Moje oczy są okrągłe.
Cześć!
Cześć.
I na wypadek, jakbyście nie usłyszeli, cześć.
Nazywam się Greg Davies, a to jest Taskmaster.
Patrzcie na to. No patrzcie.
Dobrze się przyjrzyjcie.
Teraz przestańcie się patrzeć.
I popatrzcie znowu.
To utopijna przyszłość, której może się spodziewać zwycięzca tego sezonu.
Robienie czegokolwiek, kiedykolwiek, z moją głową.
Więc, zacznijmy rywalizację
i poznajmy piątkę niesfornych rywali.
Powitajmy... Jamesa Acastera!
Jessicę Knappett!
Kerry Godliman!
Phila Wanga!
I Rhoda Gilberta!
[oklaski]
A obok mnie siedzi
moja hipoalergiczna kępka kłaków w postaci asystenta.
♪ Mówi, że ma ponad 180 cm wzrostu, ale naprawdę ma 162 ♪
♪ Mały Alex Horne! ♪
[okrzyki i oklaski]
Nie spodziewałem się, że będziesz to miał na sobie.
Nie wątpię, że to z prześmiesznego powodu.
To BHP-owska siatka na brodę.
[Greg] Jasne.
A zasada, którą mi wysłałeś...
...tym razem pocztą, mówiła, że
kiedy przygotowuję posiłek, a moja broda jest dłuższa niż 2 milimetry,
muszę mieć na sobie siatkę na brodę. To...
ją założyłem.
Przygotowujesz teraz jedzenie?
Zawsze, w głowie. Zawsze myślę o twoim następnym posiłku.
[śmiech]
Jest wygodna, zrobiona z miękkiej bawełny, więc...
Jest całkiem--
- [śmiech] - O, to...
To będzie zajebiście bolało, nie?
Już trochę boli.
Trochę boli przy uszach.
[okrzyki]
Dziękuję, Greg.
Dziękuję za to.
Dobrze. Lećmy dalej.
Na szczęście, teraz jest czas na zadanie nagrodowe,
a teraz poprosiliśmy ich o przyniesienie...
najśmielszego paska.
Osoba, której pasek uznasz na najśmielszy
otrzyma 5 satysfakcjonujących punktów,
a pod koniec odcinka, osoba z największą liczbą punktów
zabierze do domu wszystkie pięć pasków
i znacznie zmniejszy szansę, że spadną jej spodnie.
Okej, Kerry. Kerry Godliman.
Jaki przyniosłaś pasek i dlaczego jest najśmielszy?
Przyniosłam pas zapaśniczy,
bo to najśmielszy z pasów.
Nie jestem w stanie wymyślić śmielszego pasa.
I jest złoty. Jest wielki.
A żeby zostać zapaśnikiem, trzeba być śmiałym, nie?
[Greg] Jest złoty, tak?
No.
[śmiech]
Kosztował 24 funty.
24 funty? Jest plastikowy...?
Nie, jest ze złota.
O, z prawdziwego złota.
I uważasz, że złoto jest śmiałe, oczywiście.
Rymuje się.
- [Greg] No. - [śmiech]
Ekstra punkt.
James, co ty przyniosłeś?
Żelki paski.
Żelki paski?
Takie ze sklepiku osiedlowego.
Obrazek, proszę!
[Alex] Tęczowe żelki paski.
[śmiech i oklaski]
Są tanie.
Poszedłem do sklepiku, i powiedziałem,
"Kupię za 500 funtów..."
[śmiech]
"Wasze najśmielsze paski".
I to właśnie dostałem.
Jak teraz się patrzysz, myślisz, że może cię oszukali?
- [śmiech] - [Rhod] Patrząc na obrazek.
Nie, są drogie. Ta żółta część...
to złoto.
[śmiech i oklaski]
Jess, jaki śmiały pasek przyniosłaś?
Poduszka na pasy bezpieczeństwa.
- [Alex] Poduszka na pasy bezpieczeństwa. - Przyczepia się ją do pasów.
[Alex] Oto poduszka na pasy.
[śmiech]
[Jess] Nie?
[Alex] Przyczepia się do pasów, kładzie głowę na jego głowie.
Albo można mieć ją na sobie, jeżdżąc.
Mam opinię z Amazona.
O, super.
"Bardzo długa wysyłka. Słaba jakość. Cztery gwiazdki".
[śmiech]
[Alex] Prawdziwa opinia.
Czy to pas?
To stanowczo pas.
- [Greg] To pas? - [Jess] Tak!
Nie. Można go przyczepić do pasa.
Nie przegram tego zadania przez szczegóły techniczne.
Na sto procent przegrasz to zadanie.
[śmiech]
Rhod Gilbert?
- Mam pas. - Jest śmiały?
Tak, zobaczmy. Jest śmiały.
[śmiech i oklaski]
[oklaski]
To prawdziwa wypchana głowa kozy...
którą zakładam na śluby w Walii.
[Greg] Jezu Chryste.
Autentycznie miałeś to na sobie?
Autentycznie, to pas, który zakładam na śluby!
Zobaczysz pod koniec odcinka.
Prawdziwa, żywa... Nie żywa, martwa.
- [śmiech] - [Rhod] Nie jest żywa!
Phil?
Em, mam śmiały pasek.
Został wykonany na zamówienie
- właśnie do tego. - [Greg] Dobrze.
Oto pasek.
Mogłem wybrać pasek i sprzączkę.
Jest śmiały - kiedy poprosiłem o to połączenie,
gość zapytał, "jest pan pewny?"
[śmiech]
- [Alex] Chcesz zobaczyć gościa? - [Phil] To on, jak go tworzy.
Szkoda, że nie mam zdjęcia gościa zabijającego kozę.
[śmiech]
Targowałem się z nim.
Powiedział, "50 funtów".
Ja na to, "30".
Powiedział, "50", a ja, "40".
Więc zapłaciłem 50 funtów...
[śmiech]
...co może uznacie za fajną, okrągłą, śmiałą liczbę.
Dobra, czas je ocenić.
Okej. 1 punkt, James. Nie pasek - słodycze.
- Co?! - [śmiech]
Jess, 2 punkty i masz farta. To nie pas.
Aaa!
Kerry, 3 punkty. Tandeta.
[śmiech]
Ale ostatecznie, jeśli ktoś zadaje sobie trud
przeszczepienia głowy żywej kozy do swojego krocza,
dostanie 5 punktów w tym programie.
Phil, 4 punkty. Rhod Gilbert, 5 punktów.
[okrzyki i oklaski]
Sprawiedliwie.
Pasy. Odhaczone!
Następne zadanie, proszę.
Teraz mam dla ciebie szybką fikcję.
Cześć, Alex.
Cześć, Philu Wang.
- Cześć, Alex Horne. - Za blisko dla mnie.
Uuu.
Cześć, James.
"Napisz historyjkę długą na 10 słów, zanim dotrzesz do mety".
"Podczas pisania musisz biec".
Musisz.
Kurczę!
"Wygrywa osoba, która pierwsza dotrze do mety ze stosowną historią".
[Kerry] Co to znaczy, stosowną historią?
Musi mieć początek, środek i koniec.
Trochę się tym denerwuję.
Bieganie i pisanie, pisanie historyjki na 10 słów.
- To liczenie, bieganie i pisanie. - Liczenie, bieganie i pisanie.
[Alex] Przeczytałbyś ostatnie zdanie zadania, Phil?
Tak, daj mi chwilę.
Okej. "Wygrywa osoba, która pierwsza dotrze do mety ze stosowną historią".
"Twój czas jest liczony od teeee...!"
Słucham?
"Twój czas jest liczony od..."
[śmiech]
"Twój czas jest liczony od teraz!"
[oklaski]
Em, lećmy z tym.
Okej, oto jak wszyscy trochę biegają
i trochę piszą.
[Alex] Phil, przeczytałbyś ostatnią linijkę?
- "Twój czas jest liczony od teraz". - Dziękuję, Phil.
- Ile słów? - 10, proszę.
Mam biec, co...?
Em...
[nerwowe jęki]
- Biegniesz? - Tak.
1, 2, 3, 4. "Była sobie dziewczynka..."
"Kuropatwa... uciekła..."
Trzyczęściowa konstrukcja.
Wstęp, konflikt, rozwiązanie.
"Potrzebowała butów!"
"I... znalazła... swoją... matkę!"
9, 10...
"Martwą!"
Miało być napisz, czy opowiedz historyjkę na 10 słów?
Wszystkie informacje są w zadaniu.
[śmiech]
Skończyłeś?
Właśnie sobie przypomniałem, że to miało być 10 słów.
Okej, mam historyjkę.
[Alex] Wszystko dobrze, Rhod?
[oklaski]
- I teraz. - Mm-hm.
Zorientowałem się, że nie musieli zacząć biec...
dopóki nie wymyślili całej historyjki.
- Mieli tylko biec podczas pisania. - Tak.
Ale wszyscy zaczęli biec...
- O, biegali przez cały czas. - No.
[śmiech]
Oczywiście, Phil Wang niczego nie napisał.
Zaczniemy od historii Phila i porozmawiamy o niej?
Posłuchajmy jego historii i zdecydujmy, czy ją napisał.
Ogr był głodny.
Zjadł...
Zjadł dziecko.
Było jego.
Dziękuję, Phil. Na pewno to napisałeś?
Cóż, "napisałeś", wiesz.
"Napisz historię", nie oznacza dosłownie napisania.
Mówimy, że Homer "napisał" Iliadę.
Ale wiemy, że prawdopodobnie
była przekazana tradycją oralną.
Więc wykorzystałeś tradycję oralną?
- Mm-hm! - Okej, przekażę mu.
- O, tak. - Dziękuję, Phil.
- Dobra. Dzięki. - Dobra historia.
O, tak. Był tu papier i długopis.
- [śmiech] - Tu był!
[okrzyki i oklaski]
Żałuję też, że powiedziałem "tradycja oralna" z fiutem na wierzchu.
[śmiech]
Czyli, oralna...
Użyłeś tradycji oralnej z Iliady Homera.
Tak, podobało mi się to wyjaśnienie.
Mam ochotę je kupić.
- Wiesz? - Okej.
I uważam, że historia była mocna.
Początek: ogr jest głodny.
Środek: zaspokaja swój głód.
Zwrot akcji.
Zjadł własne dziecko, co jest aktem...?
Sz-szczęścia?
- [śmiech] - Nie wiedziałem.
Nie wiedziałem, że mnie o to spytasz.
[oklaski]
Cóż, to koniec części pierwszej.
Krzyż na drogę, powiedziałbym. Była okropna.
Do zobaczenia za moment.
Cześć!
Bardzo mi was brakowało.
Ucieszycie się, że to część druga i czas na historyjki.
Tak! Kolejna jest historyjka Jess.
[odchrząkuje]
Kuropatwa albinoska
uciekła
i znalazła swoją matkę
martwą.
- Koniec. - Dziękuję.
[oklaski]
To historyjka!
To była historyjka.
Wdrążmy się w szczegóły.
"Kuropatwa albinoska uciekła".
Dlaczego uciekła? Bo jej mama zaginęła?
Nie, bo zrobiła... złe... rzeczy.
[śmiech]
Nie wiem, nie dodałam żadnego tła!
Miałam tylko 10 słów!
Tak, i była bardzo szybka.
Zajęło jej to 24 sekundy.
[Greg] A, imponujące.
- [Alex] Szybka historyjka. - Moja taktyka to biec.
Uciec, jak kuropatwa albinoska.
[śmiech]
[Greg] Kto teraz?
Zobaczymy gościa z ciałem pisarza
i umysłem biegacza. To James Acaster.
Chłopiec pobiegł do Francji,
a ja kochałem tego chłopca.
[śmiech]
[oklaski]
[Jess] O, Boże!
[chichoczą]
Dobra historia.
Technicznie, ma środek?
Ha?
Początek, środek i koniec. Na pewno jest początek.
- Chłopiec pobiegł do Francji. - [James] Tak.
Chłopiec pobiegł do Francji, a...
ja kochałem tego chłopca.
[śmiech]
Chłopiec pobiegł do Francji. To daleko.
Z Kettering.
Mieszkał w Kettering?
Tak.
- Chyba było zasugerowane. - Oczywiście. Przepraszam.
- [Greg] Przepraszam. - [James] Tak.
Nie jestem pisarzem. Kontynuuj.
Kiedy chłopiec zaczął biec,
dołączyli do niego inni ludzie, biegnąc,
- i inspirował innych. - Jak Forrest Gump?
- O, jest coś takiego? - [Greg] No.
[śmiech]
Zrobił masę rzeczy. Spotkał prezydenta.
Prezydenta...?
- Kettering. - Kettering.
I, kiedy dobiegł do Francji,
wiedziałem, że tak jak wszyscy, którzy za nim podążali,
kochałem tego chłopca.
I wtedy ożenił się z Jenny.
[śmiech]
[Alex] Zadowolony?
Tak, bardzo.
[Greg] Kto teraz?
To Kerry Katona.
Kerry Godliman. Kerry Godliman?
- Godliman. - Godliman.
To Kerry Godliman.
[śmiech]
Dobra.
Była sobie dziewczynka, która potrzebowała butów, i kupiła sobie buty.
- Dzięki, Kerry. - Dziękuję.
- Pa pa. - Pa.
[śmiech i oklaski]
Teraz widzę...
Teraz widzę, że jest płytkie.
Niekoniecznie.
[Kerry] Jest o butach.
Może być głęboki powód, dlaczego dziewczynka chciała mieć buty.
Noooo.
[śmiech]
Nigdy w życiu nie miała butów.
O, przez pieniądze?
Pieniądze, tak, tak.
I, em, potrzebowała butów,
więc mamy rozplanowanie, początek, i Akt 1.
- I co powiedziałam? - [Greg] Kupiła je.
- "I kupiła sobie buty". - Kupiła buty.
- Dobrze się skończyło. - [Greg] No.
- Szczęśliwe zakończenie. - Potrzebowała butów.
Kupiła buty.
- [Greg] A środkowa część... - Nikt nie umarł, nikt nie zjadł dziecka.
I znalazła pieniądze!
Znalazła pieniądze na ulicy, jak Willy Wonka.
Znalazła monetę!
I powiedziała, "pójdę do sklepu obuwniczego".
Zasłużyła na nie, bo inne dzieci,
które przyszły do sklepu z monetami, nie zasłużyły na nie!
- Tak! - Jedno było rozpieszczone.
Jedno było grube!
Jedno zaklinowało sobie stopę w mierniku stopy...
[śmiech]
To je nauczy!
Spodobała ci się moja historia.
Przepraszam, Kerry, ale plagiat nie jest spoko.
[Kerry] Nie, ja--
[śmiech]
Została jeszcze jedna osoba, nie, Alex?
Tak jest, a ostatni na linii startowej
jest ten drugi pan Gilbert.
- Ile czasu? - 10 minut.
- I? - 4 sekundy.
Odliczaj mnie.
Odliczać cię?
- Tak, sekundy. - 10 sekund.
- No? - 11, 12...
Stop.
Możesz sam przeczytać?
Nie.
- Ja mam przeczytać? - [sapie] Tak.
[jęk]
Jestem wykończony.
"Człowiek biegł...
przez dokładnie 10 minut, 12 sekund,
przegrywając".
- 10 słów. - [śmiech]
Dziękuję, Rhod.
[okrzyki i oklaski]
Niezłe liczenie.
[Greg] Nie no, to dzieło sztuki. Z wielu względów.
Były inne prace.
"Dawno temu, była staruszka, która mieszkała w bucie".
To 14 słów, i się poddałeś.
"Dobry król Wacław się rozejrzał, ale nie było uczty. Co?"
I tu się poddałeś.
[śmiech]
Potem napisałeś, "Taskmaster upadł, próbując rozpiąć swoje spodnie".
- To kolejna próba. - [śmiech]
Zdarza się co wieczór. Dostałoby dużo punktów.
Tak, ale zostały porzucone dla historyjki o 10:12.
Myślę, że na swój sposób, wszystkie te historie były piękne.
Podaj mi czasy, i tak rozdamy punkty. Zacznijmy imprezę.
Jess, 24-sekundowa historyjka.
Phil Wang, historyjka w 2:16.
Rhoda, oczywiście, i jego historyjkę 10:12 znamy.
20-sekundowa historia Jamesa Acastera. Przeskoczył też przez bramę.
Kerry, dużo wolniej - 44 sekundy.
Czyli: 1 punkt dla Rhoda, 2 dla Phila, 3 dla Kerry,
4 dla Jess, ale 5 dla Jamesa Acastera, który wygrywa zadanie!
[okrzyki i oklaski]
Wyczuwam punktację.
Tak, wszyscy mają... po 6 punktów.
- [okrzyki] - I proszę.
[okrzyki i oklaski]
Dobrze. Em, następne.
O, wspaniała wiadomość. To pierwsze zadanie zespołowe w tym sezonie.
Zobaczmy.
Cześć!
Uuu!
Co to jest?
- Witaj, Rhod. - Dziękuję.
Phil Wang miał to na sobie przez cały program?
Phil, no... staram się patrzeć ci w oczy.
Rozpaczliwie staram się nie patrzeć na twoje genitalia.
Jak leci?
- Jak leci? - Dobrze, a tobie?
Widziałeś genitalia Wanga?
- Teraz widziałeś. - [Phil] Tak myślicie?
Nie, nie widziałem. Staram się nie patrzeć, bo...
Czemu się starasz?
- Bo jak tylko podchodzi-- - Myślisz, że to zadanie?
- To może być zadanie. - Nie patrzcie na fiuta Wanga?
Wybierzcie po karcie.
Nie pokazujcie mi ani sobie.
Okej, Kerry, pokazałabyś mi swoją kartę?
- Pokazać ci? - Tak, proszę.
Piątka. Okej, Jess?
Dziewiątka. Dobra, ty dostajesz to.
Chcesz to założyć? Wziąć twoją...?
[jęk] O, rany.
Ja mam mieć opaskę na oczy?
Tak, a wy usiądźcie na stołkach.
[Phil] Tak, posiedzimy sobie!
Żartujesz sobie.
- To dla ciebie, Kerry. - Jasne.
- "Namalujcie najlepszą martwą naturę". - [jęk]
"Malarz musi mieć przez cały czas zasłonięte oczy".
[James się śmieje]
"Druga osoba nie może ruszyć się z krzesła..."
i może mówić tylko następujące słowa".
Banan,
dół,
lewo,
mniej,
więcej,
weź,
prawo,
góra,
ups.
"Macie 10 minut".
"Wasz czas jest liczony od teraz".
Okej, oto martwa natura.
Okej.
To wygląda, jakbyś wyciągnął zawartość swoich gaci na stół, Phil.
[śmiech i oklaski]
Ciekawa różnica w powitaniach pomiędzy zespołami.
Miły przytulas u pań,
a wy rozmawialiście wyłącznie o fiucie Phila.
[śmiech]
Szczerze, nigdy w życiu nie byłem tak zadowolony, że mam zasłonić oczy.
[śmiech i oklaski]
Odpocznijmy przez chwilkę. Do zobaczenia na kilka minut.
A, cześć!
Wejdźcie, usiądźcie i zamknijcie się.
Co robiliśmy przed przerwą, Alex?
Okej, to pierwsze zadanie zespołowe typu chłopaki kontra dziewczyny.
Malowanie z zasłoniętymi oczami, używając tylko słów
banan, dół, lewo, mniej, więcej, weź, prawo, góra i ups.
Zobaczmy.
Możecie dosłownie złapać moją ręką i nią malować.
To nie jest wbrew zasadom.
- Taaak! - To jest...
Banan!
[śmiech]
To ta martwa natura?
Ups! Ups!
- Banan na to ostatnie pytanie. - Okej.
[Alex] Tylko te słowa, proszę, Kerry.
- Banan na tak. - Tak.
Banan.
- [śmiech] - Banan, jajka.
- Banan. - Arbuz?
Banan.
Powiedz "więcej", jak znajdę właściwe miejsce.
Więcej.
Okej, rysuję ananasa.
Dół.
Weź! Góra!
Kuźwa mać.
[śmieją się]
Banan, banan, banan.
Banan, banan, banan!
[Rhod] Banan, banan, banan, banan, banan, banan!
- Więcej. - Mniej.
- Więcej! - Mniej.
- Więcej. - Mniej!
Więcej, więcej.
Prawo?
Lewo, lewo, lewo.
Banan.
Czas na arbuza.
Ba-NAN!
[Phil] Prawo, banan. Banan.
- [James] Tutaj? - [Phil] Prawo. [/racja]
- Hmm, ups. - [Phil] Ło.
[śmiech]
Ups prawo banan. Lewo banan.
O, jakoś tak?
- Lewo banan. - [Phil się śmieje]
- A teraz? - Banan.
- Tak? - Banan!
[gwizdek]
Więcej, więcej, więcej!
[obaj] Więcej, więcej!
[gwizdek]
Banan.
Banan ups.
- Nieźle. - [Rhod] Zupełnie nieźle.
[oklaski]
Panie nie wyglądają na zadowolone.
- Jestem wściekła. - To oszukiwanie, nie?
Dlaczego?
Trzymanie za rękę i robienie to za niego.
Na karcie nic nie było napisane.
Nie taki był zamiar zadania, nie?
W takich rzeczach trzeba chyba myśleć kreatywnie.
Jak najbardziej.
To delikatna kwestia, bo czasem,
"U, kreatywne myślenie!"
A czasem, "oszukiwanie".
- [śmiech] - [Greg] Tak, tak.
- Chcesz zobaczyć obrazek? - Tak.
[śmiech]
- [Greg] Wow. - [Alex] No.
- Oszukiwali, więc spodziewałam się więcej. - No.
[Greg] Ale kaczka jest niezła.
[Kerry] Kaczka jest dobra, ale reszta to szajs.
- [śmiech] - [Alex] Oto dziewczyn.
- [Jess] Wow! - [Kerry] Dobre, nie?
[Rhod] Który to obraz?
[śmiech]
Chcesz zobaczyć je obok siebie? Musisz je ocenić.
- Oto oba. - Tak, ocenię je.
- [Greg] O, rany. - [Alex] Twoja decyzja, Greg.
[Jess] Jest blisko, ale jeden zespół nie oszukiwał.
Trzeba powiedzieć chłopakom, patrzcie na fakturę ich arbuza.
- [James] No. - [Rhod] No.
[Kerry] Patrzcie na fakturę naszego arbuza!
[Greg] Wasz wygląda jak spiralna cukinia.
[śmiech]
Dobra, musisz je ocenić.
Zazwyczaj jest 5 punktów do podziału między zespołami.
No. Moim zdaniem, szczegółowość kaczki...
[śmiech]
- Szczegółowość tej kaczki... - [Alex] Podoba ci się ta kaczka.
...wymiata, więc daję chłopakom 3 punkty, a paniom 2.
3 dla chłopaków, 2 dla dziewczyn!
[okrzyki i oklaski]
Niedużo.
No, dobra. Dziękujemy.
[Greg] Więcej, proszę. Więcej.
Góra więcej, mniej, banan, góra mniej banan, ups!
Proszę.
- Cześć. - [Alex] O, cześć.
- O, mój Boże! - O, co się stało?
Uwielbiam je! Fanfary.
[udaje dźwięk fanfary]
Tak brzmi impreza.
"Przewidź, co Jessica Knappett..."
"...Kerry Godliman..."
"...Phil Wang..."
"...Rhod Gilbert..."
"...James Acaster zrobi z jedną z tych rzeczy,
potem sam zrób coś z jedną z tych rzeczy".
"Dostaniesz też 5 punktów, jeśli Rhod Gilbert..."
"...Phil Wang..."
"...Kerry Godliman..."
"...Jessica Knappett..."
"...James Acaster poprawnie przewidzi twoją czynność".
Świetne zadanie.
Dobra.
[oklaski]
Po pierwsze, podkreślmy twoją udawaną fanfarę.
- Dziękuję. - Może chciałabyś ją wykonać na żywo?
[imituje fanfarę]
Super.
[okrzyki i oklaski]
Rzecz polega na tym, żeby być przewidywalnym i dobrze przewidzieć.
Zaczniemy od przewidujących Rhoda i Jess.
Wiem, co zrobi James Acaster. To proste.
Weźmie dychę. Jest spłukany.
[Alex] Jak uważasz, co zrobi Kerry Godliman z jedną z rzeczy?
Myślę, że powie - "Mogę to wziąć?"
[śmiech]
"Darmowa kasa. Super!"
- Tak zrobi. - Okej.
Skandaliczne.
[oklaski]
To była okropna imitacja. Bardzo przepraszam.
Chyba lepiej udaje fanfarę niż udaje mnie.
Też tak myślę.
Nie uważasz, że brzmisz jak pijany Phil Mitchell?
[śmiech]
James, Rhod zasugerował, że masz problemy finansowe.
Tak, wydałem 500 funtów na żelki.
[śmiech]
- [Greg] Ma sens. - [Alex] Tak?
Jak najbardziej ma sens.
Dobra, zobaczmy, czy zgadli.
Chyba wiedziałeś, że tak zrobię.
Miałbym nadzieję, że Rhod też by wiedział, że tak zrobię.
[Alex] Czemu to robisz?
- Ha? - Czemu to robisz?
Bo jestem punkiem.
[cicha fanfara]
[śmiech]
Mieliśmy założyć je dla tego?
Chyba po prostu wezmę dychę.
[Alex] Okej.
- Do zobaczenia. - Dzięki, Kerry.
- Pa! - Pa.
- Dobra robota. - Przewidywalne.
Bardzo przewidywalne.
[oklaski]
Za to, Jess i Kerry obie dostają po 5 punktów.
I Kerry dostaje 10 funtów.
[śmiech]
- Chcesz zobaczyć resztę? - Tak!
Tak? Okej, oto reszta robiąca resztę. Zobaczmy.
Muszę tylko wejść do głowy Phila Wanga...
i pomyśleć, co o mnie sądzi.
Wiem, że jest wielkim fanem.
Dobra.
Jess Knappett...
Myślę, że po prostu ugryzie jabłko.
Chociaż...
Pewnie każdy chce zrobić to?
[Alex] Zmieniasz swoją odpowiedź?
Chyba tak, bo...
pewnie każdy chce zrobić to.
James przewiduje, że Jess użyje fanfary.
Sama wydam ten dźwięk.
- [udaje fanfarę] - [śmiech]
[DING!]
Dawaj, Phil. Przyjdź do mnie.
Przyjdź do mnie, Phil.
Wang pomyśli, że użyję fanfary.
Myślę, że Rhod Gilbert...
będąc dumnym Walijczykiem...
użyje fanfary na zdjęcie królowej,
krzycząc.
Phil przewiduje, że Rhod użyje fanfary.
Mogę zrobić to w twoją twarz?
[Alex] Jak chcesz.
[GŁOŚNA FANFARA]
[DING!]
Dobra, myślę, że Phil...
zrobiłby to.
Żartowniś z niego.
[Alex] Niegrzeczny chłopiec?
Niegrzeczny chłopiec.
Niespecjalnie brzmi, nie?
Kerry przewiduje, że Phil użyje fanfary.
Wang!
[BRZĘCZENIE]
[śmiech i oklaski]
Kerry miała problem z przewidzeniem, że Phil to zrobi.
[Greg] Oczywiście, że miała.
No.
Jako jedyny
nie zrozumiałeś znaczenia przewidywalności.
Em, podejrzewałem że wie, że lubię mówić własne nazwisko.
- Od czasu do czasu. - Skąd miałam to wiedzieć?
Dlaczego miałabym to wiedzieć?
Cóż, to Wang, nie?
[śmiech]
I chłopiec musi zjeść.
Niegrzeczny chłopiec musi zjeść i powiedzieć "Wang".
[Greg] No.
- Nie spodziewałam się tego. - Nie rozumiem, czemu
wszyscy patrzą, jakbym to ja tu był dziwny.
[śmiech]
To oznacza, że wszyscy dostają po 5 punktów,
poza Jess, która dostaje 10, bo jako jedyna
przewidziała i została przewidziana.
[okrzyki i oklaski]
- Zobaczmy punktację. - Punktację?
Przez te 10 punktów, oczywiście,
Jess ma teraz 18 punktów i objęła prowadzenie.
- [Greg] Wow. - [Alex] Proszę.
- [Jess udaje fanfarę] - [Alex] Można ją dogonić.
Co teraz, Alex?
Okej, czas na pierwszą rundę.
Przepraszam, czas na coś okrągłego.
Gotowi?
- Cześć, cześć. - [Alex] Cześć.
- Bonjour. - Cześć, Rhod.
[Alex] Cześć, James.
"Narysuj największy i najlepszy okrąg".
"Wygrywa największy i najlepszy okrąg".
"Okrąg musisz narysować jednym, ciągłym ruchem".
Czyli mam być... wielkim, ludzkim cyrklem.
[Alex] Hmm, okej.
"Masz 10 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Dobra. Idziemy na dwór.
Idziecie?
Dostanę kredę?
- W szopie pewnie jakaś jest. - Okej.
Macie rolkę papieru? Tapeta byłaby dobra, nie?
Nie, nie mamy.
Jestem ograniczona tym, co macie.
Zdecydowanie.
[śmiech i oklaski]
Ciekawe, czy to pierwszy i jedyny raz, kiedy byłaś zła
na to, że to, co musisz zrobić
jest ograniczone formatem programu.
Nie, dosyć często jestem zła.
Jesteś.
- [śmiech] - Obejrzyjmy coś.
Okej, zaczniemy od komików,
którzy używają skrótów swoich imion,
ale skróciłem je jeszcze bardziej.
To Phi i Je. Phi i Je. Gotowy?
Mogę rysować bezpośrednio na podjeździe?
Pewnie szybko pójdzie.
Okej.
- Dobra, zaczynać? - [Alex] Powodzenia.
Boże, jest dużo trudniej, niż myślałam.
Jedziemy.
O, nie!
[Alex] Nie jest napięta.
O, rany!
Dawaj, stary!
Mmm.
Wygląda na to, że na niektórych kamieniach rysuje się łatwiej, niż na innych.
[śmiech]
[Alex] Zakończenie piękną, prostą linią.
Wiem! [śmieje się]
Straciłem praktycznie cały kolor.
Jak mogło pójść aż tak źle?
Uf. Duży okrąg.
No!
Em, myślę...
Gdzie jest?
Był tutaj.
[śmiech i oklaski]
To co się stało, Jess?
Sznurek się rozluźnił, i to tam
zaczęła się prosta linia i skończył się okrąg.
Tak, ale ty
wybrałaś przyrząd, który faktycznie zostawił ślad.
[Jess] Tak.
Chyba do mnie pijesz.
Czego użyłeś?
Em, markera.
[Greg i Alex] To był zakreślacz.
- Zakreślacz, przepraszam. - Zakreślacz, tak.
Nazwa "zakreślacz" obiecuje więcej, niż spełnia.
[śmiech]
To było niefortunne, że nie było widać mojego okręgu.
Próbowałem go zmierzyć, ale łatwo było zmierzyć ten Jess,
bo miał długość i szerokość, co jest rzadkie w okręgach.
- Jej miał 38,5 metrów kwadratowych. - [Greg] Super.
Kończy się kolejna część,
co oznacza brodzenie w kolejnym szlamie ponurych reklam.
Ale w części czwartej będą wygrywane paski, więc nie jest źle.
To część czwarta!
Co się działo?
Rysowali okręgi, Greg.
Cóż, próbowali rysować okręgi.
Widzieliśmy okrąg Jess, Phila nie widzieliśmy.
Kolejny jest James A. Caster.
Co oznacza "A"? Nie wie nikt.
To jak Michael J. Fox albo Jezus H. Chrystus. Gotowi?
- [śmiech] - Oto jego próba.
Wiem, co zrobię.
[Alex] Wiesz, co zrobisz?
Będę jeździł w kółko na rowerze,
kręcąc tym wokół ręki.
[Alex] Okej, masz jedną próbę. Powodzenia.
Tobie życzę powodzenia.
Tak się zakręca kołem.
- Gotowy? - Tak?
[śmiech]
- [Alex] Dalej to robisz? - Patrz, gdzie wylądowałem!
- W okręgu. - Blisko okręgu.
Ile mieliśmy tu okręgów do tej pory?
Mamy koła, okrągłe.
To kręciło się w kółko wokół mnie. To okrąg.
- Wylądowałem w okręgu. - To nie "najwięcej okręgów".
Ha?
[Alex] "Największy i najlepszy okrąg".
Tak, ale można dodać je razem.
- Powinniście je dodać. - Dodam je.
I to... tyle z zadania.
To było prawdziwe zadanie.
Okej. Dziękuję, James. Podobały mi się twoje kółka.
- Dziękuję, Alex. - Do zobaczenia.
[oklaski]
[śmiech]
Dobry wieczór.
Okej. Wyjaśniaj.
Pomyślałem...
Pomyślałeś, "mam narysować największy okrąg..."
"Ale zamiast tego, będę bez sensu jeździł na rowerze,
słabo kręcąc hula hopem".
"A potem z niego zlecę,
przypadkowo zauważę, że na ziemi jest okrąg,
i stwierdzę, że to część mojej próby".
Tak to rozumiem.
Masz coś jeszcze do dodania?
Moje oczy są okrągłe.
[śmiech]
- [Alex] Chcesz zobaczyć ostatnią dwójkę? - Oczywiście.
Oto oni. Dotychczas, najstarsi ludzie, jakich w życiu przedstawiłem...
z obecnego panelu.
To Rhod i Kerry.
Dobra.
Jest tu gdzieś mapa świata?
- Chcesz, żebym jakąś znalazł? - Tak, znajdź jakąś.
To jeden pomysł.
[Kerry] Jestem ograniczona rozmiarem tego stołu, nie?
Mogę działać tylko z tym, co mam.
[Alex] Chcesz większy stół?
Szczerze, to chciałabym większy papier.
To jest to samo.
Aaa, Jezu!
Musi być zrobione jednym ruchem, tak?
- [Alex] Ruchem. - Ruchem.
[wydycha]
Skończone.
[jęk]
Hmm, nie jest wielkie.
Nie opisałabym tego słowem "wielkie".
[Alex] Hmm.
Tu jest wielka biała powierzchnia,
ale nie daliście mi opcji.
Daliście mi tylko stertę kartek.
O!
- Mogę wyjść na zewnątrz! - Możesz robić, co chcesz, Kerry.
Mogę narysować wielki okrąg w śniegu!
O co z tym chodziło?
To totalna strata czasu!
- Masz 6 minut. - Dobra.
Dobra, dłuższego nie znalazłam.
Właśnie się zorientowałem, że mogę narysować trochę większy okrąg.
[śmiech]
[Alex] Przynieść ci papier?
- Już nie potrzebuję papieru, nie? - O, przepraszam.
- Ustaliliśmy to. - Okej.
- Gotowy? - Tak.
Jestem z tego bardzo zadowolona!
Nikt tego nie pobije!
[śmieje się]
[Kerry] Idealne.
- [okrzyki i oklaski] - To dobry okrąg.
- To dobry okrąg.
Można być zadowolonym. Ty mądralo ze swoją mapą.
Okrąg Kerry jest wspaniały.
Tak, ale nikt inny nie miał do dyspozycji śniegu.
- Dokładnie. - Niesprawiedliwe.
Dokładnie, Greg.
Nie możecie mnie ukarać, bo padał śnieg.
Tak. Oszukiwałaś.
[śnieg]
Technicznie, Rhoda był największy, jeśli jesteśmy łaskawi.
Obejmował powierzchnię 1,556 miliona km kwadratowych.
Ale nie dosłownie, nie?
Nie, patrzyłem na--
No, bo to gówniana mapa.
Jakbym powiedział, "właśnie przeszedłem przez Indie Zachodnie--"
Jak śmiesz się w ogóle odzywać!
[śnieg]
Nie, fair play. Czelność tego człowieka.
Chcesz zacząć od najgorszego okręgu?
O dziwo, muszę dać mu punkt.
Nie chcę. Jestem absolutnie wściekły.
James znalazł okrąg, i może za to dostać punkt.
Phil narysował okrąg. Słabo widoczny, jasne.
Ale narysował. Użył dobrej techniki.
I teraz, Jess użyła dobrej techniki.
Źle poszło, ale przynajmniej był widoczny.
- Dam jej 3 punkty. - 3 punkty dla Jess.
- Podobała mi się kreatywność Rhoda, - Okej.
w tworzeniu największego okręgu, choć naprawdę taki nie był.
- Więc dam ci 4 punkty. - Był w skali.
I bez gadania, najpiękniejszy okrąg,
i najlepszy ze wszystkich dostaje 5 punktów. To okrąg Kerry Godliman.
[Alex] Kerry Godliman wygrywa zadanie!
[okrzyki i oklaski]
Okej. Dopiero po drugi raz w tym sezonie,
udajcie się proszę na scenę
na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
Alex, kto przeczyta zadanie?
Phil Wang.
"Zbudujcie najwyższą wieżę z puszek w swoim kole".
"Macie 100 sekund, podczas których też musicie być w kole".
"Jeśli opuścicie koło w trakcie 100 sekund,
zostaniecie zdyskwalifikowani".
"Po 100 sekundach, musicie wyjść z koła
i nie dotykać już wieży".
"Wygrywa najwyższa samostojąca wieża w kole
10 sekund po ostatnim gwizdku".
Okej, i pamiętajcie, jeśli opuścicie koło
podczas budowania wieży, będziecie zdyskwalifikowani.
Gotowi? 100 sekund jest liczone od... [gwizdek]
[Alex] Niezła wieża.
Próbujesz te dosięgnąć?
- Uważaj na to. - No.
Jesteś w kole, Phil?
- Nie wyszedłem z niego. - Na pewno?
Nie-- Alex!
Myślisz, że będzie stała po 10 sekundach?
[Alex] Tak, zostało 20 sekund.
[Jess] O, nie!
- [Alex] Tak, są problemy. - [Jess] Tak, spadły.
[Alex] Blisko!
4, 3, 2, 1...
[gwizdek] Wyjdźcie z kół!
[Greg] Wyjdźcie z kół.
- [publiczność] Ooo! - Wyjdźcie z kół!
- [Jess] Przez niego moja spadła!
- [Alex] 3, 2, 1... - [Jess] Przez nią moja spadła.
[gwizdek] Mamy zwyciężczynię.
[okrzyki i oklaski]
Zejdźcie i zobaczmy, jak to wpłynęło na ostateczne wyniki!
[okrzyki i oklaski]
Puszę opowiedz mi o tym zadaniu, Alex?
Bardzo śmieszne.
Okej, James miał bardzo wysoką wieżę, dopóki nie zaczęło się liczyć.
I spadła, więc jest ostatni. 1 punkt.
Wieża Jess spadła, bo...
Przez... wstrząsy wtórne Acastera.
Czyli 2 punkty dla Jess, 3 punkty dla Phila,
który ułożył 3 puszki w 100 sekund.
[Greg] O, super.
Rhod i Kerry zbudowali dwa giganty, gdzie zwyciężyła Kerry.
- Zabiera 5 punktów! - [Greg] Super.
[okrzyki i oklaski]
Co oznacza, że punktacja teraz wygląda ekscytująco.
Na szczycie mamy remis. Panie mają po 23 punkty!
Nie możemy tego tak zostawić, nie?
- Mamy dogrywkę. - Tak?
Dogrywka to, jaką liczbę mam napisaną na lewej ręce?
Wygrywa najbliższa odpowiedź.
- 7. - 7?
E... 1666.
- [śmiech] - Tak jak pożar Londynu?
Jess, naprawdę wybierasz tę?
No.
Masz prawdziwą szansę wygrać odcinek.
[Greg] Okej.
- Mamy 7... - I 1666.
- Dokładna liczba to... - [Greg] Uuuu!
1!
- 5. - Uuuu.
51.
Przecinek. To 28,51.
Co oznacza, że Kerry Godliman wygrywa odcinek!
O!
[okrzyki i oklaski]
Moja szczęśliwa liczba.
Kerry Godliman wygrywa drugi odcinek z rzędu.
Podejdź i zapnij pasy!
[okrzyki i oklaski]
[Kerry] Wygrałam pasy!
[oklaski]
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że Taskmaster jest pełen kontrastów.
Poproście Jessicę Knappett o udawanie fanfary, i was zachwyci.
Poproście Jamesa Acastera o narysowanie okręgu,
i będziecie chcieli mu przywalić.
Raz jeszcze, nauczyliśmy się, że Kerry Godliman
wygrała dzisiejszy odcinek.
Spłaszczcie ręce i hałaśliwie je złączcie
dla starej, dobrej Kerry Godliman! Dobranoc i do zobaczenia!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown
Tłumaczenie na polski: Hanny Time