Kokieteryjny kapelusik.
Cześć.
Dziękuję, nazywam się Greg Davies,
a to jest, panie i panowie,
50 odcinek Taskmastera!
- [fanfary] - [okrzyki i oklaski]
[śmiech]
To będzie wyjątkowy wieczór.
Albo zupełnie zwyczajny odcinek,
ale z kilkoma odniesieniami do liczby 50.
Poznajmy piątkę rywali czyhających na trofeum, przybyłych,
aby rywalizować oraz by świętować to obiecujące wydarzenie.
To... James Acaster!
Jessica Knappett!
Kerry Godliman!
Phil Wang!
I Rhod Gilbert!
A obok mnie, po raz 50,
po raz 50...
♪ Twierdzi, że ma 1,80m wzrostu, ale ma mniej niż 1,50 ♪
♪ Mały Alex Hooooorne ♪
- [oklaski] - 1,88.
Dzisiaj mam statystyki.
- Statystyki. - Dobra.
50 odcinków, 35 uczestników, 263 zadania,
45 dyskwalifikacji, 11 dogrywek,
220 zbitych jajek, dwie złamane ręce, jeden ślub,
jedno taskmasterowe dziecko i jedna przyjaźń na zawsze.
- [śmiech] - To... tak?
[śmiech]
Też tak uważasz?
Myślisz, że jesteśmy kumplami, tak?
Na zawsze.
Nie byłbyś w stanie powiedzieć ani jednej rzeczy o moim życiu.
Poza tym programem.
[śmiech]
- Jaki mam samochód? - Hondę.
Nie!
To...
- Lećmy z tym specjalnym, 50 odcinkiem. - [Alex] Dobra.
To dawaj. Niech będzie dobry.
Spróbuję, a najlepiej można to zrobić
zaczynając od zadania nagrodowego.
Dzisiaj mamy fajne.
Poprosiliśmy ich, żeby przynieśli najlepszy klucz.
Kerry, jaki wyjątkowy klucz przyniosłaś?
Mój wyjątkowy klucz to klucz do mojego kampera,
którego bardzo lubię.
Klucz wygląda tak. Gotowy zobaczyć kampera?
[Greg] No. O, kuźwa.
[śmiech]
A jak twoim zdaniem wygląda kamper?
Klucz mi się podoba.
Jak niby ma wyglądać kamper?
Dałaś go jako nagrodę,
bo nie chcesz płacić za jego odholowanie.
[śmiech]
- Mój kamper daje mi radość. - [Greg] Tak.
Ma dużo szafek i szuflad.
To jak domek dla lalek dla dorosłych.
Okej, hipotetycznie, Phil, wygrywasz ten odcinek.
Co robisz z kamperem?
- Sprzedaję go na części. - Dziękuję.
[śmiech i oklaski]
- Dalej? Dalej. - Dobra.
Phil, oczywiście masz oko na nagrodę rozłożoną na części,
ale co ty przyniosłeś?
Przyniosłem najlepszy klucz [klawisz],
czyli klawisz G z pianina.
- [Alex] Oto on. - [Jess] Super.
[Phil] Oto on.
To G, czyli najlepszy klawisz,
to najdalsza litera alfabetu,
zanim się poddali i wrócili do A,
bo G... nie można pokonać G.
Wiesz, podoba mi się.
Powiem tak. Kerry jest lepsze.
- Teraz... - [śmiech]
Wyrwałem to gołymi rękami z prawdziwego pianina.
Podejrzewam, że to--
Tak, i dobrze, że masz taką minę.
Dwóch może zagrać w tę grę.
Podejrzewam, że...
[śmiech]
Że to zdjęcie stockowe--
To nie jest--
Nie jest. Przyniósł klawisz, ale nie wiem,
- skąd go wziął. - Fajne zdjęcie, nie?
To zostanie odjęte z twojego wynagrodzenia za ten program.
- [śmiech] - [Greg] Jess?
Pomyślałam kreatywnie.
Nazywa się key... [key - klucz]
lime pie. [tarta limonkowa]
[śmiech]
W nawiasie, (domowej roboty).
- Naprawdę ją upiekłaś? - Tak, naprawdę ją upiekłam.
Jeśli to zdjęcie stockowe, to zaatakuję Phila.
- Ty-- - [śmiech]
Oto ona. To tarta.
[śmiech]
"♥ ja Taskmastera"?
Tak, James! Jest napisane "♥ ja Taskmastera".
Ale powinno być napisane "Ja ♥ Taskmastera",
i jest, jeśli przeczyta się w dobry sposób,
czyli odwrotnie.
- Naprawdę ją upiekłaś? - Tak, naprawdę!
Wygląda autentycznie pysznie.
Autentycznie jest pyszna.
W ramach świętowania 50 odcinka,
pozwolę Aleksowi zjeść całą tartę pod koniec odcinka.
I mam na myśli, całą.
I powinien.
- Jest pyszna. - Po programie?
Nie.
Kiedy zwycięzca podejdzie po nagrody,
możesz zjeść całą tartę.
Okej.
[Greg] Dobra. Nie mogę się doczekać.
James Acaster?
Przyniosłem klucz do mojego serca.
Przyniósł to.
Uwielbiam lody.
[śmiech]
I mam nadzieję, że Alex lubi lody ze swoją tartą limonkową.
No.
Będziesz bardzo najedzonym chłopcem.
Chyba musimy
zobaczyć, co przyniósł Rhod.
Trzymam kciuki, że będzie lepsze od lodów,
i wtedy wrócimy.
Oczywiście, że będzie lepsze od lodów!
- Nie uważam, że będzie. - Przepraszam, że przerywam.
Na pewno będą ostatnie.
[śmiech]
Dlaczego?
Instynkt.
Rhodri?
Też pomyślałem kreatywnie, bo pomyślałem...
Mogę zgadnąć? To będzie zdjęcie, na którym grubo wyglądam.
Oto klucz Rhoda.
[śmiech i oklaski]
KLUCZ Greg Kąpielówki
Uważam, że czasem klucz pomaga coś lepiej zrozumieć.
To pewnie dziwne,
ale trochę na mnie działa, to zdjęcie.
To kto będzie ostatni?
James jest ostatni,
bo przyniósł miskę lodów.
1 punkt dla Jamesa Acastera.
Na podstawie tego, że ciągle wierzę,
że to stockowe zdjęcie klawisza,
dam Philowi 2 punkty.
- Nie jest, ale dobra. - Dobra.
- Przedostatni. - Nie do wiary.
Jeśli dostanę dowód,
jeśli dostanę fizyczny dowód na to...
- Dostaniesz pod koniec odcinka. - ...w trakcie programu,
dam mu dodatkowy punkt.
Wiemy, że na końcu są nagrody.
- Na pewno go zobaczysz. - To może być zdjęcie klawisza.
Myślisz, że podejdziesz i będzie jak w Bullseye,
i będzie tam cholerny kamper?
- [śmiech] - [Greg] Kretyn.
Tu masz rację.
[oklaski]
- 2 dla Phila. - 2 punkty dla Phila Wanga.
Tak jest. Trzecie miejsce, z 3 punktami,
dlatego, że był strasznie pyskaty przez ostatnie 2 minuty,
- Rhod Gilbert. - [Alex] Okej.
- [Alex] Wstał. - [publiczność] Uuuu!
"Uuuuu!"
Jess, dam ci 4 punkty, bo tarta fajnie wygląda,
i chcę zobaczyć, jak ten cymbał ją je.
Przyjmuję.
Czy właśnie zostaliśmy pokonani przez kamper?
- Tak. - [śmiech]
Na to wygląda! [śmieje się]
5 punktów dla Kerry. I tyle.
[Alex] Kerry wygrywa zadanie.
[oklaski]
Idziemy dalej, nie?
Co czeka na nas za kulisami, Alex?
Mam coś bardzo pasującego do 50 odcinka. Gotowy?
- No! - Zobaczmy.
Cześć, James.
Aaa!
"Włóż dokładnie 50 różnych rzeczy do tego kubła".
"Wygrywa najszybszy".
"Czas się zatrzyma, kiedy powiesz
«Włożyłam do kubła dokładnie 50 różnych rzeczy»".
"Wsadź Aleksa do tego kubła".
"Stocz go ze wzgórza".
"Wygrywa najszybszy".
[śmiech]
Wkręcam cię. Przyzwyczaj się do tego.
- Co jest napisane na końcu? - [śmieje się] Na końcu jest...
"Twój czas będzie liczony, kiedy Alex..."
"...dotknie cię w ramię".
O, Boże. Yy!
- Pomyślałem, że pobiegniesz. - O!
[śmiech]
- Zaczynam czas, James. - A!
Nie mogę dłużej!
[Alex] Zacząłem liczyć czas.
Zacząłem liczyć czas.
- Czas się zaczął, Rhod. - Aa.
Dobra. Czas pomyśleć.
[Rhod sapie]
[okrzyki i oklaski]
Miło, że od razu wpadliście w stereotypy.
"O, mogę zyskać więcej czasu!"
I dla tych dwóch, to zadziałało.
Ale nie dla dziadka, nie?
To naprawdę jest dwuczęściowe zadanie.
Ale każdą część zobaczymy osobno, Greg.
Najpierw zobaczymy, jak zebrali przedmioty. Gotowy?
- Tak. - Zobaczmy.
Dobra.
- Pojedynczo, tak? - Na razie.
- 1, 2... - Jeden ziemniak.
3, 4, 5, 6.
7.
O, czekaj. Co ja robię?
8, 9...
10, 11, 12...
13, 14, 15...
16, 17, 18...
19, 20, 21, 22...
23, 24...
25, 26...
27, 28...
29...
30...
31...
32, 3, 4...
35, 36...
37, 38, 39...
40!
41, 42...
43...
45...
O!
44.
[śmieje się] 45.
46...
47...
48...
49...
50!
Włożyłem do kubła dokładnie 50 różnych rzeczy. Ssij!
Włożyłam do kubła dokładnie 50 różnych rzeczy.
Włożyłem do kubła dokładnie 50 różnych rzeczy.
Włożyłem 50 rzeczy do kubła.
Włożyłam do kubła dokładnie 50 różnych--
Różnych rzeczy!
[śmiech i oklaski]
Nie wiem, czy wszyscy popełniliśmy ten sam błąd.
Dobra, od razu musimy się zająć potencjalnym sporem
o definicję "różnych" rzeczy.
Każde z nich włożyło dwie takie same rzeczy,
poza Philem. Wszystkie 50 rzeczy Phila były różne.
Ale chyba można powiedzieć, że wszystkie kamienie były różne,
pomarańcze były różne.
Kamienie różnią się od siebie.
Ale Phil jak jedyny postarał się, żeby
włożyć 50 zupełnie różnych rzeczy.
I to jest odzwierciedlone w czasie.
[śmiech]
Dopóki o tym myślę...
Em, chcesz wyjaśnić "ssij"?
[śmiech]
Dlaczego na końcu krzyknąłem "ssij"?
- [Greg] Tak. - Fajnie się czułem.
[śmiech]
Do kogo się zwracałeś?
Do wszystkich ogółem.
"Ssij".
Każdego. Was dwóch, Wolfa z Gladiatorów...
[śmiech]
Tej babki, która włożyła kota do kubła. Każdego.
[śmiech]
Podaj mi jakieś czasy.
Jess zabrało to 2:52,
biegała do szopy, zamiast zabrać kubeł...
do szopy.
Rhod był oczywiście bardzo zmęczony. 2:30.
Kerry. Ziemniak, potem głównie owoce. 1:27.
James, 58 sekund.
- Tylko kamienie. - Łoł!
- [Jess] Tylko kamienie? - Kamienie i jedno ukulele.
Phil, który jest zazwyczaj powolny, tym razem...
był bardzo powolny. 6:57.
Nagradzamy ich za szybkość?
- Czy traktujemy Phila specjalnie? - Chyba chodzi o szybkość.
Jeśli to jest prawdziwy klawisz, nie dam mu ekstra punktu.
Ale zapewnię mu 1 za włożenie 50 różnych rzeczy,
bo to chyba trzeba nagrodzić.
Phil był najwolniejszy, więc dostaje 1 punkt,
ale dajesz mu ekstra punkt.
Dostaje 2 punkty. Tak jest.
Okej. Jess dostaje 2 punkty, 3 punkty dla Rhoda,
Kerry 4, ale James wygrywa pierwszą część zadania
- i dostaje 5 punktów. - [Greg] Niesamowicie.
[okrzyki i oklaski]
Dobra, to tyle, przyjaciele.
To koniec pierwszej części
tego wyjątkowego, półwiecznego odcinka.
Więc załatwcie się i wróćcie.
Po umyciu się.
Cześć wszystkim!
Mamy drugą część naszego 50 wspólnego odcinka,
a jednak ciągle mam wrażenie, że w ogóle cię nie znam.
Może nigdy nie poznasz, Greg.
Może nigdy nie poznasz.
[śmiech]
Zobaczymy teraz drugą część tego zadania, Alex?
Tak, to zadanie to nie tylko zebranie 50 rzeczy.
Oto kolejna część zadania.
Poznaję te rzeczy.
[Alex] Zbieg okoliczności?
Raczej nie.
To rzeczy, które włożyłem do kubła.
Dobra, otwieram,
a później znowu dam głowie odpocząć.
"Wykorzystując wszystkie przedmioty na macie..."
"...stwórz najlepszy obrazek Taskmastera".
"Masz 10 minut. Twój czas jest liczony od... teraz".
Mam stworzyć obrazek
tego zbiegłego posągu z Wyspy Wielkanocnej,
którego nazywacie Taskmasterem.
O, kurde.
Mogłem włożyć więcej różnych rzeczy.
"Twój czas jest liczony od...
...teraz".
Dobra, mam dużo czerwonego na usta.
Okej. To będą brwi.
Dużo się marszczy, nie?
Ma taki dołek w podbródku, przypominający tyłek?
Mogę to połamać?
[Alex] Możesz robić, co chcesz.
[śmiech]
Właśnie zauważyłem, jak bardzo widoczna jest moja wypukłość.
- [Alex] Wypukłość? - Wypukłość.
Zęby ma na pewno jakieś zielone albo brązowe,
ale oczy... może niebieskie.
Tu jest jego ołówkowa noga, tutaj.
[Alex] Mm-hm?
Bo ma absurdalnie nieproporcjonalne nogi.
Całkiem niezłe. Trochę w stylu Picassa.
W stylu Grega.
Zapomniałem o rękach.
Cholera.
[Alex] On ma ręce?
Ma, ale...
nie używa ich.
[gwizdek]
Hmm. Dziękuję, Phil.
Dziękuję, Alex.
[Phil wzdycha]
[śmiech i oklaski]
Ktoś chce opowiedzieć o swojej pracy, czy...?
Wszyscy powiedzieli, że masz wściekłe brwi,
zawsze się marszczysz, mało się uśmiechasz.
Phil powiedział, "szkoda, że nie wrzuciłem do kubła rzeczy w ziemistym kolorze".
[śmiech]
Dzięki za ten ekstra punkt, Greg.
Ciesz się nim. Ssij go, właściwie.
Zacznijmy. Pokażę, co Rhod i Kerry
wrzucili do kubła, i co z tym zrobili.
Dobra.
[Alex] To ich składniki, Rhoda i Kerry,
a oto, co stworzyli.
[śmiech]
Pochlebia ci.
Tak, i o dziwo, nie przeszkadza mi, że nie ma rąk,
chociaż miałeś masę liści, żeby je zrobić.
Ale zdecydowałeś się użyć je do mojego brzucha.
Jakbym zrobił ci ręce, to musiałbyś wyglądać szczupło.
I chyba się zgodzisz,
że jesteś podobniejszy gruby i bez rąk.
[śmiech]
Ty podjęłaś fascynujące decyzje, Kerry,
bo, co widać po szyi,
było wystarczająco pomarańczy, by dać mi
dwie nogi o takiej samej grubości.
[śmiech]
Ale uznałaś, "jeśli naprawdę ma być podobny,
muszę przede wszystkim dać mu jego uschła nogę".
Nie myślałam tak.
To nie była świadoma decyzja.
- Czym jest srebrna miska? - To kapelusik.
Kokieteryjny kapelusik.
Tak, idziesz na ślub.
O! "Gratulacje z okazji ślubu".
"Masz na sobie kapelusik, Greg?"
"Cii. Tu nie chodzi o mnie".
"Pomożesz mi przejść przez te drzwi?" "Czemu?"
"Bo jedna z moich nóg jest uschnięta".
[śmiech]
Kto jest kolejny, Alex?
Teraz zobaczymy arcydzieła Jess i Phila.
Oto, z czym pracowali...
i oto, co stworzyli.
[śmiech]
Autentycznie dobre.
[Kerry] Super to.
Przepraszam, czy ty źle usłyszałeś i próbowałeś stworzyć portret mnie
po tym, jak spadłem z sosny?
To świnia z Angry Birds.
[Greg] O, to maksymalne punkty!
Od lat robię wszystko, żeby tak wyglądać!
[Greg] Jess?
Niepokoi mnie to, że byłam z tego dumna.
Kiedy skończyłam, naprawdę myślałam, że jest super.
Co to jest to podłużne na mojej twarzy?
Co ważniejsze, jest tu... farba.
Mogłam więc... użyć farby.
O, tak. Masz rację.
[śmiech]
[James] Jako jedyna włożyłaś materiały plastyczne.
- A potem... - [Jess] Nie użyłam ich.
...użyłaś ich jako czubka mojej głowy.
[Alex] Mamy jeszcze jeden.
Już mamy ostatnie miejsce, ale zobaczmy.
Oto, z czym James Acaster,
portretowy artysta roku, pracował.
Przekształcił je w to.
[śmiech i oklaski]
Dobre.
Byłem z tego bardzo zadowolony.
Wszedłem do pokoju i zobaczyłem, z czym mam pracować.
I bardzo się wystraszyłem.
Ale potem rozwaliłeś ukulele.
Rozwaliłem je, i byłem zdziwiony,
z każdym rozwaleniem,
otrzymałem idealną część twojego ciała.
To niesamowite dzieło.
Niesamowite jest to,
że udało ci się pokazać strach na twarzy Aleksa.
Chcesz zobaczyć wszystkie pięć, żeby je ocenić?
Chcę.
Okej, oto pięć twarzy Grega.
Ocenię je na podstawie
podobieństwa do mnie.
[Alex] Okej.
- [Greg] Przykro mi, Phil. - [Phil] Co?!
- Przykro mi-- - To tylko liście!
To kaczka z liści! Co to?
To jest do dupy. Proszę.
Byłem dla ciebie bardzo miły.
- Byłem bardzo hojny. - Dobroczynny.
Dałem ci ekstra punkt.
- Nigdy nie daję ekstra punktów. - Nigdy.
Ale patrzę na to i widzę, że mnie rani.
To... psychiczna świnia.
- I daję ci 1 punkt. - 1 punkt dla Phila.
2 punkty, tylko na podstawie tego,
że nie mam niczego podłużnego z boku twarzy,
- daję 2 punkty Jessice. - [Alex] 2 dla Jess.
[Alex] Przedostatnie miejsce. Trzecie miejsce?
[Greg] Bardzo ciężko pracowałem nad swoją uschniętą nogą.
Bardzo. Dam ci 3 punkty.
- [Alex] 3 dla Kerry. - [Greg] Dla Kerry.
[Alex] Więc jest pomiędzy Rhodem a Jamesem.
- [Greg] Tak, cóż-- - Co? Jak?
[Greg] Uważam, że...
Przepraszam.
Rhod uchwycił istotę złości, którą czuję,
kiedy Rhod wchodzi do pokoju. Jakby mroczna pogarda.
To obraz ciebie po tym, jak wszedłem do pokoju.
Proszę, dam ci 4 punkty.
Ale Jezu Chryste, jakbym mógł dać ci 10, dałbym.
- 5 punktów dla Jamesa. - Okej. 5 punktów dla Jamesa Acastera.
[okrzyki i oklaski]
Zobaczmy punktację.
Okej. Podać też punktację w sezonie?
- Tak. - Jesteśmy w ponad połowie.
Dwoje uczestników ma trzycyfrowy wynik.
Phil ma 73.
- O, nie. - [Rhod parska]
73. James, 93. Rhod, 95.
Jess, 101. Kerry ma 105, obecnie prowadzi.
[wszyscy] Uuu!
W tym odcinku, Phil, znowu, dryfuje piąty.
Na drugim końcu, znowu, Kerry ma 12, James ma 11.
Tak obecnie wygląda punktacja.
[okrzyki i oklaski]
Bardzo chciałbym zobaczyć kolejne zadanie.
Tak myślałem.
Okej, mamy jedno, a jest to...
[bicie serca]
- Kolejne zadanie. - [śmiech]
TASKMASTER produkcja Taskmastera
WYSTĘPUJĄ w kolejności niealfabetycznej
Uważaj na głowę, Kez.
- Uu! - O.
[Alex] Cześć.
- Słońce! - Cześć.
[Alex] Cześć.
- O, cześć, Al. - Alex.
Dawaj.
Jest na wieszaku.
- Na wstążkach. - To wskazówka?
O, Boże.
O!
"Napiszcie i zagrajcie trzymający w napięciu..."
cliffhanger z opery mydlanej".
"Wasza scenka nie może trwać dłużej niż minutę".
"Macie 30 minut".
Ile?
30 minut na napisanie 1-minutowej scenki.
"Wasz czas jest liczony od teraz".
- Dobra. - "Napiszcie i zagrajcie".
Ja już napisałem moją w głowie. Phil jest w ciąży.
- [James] No. - [Phil] Okej.
Zatrzyma je?
Jedna z nas...
zaciążyła drugą? To nie działa, nie?
Chciałabym zrobić bójkę.
Tak, stanowczo powinnyśmy zrobić bójkę.
- Czyli, jedna z nas jest w ciąży... - Jak tam twoja...?
- Udawana walka? - [uderzenie]
Odwróciłaś się w złą stronę.
[śmiech i oklaski]
Byłyśmy bardzo zadowolone.
Mogłem wspomnieć, że czasem w tym programie,
Kerry Godliman przyjmuje charakter Phila Mitchella
w swoim nastawieniu do zadań, co czasem jest...
"Dobra, widzę, co robimy. Zróbmy to. Bosz!"
Ciekawe, który kierunek obrałyście, jeśli chodzi o...
Uuu, to napięcie!
[Greg] ...operę mydlaną.
Nie śmiejcie odwracać się do mnie plecami.
Nawet o tym nie myślcie.
No, dobra. Obejrzyjcie jakieś reklamy. Na razie.
Mamy część trzecią. Witam z powrotem.
Albo może cześć trzecie.
Bo z przyjemnością witamy, nie,
ten 50 odcinek Taskmastera?
O, ludzie. Mamy na chacie zabójczą atmosferę.
[śmiech]
Przed przerwą, oglądaliśmy zadanie zespołowe,
w którym mieli napisać i odegrać
trzymający w napięciu cliffhanger z opery mydlanej.
[Greg] Dobra, bosz. Kogo zobaczymy najpierw?
Pierwsze zawieszenie akcji, jakie zobaczymy to...
[bicie serca]
Próba chłopaków.
[gwiżdże]
- [głośne pukanie] - [James] Philippo!
Otwórz drzwi!
- James. - Otwórz... drzwi!
Co tu robisz?!
Co mówiłem o zamykaniu drzwi w tym domu?!
W tym domu nie zamykamy drzwi!
Czekałem na ciebie na dole, przez 9 miesięcy!
Nie wyszłaś z tej łazienki przez 9 miesięcy!
Co ty wyrabiasz?!
Czekałem na obiad. Umieram z głodu!
A ty siedzisz tutaj,
i tylko tyjesz!
Jesz całe nasze jedzenie? To robisz?
Dziewięć miesięcy w wannie, jadłaś moje obiady?
Co masz do powiedzenia?!
[łka] James, nie!
James, nie jestem gruba.
Jestem w ciąży!
Naprawdę? Będę tatą?
Jeśli na świat ma przyjść nasze maleństwo,
to uczynię z ciebie porządną kobietę.
Philippo...
Wyjdziesz za mnie?
Jeśli mam być porządną kobietą, James, to...
Lepiej, żebym powiedziała prawdę.
Jest ktoś inny.
Kto?
Rab a dab dab!
O, ty mały--!
Wody mi odeszły.
Mam złamane serce.
Rab a dab dab!
[okrzyki i oklaski]
Rab a dab dab!
Mam rację myśląc, że w waszej operze mydlanej...
kobieta siedziała w wannie przez 9 miesięcy?
[śmiech]
- Nosząc dziecko? - Tak jest.
- Tak. - Okej.
I w tym samym czasie, miała romans.
Nie, nie, czekaj.
Jej mąż jest wyraźnie zły.
Byłem bardzo zdenerwowany.
Co robił przez te 9 miesięcy?
Był na górze, czekał na obiad.
[śmiech]
Daliście imię tej okropnej, mizoginistycznej postaci?
- A, Gus. - [Greg] Gus.
[śmiech]
- Gus? - Tak.
Wyszedł. Jest wściekły.
Aa, tak.
Jest kobietą, więc powinna była przygotować jedzenie.
Czekałeś przez 9 miesięcy. Jesteś ledwo żywy.
Tak.
Wtedy ona mówi prawdę, "jestem w ciąży".
Tak, Philippa.
- Philippa. Przepraszam. - Pewnie.
Potem mamy wzruszający moment pomiędzy Philippą i Gusem.
W końcu mamy jakieś rozwiązanie.
Moim zdaniem, tutaj aktorstwo było...
Okej.
Wtedy mamy prawdziwy zwrot akcji.
Ujawnia się kochanek.
- Cudowny cliffhanger. - Tak.
Ale tu się zagubiłem.
Jedyna kwestią Rhoda w całej scence
jest wyrażenie "rab a dab dab".
[śmiech]
Pomogłoby, jakbym powiedział, że serial nazywa się Uczucia,
i ma motyw przewodni?
Możemy zobaczyć?
Oto motyw przewodni Uczuć.
Okej.
♪ Każdy ma uczucia ♪
♪ Uczucia bolą i są miłe ♪
♪ Każdy ma uczucia ♪
♪ Uczucia bolą i są miiii... ♪
♪ ...iiiiiłe ♪
[śmiech i oklaski]
Rab a dab dab.
- Kto teraz, Alex? - Teraz mamy panie,
z fragmentem ich brutalnie szczerej opery mydlanej,
pod tytułem Ślepa uliczka.
Ślepa uliczka
Wiem, że tam jest, Donna!
Jak mnie znalazłaś?
Google Maps.
Czego chcesz?
Słyszałaś kiedyś o manierach?
Słyszałaś kiedyś o higienie jamy ustnej?
O!
[Kerry krzyczy]
[jęki]
[Kerry krzyczy]
Jest najlepszy, jakiego miałam, Donna!
Nie możesz z nim być, Donna.
Dlaczego?!
Bo jesteś jego mamą!
[śmiech]
[oklaski]
[okrzyki publiczności]
część dalsza nastąpi...
[okrzyki i oklaski]
Tak!
Nie chcę stwierdzać oczywistego,
ale twoja postać uprawiała seks z własnym synem.
Tak, dlatego się zrzygała!
Zrzygałaś się, bo uprawiałaś seks z własnym synem?
Tak, bo to trochę niepokojące, nie?
Myślałem, że to dlatego, że to był Alex.
Dlaczego tak mówisz?
To niemiłe, nie? On jest dla mnie niemiły?
To jest niemiłe.
Powiedziałbym, że jak na operę mydlaną...
niewiele mydła.
A u nas...
[śmiech]
Definicja cliffhangera to "dramatyczne i ekscytujące
zakończenie odcinka, utrzymujące widzów w napięciu
i zachęcające do obejrzenia kolejnego odcinka".
Zrobiliśmy tak.
Okej, to proste.
Ślepa uliczka miała potężne aktorstwo.
Dziękuję.
Chłopakom dam o jeden punkt więcej
- bo... - Nie do wiary.
Jestem przejęta.
Bo...
- ...każdy ma uczucia. - Każdy ma uczucia.
Chłopaki dostają 3 punkty.
- [oklaski] - [Kerry] Dobra robota.
Dobra. Zobaczmy kolejne zadanie.
Zostało zauważone, że w tym sezonie i poprzednim,
zacząłeś nosić okulary, i moim zdaniem wyglądają okej.
- Oto kolejne zadanie. - [śmiech]
[Alex] Hej.
[śmiech]
- Cześć, Alex. - Cześć, Jess.
Uu, uwielbiam pudełka w pudełkach!
Co tu jest napisane?
C, D, E, F, G, H, I, J, K...
Bez sensu.
[Alex] Ma sens. Są w kolejności.
No.
"W laboratorium jest 10 par okularów".
"Pary okularów nie mogą opuścić laboratorium".
"Nie psując żadnych par okularów,
włóż wszystkie pary okularów do najmniejszego z tych pudełek".
"Pudełko musisz wybrać przed opuszczeniem przyczepy...
i nie możesz później zmienić zdania".
"Wygrywa najmniejsze pudełko zawierające wszystkie pary
okularów z poprawnie zamkniętą pokrywą".
Powalone.
"Masz maksymalnie 5 minut".
"Twój czas jest liczony... od teraz".
Co?
[śmiech i oklaski]
Skołowany starszy pan.
No.
Całkiem proste, nie?
Tak, musieli wybrać, do którego pudełka
byliby w stanie włożyć
- 10 par okularów. - No.
Wygrywa najmniejsze pudełko, w którym
zmieściły się wszystkie okulary.
- Ma sens? - No.
Okej, zaczniemy od Jamesa i Kerry.
10 par okularów.
Pewnie zmieszczą się w te.
- Iść? - Tak, proszę.
Tak. Oczywiście.
Pary szklanek.
Nie spodziewałem się tego.
["glasses" to też szklanki]
Oooo!
Wiesz, co sobie wyobrażałam?
Pary okularów!
Nie wiem, dlaczego miałam to w głowie.
To więcej par, niż myślałem.
Teraz robię coś...
co wiem, że nie ma racji bytu.
[Alex] Problem jest taki, że są szklanki większe od pudełka.
Tak. O dziwo, nawet się do nich nie zbliżam, Alex.
Spisałem je na straty.
Hmm.
Czuję się oszukana. [jęk]
Co macie na myśli przez "zamknięte"?
Jest zamknięte.
- [Alex] Jest? - Jest.
[śmiech]
Jest zamknięte.
- [brzęk szkła] - [śmiech]
Trochę się stłukło.
To cholerny cud, że mi się udało.
[Alex] Masz tu 6 par szklanek, tak?
Nieźle.
A jak Taskmaster ma przetransportować resztę?
Jakbym był z firmy przeprowadzkowej i spytałby mnie,
"To jak mam przetransportować resztę?"
Odpowiedziałbym, "w dupie".
"Spróbuj ich nie rozbić. Wygrywa najmniejsza dupa".
[Alex] Dziękuję bardzo, James.
[śmiech i oklaski]
Oboje myśleliście, że to będą pary okularów.
Chyba jasno się wyraziłam.
O tak, mówiłaś głośno i wyraźnie.
"O... to są... no".
- "Ale spodziewałam się..." - Ale udawałam głupią.
O, to dalszy ciąg Ślepej uliczki.
Tak, ciągle byłam w Ślepej uliczce.
- Ciągle byłam Donną. - Byłaś postacią. "O, rany!"
Ja też. Też udawałem głupiego.
Tak, twoja reakcja bardzo mi się podobała,
bo powiedziałeś, "O. Tak. O, dobra!"
"Tak, oczywiście."
"Tak. Dobra. Nie mogło być prosto, nie?"
"Tak. Oczywiście!"
- Kto teraz, Alex? - Okej, Phil nosi okulary,
i jak już widzieliśmy w programie,
potrafi coś ciasno zapakować.
[śmiech]
Czy połączy te umiejętności? Zobaczmy.
To brzmi, jakby to miało znaczyć okulary.
Ale to pewnie trik Taskmastera
i to szklanki, albo coś.
Muszę tu włożyć pary szklanek.
[Alex] Co robisz, Phil?
Staram się oszacować objętość
10 par szklanek.
Czas mi się kończy. Wybieram F.
[Alex] Masz 2:40.
- [tłuczenie szkła] - [jęk]
W zasadach chyba było, żeby nie zbić żadnych szklanek.
[Alex] Zbiłeś jakąś szklankę?
Zbiłem jakąś szklankę.
Starałem się być sprytny z układaniem w stos.
Poza jedną zbitą szklanką,
to książkowe spakowanie.
Koniec.
[okrzyki i oklaski]
Na razie jako jedyny zauważył ten podstęp.
Okropny, nikczemny podstęp.
Wybrał pudełko o idealnej wielkości.
Tak, i mam dla ciebie dobre wieści.
Od razu się do tego odniosę.
Zbiłeś jedną szklankę, ale zasada mówiła,
że nie mogłeś zbić pary szklanek.
O!
Zbiłeś tylko jedną, więc w pełni przyjmuję...
- Naprawdę? - Wszystko. Tak.
Okej.
To było imponujące, Phil. Dobra robota.
[okrzyki i oklaski]
Czy ktoś pokona Phila Wanga w pakowaniu szklanek?
Jakie będzie zadanie na żywo?
Kto wygra kampera Kerry?
I czy reklamy nie są irytujące?
Na te wszystkie pytania odpowiemy w przeciągu 15 minut.
Do zobaczenia.
Cześć! Witam ponownie w Taskmasterze, czwartej części.
Jasne, to nasz 50 odcinek,
ale nie zapominajmy, że to też 6 odcinek 7 sezonu.
Tak, jest wielki, i nie tylko,
ale przed przerwą, oglądaliśmy zadanie z pakowaniem szklanek.
Na razie Phil był najlepszym pakowaczem.
Ostatni są Rhod i Jess.
Mogę najpierw pójść do laboratorium?
[Alex] Wszystkie informacje są w zadaniu.
[wzdycha]
[Rhod] "Pudełko musisz wybrać przed opuszczeniem przyczepy
i nie możesz później zmienić zdania".
Czemu wcześniej o tym nie pomyślałem?
Co za łajza.
Tak, myślałem o okularach.
Chyba bezpiecznie zagram.
[Alex] Okej.
Wybieram pudełko E.
- Chodź. - [Alex] Idę.
Nie guzdraj się!
F, zmieszczę je do F?
Albo E?
Może nawet w G.
To może nawet zadziałać.
Hmm, teraz zabieram się do pakowania.
Od razu widać to,
że wybrałem złe pudełko.
[Alex] A poszedłeś zobaczyć, jakiej wielkości...
Tak, absolutnie.
Totalna porażka.
[Alex] I kończy ci się czas, Rhod.
Kończy mi się czas i kończy mi się pudełko.
Jedyne, czego mam dużo, to szklanki.
Wkładam.
Zrobiłam się sprytniejsza w Taskmasterze.
Oto, co się dzieje.
- Z poprawnie zamkniętą pokrywą? - [Alex] Proszę.
[gwizdek]
To jedne z najbardziej rozczarowujących
pięciu minut w moim życiu.
[Alex] Do tej pory.
Do tej pory.
Ha ha ha, ha ha, ha ha!
[Alex] Dzięki, Jess.
Jestem z tego bardzo zadowolona.
JK wychodzi.
[okrzyki i oklaski]
Nie, no...
Ale dumna.
Dumna, ale nie zgadłaś, że to szklanki.
Myślałam, że to będą ogromne okulary.
Tak, mogliśmy was oszukać w ten sposób.
To dobrze, bo właśnie wyglądałaś jak ktoś,
kto po prostu płynie przez życie.
"Tak, pewnie w tym pudełku zmieszczą się okulary..."
"Tak, włożę je. No..."
Cieszę się, że w twoim szaleństwie była metoda.
To jedno z niewielu zadań, które
wydawało mi się proste, więc to...
- ...dobrze. - To dobrze.
W swoich dużych, fajnych okularach.
[śmiech]
Przeczytaj zadanie, dla Rhoda?
Ważny fragment to,
"Pudełko musisz wybrać przed opuszczeniem przyczepy...
i nie możesz później zmienić zdania".
Nie widziałem, żeby wybrał pudełko
przed wyjściem z przyczepy,
obejrzeniem szklanek, powrotem,
i wybraniem bardzo małego pudełka.
Myślałem, że mogę pójść, zobaczyć, wrócić,
a potem mam wybrać pudełko.
Zapomniałem... że wyjście, żeby je zobaczyć, to...
wyjście z przyczepy.
[śmiech]
Takie rzeczy dzieją się pod presją.
Mogłeś zastosować technikę Jess...
- "Tak... wezmę pudełko". - "Zagram bezpiecznie".
Tak, ale to chyba było dość duże pudełko.
- Tak, nie było najmniejsze. - [Jess] Niestety.
Oboje je zmieściliście, ale pudełko Phila było mniejsze.
Wcale nie.
[śmiech i oklaski]
Nie wiem.
O, rany.
Pójdziemy z góry na dół?
Tak, oczywiście.
- Phil dostaje 5. - Tak.
Wykonał zadanie. Jess też, ale nie tak dobrze.
- 4 punkty. - Tak jest.
- Ile dasz Kerry? - Dam jej 3.
Ile Jamesowi?
- Dam Jamesowi 2 punkty. - [Alex] Mm-hm.
Bo oboje wykonali jakieś próby.
- A Rhod Gilbert? - 1!
Totalne 0. Nic.
Okej, to pan Phil Wang wygrywa zadanie!
- [okrzyki i oklaski] - Dobra robota!
Dobra. Sprawdźmy wyniki przed ostatnim zadaniem.
Dobra wieść jest taka, że każdy może wygrać ten odcinek.
Phil i Rhod są razem na ostatnim miejscu z 13.
Kerry ciągle prowadzi z 17.
[okrzyki i oklaski]
Wstańcie i podejdźcie ze mną
na ostatnie zadanie programu!
[okrzyki i oklaski]
Witaj na scenie, Greg.
Miło jest tu być. Kto przeczyta zadanie?
- Philip Wang. - Super.
- Cześć wszystkim. - Cześć, Phil.
"Jak najwyżej unieście swojego pączka".
"Przez cały czas musicie trzymać za ręce
osoby po obu waszych stronach".
"Wygrywa najwyższy pączek po 100 sekundach".
"Jeśli po 100 sekundach pączek będzie w powietrzu,
jego wysokość zostanie zmierzona po wylądowaniu".
Wyjaśnię ostatnią linijkę,
nie możecie po prostu rzucić nim pod koniec.
Będzie zmierzony po wylądowaniu.
Okej.
[Alex] Złapcie się za ręce.
Tylko jeden to pączek, piąty od góry.
Czekaj, czekaj!
- [śmiech] - [Alex] Gotowi?
Jestem gotowy, tak.
Okej, James zagwiżdże gwizdkiem.
Jedziemy. Powodzenia wszystkim.
- [gwizdek] - Okej, 100 sekund!
[okrzyki i oklaski]
Weźcie go na górę!
Weźcie-- podajcie go!
Podajcie go na górę!
Nie, podaj go, idioto!
Podaj go!
[Jess] Kerry, nie!
- Rzuć nim! - [krzyk Jess]
Rzuć nim! Co jest z tobą nie tak?!
[Rhod] Taaak! Rzuć w górę!
[Alex] Zostało 50 sekund!
[Alex] Uwaga!
[śmiech]
10, 9, 8, 7, 6...
[publiczność] 5, 4, 3, 2, 1!
[gwizdek]
[Alex] Stop, stop, stop!
[Greg] Wróćmy na scenę
i dodajmy punkty do ostatecznych wyników!
- O rany. - Hmm.
Byłeś ciągany.
Byłem, co jest niesamowite,
zważywszy, że ważę prawie 190 kilogramów.
[śmiech]
Pokażę kadr z dokładnego momentu
- zakończenia 100 sekund. - Tak.
Oto, co się działo na scenie.
Masz świetną minę.
[śmiech]
To wygląda, jakby Greg śledził samego siebie.
[śmiech]
[Alex] Z tego, co widzimy,
pączek Phila jest trochę wyżej niż Jamesa.
Potem mamy Kerry, ale chyba z wszystkich,
Kerry jako jedyna puściła ręce,
żeby założyć go na głowę.
Masz tu coś do powiedzenia?
- Mam. - Przepraszam?
Puściłaś obie ręce i...?
Nie puściłam.
Miotano mną, i skorzystałam z okazji, żeby...
- coś zrobić. - [Greg] Puściłaś.
Uwolniłaś się. Powinnaś była złapać ich z powrotem.
Złapałam ich z powrotem!
Podstępnie puściłaś i złapałaś. Wiesz, co zrobiłaś.
[śmiech]
Nie widzimy tu dwóch pączków.
Ten Jess jest pod sceną, ale ciągle istnieje.
Pączek Jess znalazł się niżej, niż był na początku.
[Alex] Ale nie złamała żadnych zasad.
To przez Jamesa mój pączek był niżej niż na początku.
- Kopnął go. - Oszukiwał.
A to szkoda. To nie było oszukiwanie.
To było podłe, ale hej.
To trudna gra... kotku.
[śmiech]
Nie podoba mi się to nowe powiedzonko.
Pączek Rhoda znalazł się
u tej miłej pani z tyłu.
Widzimy ją też na ekranie.
To mówimy, że Kerry dostaje 0 punktów
za puszczenie i złapanie.
- [Greg] Obawiam się, że tak. - Dobra.
Czyli Jess jest na czwartym, dostaje 2 punkty.
James dostaje 3, Phil dostaje 4,
ale zwycięzcą zadania jest pan Rhod Gilbert!
[okrzyki i oklaski]
W tym odcinku jest bardzo blisko.
Na drugim miejscu jest Rhod Gilbert.
Razem na trzecim są Kerry i Phil,
ale zwycięża, z 19 punktami...
James Acaster!
- Doooobra! - [okrzyki i oklaski]
James Acaster wygrywa 6 odcinek i 50 program.
Podejdź i odbierz swoje świetne klucze!
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że kluczem dobrego dramatu jest scenariusz,
czyli kiedy Scarlett O'Hara zwróciła się do Rhetta Butlera
i łzawo spytała, "Dokąd mam pójść?"
"Co mam zrobić?"
Rhett odpowiedział, "Szczerze, moja droga...
rab a dab dab".
[śmiech]
Nauczymy się też, czy Alex Horne
potrafi zjeść całą dużą tartę limonkową.
Ale co ważniejsze niż cokolwiek innego na świecie,
James Acaster zwycięża dzisiejszy odcinek.
Dziękuję wam, lojalni fani. Dziękuję i dobranoc!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Tribbletown
Tłumaczenie na polski: Hanny Time