Maskonur suszony na wietrze.
Dobry wieczór, nazywam się Greg Davies, a program nazywa się Taskmaster.
Dziękuję za wpuszczenie nas do swojego życia.
To 5 odcinek 5 sezonu, no i mamy 5 uczestników,
każdy z nich walczący o maksymalnie 5 punktów
w 5 zadaniach, które zaplanowaliśmy w dzisiejszej rywalizacji.
Zbieg okoliczności?
- Tak, to zbieg okoliczności. - [śmiech]
Poznajmy ludzi z niepohamowanym pragnieniem zabrania do domu tego...
Uuuu.
...wyraźnie zmysłowego trofeum.
Powitajmy naszych uczestników.
To... Aisling Bea!
Bob Mortimer!
Mark Watson!
Nish Kumar!
I Sally Phillips!
I tak samo żałosny, co pochlebczy,
zdesperowany i irytujący,
to Alex Hooorne!
[okrzyki i oklaski]
Cześć.
Dziękuję za napisanie własnego wprowadzenia.
Sama przyjemność.
Co poza tym porabiałeś?
Byłem bardzo zajęty.
Głównie pracowałem... głównie pracowałem nad moim alibi.
Po prostu...
Jestem prawie pewny, że zostanę wciągnięty w poważne przestępstwo,
więc już pracuję nad wyjaśnieniami.
Okej?
Ale nie popełniłeś przestępstwa?
Jeszcze nie, więc tylko...
Nie, raczej nie popełnię, ale tak myślę,
jeśli w jakieś zostanę wciągnięty, potrzebuję świadków.
Gdzie byłeś w ostatni czwartek o 15?
Cóż, muszę zadzwonić do Petera.
[śmiech]
Widzisz? Działa.
- Konkretnie do Petera. - Mm-hm.
No, dobra. Jaka jest dzisiaj kategoria nagród?
Okej, dzisiejsza jest dobra.
Poprosiliśmy ich o przyniesienie najbardziej wysokooktanowego przedmiotu.
Ekscytujące. To ty ocenisz, czyj jest najbardziej oktanowy,
a pod koniec tego emocjonującego programu
jedno z nich wróci do domu z całą piątką wysokooktanowych rzeczy.
Jest o co grać. Okej, Mark Watson.
Co takiego przyniosłeś, i dlaczego?
Pomyślałem, "czego najbardziej się boję?"
Zinterpretowałem "wysokooktanowy" jako wzbudzający adrenalinę,
- przerażający. - Okej.
A najbardziej przerażające byłoby dla mnie ukradzenie czegoś.
Konkretnie tobie, Taskmasterowi.
Więc moją wysokooktanową rzeczą są twoje spodnie.
[śmiech]
[śmiech i oklaski]
Kilka tygodni temu, występowałeś w Comedy Garden w Bristolu,
- i zgadałem się z innym wykonawcą. - I zgubiłem spodnie!
[śmiech]
Nie mam z tym nic wspólnego.
To niesamowite, bo ostatnie co powiedziałem,
jak wychodziłem, to "kto kuźwa gubi swoje spodnie?"
[śmiech]
I przez ciebie przeklinam, ty palancie!
- Moim wspólnikiem był Ed Gamble. - Ed Gamble, tak.
Komik Ed Gamble.
Zauważyłem, że bardzo szybko wsiadał do swojego auta.
Tak, szybko wsiadał, bo mówiłem mu przez telefon
"Jedź! Jedź stamtąd!"
[śmiech]
To bez wątpienia wysokooktanowy przedmiot.
Serce mi teraz wali, jak o tym myślę.
Sally, jaki jest twój wysokooktanowy przedmiot?
Znalazłam produkt tak wysokooktanowy, że jest w tym kraju nielegalny.
O tym mówię.
Tak. Wysokooktanowa karma dla świń wystawowych.
Tak, mamy ją tutaj.
[śmiech]
Świnia natychmiast staje się ogromna.
Nie wiem, czy pamiętacie zdjęcia...
Natychmiast? Rozrywają i już?
To, to jak... pamiętacie świnie z rewolucji agrarnej?
Ze zdjęć z historii, świń z rewolucji agrarnej.
O, świnie z rewolucji agrarnej.
Rozmawialiśmy o nich niedawno.
[śmiech]
Nish?
Przyniosłem wysokooktanowy przedmiot.
To prezent, który dostałem na 21 urodziny.
Okej.
Czyli 10 lat temu,
to zestaw do używania komórki bez rąk.
A tak naprawdę, to ogromna gumka recepturka.
Więc, to...
[śmiech]
Jest wysokooktanowy, bo po chwili
naprawdę odcina dopływ krwi do mózgu.
[śmiech]
Więc to zależy, jak długo ma się ochotę
prowadzić rozmowę, bo im jest dłuższa,
tym bliżej się jest do realnego zgonu.
Nie wiem jak ty, Alex, ale zawsze mnie uspokaja,
kiedy w pierwszej rundzie znajdziemy ostatnie miejsce.
- Tak. - [śmiech]
Aisling?
Sprzeczałam się z Aleksem co do kilku propozycji,
dopóki nie powiedział mi, co oznacza "oktanowy".
Niebezpieczny. Czyli, ogrodnictwo...
Moja wielka pasja.
- Przepraszam, to znaczy "niebezpieczny"? - Chyba nie to oznacza.
- No, ryzykowny. - O dużym ryzyku.
- Czynności podnoszące adrenalinę. - Tak, czyli ogrodnictwo.
[śmiech]
O Boże, możecie sobie wyobrazić. Dawno nie skosiliście trawy.
Nie pamiętacie, gdzie zostawiliście A) grabie,
i B) placek, który upiekliście i zostawiliście.
O, Boże. Jeśli zostały połączone i na nie wejdę.
Ka-bum!
- Możecie zobaczyć grabie i placek. - To mój przedmiot. Widzicie?
- [śmiech i oklaski] - [Aisling] Wysokooktanowy.
Bob?
To rower rakietowy, który zrobiłem dla syna.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Dzwoniłem do radia i oświadczyłem, że mój syn szybko biega,
ale inny rodzic ze szkoły zadzwonił i powiedział,
"nie tak szybko, jak mój syn".
No i mówił prawdę.
Wyzwałem go więc na wyścig rowerowy,
a to jest rower rakietowy, który zrobiłem dla syna.
- [śmiech] - [Aisling] Ło!
[Greg] I twój syn... zapaliłeś to, i napędziło rower twojego syna?
Tak, cóż, nie. On go napędził, ale to nadało mu charakteru...
Wiecie, takiego poczucia szybkości.
- Jak jazzowe dłonie. - No.
Tak, jakby to był rower z takim czymś, tak.
No.
Nie no, to chyba was zaskoczy.
- Marka daję na ostatnie miejsce... - TAK!
...bo ukradł moje cholerne spodnie.
Spodziewałem się tego.
Nish wpada, z oczywistych powodów, na czwarte.
- Łatwo przyszło, łatwo poszło. - [Alex] I tak się cieszy.
I tak się cieszę.
Problem jest taki, że część mnie chce
oberwać w twarz plackiem,
a wiem, że masz tak samo, więc Aisling jest na trzecim.
A to wszystkich zaskoczy,
ale chcę moje wysokooktanowe-- [śmieje się]
[śmiech]
Tylko ja, ale chcę, by moje wysokooktanowe produkty były związane ze świniami.
Więc na drugie daję Boba z jego rakietowym rowerem,
- a na pierwsze karmę dla świń. - [śmiech]
- Sally Phillips dostaje 5 punktów. - Kto by się spodziewał?
[Greg] Kto by się spodziewał?
Ruszamy dalej. Co teraz?
Zaczynamy.
Czeeeeeść?
[Alex] Cześć, Sally.
Cześć, Andy.
[Alex] Alex.
Alex.
[śmiech]
O, nie lubię zadań z balonami.
[Alex] Nie lubisz zadań z balonami?
Niespecjalnie lubię balony, nie.
Stresują mnie.
[Alex] Dlaczego?
No, mogą pęknąć, i nie jestem dobry w ich nadmuchiwaniu.
Ale wyprzedzam fakty. Zobaczmy, jakie jest zadanie.
"Włóż największą rzecz do środka tego balonu".
O, Alex, znowu? Obrzydliwe.
"Balon musi zostać nadmuchany..."
"...i zawiązany, i musi być większy od twojej głowy".
Mam 10 minut.
Największa rzecz.
To złe wieści, bo po pierwsze,
nie wiem, czy umiem nadmuchać balon.
Ja, Alex, w mojej rodzinie jestem znana
z tego, że nie umiem nadmuchiwać balonów.
Mój czas jest liczony od teraz.
[oklaski]
Mark i Aisling oboje twierdzą, że nie umieją nadmuchiwać balonów.
To nie twierdzenie, po prostu fakt.
Dlaczego? Nie macie wystarczających struktur
mięśniowych wokoło ust? Czy co?
Za często z nich korzystam do robienia minek do selfie.
[śmiech]
Oto Mark i Aisling, Mark z lekką fobią balonową. Zobaczmy.
Mogę włożyć do niego masę rzeczy? Typu masę ciastek?
[Alex] Mm-hm.
Nie wiem, co mam teraz zrobić.
Najpierw zobaczę, czy zmieszczę pomidor koktajlowy.
Jest napisane, że musi zostać nadmuchany. Nie, że ja mam go nadmuchać.
To chyba jedyny sposób. Muszę znaleźć pomocnika.
Ale jaka największa rzecz do niego wejdzie?
Mogę włożyć do niego masę pomidorków?
[Alex] Jeśli uważasz, że masa pomidorków to rzecz, to okej.
Tak, bo jak są zgniecione, to tworzą sos.
[Alex] Czyli wkładasz do środka sos pomidorowy?
Właściwie, wkładam bruschettę.
To, po prostu włóżmy... Na przykład, to się zmieści.
Są fajnie okrągłe.
Paluszek.
Połamię go.
A co, jeśli spytam jedną z osób tutaj?
Myślisz, że dasz radę?
O, nie cierpię, jak balony tak robią.
Chciałabym, żeby był większy niż moja głowa.
Więc jakbyś użył mojej głowy jako...
O, mój Boże!
- To, przypuszczam... - [Alex] Tak.
Jest większy od mojej głowy, więc będzie moją próbą.
O nie, ja go nie zawiążę, chyba też nie potrafię.
[Alex] Przepraszam, nie umiesz zawiązać balonu, Mark?
Em, cóż, przypuszczam, że nie.
W moim balonie jest bardzo proste danie z bruschettą.
Moim zdaniem... można uznać...
że jest większy od mojej głowy.
O, nie czuję się z tym...
Udało się. I mamy.
No cóż...
Dziękuję wszystkim. Mam nadzieję, że wkrótce znowu będziemy współpracować.
[Alex] Dzięki, Mark.
[oklaski]
No, kto nie lubi pysznej bruschetty wciśniętej w balon?
[śmiech]
Świetna robota.
Przebija się go, i można jeść!
[Greg] No!
Lubię zaczynać lunch od odgłosu eksplozji.
Em, okej, Mark. Co jest z tobą nie tak?
[śmiech]
No dawaj, Watso.
Prawdopodobnie za długo by zajęło...
Dawaj, stary. Jesteś ojcem.
Wiem. Wyobraź sobie, na ile imprez z balonami muszę chodzić.
Nie cierpię ich.
Jesz jedzenie dla dorosłych?
Jak ktoś je dla mnie pokroi.
- Tak, tak. - Zazwyczaj, dźwiękowiec je dla mnie kroi.
Powiem, że Mark, pomimo strachu,
włożył kamyczek do nienadmuchanego balona.
Ale balon potem został nadmuchany, więc chyba jest okej.
Wynik na razie to maleńki kamyczek,
a Aisling włożyła 9 pomidorów, 2 paluszki,
i też kawałek chleba.
- Albo bruschettę. - Bruschettę.
Tak. Czas na przerwę.
Moja ulubiona rzecz. Do zobaczenia za chwilę.
Cześć. Witam ponownie w Taskmasterze.
Alex Horne, podasz mi najnowsze informacje jak grzeczny chłopiec?
Dam z siebie wszystko.
Chodzi o napełnianie balonów. Nie jest tak łatwo, jak brzmi.
Teraz zobaczymy Boba i Sally.
Bob Mortimer pewnie wsadzi tam pingwina.
Może... mogę naprawić balon.
Jeśli potnę balon...
Mogę mieć takie myśli?
[Alex] Możesz mieć myśli, jakie chcesz, Bob.
A ty mi w żaden sposób nie doradzisz. Doceniam to.
Nie jesteś tego typu gościem.
Cóż, sofa się raczej nie zmieści.
To może zacznę od czegoś mniejszego.
Ananas to mocny kandydat.
Dzwon jest trochę większy od ananasa, nie?
Przyniosłam też winorośl, całkiem niezłe koncepcja.
Nie jest aż tak rozciągliwy, jak miałam nadzieję.
Nie mam już w tym wprawy.
To jak odwrócony poród, nie?
- Wsadzanie dziecka do prezerwatywy. - [śmiech]
Mam włożyć największą rzecz.
Czy ta rzecz może być cieczą?
Tu gdzieś są krany, nie?
Dużo kranów.
Śliskie ręce.
Szkoda, że zadanie to nie "wydaj fajny dźwięk".
[Alex] 15 sekund.
Nie uda mi się.
3, 2, 1...
[gwizdek]
Nie zawiązałem go.
Włóżmy koncepcję winorośli.
- [śmiech] - [gwizdek]
[Alex] Większy od twojej głowy? Uważasz, że...?
Tak, na pewno większy od mojego mózgu.
[śmieje się]
[oklaski]
Takiej deeskalacji w życiu nie widziałem.
Zaczęłaś od sofy.
Rozważałaś sofę, dzwon, drewnianego człowieczka,
kiść winogron.
[śmiech]
Mogę powiedzieć, Taskmasterze, mam tego trochę dość.
Wiesz, bo...
Moim zdaniem, Sally nie nadmuchała balonu.
Nadmuchałam!
Rzadko mamy kontrowersje w tym programie. Super.
O czym mówisz, Bob? Bo z balona Sally zeszło powietrze.
Nie, jedynym moim problemem było zawiązanie balonu.
Powiedziałabym, Bob, że "nadmuchać", pochodzące z łacińskiego...
fiatare, co oznacza "pompować".
Czyli można powiedzieć, że woda nie... No, jeśli jesteśmy pedantyczni.
Jeśli jesteśmy pedantyczni, włożyłaś tam trochę winogron i go nie nadmuchałaś.
[śmiech i oklaski]
Bob, chyba nigdzie nie było napisane, że
nie można poprosić kogoś innego o zawiązanie.
Nie, ja tylko mówię, nie chcę za to uznania,
chciałem tylko powiedzieć, że mam tego dość.
[śmiech]
Słusznie, że ma dość. Też mam dość.
Jednakże, dwójka ludzi, która nie potrafi
nadmuchiwać ani zawiązywać balonów obecnie prowadzi.
- [Greg] Okej. - Tak!
Kolejny jest...
Nish.
[śmiech]
Może ten kamień?
Problem stanowi balon.
Jakby zadanie polegało na znalezieniu dużej rzeczy...
byłoby łatwo.
Znajdźmy mniejszy kamień.
Wlazło.
Dobra, po prostu seria kamieni.
Zastanawiam się, czy to stanowi przedmiot.
[Alex] Powiedziałbym, że to stos kamieni.
Stos kamieni. Proszę.
Ile kamieni stanowi stos, jak uważasz?
[Alex] 100.
- [śmiech] - Włóżmy kolejny kamień.
Dawaj, ty kamienny gnojku.
I kolejny kamień.
Teraz tylko lecą w dół.
To jak sakiewka z monetami ze średniowiecznego filmu.
[Alex] 2 minuty, Nish.
O, Boże. Dobra.
Jeszcze nie.
[publiczność] Ooo!
[gwizdek]
- [śmiech] - [śmieje się]
[Alex] Dziękuję, Nish.
[oklaski]
Na razie.
[oklaski]
Chyba nie będzie niemiłe jak powiem, że
Nishowi wyjątkowo źle szło w całym sezonie.
No.
Naprawdę myślałem, że to twoja wielka szansa.
Wiesz, prosta rzecz.
Ta kolejność, w której filmiki są przedstawiane,
"A teraz ludzie, którzy ciągle liczą się w grze".
"A teraz, Nish!"
- [śmiech] - Teraz Nish, tak.
Super. Niestety, musimy trzymać się dosłownych zasad gry.
Możesz nam powiedzieć, kto nadmuchał balon,
a kto włożył do niego największą rzecz.
O dziwo, wygrywa bruschetta.
- O! - Aisling dostaje 5 punktów.
[okrzyki i oklaski]
A Mark dostaje 4 punkty za maleńki kamyczek
- w balonie. - Nadmuchanym przez kogoś innego.
To oznacza, że na tablicy wyników obecnie prowadzi Aisling,
a Nish jest, em, ostatni.
- A! - [Greg] O!
[oklaski]
Co teraz, Alex?
Cóż, mamy kolejne zadanie, i...
Jutro w biurze wszyscy będą o nim plotkować.
- Uuu. - Uuu.
Hmmm.
Hrm, hrm, hrm.
[Alex] Cześć, Bob!
Cześć!
Dobra, to...
Co tu mamy?
"Stwórz dystrybutorowy moment z tym dystrybutorem wody".
"Wygrywa najbardziej niezwykły dystrybutorowy moment".
"Masz 1 godzinę".
"Twój czas jest liczony od teraz".
[śmieje się]
To muszę wymyślić coś, o czym ludzie będą gadać.
"Dystrybutorowy moment" to coś, o czym
ludzie rozmawiają przy dystrybutorze wody w pracy.
Nigdy nie miałam takiego momentu.
Jestem dziewicą dystrybutorową.
Powodzenia, Alex.
- Dziękuję, Bob. - Dziękuję.
[oklaski]
Dobra, liczymy na dystrybutorowe momenty.
To jak fragment w programie tv, o którym rozmawia się następnego dnia,
- zwłaszcza w pracy. - Dziękuję za wyjaśnienie.
Zaczniemy od dystrybutorowego momentu Boba.
Dobra, oto on.
[gwiżdże]
O, patrzcie. Ktoś zostawił swoje jabłko Royal Gala
na dystrybutorze wody.
To, co dla was zrobię, to idealnie je przepołowię
gołymi rękami.
Pokażę wam je całe,
żebyście zobaczyli, że to perfekcyjnie normalne
jabłko, z którym nikt nie majstrował.
Jedziemy.
[śmiech]
Uda się.
- O, tak blisko! - [śmiech]
[okrzyki i oklaski]
- No, i proszę. - Super!
Jezu Chryste, niesamowite, nie?
To coś, co umiem.
Niedawno nauczyłem się, jak obrać jajko na twardo
w jednym kawałku, ale wtedy jeszcze tego nie umiałem.
Cały czas się rozwijasz.
Tak, teraz mam dwie umiejętności, z których jestem dumny.
Jesteś jak najgorszy na świecie superbohater.
Bob, absolutnie niesamowite.
Właściwie już to widziałem. Byłem z tobą w programie tv.
- O, byłeś tam. Tak! - Tak, tak.
Ale i tak jestem pod wrażeniem.
- To coś, co potrafię. - Takie jest mocne.
Bob już to zrobił w Would I lie to you?,
i ten moment był popularny w sieci.
Więc to był dokładnie przykład dystrybutorowego momentu.
Tak.
[Alex] Ma 500 tysięcy wyświetleń...
Kuźwa!
...ten filmik. Tak.
Serio?
- [Greg] No. - [Alex] No.
Kto teraz?
Cóż, teraz Aisling.
Dobra, zobaczmy to.
Ło, ta łódka.
- [śmiech] - Nie chcę wylecieć za burtę.
Ło... ło!
- [krzyczy] - [śmiech]
[śmiech i oklaski]
Planowałam tak zrobić.
Woda.
Chłód.
Momenty. [nazwa czekoladek]
To ja. To...
[Alex] Świetna robota, Aisling. Dziękuję.
No, ja dziękuję, Alex.
[oklaski]
Zapomniałam, że tak się stało.
Wywróciłaś łódkę do góry dnem na podjeździe.
- Tak. - [śmiech]
Szczerze, dosłowna interpretacja tego zadania,
myślałem, "e, nie jest złe".
Kiedy wszystko poszło nie tak, to dopiero dystrybutorowy moment.
Cieszę się.
Tak. Bob spytał się, co próbowałam złapać na wędkę.
Próbowałam złapać moment.
Przy okazji, widzę, że to Galaxy.
A nie czekoladki Moments.
- Szukaliśmy Moments. - Przestano je produkować w latach 90.
- [śmiech] - Tak, jestem tym rozczarowana.
Ja, no cóż, nie.
Moim zdaniem było świetnie,
i podobało mi się, jak byłaś w małej, plastikowej łódce.
Pfffffbt.
To był przypadkowy dystrybutorowy...
Tak?
...sztos, powiem.
- Żeby być na czasie. - Okej. To kiedy to powiesz?
- Już powiedziałeś, tak? - Powiem jeszcze raz.
Kiedy się tego nie spodziewasz.
- Dobra. - Sztos.
- Nie spodziewałem się tego! - Tak, tak.
Przed przerwą zobaczymy jeszcze jedną próbę.
Chyba ci się spodoba, Greg.
Oto dystrybutorowy moment Sally Phillips.
- [skrzypienie przyczepy] - [jęki Sally]
- [zmysłowa muzyka] - [krzyki]
[śmiech]
[chlupotanie]
[jęki Sally]
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
Twój dystrybutorowy moment...
Cóż, to ruchanie dystrybutora, nie?
- [śmiech] - No.
Nie miałam lepszego pomysłu.
Nie miałaś.
I mówiłam, "pewnie nie powinnam tego robić".
No i wy, całe kółeczko facetów,
mówiliście, "nie, chyba pewnie powinnaś".
- Jasne, że tak. - [śmiech]
"Kółeczko facetów" brzmi...
No.
No i już ustanowiłam to za motyw przewodni w programie,
ale jesteśmy w odcinku 5, i to jest prawie że nudne, że tak zrobiłam.
Nie dla mnie.
Chyba nikt nie uznał tego za nudne, Sally.
- [Greg] Nie, było niesamowite. - Na pewno niespodziewane.
Rany, i to na pewno szczyt całego...
[śmiech]
Chyba musimy się wszyscy uspokoić i zrobić przerwę.
Zobaczymy się za kilka seksund. Sekund.
[śmiech]
Cześć!
Witam ponownie w Taskmasterze.
Przed przerwą, przeżywałem moment.
Tak, dystrybutorowy moment.
Bob przepołowił jabłko, Aisling zepsuła dystrybutor,
i Sally została rozdziewiczona. Kolejny...
[śmiech]
Kolejny, i nie zapominajmy,
jest szansa, że zrobił dokładnie to samo, co Sally,
jest Mark Watson.
[śmiech]
E...
Napiszę na tym ogólny zamysł.
Nazwę go Dystrybutor Watsona.
Spytałem na Twitterze, czy ktoś może podjechać
w przeciągu pół godziny i go odebrać.
Więc pan imieniem Mark, on go zabierze,
i będziemy musieli poczekać, co się wydarzy później.
Dobrze, teraz czekamy na pana.
Oto on.
Cześć, stary.
- Dziękuję za szybki przyjazd. - Nie ma sprawy.
Chciałbym stworzyć jakby łańcuch pozytywności,
z możliwie największą liczbą ludzi piszącą miłe wiadomości,
dookoła, i z drugiej strony też.
Przekazując go jednej osobie naraz...
Jasne.
...możliwe jak najdalej.
Okej.
Nie wiem, czy można zdjąć górę.
O, proszę.
Szkoda zmarnować tą wodę, ale jeśli wylejemy ją tam,
to stare drzewo jeszcze urośnie.
Możesz wsadzić go do auta, jak chcesz.
- Powodzenia, Mark. - Super, dziękuję bardzo.
- Zostaniemy w kontakcie. - Jasne.
Zobaczymy, co się stanie, ale przynajmniej
ufam, że przekaże go komuś innemu.
[Alex] A jak nie, to przynajmniej dałeś komuś dystrybutor wody.
[śmiech]
[oklaski]
Chcesz zobaczyć, jak daleko znalazł się dystrybutor?
Tak, tak.
Wszyscy oczekujemy, że będzie imponująco.
No.
Dobrze, to zaczniemy od ilustracji planety.
[śmiech]
Musimy trochę przybliżyć, żeby to zauważyć.
Ale widzimy, gdzie się zaczęło. Zaczęło się w domu Taskmastera.
No.
Wtedy dostał go człowiek o imieniu Mark w południowo-zachodnim Londynie.
Został w południowo-zachodnim Londynie, pojechał do południowego Londynu,
a potem do południowo- -wschodniego Londynu.
Wow.
I wtedy przestał jeździć. Więc nie...
[śmiech]
Przejechał 53 kilometry w 5 miesięcy.
Byłoby szybciej, jakby się toczył.
[śmiech]
To był mój plan B, tak.
[śmiech]
Cóż, została nam jedna osoba. To Nish.
[Greg] To Kumar Ostatnie Miejsce!
Wiesz, jak mówią, Gregory.
Najlepsze zostawia się aż do Nisha.
[śmiech]
[muzyka westernowa]
[śmiech]
[oklaski]
[okrzyki i oklaski]
Dobra, to wiele mówi,
w zwolnionym tempie, to jedno z najgorszych gówien, jakie w życiu widziałem.
- Możemy obejrzeć w...? - Czasie rzeczywistym?
- W czasie rzeczywistym? - O, nie!
[śmiech]
Nie będzie lepiej, Nish. Nie będzie.
[krzyczy]
[śmiech i oklaski]
A wtedy byłeś bardzo zadowolony.
Byłeś bardzo zadowolony przy nagrywaniu.
Znowu, ambicja nie odpowiadała rezultatowi.
Tam, twoja noga nie była wyżej,
niż gdybyś tylko przeszedł obok dystrybutora.
Jest dużo do omówienia, a ty musisz to zrobić w liczbach.
Okej, bardzo szybko to zrobię.
Nie można zaprzeczyć, że w 5 miesięcy
przeniesienie dystrybutora na 3 kilometry jest do bani.
Więc przykro mi, Mark. Tam lądujesz.
Dosłowna interpretacja oznacza, że niestety,
- Aisling jest oczko wyżej. - A, kurde.
Dalej daję Boba, nie dlatego że nie było super,
ale dlatego, że 500 tysięcy ludzi już widziało, jak rozrywa jabłko.
Więc następnym razem musi użyć swojego triku z jajkiem.
A to was zaskoczy.
Wiecie, było tak do dupy...
że mam przeczucie, że ludzie będą o tym gadać.
Więc Kumar, przez swoją miernotę, po raz pierwszy będzie drugi.
Tak!
[okrzyki i oklaski]
I chyba nie ma potrzeby, żebym mówił,
- dlaczego Sally Phillips idzie na pierwsze. - [śmiech]
Ale czy doszła pierwsza? Kto wie.
[Greg] Sally Phillips jest zwyciężczynią!
[okrzyki i oklaski]
Alex Horne, co teraz?
Widzieliśmy już Marka z jego taktyką niespieszenia się
i używania dogłębnej analizy w zadaniach.
Pomyśleliśmy, że dobrze wykorzystamy tę
twoją cechę, dając ci
twoje własne zadanie, o którym nie wiedziałeś...
- [śmiech] - Co?
Daliśmy ci, i tylko tobie, to zadanie.
O, cześć, Alex.
[Alex] O. Cześć, Mark.
Stare, dobre laboratorium.
Telefon, stary telefon.
[śmieje się]
Em...
"Wysyłaj Taskmasterowi...
anonimowego, bezczelnego SMS-a...
każdego dnia, przez kolejne 5 miesięcy".
[śmiech]
- [Alex] 150. - 150, tak. 150 SMS-ów.
[śmiech i oklaski]
N-nikt inny tego nie robił?
[Alex] Nie.
To zadanie przyćmiło 5 miesięcy z mojego życia.
[śmiech]
I z jego.
Ale to ciekawe, nie,
że Alex, kiedy ustalał to zadanie w moim imieniu,
dał ci drugi telefon,
ale uznał, że podanie ci mojego prawdziwego numeru będzie spoko.
[śmiech]
Najmocniej przepraszam.
Każdego dnia, dostawałeś SMS-ik.
Każdego dnia.
Przez 5 miesięcy.
I tak bardzo potrzebuję uwagi,
że dosłownie każdego wieczoru, mój telefon robił "bip bip"
i myślałem, "uu, kto to do mnie pisze?"
- Nie wiedziałem, że to Mark mnie podrywa! - Nie wiedziałem, że naprawdę je dostaje!
[śmiech]
Największe rozczarowanie to to, że naprawdę bardzo się starałem.
Jeśli nikt inny tego nie robił, to pewnie nie ma za to punktów.
No, mam tu twoje starania.
Oto Bezczelne SMS-iki Marka Watsona.
- [śmiech] - Na każdej stronie jest jeden.
I pierwszy, pierwszy nie jest taki zły.
Są bezczelne, pamiętacie?
"Cześć, przystojniaku. Daję ci tylko znać".
"To pierwszy z 150 SMS-ów".
"Masz farta".
[śmiech]
Nawet bezczelne, ale patrzcie...
Nie otworzyłem daleko w twojej książce 150 SMS-ów.
A jednak, strona 12.
"Mam dużego fiuta".
[śmiech]
To bezczelne, nie? Bardzo.
To bezczelne?
[śmiech]
To chyba bardziej nieprzyzwoite znaczenie bezczelności.
Są różne rodzaje bezczelności.
Spytałeś, "pożyczysz mi 50 funtów?"
[śmiech]
"Bezczelny" może... pomyślałem, że może też znaczyć zuchwałego.
Dasz mu punkt?
Poprosiłeś o wysłanie 150. Wysłał 148.
O, to nie dam mu żadnych punktów.
- [śmiech] - [okrzyk publiczności]
O, nie! Jaka szkoda!
[oklaski]
Ależ okropna strata czasu.
To paskudne...
ale szczerze, kipi we mnie 5 miesięcy irytacji,
i to, że nie dam mu za to żadnego punkta...
[publiczność] Ooo!
Możecie pocałować mnie w dupę, wszyscy.
Jestem zdruzgotany, że to byłem tylko ja,
i absolutnie załamany, że nie dostanę punktów
za coś, co, autentycznie,
jeśli spojrzę na ten rok kalendarzowy,
było jedną z ważniejszych rzeczy, która się wydarzyła.
[śmiech i oklaski]
Obejrzymy coś mniej irytującego, dla mnie i Marka?
[Alex] Dobra, proszę.
Oto następne zadanie. Przejdźmy do niego.
To jak z filmu Bergmana.
Mogłabyś stanąć w moim... kółku?
[śmiech]
Stanąłbyś w mojej pętli?
Jasne. Fju!
Okej, idealnie. Jak się czujesz?
Dobrze.
Wiązałem mojego osła w taki sposób.
[Alex] Wiem.
Żeby nie właził do kuchni.
Dobrze zawiązane, nie?
Dziękuję, Mark.
- Nie ma sprawy. - Zadanie jest w wózku.
"Zbuduj najwyższą wieżę z puszek na tym stole".
"Wygrywa najwyższa wieża".
"Poza tym, budując wieżę, musisz podawać Aleksowi rękę..."
"...i mówić, że jesteś z innego kraju..."
"...co 10 sekund".
"Alex będzie gwizdał co 10 sekund".
"Twój czas się skończy, kiedy nie podasz Aleksowi ręki..."
"...i nie powiesz, że jesteś z innego kraju, zanim Alex zagwiżdże".
Zagwiżdżę gwizdkiem, więc zanim zagwiżdżę ponownie,
musisz podejść, podać mi rękę i powiedzieć, że jesteś z innego kraju.
"Twój czas jest liczony od momentu, kiedy Alex zagwiżdże".
Czekaj, czekaj.
Przewróciło się.
[Alex] O, tak.
[oklaski]
Budując wieżę z puszek, muszą podchodzić i podawać mi rękę,
i mówić, że są z innego kraju co 10 sekund.
Nie mogą po prostu mówić "jestem z innego kraju".
Za każdym razem muszą wymienić inny kraj.
- Chcesz zacząć od Aisling? - O Boże, tak.
Okej.
- Jesteś gotowa? - Tak.
Będę gwizdać co 10 sekund. Powodzenia.
[gwizdek]
[śmiech]
[gwizdek]
[śmiech]
Co?! Nie!
Nie, nie, nie, nie!
Nie!
Nie-e-e!
- Dobra, Aisling. - Nie!
Nie!
[oklaski]
Skąd miałam wiedzieć?
Wymieniłam-- Tak długo to robiliśmy!
Długo. Wiem, wiem.
Cholernie długo to robiliśmy!
To były puszki fasoli! "Cześć, jestem z Portugalii!"
"Cześć, jestem z Guadalajary!"
"Cześć, jestem z Ukrainy!"
[Alex] Wiem, wiem.
[śmiech]
Dopiero jak obejrzeliśmy materiał, to
zauważyliśmy, że ominęłaś pierwszy.
Ja... ja...
Ile państw powiedziałam? Taka byłam dumna.
- 61. - 61!
[publiczność] Ooo!
61 państw!
W pewnym momencie miałaś 10 puszek,
i myślałem, że dobrze ci poszło,
ale musieliśmy obejrzeć materiał
i nie-- Więc, jedna. Twój wynik to jedna puszka.
[publiczność] Ooo!
O, dobrze. Jeden to lepiej niż w ogóle nie dostać punktów, nie?
[śmiech]
Miałaś pecha, Aisling. Wiesz, dobra robota.
Oto próba Boba.
Okej.
Było napisane, że muszę mieć to na sobie?
Wszystkie informacje są w zadaniu, Bob.
Najwyraźniej nie.
[gwizdek]
Zrobię to dla ciebie w seksowny sposób.
Cześć, Alex. Jestem z Kanady.
[gwizdek]
Cześć, Alex. Jestem z Grenlandii.
Cześć.
[gwizdek]
- Cześć, Alex. Jestem z Rosji. - [gwizdek]
O, było blisko, Bob.
Nie musiałem się spieszyć, bo to przecież Rosja.
[rushing - spieszyć się, brzmi podobnie do Russia - Rosja]
[gwizdek]
Aaa! Nie, dobrze.
Raczej niedobrze, Bob.
No to mamy.
[Bob] 1, 2, 3, 4, 5, 6.
[Alex] Tak, tyle.
- Dzięki, Bob. - Dziękuję.
[oklaski]
To trudne-- A wygląda łatwo.
To trudne zadanie.
- No. - Mnie było trudno.
Tobie było bardzo trudno.
- Tak, było. - [śmiech]
Było trudne. Rozwiązałeś się, i to było okej.
- Nie było napisane, że nie można. - O, co?!
[śmiech]
Nie za bardzo pomogło, nie?
Wyobraźcie sobie czytanie zasad w pedantyczny sposób
i używanie ich na własną korzyść.
[śmiech]
Wymieniłeś tylko 3 kraje. Pokazaliśmy, które.
Wymieniłeś Kanadę, Rosję i Grenlandię.
- Ale ułożyłeś 6 puszek, więc... - [Greg gwiżdże]
- Bardzo wysoko. - Nie przeszkadza mi to.
- Chcesz zobaczyć Marka i Nisha? - Tak, proszę.
A, kącik przegranych!
Mogę pomyśleć o tym przez sekundę?
Nie bardzo. [gwizdek]
[śmiech]
Cześć. Jestem z Czadu.
Cześć, jestem z Albanii.
O, cześć.
[gwizdek]
Z Botswany.
Z Chile.
Z Demokratycznej Republiki Konga.
Z Finlandii.
Okej.
Nie wymyśliłeś żadnego na E?
[gwizdek]
Jestem ze Słowacji.
Z Indii.
Nie.
Jestem z Chorwacji.
- Zaczynam mieć problem. - [gwizdek]
Z Dżibuti.
Z Węgier.
Jestem z Liberii!
- [gwizdek] - Z Kenii.
Z Gruzji.
Litwa, stąd jestem.
Z Japonii.
- Serio? - Tak, tak.
- [publiczność] Ooo! - Niech to szczyny!
[gwizdek]
Cześć, jestem ze Szwajcarii.
[gwizdek]
O, już po tobie!
Z Urugwaju.
- [gwizdek] - [Nish krzyczy]
Jestem z Korei Południowej.
- [gwizdek] - Z Korei Północnej.
- [gwizdek] - Z Zimbabwe!
[gwizdek]
- Obawiam się, że to dwa gwizdnięcia po sobie. - [okrzyk frustracji]
[Alex] 5 puszek.
- [gwizdek] - A.
[Alex] 6?
- To musi wystarczyć, tak. - No.
Liczy się, że zbudowałem też dodatkowe wieże?
- [gwizdek] - Chcesz, żeby się liczyły?
Zbudowałem jakby kompleks.
[Alex] Nie wygląda.
Pokój, bracie.
[Alex] Pa.
[oklaski]
- Nieźle.
Masz poczucie, że twoją znajomość krajów
zawiodła twoja sprawność fizyczna, Mark?
Moja sprawność fizyczna zawodzi wiele kwestii, tak.
U mnie chyba było podobnie,
bo generalnie opracowałem rewolucyjny system.
Przeszedłem przez cały alfabet, z innym krajem na...
To bardzo sprytne, tak.
- Wymienił 25 krajów. - [Nish] Tak, 25 krajów.
I 5 puszek. Jedna mniej od Boba, który wymienił 3 kraje.
[śmiech]
Mark wymienił imponujące 92 kraje.
- [Bob] Wow! - Kuźwa!
A ile puszek?
Em, 6 puszek, tyle samo, co Bob.
[śmiech]
Naprawdę były 92 kraje?
Tak, połowa krajów na świecie.
[śmiech i oklaski]
O, patrzcie. Przed nami jeszcze próba Sally.
Czy przespała się z wózkiem pełnym puszek?
Dowiemy się po przerwie.
Cześć!
Dołączcie do nas na czwartą część Taskmastera.
- Alex? - Greg.
Nasi uczestnicy próbują układać puszki w stos, wymieniając kraje.
Przypomnienie, za każdym razem miał to być inny kraj,
i musiał to być kraj, a nie inna nazwa geograficzna.
Następna jest Sally Phillips, która ukończyła
uczelnię Oxford z wyróżnieniem
na kierunku języki nowożytne.
Oto próba Sally.
[Alex] Twój czas jest liczony od...
[gwizdek]
O, ty...
cholera.
[z akcentem] Jestem z Włoch.
[z akcentem] Z Australii.
[z akcentem] Z Włoch.
[brzęczenie]
Z Alaski.
[brzęczenie]
Abu Dhabi.
- [brzęczenie] - Abu Dhabi?
Abu Dhabi.
[gwizdek]
- Z Dubaju. - [brzęczenie]
Z Bejrutu.
[brzęczenie]
Ooo.
Z, e, e...
- Kuala Lumpur. - [brzęczenie]
Z Portugalii.
- Z Portugalii. - [brzęczenie]
Z Polski.
Z Danii.
Z Gruzji.
- Z Polski. - [brzęczenie]
- Z Danii. - [brzęczenie]
- Z Gruzji. - [brzęczenie]
- Z Doha. - [brzęczenie]
Boże, żeby tylko to było państwo.
[śmiech]
- Em, e... - [gwizdek]
- Oł. - Oł!
[oklaski]
Tak, to wysoki budynek.
Ale dużo wymieniłam dwukrotnie.
Tak, ale tak szybko ci szło, że pozwoliliśmy ci...
Naprawdę?
[śmiech i oklaski]
Wow.
Podoba mi się, że pierwsze trzy powiedziałaś z akcentem.
Ale trzecie były Włochy. Już mówiłaś Włochy.
[śmiech]
O, rany. Porozmawiajmy o punktach.
Sally, postawiłaś w sumie 8 puszek,
ale przy twoim pierwszym błędzie były 2 puszki,
więc jesteś przedostatnia.
Czyli 1 punkt dla Aisling, 2 dla Sally,
3 dla Nisha, no i razem na pierwszym z 5 punktami są Bob i Mark.
Bang!
[okrzyki i oklaski]
Zobaczymy tablicę wyników, Alex?
Tak, dobre wieści są takie, że jest blisko.
Oczywiście, Nish jest ostatni, ale powyżej...
Powyżej, oddzielają ich tylko 2 punkty, zobaczmy.
[Alex] Tak, blisko.
[oklaski]
Dobra, moglibyście wszyscy wstać?
A potem znowu usiąść.
Bo dzisiaj, dla odmiany,
proszę, żebyście nie udawali się na scenę
na ostatnie zadanie programu.
[publiczność] Uuu!
Łooo, duchy!
[muzyka jak z science fiction]
[Greg] Ludzie.
Piątka ludzi.
Co to mogłoby oznaczać?
[dramatyczna muzyka]
Alex, podałbyś Nishowi zadanie?
Okej. To dla ciebie, Nish.
Powodzenia.
Głośno i wyraźnie, proszę, Nish.
Dlaczego wszyscy są biali?
[śmiech]
"Znajdźcie Finów".
"Każde z was może zadać jedno pytanie jednej osobie".
"Pytania nie mogą dotyczyć ich narodowości".
"Potem, zapiszcie numer osoby, która waszym zdaniem jest Finem".
"Wygrywa najbardziej trafny poszukiwacz Finów".
[śmiech]
Bardzo dobrze przeczytane.
- Dzięki. - Dziękuję.
To coś związanego z Brexitem?
- Teraz eliminujemy Europejczyków? - [śmiech]
Idziemy od lewej do prawej, więc Aisling, ty zaczynasz.
Komu chciałabyś zadać pytanie?
Em, numer 4.
Mógłbyś powtórzyć dla mnie, "Mary miała owieczkę"?
Całość.
Mary miała owieczkę.
Nie, nie, nie to. Całą piosenkę.
Umiem tylko tyle.
[Nish] Bo jest z Finlandii!
4 jest z Finlandii.
[Alex] Okej.
To każdy dostaje punkt.
[śmiech]
Bob, komu chcesz zadać pytanie?
Chciałbym zadać pytanie numerowi 2, proszę.
Dobrze.
Cześć.
Czy kiedykolwiek widziałaś, albo jadłaś, maskonura suszonego na wietrze?
[śmiech]
- Przepraszam, nie słyszałem. - Nie.
[Greg gwiżdże]
Dobra, Mark. Twoja kolej.
Numer 4, potrafisz wymienić pięć fińskich miast?
Er, Helsinki.
Tampere.
[śmiech]
Hämeenlinna.
Co było ostatnie?
Hamelino?
Może słuchaj? Hamenina.
[śmiech]
Rovaniemi.
[śmiech]
Jämsa.
[Alex] Okej.
Myślałam, że Jämsä to raczej wioska, ale dobra.
[śmiech]
Nish, teraz ty.
Numerze 3,
w... 4 lub więcej słowach...
Co myślisz o państwie o nazwie Szwecja?
[śmiech]
To jest wspaniały kraj.
Bardzo ciekawe, numerze 3. Dziękuję za poświęcony czas.
[śmiech]
Ostatnie pytanie zada Sally.
Zapytam numer 5.
Mogłabyś powiedzieć po fińsku,
"Masz ochotę na trójkąt? Ty, ja i dystrybutor wody?"
[śmiech]
[po fińsku] Chcesz uprawiać seks ze mną...
...oraz...
...z zamrażarką?
[śmiech i oklaski]
Jak to mówią w Finlandii, jest impreza.
[śmiech]
Nie usłyszeliśmy numeru 1,
ale musicie zapisać
numery, które waszym zdaniem pochodzą z Finlandii.
A ze chwilę, Finowie przekroczą linię finiszu.
[okrzyki i oklaski]
O, rany.
- [śmiech] - Okej, Sally.
Które numery twoim zdaniem są Finami?
1, 3 i 5.
- 1, 3 i 5. - [Greg] Boże, jaka pewność.
Nish?
Mam 4, 5 i 3.
Mamy 3 dwa razy, dwie 5, 1 i 4.
Mark?
4 i 5, ale kto wie jaka jest pieprzona prawda?
- [śmiech] - [Alex] Wiem. Bob?
1, 5, 3.
[Alex] Tak, jak Sally. Aisling?
Zapisałam 3, 4 i 5.
Okej, czwórka z was myśli, że troje z nich są Finami.
Jedno z was twierdzi, że dwoje są Finami.
To statystyki, które podobają się mi i nikomu innemu.
[śmiech]
Niech Finowie przekroczą linią finiszu.
[okrzyki i oklaski]
Mamy Szwedkę, Niemkę, Szwedkę,
a potem są Antti i Anniina.
Proszę o brawa dla nich.
[oklaski]
Okej, Alex, chciałbym usłyszeć ostateczne wyniki.
Bardzo chciałbym.
Okej. W tym zadaniu, Bob i Sally kończą razem na czwartym miejscu,
więc dostają po 2 punkty.
Aisling i Nish, byli lämpimämpi,
co po fińsku autentycznie oznacza "ciepło".
Więc dostają po 4 punkty.
- Mark dostaje 5 punktów... - Okej.
...co oznacza, że wyniki
wyglądają tak.
[okrzyki i oklaski]
Bardziej sprawiedliwie. Jesteście na obu końcach.
Wielkie gratulacje dla Marka.
Podejdź proszę i odbierz
swoje zasłużone, wysokooktanowe przedmioty!
[okrzyki i oklaski]
Co robisz?
Wysyłam ci bezczelnego SMS-ika.
[śmiech]
Oto pomysł. Zamiast napić się z dystrybutora wody
w poniedziałek w pracy,
dlaczego go nie skopiecie i wyruchacie?
[śmiech i oklaski]
Proszę o ponowne brawa dla dzisiejszego zwycięzcy, pana Marka Watsona!
[okrzyki i oklaski]
Dziękuję bardzo za waszą wiarę we mnie.
Dobranoc.
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown Tłumaczenie na polski: Hanny Time