Powieść o rosyjskich gułagach.
[oklaski]
Cześć!
I witam w tym całym Taskmasterze.
Mamy drugi odcinek, wszystko brzmi świeżo i ekscytująco,
cieszmy się tym, dopóki trwa.
Wasza piątka kandydatów na zwycięzcę to
Iain Stirling!
Joe Thomas!
Lou Sanders!
Paul Sinha!
i Sian Gibson!
A tutaj jest człowiek, którego nazwiska nigdy nie usłyszymy przed
"odstrzelił się",
to [piskliwie] mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
Przywal mi!
Nie chciałbyś, bo ostatnio chodzę na siłownię.
[Greg] Tak?
Dopiero zacząłem, ale jest ciężko, bo chcę używać maszyn,
a wiesz, że najpierw trzeba przeczytać wszystkie instrukcje?
Minęły cztery miesiące, ciągle to robię.
- To z wioślarza. - No.
[śmiech]
Pięć różnych języków.
- To maszyna z napojami. - No.
Bo powinno się... je przeczytać.
Zaplanowałeś to, a to...
Jest... fundamentalna
różnica w tym, co ja i Alex uważamy za śmieszne.
No.
Mogę zostać przegłosowany, ale do tego musieliby się śmiać.
[śmiech jednej osoby]
Widzisz?
[śmiech]
Zaczynamy! Lećmy z zadaniem nagrodowym, proszę.
W tym tygodniu poprosiliśmy ich o przyniesienie najlepszej pary rzeczy.
Pod koniec odcinka, zwycięzca wróci do domu nie z pięcioma,
ale z dziesięcioma rzeczami!
To sporo rzeczy.
Sian?
Mam parę skarpetek Shirley Bassey.
- Nie gadaj. Na serio? - Poważnie.
Jestem na 98% pewna, że są jej.
98? Ciekawy procent.
Oto skarpetki, które przyniosłaś.
[Greg] Skąd te 98%?
[Greg] Dlaczego jesteś niemal pewna, że należą do Shirley Bassey?
Byłam na koncercie, na którym była Shirley Bassey.
Poszłam za kulisy, minęłam jej garderobę i, em,
- nie było jej. Poszła sobie. - A...
Weszłam, były na podłodze.
- [Greg] Tak. - Nie wiem, czyje miałyby być.
[Alex] Poszukałem trochę.
Napisałem do dame Shirley, ale odpisała mi
- jej asystentka w Monako. - [Greg] Super.
"Niestety, nie jestem w stanie potwierdzić. To byłoby jednak
dziwne, jakby skarpetki leżały w garderobie,
więc według mnie, nie należały do dame Shirley".
[publiczność] Uuu!
No to czyje były?
Uważam, że kłamiesz.
- To mamy pierwszą osobę. - [Greg] Kto teraz?
Dame Joe Thomas.
[śmiech]
Jaką parę przyniosłeś?
Przyniosłem parę diamentowych kolczyków.
[Alex] Zobaczmy.
- [Alex] Oto one. - [Joe] Oto one.
[Greg] Jako nagroda, para kolczyków to prosty pomysł,
- ale jeśli są cenne... - O to się nie martw.
...możesz skończyć na niezłej pozycji.
Mam nadzieję, bo są cenne.
[śmiech]
[Greg] To ile kosztowały?
Kosztowały chyba... 2 735 funtów.
Wiem, że Alex wie, ile kosztowały. Ile, Alex?
W opisie jest, o dziwo, "100% nowe".
[śmiech]
[Iain] Więc są dobre!
"Wysokiej jakości stop metali".
2,21 funta, za parę.
To do bani, ostatnie miejsce.
Iain Stirling, pobijesz gównianą parę kolczyków?
Mam nadzieję.
Słysząc "para", od razu pomyślałem o duecie.
A jaki jest najpopularniejszy duet w telewizji?
- Morecambe i Wise. - Dick i Dom, tak.
[śmiech]
"In Da Bungalow", program nagrodzony BAFTĄ.
Mam więc piosenkę od Dicka i Doma,
dla zwycięzcy dzisiejszego odcinka Taskmastera.
Tak, oto ona.
♪ Więc udało ci się wykonać zadania i to, o co ♪
poprosił cię Greg Davies ♪
♪ Iain Stirling poprosił nas o tę piosenkę ♪
♪ Gratulują więc Dick i Dom ♪
♪ Oi, oi, oi, oi. ♪
[okrzyki i oklaski]
Oi, oi, oi, oi!
Na planie ich nowego programu o stacjach kolejowych.
Dick i Dom mają razem tyle samo lat, co Dalajlama.
- Wow. - Dom ma 21 lat, Dick 62.
[śmiech]
- Niesamowite. - Okej...
Ee, Lou?
- Najpierw zobaczmy. - [Alex] Okej.
[Lou] To para kapci z cyckami.
Nie ma nic fajniejszego od kapci i cycków słuchających muzyki!
Tu mamy wszystkie trzy, okej?
[Greg] Dobra. Radia już na nich były, czy...?
Po prostu założyłam na nie gumkę.
Sama dodałaś te radia?
Tak.
To fajne wspomnienie z dzieciństwa, słuchanie trzeszczącego radia,
przytulając się do cycków na stopach mamy.
[śmiech]
Została jedna osoba. Chcesz przejść do Paula?
Tak.
To był prezent do nowego mieszkania od mamy i taty,
którzy jeżdżą na wakacje częściej niż ja,
bo dobrze zainwestowali, i...
[śmiech]
W 2002, kupiłem swoje pierwsze mieszkanie, i podarowali mi
najwspanialszy prezent, który kupili
na wczasach w Chinach.
Oto on.
[śmiech]
Swoich rodziców można kochać z wielu powodów.
Najlepszy jest taki, że w tym obrazku nie widzą niczego,
co widzi każdy...
[Greg] To naprawdę niepokojący obrazek.
- Rozdam jakieś punkty. - [Alex] Okej.
- Gotowy? - Tak.
Niespodzianka, 1 punkt dla tanich kolczyków.
- [Alex] Joe Thomas. - [Greg] Dziękuję bardzo.
Pandy bardzo mi się podobały, więc dam Dickowi i Domowi
i pandom po 4 punkty.
3 punkty dla Lou i 5 punkty dla Sian...
[pisk Sian]
...bo wierzę, że to skarpetki Shirley Bassey.
[Alex] 5 punktów dla Sian Gibson!
[oklaski]
Dobra, co teraz?
Teraz zadanie, które, podstępnie,
wiąże się z przebraniem przebrania.
O, elegancko.
To wskazówka, nie?
"Załóż na twarz coś, co wygląda jak wąsy
z dużej odległości..."
"...ale po zbliżeniu, okazuje się być czymś zupełnie innym".
"Masz 10 minut na zaplanowanie wąsów
i dalsze 10 minut na stworzenie wąsów".
"Wygrywają najbardziej nieoczekiwane wąsy".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Twój czas jest liczony od teraz!
Em, zacznę...
planowanie. Tutaj, przy stole.
- [Alex] Rozumiesz zadanie? - Tak.
Mamy zrobić...
To musi być coś z detalami.
Myślę o Mikołaju, więc chcę coś białego,
może małą myszkę?
O, nie chcę... nie chcę mieć martwej myszy na twarzy.
- [Alex] Ale chcesz żywą mysz? - Nie. Zapomnij o tym.
Ciężko nie myśleć o mrówkach, to...
[Alex] Ile mrówek?
No wiesz, 50.
50 porządnych mrówek.
Czasami, mój umysł nie jest moim przyjacielem.
[Alex] O czym pomyślałaś, Lou?
Łoniaki!
[śmiech]
Nie puszczajcie tego.
[oklaski]
Zrobimy to tak, Greg.
Zobaczysz wąsy z odległości,
i zgadniesz, z czego są zrobione.
[Greg] Okej.
Wygrywają najbardziej nieoczekiwane wąsy.
Dowiemy się, kto jest "Wąsmasterem".
Gotowy?
[okrzyki i oklaski]
Rany...
[Greg] Zaczynajmy.
Okej, oto Lou i Iain.
- [Greg] Okej. - [Alex] Iain Stirling.
Mogę tylko powiedzieć, co widzę, a widzę
małe zdjęcia bombowca Vulcan.
[śmiech]
I myślę, że Lou wycięła buzię
z pluszowego misia.
[śmiech]
[Alex] Okej.
Teraz przybliżymy.
[śmiech]
[dźwięki obrzydzenia]
[oklaski]
To sztuczne muchy.
...i prawdziwe robaki.
Prawdziwe robaki.
[Greg] Absolutnie obrzydliwe.
[Alex] No i mamy Iaina.
[Greg] No.
To mapa wioski w Hampshire o nazwie Liphook. [Lips - usta]
Bo jest na jego ustach.
[Alex] No, i małe zdjęcie Iaina.
[Iain] To ja na mapie.
[śmiech]
Tak, kto teraz?
Możemy o tym jeszcze dyskutować!
- Nie. - To gra słów!
To "Liphook" mnie zirytowało.
Okej, Greg, jak myślisz, co mają na ustach?
- [Greg] Hmm... - [Alex] Hmm.
Joe, naprawdę widzę
asystenta Doktora Who, K9.
[śmiech]
[Greg] Dla młodszych widzów,
K9 to okropny robot-pies.
- [Joe] No. - [Greg] Myślę, że to on.
Okej.
I nie zmienię zdania.
[śmiech]
[Alex] Dobra.
[Greg] Sian, myślę, że to bezgłowe ciało zabawkowej krowy,
tak uważam.
[śmiech]
- [Greg] Jersey. - Okej, zwłoki krowy.
- No. - Okej, oto detal.
[śmiech]
To jest coś, nie?
To jest coś.
- To kilka wąsów. - [Alex] Mansell, Gooch, Selleck.
Nie wiem, Joe, podoba mi się, że masz
wiele wąsów słynnych ludzi.
- Nie irytuje mnie tak, jak myślałem. - Okej.
- [Alex] I Sian. - [Greg] Sian.
[śmiech]
[Alex] To włosy Barbie.
[Sian] To włosy Barbie i twarz Aleksa.
[Greg] Okej.
Jesteś z tego zadowolona?
Nie bardzo.
Powinnaś była napisać "Liphook" we włosach.
Najbardziej zaskakujące wąsy... wąsy.
Wiem. To szaleństwo, że można być niżej od tego.
[śmiech]
Dobra, porządek! Porządek!
Czas na kilka reklam.
[oklaski]
Witam ponownie w Taskmasterze!
Alex, co się działo zaledwie kilka minut temu?
Przed przerwą, cieszyliśmy oczy
kudłatymi wargami naszych patronów.
Zrobili wąsy, które wyglądały jak wąsy
z odległości, ale z bliska, były czymś zupełnie innym.
Teraz czas na Paula Sinhę!
- [Sian] Uuu! - [Greg] Wow.
[Alex] Całkiem niezły!
Wygląda jak wspaniały wąs.
Ale nie może być, bo taka jest gra!
To nie wąs.
Co on by zrobił?
Co zrobiłby Sinnerman?
[śmiech]
To musi być coś, co w innym języku znaczy słowo "wąs",
i to będzie to.
[śmiech]
[Alex] Pewnie tak.
Nie mam pojęcia, pokonał mnie.
Oto, co Paul ma na górnej wardze.
[śmiech]
[Sian] Co to?
To tylko zakażenie.
[śmiech i oklaski]
Dobra, Alex, co to, kawior?
- [Alex] Tak, jajka jesiotra. - [Greg] Rybie jajka? - [Alex] Tak.
Nie no, to genialne.
Powiem tylko, że kawior był przyklejony klejem,
i kiedy odpadał, myślałem, "o, pyszny kawior".
Zapomniałem, że jest na nim klej, i miałem
przez trzy dni poważną biegunkę.
[śmiech]
- Rozdajmy punkty. - Dobra.
[Greg] Na ostatnim, Sian, bo niestety, Sian użyła prawdziwych włosów.
1 punkt dla Sian, potem, oczywiście, gówniany Liphook.
- Dostaje 2 punkty, nie zasługuje na nie. - [Alex] 2 punkty dla Iaina.
3 punkty, dlatego, że nie wyglądało jak wąsy
z odległości, chociaż podoba mi się kilka wąsów, Joe.
4 punkty, bo to okropny, pokręcony potwór.
- Który? - E, Lou.
- Okej. - [śmiech]
I 5 punktów oczywiście otrzymuje król kawioru,
- [Greg] Paul Sinha. - [Alex] Paul Sinha!
[oklaski]
Jak to wpłynęło na wyniki, Alex?
Obawiam się, Joe jest na dole tabeli
z 4, potem mamy Sian z 6, Iaina z 6,
Lou z 7, ale prowadzi Paul z 9 punktami!
- [Greg] Hurra! - [oklaski]
Dobra. Kolejne, proszę.
Uu, i zobacz, jest czas na ryż.
- Już czas na ryż? - To już ryż.
- Hej. - [Alex] O, cześć, Lou.
- Alex. - [Alex] Cześć, Joe.
Dobra, okej.
- [Alex] Podobały mi się brwi. - Cóż, czego się spodziewałeś?
O, byłeś na zakupach?
[Alex] Tak.
Okej. "Przełóż ten ryż..."
O, uwielbiam jedzenie.
"Przełóż ten ryż do butelki..."
"...w salonie".
"Do transportu ryżu możesz użyć wyłącznie koszyka i jego zawartości".
"Ryżu może dotykać wyłącznie koszyk i jego zawartość".
"Nie możesz wynieść butelki z salonu".
"Wygrywa najwięcej ziarenek w butelce".
"Masz 10 minut, twój czas jest liczony od..."
"...teraz".
Dobra. O, nie! Okej.
[oklaski]
Dobra, brzmi prosto.
- Przenieść ryż bez dotykania ryżu. - [Alex] Tak.
Jest tam 21 tysięcy ziarenek ryżu, tyle samo, co populacja
Orkadów, więc można udawać, że próbuje się
- przenieść mieszkańców Orkadów... - No.
- używając tylko tego, co przyniosły fale. - [Greg] Tak.
Tylko jest problem, na wyspie jest za gorąco.
Wsadzam ich do butelki? Wsadzam.
- Tak, musisz przenieść ich na ląd w butelce. - [Greg] Okej.
- [śmiech] - [Greg] Kto najpierw?
Zaczniemy od dwójki z piątki moich ulubionych uczestników w tym roku -
- to Sian Gibson i Joe Thomas. - [Greg] Super.
To idzie tam, a potem...
Dobra, mam pomysł.
Czekaj.
[krztusi się]
Nie zadziałało.
Mam kawałek...
taśmy.
Nie no, to...
- Dobra, mam coś innego. - [Alex] Okej.
[śmiech]
Em...
Tu musi być coś...
[śmiech]
Ooo!
Mogę wziąć skądś narzędzia, czy...?
[Alex] Jest napisane, że możesz?
Nie jest, ee...
Gdzie jest...?
Wiesz, czy można syfonować wodę
- ssąc i dmuchając? - [Alex] Okej.
...przez rurkę.
Moje usta się liczą?
Jeśli dotkną ryżu?
[Alex] Em, chyba tak.
O, kurde.
Okej.
To nie... A! To mango, nie? To coś innego.
[Alex] Innego niż...?
Innego niż miska, em...
O, Boże! Nie wiem, co robić!
Dobra.
To trochę ryżu.
Idziemy.
Dobra, gdzie jest słoik?
Chyba już wiem.
Jeszcze raz.
Przepraszam, ktoś będzie musiał odkurzyć.
Okej. Co miałabym zrobić z paluszkami?
W butelce jest troszkę ryżu.
Nie było powiedziane "w". Trochę jest "na".
[Alex] "Na"? Dobra.
[Alex] Na butelce.
[Alex] Dziękuję, Sian. Policzę ziarenka ryżu. Pa, Sian.
[oklaski]
Dobrze ci poszło, Joe.
Mamy złe wieści dla mieszkańców Orkadów, nie?
Sian, wiemy, że jak zasysa się wodę przez rurkę, nie wiem, jaki jest naukowy powód,
- tego, że woda sama płynie, ty wiesz? - Po prostu fart.
- No.
Naprawdę myślałaś, że uzyskasz to samo z ryżem?
Tak.
Zassiesz trochę ryżu, i reszta poleci?
To szaleństwo!
Chyba już można stwierdzić, że mi nie poszło, nie?
O, Boże, tak.
[śmiech]
Sian przeniosła 28% ziarenek ryżu.
Joe, uratowałeś jakichś Orkadyjczyków?
O Boże, nie zawiódłbym tych... ludzi.
Uratował 18 tysięcy Orkadyjczyków.
- 85%. - No.
- [Greg] Wyspy? - [Alex] Tak.
[oklaski]
Nieźle.
- Greg, przejdziemy dalej? - Tak.
- Przypomnę proste zasady. - [Greg] Tak.
Numer jeden, ryżu można dotykać wyłącznie
- koszykiem i jego zawartością. - Jeden.
Numer dwa, butelki nie można wynieść z salonu.
Wtedy można by pójść po butelkę, zebrać ryż
do czegokolwiek i wsypać go do butelki.
Tak, to byłoby kiepskie zadanie, nie?
To byłoby tylko wsypywanie ryżu do butelki.
- Kto teraz? - Paul.
[śmiech]
[Alex] Zobaczmy.
Nie najlepiej poszło.
Musi być lepszy sposób na to.
Nie jest aż tak puste, jak liczyłem, będę szczery.
[siorbanie]
Wsypię trochę do butelki.
[śmiech]
W tych pytaniach zawsze jest haczyk, nie?
Nie jest napisane, że nie można przynieść butelki tutaj.
"Nie możesz wynieść butelki z salonu".
[śmiech]
[gwizdek]
[Alex] Dziękuję, Paul.
Nie poszło najgorzej.
[śmiech]
[oklaski]
Rzadko widzimy w telewizji, jak ktoś traci pracę
w zupełnie innym programie.
[śmiech]
To koniec drugiej części.
Niedługo zobaczymy, jak ktoś wygrywa kapcie z cyckami Lou
i skarpetki Shirley Bassey.
Ekscytujące.
A teraz, wachluj!
[oklaski]
Witam ponownie w Taskmasterze.
Mamy początek części trzeciej.
- Mamy, nie? - Mm.
Bieżące zadanie wiąże się z użyciem mango, paluszków, miodu,
grzebienia, słomek, pumeksu, taśmy, blu-tacku albo balona
do przeniesienia jak najwięcej ryżu do butelki w innym pokoju.
Widzieliśmy, jak robią to Joe i Sian, i jak
Paul robi coś zupełnie innego.
Teraz mamy Lou, czyli skrót od Lou Sanders, i Iaina Stirlinga.
Najważniejsze jest, żeby nie panikować i postępować logicznie.
"Do transportu ryżu możesz użyć wyłącznie koszyka i jego zawartości".
Em...
Dobra. No?
To pojemnik do przenoszenia.
No.
Tak, nie mam pomysłów.
[śmiech]
Nie dotykam.
- To jest na czas? - [Alex] Tak, zostało ci 6 minut.
Dobra. Włazisz.
Mam jakby pomysł.
Nie klei się aż tak, nie?
- Ile minut zostało? - [Alex] 3:50.
Proszę, słonko...
Lecimy z tym!
Dawaj!
Jesteś geniuszem, Stirling.
[Lou] Patrzcie, jak leci.
[gwizdek]
Nawet jestem z tego zadowolona.
[oklaski]
Kiedy zobaczyłem system Lou z rękawiczką,
uznałem, że Sian się upiekło.
[oklaski]
A jednak, niesamowite. Oboje byli niesamowici.
- Umyła słoik, to było kluczowe. - [Greg] Kluczowe.
- [Sian] No. - Kobieta!
[śmiech]
Lepsza kobieta.
[śmiech]
Nie no, byłem serio pod wrażeniem.
[Alex] Wylała miód do miski, żeby ktoś inny mógł go zjeść,
co jest fajne, podczas gdy Iain, od razu, prosto na podłogę.
Wylał miód, ale chciał uratować ludzi.
Nie lubię marnować jedzenia.
[Greg] Nie.
Nie lubię, jak umierają ludzie na Orkadach.
[śmiech]
Lou uratowała wszystkich mężczyzn i kobiety,
i zostawiła tylko dzieci.
[śmiech]
[Alex] 79%.
Jeśli chodzi o punkty, Paul ma 1 albo 0.
Złamał zasady, bez punktów.
Bez punktów dla Paula.
Nie będę się kłócić. Zasługuję na to.
Oczywiście, jesteś rozsądnym człowiekiem. Dziękuję, Paul.
Dajmy Paulowi ekstra punkt.
[okrzyki i oklaski]
- Sian, 2 punkty za uratowanie 28%. - Cieszę się.
Iain uratował 74%, dostaje 3 punkty.
Lou uratowała 79%, dostaje 4 punkty,
ale zwycięzcą jest Joe, uratował 85%, zgarnia 5 punktów!
[oklaski]
- [Alex] Tak. - [Greg] Wow.
[Greg] Kolejne, proszę.
Dobry pomysł, czas na zespół!
- Hej! - [Alex] O, cześć, Sian.
- [Alex] Cześć, Paul. - Dzień dobry, Alex.
- [Alex] Nie dotykaj jeszcze. - A.
- Dobry Boże. - Aa!
Dostałeś moje polecenie.
Cześć. Dlaczego jesteś w szlafroku?
Skrzynia skarbów. Kontynuuj. Przepraszam.
- [Alex] Nic. - Hej. O, przepraszam.
Przeszkadzam... w czymś?
- O, cześć! - Cześć.
- O, masz herbatę. - Tak.
- Jak leci? - Dobrze, a tobie?
Tak, dobrze, no, nieźle.
Kto to?
[śmieją się]
Sian, możesz otworzyć zadanie.
Okej.
Dobra.
"Powiedz swojemu zespołowi, co jest w skrzynce".
"Inne osoby nie mogą zobaczyć, co jest w skrzynce".
"Po przeczytaniu zadania, nie możesz mówić
aż do końca zadania".
"W pierwszej minucie, możesz wyłącznie robić miny".
"W drugiej, możesz wyłącznie wydawać dźwięki".
"W trzeciej, możesz tylko wykrzykiwać przymiotniki".
"Od tamtej pory, możesz tylko szeptać czasowniki".
"Wygrywa najszybsze poprawne przekazanie".
"Wasz czas jest liczony od..."
- Jesteś gotowy? - Jestem.
"...teraz".
[śmiech]
[oklaski]
Dziwne, nie?
Dziwny ze mnie koleś.
Najpierw miałem skupić się na waszym niezręcznym spotkaniu...
a potem... Pokażemy znowu jego twarz?
[śmiech]
O, dlaczego?!
[Greg] Dla mnie to jest mina kogoś oglądającego, jak człowiek
zmienia się w jaszczurkę, czy coś takiego.
- [Greg] Co u diabła? - [Joe] Co robiłaś?!
[Alex] Musicie poczekać, żeby zobaczyć.
- [Alex] Najpierw drugi zespół. - [Greg] O Boże, okej.
Fajni ludzie. To Iain, Lou i Paul.
[Alex] Tylko miny, proszę.
[Lou] E... nie widzimy twojej...
[Lou] Superman?
[Lou] Em, słońce?
[Lou] To jak słońce, e...
[Iain] Latarka?
Cały czas masz taką samą minę.
[Lou] Em, o! Ranek.
- [Iain] Ranek, patrzenie, skupienie. - [Lou] Światło. Okulary.
To coś związanego z...
Widok, widok!
[Iain] Obraz z widokiem?
- [gwizdek] - [Lou] Nadzieja!
[Alex] Teraz tylko dźwięki, Paul.
Mmm! Mm!
[Iain] Knebel.
- Knebel-piłka. - Wzgórze!
Tak.
Mmmm. Mmmm...
[Lou] Wschód, zachód słońca?
Wschód, zachód słońca.
- Coś jak wschód, zachód. - [Alex] Tylko dźwięki, proszę.
Kubeczek menstruacyjny.
Jakieś inne dźwięki niż "mm"?
Świt? Hormony?
[Iain] To hormony?
[gwizdek]
[Alex] Teraz krzycz przymiotniki.
Kierunkowy!
- Kompas! - Tak, dobra robota.
[Alex] Zatrzymuję czas. Dobra robota.
- Pokazywałem na tę rzecz na ścianie. - Ooo...
Kompas
Próżniomierz
[śmiech i oklaski]
- Kilka zgadnięć. - Tak, ciekawe.
Na początku, Paul mógł używać tylko min,
ale używał wyłącznie jednej.
[śmiech]
- To mój talent aktorski, Greg. - [Greg] No.
Potem, mogłeś wydawać wyłącznie dźwięki,
i wybrałeś "mm"?
[śmiech]
Niektóre propozycje Lou tego, co było w skrzynce, były ciekawe.
"Ranek".
[śmiech]
"Nadzieja".
[śmiech]
Powiedziała też, "kubeczek menstruacyjny".
Wiesz, co to jest?
Zbiera krew podczas menstruacji.
Korzystny dla środowiska i portfela.
Myślała, że włożyliśmy go do skrzynki.
[śmiech]
Stary, dobry kubeczek.
[śmiech]
"Mm, mm".
Kubeczek menstruacyjny.
[śmiech]
Chciałbym zobaczyć drugi zespół.
Okej, do pobicia 2 minuty i 4 sekundy.
Oto aktorzy - Joe i Sian.
Okej, aa...
Patrzysz się dookoła. Eee...
To coś z tenisem?
Co to? Czoło?
[Alex] Myślisz, że w skrzynce jest czoło?
E, cóż... to coś wspólnego z twarzą?
- [gwizdek] - [Alex] Teraz możesz wydawać dźwięki.
- Bardzo przepraszam. - [Alex] Tylko dźwięki.
- To było okropne. - [Alex] Tylko dźwięki.
Mm.
[Joe] Mm, mm.
Mm. Mm.
Chciałbym wiedzieć, co to.
[Joe] Góra, dół, lewo, prawo.
- Em... - [Alex] Tylko dźwięki.
Kompas?
- [pisk] - [Joe] To kompas!
Aaa!
- To było... - Wow!
Powiem ci tyle, dobra robota.
[oklaski]
Co ciekawe, wykorzystałaś ten sam system dźwiękowy, co Paul.
Nieotwierania ust.
"Mmmm?"
To uniwersalny dźwięk dla kompasu.
Okej, Sian i Joe dostają po 3 punkty, Lou, Iain i Paul
dostają po 2 punkty.
[Alex] I proszę. Sian i Joe, dobra robota.
[oklaski]
To jak wygląda teraz punktacja?
Nie uwierzysz, jest bardzo zaskakująca,
Tylko dwa punkty oddzielają pierwsze i ostatnie miejsce.
- Nie gadaj. - Lou prowadzi z 13.
- [Greg] Ło! - [oklaski]
Okej, teraz czas na masę reklam - przepraszam za to.
[oklaski]
Cześć, mam nadzieję, że mieliście fajną drzemkę, ale pobudka! Wróciliśmy.
[Greg] Co teraz, Alex?
Teraz zadanie, to zadanie.
Cześć, stary.
O, cześć, Lou.
- Stań po tej stronie sznurka. - Jasne.
Kuźwa.
[Alex] Powodzenia.
Jestem, o...
"Przebądź najdłuższą odległość, wydając ustami nieprzerwany dźwięk".
[Paul] "Musisz zacząć się poruszać za 30 sekund".
Czyli to musi być stały dźwięk?
Tak, wypuszczę cię...
- Okej. - ...za 25 sekund.
Już teraz się zasapałem.
Jakikolwiek dźwięk wydany ustami.
Nie na jednym oddechu, mogę oddychać?
O ile dźwięk jest stały... o ile nie stwierdzę
- [Alex] "To brzmi jak przerwa w dźwięku". - [Sian] O.
Im szybciej, tym dalej, nie?
Wiesz, o czym mówię?
Myślisz, że im będziesz szybsza, tym dalej pobiegniesz?
- Tak. - Okej.
- To prawda, nie? - Okej.
- Pobiegniesz tędy... - To prawda, nie?
Wypuszczę cię za 15 sekund.
Powiesz mi, czy to prawda?
Jakieś pytania?
Nie bardzo.
[śmiech]
[oklaski]
Dlaczego miałeś zadyszkę przed zadaniem?
Spacer przez pole.
Właśnie przeszedłem przez pole.
Autentycznie, zacząłem czytać i pomyślałem, "czemu mam zadyszkę?"
"Muszę przemyśleć swoje życie".
Słuchaj, to prawie na pewno ukryta wada serca.
Em, dobra!
[śmiech]
Oto Paul Sinha i Iain Stirling, na zawsze razem.
- Nigdy tego nie robiłem. - [Alex] Nie?
No, dobrze. Powodzenia.
Biegnij.
Aaaaaaa....
[beatboksuje]
...aaaaaa!
[Paul traci dech]
[beatboksuje]
[Iain przestaje beatboksować]
[Alex] O, przestałeś?
[Iain] Zmęczyłem się.
Przepraszam, też się zmęczyłem.
Gdzie się zatrzymałeś?
Tutaj.
- Na moje... spodnie. - Pomalowałeś sobie spodnie!
[Alex] Wziąłeś oddech przy...
- Tak? - ...fladze, tak. Dlaczego?
- Straciłem oddech. - Musiałeś oddychać.
- Tak. - Mam słabą pojemność życiową.
Tak, widziałem.
- Dziękuję. - Pa.
[Iain beatboksuje]
♪ Brabrabra, rewind! ♪
[oklaski]
- "Słaba pojemność życiowa". - Tak.
Ale miło jest zobaczyć usuniętą scenę z "Lotu nad kukułczym gniazdem".
[śmiech]
[Greg] Trwającą 8 sekund!
Iain, wiesz, super próba, ale...
to nie był nieprzerwany dźwięk.
- To był, tak... - [Greg] Nie był.
...w środku, pomiędzy, był bit...
- Ta cisza pomiędzy bitami? - Nie było ciszy.
Jeśli to był bit! Dla mnie, to brzmiało jak powtarzanie "bater Gazza".
[śmiech]
- Mówiłem "boots and cats" [buty i koty]. - Boots and cats.
- Tak się beatboksuje. - Tak?
Boots and cats, boots and cats.
[beatboksują]
[śmiech i oklaski]
Potem było "ra-rewind".
- O, super to. - [Alex] Mm.
Ale nie ma w tym przerw.
O, stanowczo są.
- Przedstawiłem to jako falę dźwiękową. - Oczywiście.
[śmiech]
- [beatbox] - Ciągle leci!
Obawiam się, że to tylko szum atmosferyczny.
Ale wiesz, nawet jeśli nie dostaniesz punktów,
no, pamiętasz to?
[śmiech]
[Greg] Kto teraz?
Oto atleci dźwięku - Lou, Joe i Sian.
- [Lou] Okej. - [Alex] 3, 2, 1.
Iiiiiiiiiiiiiii!
Uuuuuuuu!
Aaaaaaaaa.
Iiiiiiii! Hiii-hiiiii-hiiii!
Hi-hi-hi-hi!
Hiiiiiiii!
Uuuuu!
[oddech] Uuuuuu-u-u!
Aaaaaa.
[oddech] Iiiiiii!
[sapie]
- [Alex] Myślisz, że dotarłaś tam? - [Lou] Tak.
- [Alex] Nieprzerwany dźwięk? - [Lou] Tak.
Uuu...
[oddech] Uuuuu!
AaaaAAAAA!
[piskliwie] Nie mogę już biec!
- [Alex] Teraz przestałaś, tak? - Tak!
[Alex] Bez przerw?
Bez.
[śmiech]
Ale irytujący dźwięk, od takiej fajnej dziewczyny.
[ucichający dźwięk]
[gwizdek]
To poważnie... odczłowieczające.
[śmiech i oklaski]
[Joe] Kurde mać.
[oklaski]
I znowu, zadziwiasz mnie...
Wyglądasz, jakbyś się świetnie bawił.
[Greg] Biegałeś sobie na wietrze, krzycząc, a zakończyłeś zdaniem,
którego spodziewałbym się przeczytać w powieści o rosyjskich gułagach.
To nie miało być odczłowieczające.
[Greg] To tylko zabawa!
Po raz drugi zobaczyliśmy, jak Sian wyraźnie robi błąd,
po czym mówi, "nie, i tak będę kontynuować".
Zaczniemy od Sian i Lou, które biegły, 38,1 metra,
i 39,9 metra dla Lou. Troszkę więcej.
Paul biegł przez 22 metry.
To 1/20 000 Wielkiego Kanionu.
I 98 metry dla Joego.
To długość Big Bena, jakby leżał na boku.
I w końcu, Iain,
dźwięk ustał tutaj, po 1 metrze.
[śmiech]
[Alex] 1 metr.
Czyli to 1 punkt dla Iaina, 2 dla Paula,
3 dla Sian, 4 dla Lou, 5 dla krzykacza, pana Joego Thomasa!
- [Greg] Super! - [oklaski]
[Greg] Świetnie. Dobra!
Idźcie teraz na scenę, na ostatnie zadanie programu!
[oklaski]
Bardzo się cieszę, bo biorę w tym aktywny udział.
Może ktoś mógłby przeczytać zadanie.
Położyłem je na stole Joego Thomasa.
[Greg] Daj mi...
[śmiech]
[Joe] Dzięki. Dziękuję.
"Powiedz gatunek ptaka, zjedz winogrono, i wykrzycz imię rywala
w przeciągu 5 sekund od usłyszenia własnego imienia".
"Jeśli nie wypowiesz ptaka, nie wsadzisz winogrona do ust
i nie wykrzyczysz imienia w przeciągu 5 sekund
od usłyszenia własnego imienia, odpadasz".
"Nie możesz powiedzieć ptaka, który już został wymieniony w zadaniu".
"Wygrywa ostatni zawodnik na placu boju".
Co robimy z tym?
Musicie je założyć, bo ta latarka oślepia.
[śmiech]
[Greg] A zaczynam od...
Lou.
Kuropatwa.
- Paul. - Jaskółka.
- Lou. - Em, mewa.
- Iain. - Sokół.
Joe.
Słowik, Sian.
Zięba...
...Paul!
Pardwa, Joe.
Słonka. Iain.
Balalot.
Lou.
Kura, Joe.
Kos, Iain.
Kurczak...
[okrzyki publiczności]
Sporo się wydarzyło. Mieliśmy kurę i kurczaka.
- A potem "balalota". - [Iain] Będę szczery, jak to wymyśliłem,
nie pomyślałem, że będziemy grać dalej.
[śmiech i oklaski]
- Dopuszczamy kurczaka? - [Sian] Tak.
- To inne słowo. - Przykro mi, odpadasz.
[Alex] Przykro mi.
- Ale balalot był okej?! - [Greg] No.
[śmiech i oklaski]
Grajmy dalej, Alex.
Okej. Imię, proszę, Greg.
[Greg] Joe.
Burzyk północny. Sian.
[Greg] Łoł!
- Kaczątko. - [syrena]
[Alex] Straciliśmy Sian.
- [Greg] Sian odpada. - [Sian] O!
[oklaski]
Paul, teraz ty.
Pingwin, Joe.
Maskonur, Paul.
Sowa, Joe.
O...
Oooo...
Ooo?
[syrena]
[Alex] Straciliśmy eksperta od ptaków.
[Alex] Wow.
Zaczynam od ciebie, Lou.
- [Alex] To finał. - [Greg] Tak, wiem.
Zięba, Paul.
[Alex] Stop! Mieliśmy już ziębę.
Lou odpada. Wygrywa Paul.
[oklaski]
Zejdźcie i zobaczmy, jak to wpłynęło na ostateczne wyniki!
[oklaski]
To o co chodziło?
To była świetna runda gry Ptak, winogrono, latarka.
- Świetna. - Świetna gra.
Iain dostaje 1, Sian 2, Joe 3, pomimo tego, że znał ptaki
- typu burzyk północny. - Mm, tak.
To dziwne, nie?
[śmiech]
Lou była druga. Paul Sinha zabiera 5 punktów!
[oklaski]
Zachowa swoją pracę po fiasku z ryżem.
- Na szczycie tabeli jest blisko. - [Greg] O, mój Boże.
[Alex] Joe Thomas ma 20 punktów, ale odcinek zwycięża
Lou Sanders z 21 punktami!
[oklaski]
[Greg] Lou Sanders wygrywa! Wstań i zacznij parować!
[Lou] Dziękuję.
[oklaski]
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że jeśli kiedyś będziecie w quizie
The Chase przeciw Sinnermanowi, nie panikujcie.
Wytrzyma tylko 8 sekund.
Nauczyliśmy się też, że Lou Sanders wygrała odcinek,
więc gratulacje dla niej. Żegnam, dobranoc.
Lou Sanders!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time