstruują swoje rzucacze.
Nie jestem dobry w mechaniczne rzeczy, więc...
[Alex] Czego szukasz?
I w tym jest problem.
Szukam jakichś oczywistych maszyn do rzucenia kokosem, przede wszystkim.
Mogę poćwiczyć, nie?
[Alex] Tak.
- Gdzie mogę porzucać? - Gdzie chcesz, Bob.
Hmm.
Spróbuję tak. Zobaczę, co...
- Wiesz, o czym mówię? - Dobra.
Zobaczę, jakie to uczucie.
[śmiech]
No... tak, cześć.
Skąd będzie wiadomo, że kokos został... rzucony?
Będę widział.
Tak, ale co znaczy...
- Co wyznacza rzucenie? - Co twoim zdaniem oznacza rzucenie?
Cóż, rzucenie to ciśnięcie czymś, nie?
Widziałeś maszyny?
Opowiedz mi o najbardziej podstawowej maszynie, jaką widziałeś.
Powiedziałbym, że maszyna to cokolwiek mechanicznego.
- Okej. A ty masz kapelusz. - Tak.
- Jest mechaniczny? - Tak.
Kapelusz jest mechaniczny?
[Alex] Nieźle pasuje.
Tylko...
Tylko, em, testuję działanie...
maszyny.
[Alex] Przepraszam, kapelusza?
No, to jest moja maszyna do rzucania.
- Jestem gotowy. - Okej.
- Powodzenia, Mark. - Dziękuję.
[okrzyki i oklaski]
Powiem ci tyle, Mark...
kapelusz nie jest maszyną.
Tamta twoja czapka była bardziej maszyną. Ta za 400 funtów.
[Nish] No.
[śmiech i oklaski]
Znalazłem w internecie dowód, że kapelusz może być maszyną,
który wysłałem Aleksowi.
Wysłałeś mi link do strony,
która wydawała się potwierdzać, że do maszyn zaliczamy kapelusze.
Chcecie zobaczyć? Nazywa się Wikipedia.
W artykule o maszynach, ostatnim słowem...
Widzicie listę maszyn...
[śmiech]
Komputery, telewizory, radia i kapelusze.
[oklaski]
Instynkt raczej podpowiada mi, że kula byłaby bardziej maszyną.
Jest metalowa i ma ruchome części...
- które mogłem dostosować. - Jest metalowa i ma ruchome części.
I wykorzystałeś jedną z ruchomych części.
Tak.
Okej, oto maszyna i kapelusz w akcji.
- Powodzenia, Bob. - Dziękuję.
- [Alex] Jeden rzut. - Jesteś gotowy?
[Bob] Aaaaa!
[śmiech]
Rzut!
Cóż, to odległość, którą można zmierzyć.
Trafiłeś w mój zegar.
Uuu.
[śmiech i oklaski]
Bob wykorzystał kulę,
i widzieliście, że trafił w zegar.
Przez to zegar się wyłączył.
Nie wiem, czy weźmiesz to pod uwagę.
- I poleciał na... - Jezu.
...16 metrów i 20 centymetrów.
[Greg gwiżdże]
Mark... 18 metrów i 90 centymetrów.
Co?
[okrzyki i oklaski]
Jakbym zdyskwalifikował Marka za niestworzenie maszyny,
nie dostałby punktów, nie?
Nigdy cię takiego nie widziałem.
Odczuwam konflikt wewnętrzny.
Dam Markowi Watsonowi maksymalnie
2 punkty. Tyle dostanie.
Może dostać nawet mniej?
[śmiech]
- Może. - Dobra.
Nie zapiszę jeszcze.
Zapisz.
A resztę ustalimy na podstawie odległości.
- Więc kula Boba jest maszyną? - Dokładnie.
- 5 punktów. - Mam farta.
- 4 punkty dla Sally Phillips. - [Greg] Tak.
- 3 dla Nisha Kumara. - Tak.
Mark dostaje 2. Aisling też dostaje 2?
Też dostaje 2.
[jęk]
[śmiech]
Jak teraz wyglądają wyniki, Alex?
Na pierwszym miejscu jest remis.
Bob i Sally mają po 9 punktów.
[Greg gwiżdże]
[okrzyki i oklaski]
Cudownie. Co teraz?
Obawiam się, że z kolejnym zadaniem pozostajemy w ciemności.
Ho ho!
[Aisling] Uuuuu!
Przygotujcie się na imprezę.
[Bob] U, światłość.
[Mark] Cóż, ja nie... już mnie to martwi.
[Nish] To co tu mamy?
Jestem w tym cienki nawet, jak widzę.
- [Alex] Cześć, Mark. - O, cześć, Alex.
Jest... ciemno, nie?
[Sally] "Namaluj najlepszą scenkę z tęczą".
[Bob] "Nie możesz otworzyć drzwi do laboratorium aż do ukończenia zadania".
[Aisling] "Masz 10 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Gdzie? Na tym?
[Alex] Tak, proszę.
[Nish] Ooooo.
Nie widzę kolorów!
[śmiech i oklaski]
Fajnie, jak ktoś dokładnie wyjaśni zadanie.
[śmiech]
Em, obejrzyjmy ich?
Okej. Co powiesz na Boba, Sally i Aisling?
- Tak, super. - Dobra.
[Bob] Nie codziennie budzisz się
i ktoś został zamordowany na twoim ciele, nie?
[śmiech]
[Alex] To może być cokolwiek, ale scenka z tęczą byłaby fajna.
[Sally] Dwie piękne lesbijki.
[Alex] Tak, jeśli możesz.
[Aisling] Zrobię coś bardzo ksenofobicznego wobec Irlandczyków.
Czyli namalowanie garnka ze złotem, tam gdzie kręcą się skrzaty.
[Bob] Moja pierwsza praca była jako malarz i dekorator.
Spotkałem kobietę, której dom pomalowaliśmy jako pierwszy,
i powiedziała, że od tamtej pory nie musiała go przemalowywać,
bo się kuźwa spalił.
[śmiech]
[Sally] To Marmite.
[Alex] Dlaczego malujesz Marmite'em?
[Bob] Ta farba jest bardzo gęsta.
Kurde, ale gęsta!
[gwizdek]
[Sally] Jestem zadowolona.
[Aisling] A teraz herbatka dla tego gościa.
[śmiech]
- [Aisling] Mmmm. - [śmiech]
[okrzyki i oklaski]
To do tej pory mój ulubiony cytat w programie,
"Kurde, ale gęsta!"
[śmiech]
Cóż, jedna farba to był Marmite, jak usłyszeliśmy.
Sally powiedziała, że to był Marmite?
- Tak. - "To Marmite".
Sally zauważyła, że to Marmite, i powiedziała, że namaluje dwie lesbijki
używające maszyny do testowania siły.
[śmiech]
Chciałbym się w to jeszcze zagłębić.
- Tęcza... myślałam o symbolu osób LGBTQ. - Dwie piękne lesbijki.
- No.
Czym jest maszyna do testowania siły?
Każdy wie, że lesbijki uwielbiają maszyny do testowania siły.
- Nie mogą obok nich przejść-- - [śmiech]
Możemy zobaczyć wszystkie trzy, jeśli chcecie.
- Zobaczmy, tak. - Oto one.
Nie no, zła wiadomość jest taka, że jedna z lesbijek nie żyje.
[śmiech]
Są dwie, ale jedna jest namalowana białym.
[śmiech]
Chyba mamy ważniejszą kwestię do omówienia,
to, że skrzat wydaje się być wysmarowany własnym gównem.
[śmiech]
[Alex] Mogę wyjaśnić, co zrobił Bob?
Na dole tęczy jest człowieczek.
Powiedziałeś, że nazywa się Matthew i że ściga go policjant,
ale policjanta nie widać.
[śmiech]
Dobry dzień na to.
[śmiech]
Porozmawiajmy o jakości tęczy.
Masz system do zapamiętania kolorów tęczy.
Tak, dwie na dole, fioletowy i indygo,
się nie liczą, bo oba są fioletowe,
więc to "Czemu patrzysz, żabko zielona, na fiolet, fiolet".
Okej.
[śmiech]
- Nikt nie zrobił tego poprawnie. - Nikt.
Ale byłoby ciężko w ciemności.
Dobra, chcesz zobaczyć Nisha? Nish zdecydował się użyć...
innego zmysłu.
[Nish] Podejrzewam, że zadanie polega na odkryciu, który kolor to który?
[Alex] I jak tego dokonasz?
Mogę je powąchać?
[jęk]
[Alex] Czym to pachnie?
Czerwonym.
Ooo!
Pachną jak kolory!
To pachnie jak czekolada.
Dobra, najpierw muszę znaleźć truskawkę,
bo czerwony jest na górze.
Wszystko pachnie cytryną!
[Alex] Zostało ci 10 sekund.
Niech to szczyny!
[śmiech]
[gwizdek]
[Alex] Nish? Przestań malować.
Nish? Widzimy cię, Nish.
- Odłóż pojemnik, Nish. - [śmiech]
[oklaski]
Więc wszystkie kolory miały związane z nimi zapachy.
Miło jest zobaczyć, jak ktoś używa mózgu, wiecie?
"To mogą być różne rzeczy, powącham je".
Myślę, że obrazek może ci się spodobać.
- Zobaczmy. - Dobrze, oto on.
[publiczność] Łuuu!
- [oklaski] - [Alex] Świetny obrazek.
- To scenka? - Nie wiem.
Tak, to scenka, stary!
Podobało mi się, że je wąchałeś,
nie uważam, że to scenka.
Nie no, stary.
To znowu ja z przejściem w jakieś reklamy. Pa.
Cześć i witam ponownie w trzeciej części dzisiejszego odcinka.
Alex, przypomnij naszej cudownej publiczności o sytuacji z zadaniem,
i upewnij się, że to najśmieszniejsza rzecz, jaką w życiu powiedziałeś.
[śmiech]
Nasi uczestnicy... malowali w ciemności.
Został nam tylko Mark Watson.
[śmiech]
Nish zauważył, że zapach farb odpowiadał ich kolorowi.
Czy Mark, człowiek najbardziej przypominający
postać na jego kombinezonie,
będzie dobry w malowaniu tęcz w ciemności?
Absolutnie do dupy.
[śmiech]
[Mark] To jak będę na tym malował,
nie będę w ogóle nic widział.
- Na tym polega zadanie. - [Alex] Dlaczego nie?
- Em, jest za ciemno. - [Alex] A.
Czerwony, myślę o czerwonym, bo nim zaczyna się tęczę.
Rzecz polega na tym, żeby się nie zgubić, nie?
Chyba nie omijam niczego, co zapewniłoby mi światło...
Czy tak? Jeśli poszukam włącznika światła, tutaj?
To chyba nie to, ale byłoby głupie, jakbym nie spróbował.
Nie jest napisane, że nie mogę włączyć światła.
- [śmiech] - To pomoże.
To wbrew zasadom?
- [Alex] Tak jest dużo łatwiej. - Dużo łatwiej, tak.
Dlatego zazwyczaj mamy zapalone światło.
Ułatwiłem sobie zadanie, ale każdy tak zrobi.
Każdy włączy światło, więc teraz liczy się jakość tęczy.
[oklaski]
Absolutnie dozwolony ruch, nie?
Cała piątka miała włącznik światła.
Był podświetlony kwadratem. Jeśli obejrzymy jeszcze raz, on tam jest.
Było tylko napisane, żeby nie opuścić pokoju.
[wzdycha]
[śmiech]
Pytanie brzmi, czy twój obrazek jest dobry?
Chyba pomylił jeden element tęczy, co może cię zdziwić.
[śmiech]
[Sally] Ta jest gorsza od tych malowanych po ciemku!
[śmiech]
[Aisling] O, mój Boże.
[Alex] Jest dosyć płaska. Dosyć płaska tęcza.
Jezu Chryste, tęcze mają jedną fizyczną cechę.
[śmiech]
Może skupmy się na dwóch świadkach.
Wyglądają pod wrażeniem? Tak, mówią "wow".
[śmiech i oklaski]
Możemy zobaczyć wszystkie pięć, a potem zdecydujesz.
Zobaczmy.
Powiedziałbym, że tęcza Boba to...
paskudna scenka.
[śmiech]
Dystopijny koszmar.
[śmiech]
W związku z czym, chyba dam go na ostatnie miejsce.
Okej, dobra.
- Okej. - 1 punkt.
I miejsce nad nim...
wąchanie mu się udało, ale to nie scenka.
Do dupy.
[śmiech]
Najbardziej inteligentnym człowiekiem w pokoju, zapewne,
był ten, który odkrył, jak włączyć światło.
A potem okropnie sam siebie zawiódł...
[śmiech]
...przez niezrozumienie podstaw.
Więc Marka daję na trzecie miejsce.
Więc to skrzat albo lesbijka.
Myślę, że...
[śmiech]
Podejrzewam, i nie krępujcie się pisać, lesbijki,
podejrzewam, że nie widzą one potrzeby...
udowadniania własnej siły z użyciem maszyny do testowania siły.
Ale nie mogę udowodnić, że skrzaty nie smarują wszystkiego gównem.
- [Alex] Więc, Aisling na pierwszym? - [Greg] Więc Aisling na pierwszym.
- [okrzyki i oklaski] - Nigdy niczego nie wygrywam!
Lecimy dalej. Alex, możemy obejrzeć szybkie zadanie?
Szybkie? Cóż, to jest najlepsze zadanie od odkrycia krojonego...
Cóż, zobaczycie.
Cześć?
Hmm.
"W laboratorium jest bochenek chleba".
"Jak najporządniej pokrój ten chleb".
"Możesz użyć tylko jednego narzędzia..."
"...i to narzędzie musi pochodzić z tej przyczepy".
W której też jest bochenek chleba...
Ale to nie ten chleb, tamten chleb jest w laboratorium.
Pokrój... w laboratorium. Więc nie ten.
Inny bochenek.
"Masz 5 minut".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Dobra.
Cóż...
to jest dosyć ostre.
[oklaski]
Musieli pokroić bochenek chleba, który był w laboratorium,
ale mogli zabrać tylko jedną rzecz, którą mieli kroić,
i tą rzecz musieli znaleźć w przyczepie.
[Greg] Super.
- Standardowe zadanie. - No.
Chcesz zobaczyć, jak Aisling robi... prawie to?
- Tak. - [śmiech]
Ja już... właśnie...
zorientowałam się, na czym polegało zadanie.
[śmiech]
"W laboratorium jest bochenek chleba".
Ciekawe.
Niewątpliwie, wykorzystam tę puszkę.
O, ten chleb pysznie pachnie.
No, to jedna kromka.
Nie chcę zmarnować tego chleba.
Ał!
Urżnęłam się.
[śmiech]
Na bochenku jest krew.
Ał! Ał!
Znowu się urżnęłam.
[śmieje się]
[oklaski]
No.
Czy jest smutniejszy widok...
od zakrwawionego bochenka chleba...
w złym pokoju?
[śmiech]
- Jakiekolwiek punkty? - Nie, nie poszła do laboratorium.
- Bez punktów. - Bez punktów dla Aisling.
O, cholera.
Chcesz zobaczyć Marka i Nisha?
- E, tak. - Dobrze, oto oni.
To fałszywy trop.
Nie da się pokroić chleba chlebem, jak mówi przysłowie.
To chyba może być, nie? Idealne nie jest.
Podejrzewam, że byłoby zbyt łatwo, jakbym znalazł po prostu nóż.
Cholera!
Chyba wybiorę to.
Dobra, spróbuję tym.
Do laboratorium!
[śmiech]
Tak, tu jest chleb. Cześć, Alex.
Oto i on.
[Alex] Użyjesz książki?
Przez chrześcijański rok.
[Alex] Czym pokroisz chleb?
Mam nadzieję pokroić go tym, ee...
- To... - [śmiech]
To kromka, nie?
Nie jest łatwo, teraz widzę, dlaczego ludzie używają noży.
[okrzyki i oklaski]
Ooo!
Idealnie pokrojona kromka chleba.
[Alex] Zostało 20 sekund.
Niech to szczyny!
Co, mogę to zrobić rękami...?
To jakby kromka, nie?
Nawet nieźle.
- [Alex] Kroisz...? - Tak, to jakby kromka, nie?
[gwizdek]
[Alex] Przestań kroić.
[okrzyki i oklaski]
Muszę powiedzieć, byłem pewny, że będę ostatni,
ale nie brałem pod uwagę, że ktoś będzie...
[śmiech]
...w zupełnie złym miejscu.
Tak. Tak, masz szansę.
Kromki Nisha były bardzo porządne.
Użyłeś Przez chrześcijański rok: Wiersze stare i nowe
Godfreya Bradby'ego i Josepha Hunkina, opublikowane w 1933.
[śmiech]
Wybór twojego noża nie był bardzo oczywisty.
W tym sensie, że to nie był nóż, tylko raczej ruszt, tak.
Dosyć tępy.
Muszę powiedzieć, coraz bardziej rozumiem,
- dlaczego jesteśmy pokazywani razem... - Ja też.
...bo jak wyciągnąłeś ten ruszt, pomyślałem,
"Ten gość jest cholernym geniuszem".
[śmiech]
[oklaski]
Chcesz zobaczyć dorosłych? Sally i Boba?
- Co takiego, stary? - [Alex] Ja tylko...
Chcę.
[śmieją się]
Oto oni.
Nic.
Pokroić go kiełbasą, pokroić go...
Lepiej wybiorę to.
Pomyślałem, że może szczoteczka się nada.
Może uda się sznurkiem. No.
Dobra, lepiej już pójdę.
Mogę spróbować tym.
Hejjj!
Spróbuję go pociąć, żebym miał przynajmniej jedną.
[śmiech]
Stolik dla czterech osób, madame? Tak, oczywiście.
Życzy sobie pani kromkę chleba dla każdego?
[gwizdek]
Zawsze chciałam to zrobić.
[gwizdek]
Dziękuję.
[okrzyki i oklaski]
To, że Sally włożyła rękawice ochronne...
Poprzedni wypadek nas czegoś nauczył?
[śmiech]
Oboje stworzyli cztery kawałki chleba.
Tak. W twoim był motyw dentystyczny, Bob.
Myślałem, że sznurek się nada,
ale był bardzo nieskuteczny.
Tak, to jeden z problemów.
Mogli użyć tylko jednego przedmiotu z przyczepy.
- [Greg] Ooo. - Tak.
I obawiam się, że oboje użyli dwóch.
- O, rany. - Racja.
Wiecie, że zasady to zasady, nie?
T... tak, zdaje się, że tak.
[śmiech]
To oznacza 0 punktów dla następujących osobników.
- To bezprecedensowe. - [śmieją się]
To nasz moment!
- [okrzyki i oklaski] - Udało nam się!
[oklaski]
Aisling "Zły Pokój" Bea.
Zero.
Bob, zero.
Sally, zero.
Na drugim miejscu, Mark z 4 punktami.
Zwycięstwo zabiera Nish Kumar
- z 5 punktami. - Dobra, mam.
[okrzyki i oklaski]
Możemy zobaczyć tablicę wyników?
Tak, teraz jest jeszcze bliżej. Całą piątkę oddzielają 3 punkty.
- Wygląda tak. - [Greg gwiżdże]
[Aisling] Ooo.
- [Greg] Ooo! - [Alex] Tak, jest blisko.
[oklaski]
Możemy zobaczyć jeszcze jedno, Alex?
Szybkie zadanie, i będziesz ze mnie dumny.
To pierwsze zadanie zespołowe w tym sezonie.
- Ooo. - [publiczność] Jeeej!
Oto one.
Stań proszę za pachołkiem
i bądź bardzo ostrożny.
Patrzcie, kogo znalazłam!
Starego, dobrego Boba.
- [Sally] Cześć! - Byłem w pobliżu, robiłem kupę.
Sally!
- [Bob] Śmiejemy się. - Jak leci, wszystko dobrze?
- Dobrze cię widzieć, Sally. - Tak, was też!
[Mark] Cześć, Nish.
Stań proszę za pachołkiem.
- Dobrze. - I bądź bardzo ostrożny.
- Co się dzieje? - Cóż, tak.
Jedziemy.
[śmiech]
Jakbyście mogli poczekać.
Jest.
Cool.
- [śmiech] - Jest za mokro, zepsuł się.
"Osiągnijcie jak największy rozbryzg".
"Żeby rozbryzg został zaliczony, musi trafić w jednego członka zespołu".
"Macie 10 minut na wybranie materiałów rozbryzgowych..."
"...a potem 10 minut na wykonanie rozbryzgu".
"Wasz czas jest liczony od teraz".
Dobra.
[Alex] Powiem, że będziemy rozbryzgiwać gdzie indziej,
a osoba rozbryzgująca będzie na wysokości.
Na wysokości? Więc musimy udać się jak najwyżej...?
[Alex] Nie, dostaniecie jeden z tych.
- O, ty... Dobra. - Prawdziwego żurawia?
- [Aisling] Ooo. - Boisz się wysokości?
Nie, nie.
Sally, boisz się wysokości?
Tak.
Jogurt to dobry materiał do rozbryzgu.
Wielkie wiadro pełne jogurtu.
Wiadro pełne jogurtu, typu...
Ambrosia rice. [marka jogurtu]
- Pudding ryżowy? - Tradycyjny, nie?
Możemy rzucać balonami pełnymi śmietany.
Balonami jakiego koloru?
Zielonego, poza jednym żółtym,
który będzie bombą szczynową.
[śmieją się]
Chcielibyśmy dwa wielkie wiadra wszelkiego płynnego jogurtu...
- ...który można kupić. - Tak.
Miecze? Nie zapomnij o nich.
- Prezerwatywy, małe i duże balony? - [Sally] Słabej jakości prezerwatywy.
[Aisling] Słabej jakości, żeby marka na tym nie zyskała.
[oklaski]
Ciekawe sugestie.
Jeden balon pełen sików?
Tak.
Niespecjalnie tradycyjny materiał do rozbryzgania.
Nigdy nie słyszeliście o takim rozbryzgu.
Chcieliśmy odejść od rozbryzgania mazią, jak w telewizji.
Zgodziliśmy się, że Bob delikatnie nasika trochę do balonu.
[śmiech]
Więc mieliście zrzucać...
To się nazywa "ciepła zabawa".
[śmiech]
W niektórych kręgach, tak to nazywają.
Została nam tylko jedna część.
Do zobaczenia w ostatniej części programu.
Witam ponownie w Taskmasterze.
To, część czwarta. Jedziemy.
Nie byliśmy w trakcie zadania zespołowego?
Masz rację, brudnego zadania.
Zajmowali się rozbryzgiwaniem, Greg.
Chcesz zobaczyć Aisling, Boba i Sally?
Oczywiście, natychmiast.
Okej.
- Jak myślisz? - No.
[Aisling] Już nie żyje. Zabijemy ją.
- Absolutnie ją zabijemy. - [Bob chichocze]
[oboje] 1, 2, 3...
[Aisling] Jazda!
[śmiech i oklaski]
[Aisling] O, rany.
Ten cię trafi, Sally!
[Sally] To ten z sikami!
[Aisling] To ten z sikami!
[Bob] O, jaka szkoda.
- [Aisling] O. - [Bob] Ach!
- [krzyczą] - [publiczność] Jej!
[okrzyki]
Tak!
[Aisling] O! Jej!
[Aisling] Tak, Sally!
Giń!
Giń, giń!
Giń!
Świetna robota, Sally!
[okrzyk publiczności]
Ten jest ostatni!
[jęk]
Jej, to najlepszy rozbryzg.
- [Aisling] Jeeej. - [Bob] Obczajcie to!
[Aisling] Żołnierka. Jesteś żołnierką, Sally.
[okrzyki i oklaski]
Dużo tego, nie? Dużo tego.
[śmiech]
I jedna z najbardziej erotycznych scen z wymachiwaniem kondomem...
jakie w życiu widziałem.
Przypuszczalnie, przez kobietę przemoczoną sikami.
[śmiech]
Kolejni są Mark i Nish. M&N.
Albo N&M. Oto oni.
Spróbuję polać trochę jogurtu!
Dobra.
Więc ja mam patrzeć, jak leci i
- przybrać pozycję? - Tak.
Okej.
Jak zrobimy to znowu, ładnie się na mnie rozbryzgnie.
Dawaj, Watson.
[śmiech]
[rozbryzgiwanie jogurtu]
Dobra, to większość jednego wiadra!
- Dobra, Watson. - Jestem gotowy, stary.
- Leci! - Lej.
[rozbryzgiwanie jogurtu]
[śmiech]
Dobra, wygląda, że mamy dobrą trajektorię.
Kuźwa mać, stary--
[śmiech]
[oklaski]
[Nish się śmieje]
[śmieje się]
[śmiech]
[oklaski]
To boli, jak leci na ciebie jogurt z 10 metrów?
Kiedy trafiło w daszek, to uczucie było, jakby ktoś we mnie strzelał.
[śmiech]
W tej próbie było dużo jedzenia.
Przekazaliśmy pieniądze do banku żywności, bo wylanie tyle jogurtu na człowieka
nie wydawało się być właściwe.
[śmiech]
[Alex] Rozdziel rozbryzgi, Greg.
Rozdzielę rozbryzgi. Nie wiem, co zrobić, oba były super.
Ale czasem jestem zdania, że sztuka tkwi w prostocie.
I uważam, że ten ostatni, okropny obraz Marka Watsona...
[śmiech]
...otoczonego jogurtem był nawet piękny.
Mm-hm.
Ale uważam, że druga próba też była świetna,
i, wiecie, Sally oberwała w twarz szczynami dla programu.
Więc daję 3 punkty dwóm panom,
- 2 punkty dla trio. - [Alex] Okej, mamy to.
[okrzyki i oklaski]
Daliśmy z siebie wszystko.
Nadszedł czas, kiedy wysyłam was na scenę na ostatnie zadanie programu.
Więc, podejdźcie na scenę na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
Wow.
Mogę sobie tylko wyobrazić, na czym polega zadanie.
Kto je przeczyta?
Chyba Bob. Mógłbyś, Bob?
Okej, proszę.
"Przez cały czas mając twarz stabilnie w dziurze,
[śmiech]
"...namalujcie najbardziej rozpoznawalne zwierzę, warzywo albo minerał".
"Wasz rysunek musi zawierać waszą twarz".
"Wygrywa najwierniejsze odwzorowanie zwierzęcia, warzywa albo minerału".
"Macie 3 minuty".
Zaczynamy.
Tak? Okej.
Czas jest liczony od...
[gwizdek] teraz. Powodzenia.
[śmiech]
Nie no, przypuszczalnie...
biorąc pod uwagę liczbę rzeczy, którą mogą narysować, Alex,
raczej nic się nie będzie powtarzało, nie?
[śmiech]
O, cholera!
- Masz, ty namaluj zieloną część! - Pomaluję cię!
- Namaluj zieloną część. - A ty namaluj mi.
- [kobieta] Dawaj, Aisling! - Dziękuję, Irlandio!
[śmiech]
[Nish dmucha]
[Alex] Zostało 5 sekund.
[Alex] 4!
[publiczność] 3, 2, 1...
[gwizdek] Koniec.
[okrzyki i oklaski]
Zejdźcie do nas na dół,
i zobaczmy, jak to wpłynęło na ostateczne wyniki!
[oklaski]
Cudowna sztuka.
Możemy najpierw zobaczyć obrazki?
Tak, oto one.
Musisz ocenić, który jest najbardziej rozpoznawalny.
Cóż, chyba musimy podejść do tego absolutnie dosłownie.
Najbardziej rozpoznawalne. Mamy cztery obrazki, które są...
- Wiesz, rozpoznaję od razu. - [Alex] Które?
Cóż, tam są...
[śmiech]
Tam są trzy marchewki.
[śmiech]
- O, tak. - Tak.
No.
I popraw mnie, jeśli się mylę, Aisling,
mamy też kota z wielkim penisem.
[śmiech]
[Aisling] Tak, tak.
Więc wszystkie dostają 5 punktów, jeśli o mnie chodzi.
No i, ten Boba jest interesujący.
[śmiech]
Bo... chyba wiem, co to.
Tak.
I... Jeśli to jest to...
Ale jak zamierzasz...?
Bo jak powiesz, co to, on po prostu odpowie "tak, to to".
Poproszę, żeby Bob powiedział to w tym samym czasie, co ja.
- Na trzy? - [Bob] Trzy?
3, 2, 1...
- Lody. - Lody.
[Aisling] Ooo.
Miałem wątpliwości co do obrazka Boba,
więc dam mu punkt mniej,
bo miałem wątpliwości... No, bo...
Jego obrazek jest do dupy.
[śmiech]
Nie masz problemu z tym, że Nish i Sally malowali się nawzajem?
- Nie mam. To tylko gra, nie? - Jasne.
[śmiech i oklaski]
No, i boję się myśleć...
Jak to wpływa na ostateczne wyniki, Alex?
Okej, było blisko,
ale wyraźnie zwycięża jedna osoba, a tą osobą, jak widzicie, jest...
- To Sally Phillips. - Sally Phillips!
[okrzyki i oklaski]
Wygrywa Sally. Podejdź, odbierz swoje nagrody i bądź z siebie zadowolona, Sally.
Dziękuję.
[okrzyki i oklaski]
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że gdziekolwiek Paul Young położy swoją maszynę,
tam jest jego dom.
[śmiech i oklaski]
Ale po drugie, nauczyliśmy się, że to Sally wygrała dzisiejszy odcinek.
Gratulacje dla niej, i do widzenia dla was. Do widzenia!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown Tłumaczenie na polski: Hanny Time
Korekta: tena