- Jał! - Muszę przeczytać jeszcze raz.
Och.
[oklaski]
Podbiec na drzewie do księżyca.
Cześć i witam w Taskmasterze.
To ja, wasz kapitan, Greg Davies, i to ja dowodzę tym wspaniałym,
choć zmiennym okrętem, gdy przemierza on wody pełne zadań.
Dzielna załoga każdego dnia nauczy się o sobie czegoś nowego
zanim wróci na suchy ląd i natychmiastowo zwolni swoich agentów.
Publiczność ogląda z odległej wyspy.
Poznajmy więc te szkorbutowe szczury lądowe.
To Charlotte Ritchie!
Jamali Maddix!
Lee Mack!
Mike Wozniak!
I Sarah Kendall!
A obok mnie siedzi człowiek z głową w kształcie gumki
na końcu ołówka, i z ciałem w kształcie ołówka.
To ludzki ołówek z zabójczym uśmiechem, to mały Alex Horne!
- Hej, a komplement! - Tak.
- Dzięki za komplement. Przyjmę ołówek. - [Greg] Przewrotnie.
- Zacznijmy tę pogawędkę, okej? - Zacznijmy.
Skończyłem matematykę.
Nauczyłem się całej matematyki, spytaj mnie o dodawanie
- i obiecuję, że dobrze obliczę. - Okej.
- Włożyłem ci kalkulator do szuflady, jeśli chcesz przetestować. - Okej.
Nie mogę go włączyć.
- Serio nie mogę go włączyć. - Jest przycisk "on"?
Czasem jest "AC" i nikt nie wie, co to znaczy.
Nie, nic nie robi. Po prostu nie działa.
Jest zepsuty. Ta sekcja chyba nie mogłaby być lepsza.
To, co się wydarzyło w ostatniej minucie
jest tak samo dobre, jak reszta twoich pogawędek.
Super, lećmy dalej!
Oczywiście. Zadanie nagrodowe jest pierwsze w agendzie,
a tym razem, kategoria to najbardziej szokująca rzecz
która jest większa od kota, ale mniejsza od świni.
Greg zdecyduje, która z pięciu rzeczy
jest najbardziej szokującą rzeczą większą od kota
i mniejszą od świni, i wyciągnie swoje wielkie 5 punktów.
Pod koniec, zwycięzca zabierze do domu
pięć szokujących rzeczy większych od kota, ale mniejszych od świni.
Okej, dobra.
Pokrótce, po co jest to z kotem i świnią?
- Żeby wiedzieli, jakiego rozmiaru rzecz przynieść. - No.
Ludzie mówią, że cię dręczę, ale chyba zasłużenie.
- [Greg] Mike. - Cześć.
Cześć. Jaką rzecz spełniającą kryteria tego klauna przyniosłeś?
Jest kontrowersyjny artysta, który mieszka w Dartmoor,
niedaleko ode mnie, który tworzy sceny ze świata zwierząt
ze szkła. Więc wysłałem jedną do centrali Taskmastera.
Oto, co przyszło.
[Mike] O, jaka szkoda.
[Alex] Nie było za wiele folii bąbelkowej, taki był problem.
- Stłukło się, nie? - Wielka szkoda.
[Alex] Opis to "szklana rzeźba przedstawiająca scenę
ze świata zwierząt. Alpaka (wygolona)
in flagranto delicto z gekonem (oszalałym),
podczas gdy rudzik biernie patrzy".
Poziom szoku - wysoki. Czyli to szokująca scena.
Mogę wam pokazać etykietę od kuriera.
Było napisane "dostawą z ultra dbałością deluxe super delikatna".
- [Mike] Nie oszczędzałem na niej. - [Alex] Była w idealnym stanie,
- Tak. - kiedy kurier ją otrzymał.
- To wielka tragedia. - Wielka szkoda. Przepraszam.
Lee.
Myślałem, co jest większe od kota,
ale mniejsze od świni? Pies.
Nie mogłem znaleźć szokująco wyglądającego psa.
Więc w końcu wybrałem głowę dziecka przyspawaną do psa.
- Chcesz zobaczyć? - Tak.
O, rany. To jedna z najgorszych rzeczy, jakie w życiu widziałem.
Nazywa się realistyczną maską dziecka, a w recenzjach
Brian Dee pisze "dokładnie to, czego potrzebowaliśmy na urlop,
dobre wykonanie, porządna jakość".
[Alex] Ta recenzja jest serio na Amazonie.
Charlotte, pobijesz straszną hybrydę dziecka i psa?
Tak. Z pewnością siebie pomyślałam "szokujące", okej.
A potem pomyślałam, duże wiadro lodu.
- Właśnie to przyniosła. - [Charlotte ] To przyniosłam.
[Charlotte] Cieszę się, że będziesz pozytywnie nastawiony.
- Jest do bani. Absolutnie do bani. - Okej.
Jamali?
Wow! Dobra. Przyniosłem mini motor, okej?
- O, Boże. - To mini motor, ale patrzcie.
Tak skupiłem się na rozmiarze, że zapomniałem o szoku.
Więc trzymałeś się tylko części rzeczowej zadania?
- Tak, tak. - Szczerze, jestem nawet zszokowany,
- że zapomniałeś o szokującej części zadania. - No i proszę!
- To już coś. Jezu Chryste. - Wiesz co? Wystarczą mi 3 punkty.
- Tak? - Mnie wystarczą 4.
Powiem ci, będziemy kwita. Daj mi tylko 3 punkty
- i wszystko okej. - Możemy wszyscy powiedzieć, ile nam wystarczy?
- Mi wystarczą 4. - Lee zasługuje na 5.
- Tak, wystarczy mi 5. - B-b-b-b-b-bab!
B-b-b-bab! Saro?
Poprosiłam koleżankę, bo chciałam przynieść dobrą nagrodę,
więc przyniosła jedną z jej...
powiedziała, że to zabawka, którą kupiła dla dziecka.
Oto zabawka.
[Sarah] Powiedziała, że ogon to korek analny.
- Uuu! - I dwoje ludzi może usiąść na uszach.
Moim zdaniem, nikt inny tego nie widzi
- w tej zabawce? - Nie widzą.
Jeśli chodzi o kształt, Greg, ma rozszerzoną końcówkę, żeby
nie zgubić jej w odbycie, więc zadziałałoby.
Więc to szokujący osioł. Jesteś gotowy na oceny?
Tak. Jest nawet ciężko.
- [Alex] Zaczynasz od góry czy od dołu? - Z dołem nie jest ciężko.
- Dlaczego? - Dlatego, że ktoś przyniósł masę lodu.
Och. Rozumiem.
Daję Charlotte 1 punkt.
Dam wszystkim trzem dziwakom po 3 punkty.
[Alex] 3 punkty dla Jamaliego, 3 dla Mike'a, 3 dla Sary.
Jedna osoba przyniosła coś, co mnie autentycznie zszokowało,
to obrzydliwe dziecko. Damy mu 5 punktów.
5 punktów dla Lee Macka.
Dziękuję.
Okej. Zarzuć zadaniem!
Jasna sprawa. Czas zdjąć ciuchy, zgrzać się i spocić
i usiąść na jakimś drewnie!
- Hej, co jest? - Cześć, Jamali.
Nie przechodź za sznurek.
Dziękuję.
- Po co to? - Jest dla ciebie.
Dziękuję.
Dla ciebie.
Dzięki.
Pominęłam coś?
- Hej, co jest? - Co masz na myśli?
- Jakie jest zadanie, stary? - O, tak, przepraszam.
- Jest na tym. - Jest na ręczniku?
Gdzie jest zadanie?
- Nie jest daleko. - Okej.
Nie mów, że mam je na sobie? Aa!
Zadanie na ręczniku? Mogę go ściągnąć?
Rozumiem. O, hej.
"Spraw, aby kamienie do sauny zasyczały".
"Kiedy kamienie zasyczą, musisz stać za liną".
"Nie możesz przenieść kamieni ani sznurka".
- Od razu o tym pomyślałam. - "Nie możesz użyć węża".
"Wygrywa najszybszy. Twój czas jest liczony od teraz".
Nie lubisz, jak Jamali mówi "co jest", nie?
Nie lubisz żadnego slangu.
Ale robię, co mogę. Co jest?
- No. - Widzicie? Jesteśmy cool. - [Greg] Cool.
"Jesteśmy cool". To było bardziej irytujące od "co jest".
- Kiedy powiedziałeś "jesteśmy cool"! - Jesteśmy cool!
To brzmi bardziej jak ty.
Lećmy dalej.
Mamy sauny. Lubię sauny. Widzę korzyści zdrowotne
i zaczniemy od Lee Mike'a, Lee i Mike'a.
Lee Macka i Mike'a. Zobaczmy.
Muszę laznąć na nie wodą, tak?
- Powiedziałeś "laznąć"? - Laznąć.
"Laznąć wodą". Jak zapisujesz laznąć?
Laznąć. L-A-Z-N-Ą-Ć.
Grałem w latach 80. w grę komputerową pod nazwą
Track and Field, i kulomioci kręcili się w koło.
Trzeba było zwolnić przycisk w dobrym momencie, żeby rzucili.
O Boże, to działałoby, jakbym podwójnie zapakował!
- To jest dobry lazacz. - [Alex] Jak to zapisujesz?
L-A-Z-A-CZ.
Nie. Słaby początek.
Aaaaa!
Na litość boską!
Może powinienem laznąć starodawnym sposobem.
Naturalny lazacz.
[Alex] Nie syczało.
Dobra.
Postęp.
Jak mam to skleić wszystko razem?
Czas na bambus.
Tak!
Zobaczmy. Coś tam się dzieje, nie?
Zanim tego spróbuję...
Chyba wszyscy wiemy, co zrobię!
Przepraszam.
O, kurde.
Przepraszam.
Pójdę po więcej wody. Zaraz wracam!
Dobra, spróbuj nie dać się zabić.
Jedziemy! Dawaj!
- [syk] - Tak!
Ale rzut!
Dobra, nie mam dobrego cela, więc myślę, czy nie zrobić
urządzenia, które pomoże wylądować pociskowi
w domu.
Okej. Jessica Ennis.
[syk]
- [Alex] Zatrzymałem czas. - O, proszę!
- [Alex] Dziękuję. - Dzięki, Alex.
Lee, twój ostatni rzut był dramatyczny.
Byłem podekscytowany przez kilka godzin.
Wszedłem, zrobiłem herbatę i zjadłem ciastko.
- [Alex] To prawda. - "Naturalny lazacz" to pierwsze z powiedzonek,
które się nie przyjmie, tak zapisałem.
"Czas na bambus" to drugie.
Wiesz, czas na bambus, tik tok!
Poczekaj. Daj mi zapisać...
"Czas na bambus, tik tok".
Masz dla nas jakieś statystyki?
Tak. Czas na bambus zadziałał dla Mike'a.
Skończył w ciągu sekund. Skończył w 704 sekund,
czyli 11:44.
Lee zajęło to 12:30, czyli był wolniejszy od Mike'a.
[Greg] Był wolniejszy.
Och! Właśnie się zorientowałem, że czas na bambus!
Dobra! Czas na przerwę. Zalejcie nas reklamami!
Witam ponownie w Taskmasterze, gdzie jesteśmy obecnie
w środku zadania. Sauna, Alex?
Mały Alex Horne, dziękuję.
Tak, próbowali sprawić, aby kamienie do sauny zasyczały z odległości.
Nie jest tak łatwo, jak się wydaje. Następne syczeć będą
Charlotte i Sarah.
W lodówce jest lód? Tak, dobra.
[śmieje się]
Nie jest źle.
Och! Nie. Dawaj.
Spróbuję jeszcze raz.
Okej. Teraz było blisko!
- To...? - [Alex] Nie słyszałem syku. Słyszałaś syk?
Okej.
- Myślałaś, że pobiegniesz szybciej niż opadająca woda? - Tak.
O, to jest... Nie.
Ooo! Aaa.
Okej.
- Łuusz! - [syczenie]
- [Alex] Zatrzymałem czas. - Jest!
Łuusz! Łuusz!
- [Sarah] Syczy! - [syczenie]
Tak. Tak, mały syk. Dziękuję.
Dzięki!
Dobra. Super.
Przez chwilę myślałem, że straciłaś rozum,
bo ciągle tylko rzucałaś lodem.
Jak nie ma się innego pomysłu, trzyma się słabego pomysłu
z nadzieją, że czysta wytrwałość się w jakiś
- sposób opłaci. - To definicja szaleństwa.
Tak, zdecydowanie.
Potem zrobiłaś coś bardziej logicznego. Wzięłaś kostkę lodu
i zbudowałaś most, żeby ją na nim położyć.
Tak jest.
Charlotte, powiedziałaś "nie jest źle" po pierwszym rzucie wodą,
która wylądowała jakieś pół metra od ciebie.
- Czyli było źle. - Było źle.
- Ciężko się operuje pipetą do indyka. - Tak.
Od razu zrobiło "pfunk", więc...
Potem opracowałaś system ze sznurkami, po czym spróbowałaś
biec szybciej od grawitacji.
I znowu, wyobraź sobie, jakby mi się udało?
- O, Boże. - Odkryłabym coś niesamowitego.
Byłabyś w stanie podbiec na drzewie do księżyca.
Mogę ujawnić, że obie skończyły w ciągu sekund.
710 sekund tutaj, o 4 sekundy szybciej od Mike'a.
Obecnie, Charlotte prowadzi.
- Ale Sarah skończyła jeszcze szybciej. - Co?
Tak, skończyła w 482 sekundy, zaledwie 8:02.
- Dużo szybciej. - Jestem serio zaskoczona.
- Dobra, chcesz zobaczyć finali z Jamalim? - Bardzo.
[Alex] Oto on.
- Mamy jakieś balony? - [Alex] Balony? - Tak.
- Dostanę jednego? Gdzie są balony? - [Alex] Przyniosę ci balon.
- [Alex] Jaki kolor? - Jakikolwiek.
- Idziesz ze mną? - No, to jest na czas, a ty nie chodzisz za szybko.
- O, popędzasz mnie? - Tak, tak. Jeśli możesz...
...się pośpieszyć, proszę. Dziękuję.
Pomożesz mi, stary?
Potrzymasz, a ja przykleję?
A, nie.
Za krótkie.
[Jamali] Jest tu gdzieś łuk i strzała?
Nie, w szopie nie ma łuku i strzały.
[Jamali] Och, dobra.
- [syczenie] - Zasyczało.
[Alex] Tak, nie jesteś za liną.
Poczekaj. Musisz posłuchać, Alex.
[ciche syczenie]
- [Jamali] Zaliczyłem? - Chyba tak.
- Tak? - Liczymy to jako syczenie?
- Dobra! - [Alex] Dzięki, Jamali.
Uuu!
I znowu, podobało mi się, jak bardzo zirytował cię Alex...
Zadanie jest na czas, a on pyta
- "Okej, jaki kolor?" To... - [Mike] Tak, ruszaj się.
W końcu podbiegłem.
Serio irytujące było też, jak spytał, jaki kolor ma mieć balon.
- Jakie to ma znaczenie? - Cóż, może mieć.
- Nie miało znaczenia. - Nie, nie miało.
Wyjaśnię, co się stało z sauną u Jamaliego.
Próbowaliśmy ją zapalić, bo
kiedy balon pękł, zgasił saunę.
System z zapałkami powstał...
potrzeba matką wynalazków powstała,
kiedy próbowaliście ją zapalić, tak?
- Inny rodzaj syczenia, nie? - [Greg] Ale to syczenie.
- [Jamali] To syczenie, stary. - Opisalibyście to jako syczenie?
- To syczenie, stary. - Zaliczam to jako syczenie.
- Doceniam to. - Pewne jak w banku.
To nieistotne, bo zabrało mu to 25,5 minuty.
Jamali był ostatni, więc dostaje 1 punkt.
Potem jest Lee z 2 punktami, 12 minut.
Mike, 3 punkty, 11:44. Charlotte, 4 punkty, 11:40.
Ale Sarah zgarnia 5 punktów z 8:02.
Lodowy most zatriumfował. Punktacja, proszę.
Bardzo satysfakcjonująca.
Jest 4, 5, 6, 7, 8, z Sarą prowadzącą z 8!
- Super! - Mamy czas na kolejne?
Mamy masę czasu w kalendarzu gregoriańskim!
Hej, co jest?
- [Alex] Cześć, Jamali. - Miło cię znowu widzieć.
- [Alex] Mam też mówić "co jest"? - Nie.
[Alex] Okej.
Na "co jest" się nie odpowiada, to nie ma być
"co jest?", "co jest?". Zresztą, nieważne.
"Stwórz najlepszy nowy sposób na zapamiętanie, ile dni
ma każdy miesiąc".
Nie jestem pewna, czy sama wiem.
"Masz 20 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
- Mogę pożyczyć długopis? - [Alex] Tak.
Chcę przypomnieć sobie podstawy, zanim cokolwiek zrobimy.
Mogę na tym pisać? Dziękuję.
- Dostanę kalendarz? - [Alex] Z jakimiś konkretnymi obrazkami?
Potrzebuję kalendarza jak najszybciej, bo mam 20 minut.
Po prostu przynieś mi kalendarz.
Muszę potem porozmawiać z producentem,
bo czas powinien się zatrzymać, kiedy ty...
Po prostu przynieś kalendarz. Nie mam na to czasu.
Istnieje taki wierszyk.
- [Alex] Słyszałem o nim. - Znasz go!
Dobra, czyli: 30 dni ma wrzesień...
kwiecień, czerwiec...
listopad.
Reszta ma po 31.
Poza lutym, bla bla bla.
Dobra, muszę przyznać, że nie wiem,
jaka jest ostatnia linijka.
"30 dni ma wrzesień, kwiecień, czerwiec i listopad".
"Reszta ma po 31, poza lutym, bju bju bju..."
Chyba tak to leci w mojej głowie.
- Powiedzieć ci resztę? - Tak, proszę.
Czytaliśmy go na moim weselu.
Leci "reszta ma po 31, ale luty ma 28,
rok przestępny, który zdarza się raz na cztery lata, dodaje lutemu jeden".
- Nie, to nie tak. - To okropne. To nie może być to.
Nawet nie brzmi dobrze!
Mam teraz ochotę wbiec na drzewie do księżyca!
Czyli szukamy alternatywy tego?
Tak, sposobu na zapamiętanie liczby dni w miesiącu.
- Lećmy dalej. - Okej. Pierwszy będzie pan.
Ma zarost, ale nie tylko wąsy.
Ma fajną, gęstą brodę. Tak, to pan Jamali Maddix.
Czas powinien się zatrzymać.
To niesprawiedliwe, bo tracę czas przez to, że jest wolny.
- Masz mój kalendarz? - Tak, położę go tutaj.
Okej. O, dostanę więcej czasu na zegarze?
Dziękuję. Zostawię mu wiadomość głosową.
- [Alex] Zostawisz mu... - Jak się nazywa? Zapomniałem.
- [Alex] Greg, Greg Davies. - Greg Davies, jasne.
Uwielbiam Grega Daviesa, śmieszny z niego koleś.
Był dobry w The Inbetweeners i, em,
w całej reszcie świetnych rzeczy.
Hej, Greg. Z tej strony Jamali Maddix.
Zostawię ci wiadomość, wtedy będziesz mógł
wrócić do niej, kiedy potrzebujesz.
Em, styczeń ma 31 dni.
Luty ma 29, ale czasem chyba jest rok przestępny.
Potem jest marzec, 31 dni. Tak, jak styczeń.
Potem jest kwiecień, kiedy mam urodziny, z 30 dniami.
Jeśli chciałbyś wysłać prezent.
Lipiec, lato, ma 31 dni,
co jest fajne, bo mamy więcej dni w lecie.
Potem jest sierpień z 31. Październik, i znowu 31.
Listopad, tu 30.
Potem grudzień, i 31. Wtedy są święta.
I tyle! To całość.
To wyślij mi SMS-a, jeśli chcesz.
No, dzięki, stary. Doceniam.
- [Alex] Dosyć długa wiadomość. - To dużo informacji, nie?
Na pewno nie widziałeś programu, zanim zgodziłeś się w nim wystąpić.
- Oczywiście, że widziałem! - Nawet nie wiedziałeś, kim jestem!
Wiem, kim jesteś! Wiem, kim jesteś.
- Nie wiesz, jak się nazywam! - [Jamali] Znam Grega!
- [Alex] Znałeś tylko imię. - Nie znałeś mojego nazwiska.
- Dlaczego miałem je znać? - Hej, nie chodzi tu o mnie.
W jakiej sytuacji mam pomyśleć "och, nie jestem pewny,
ile dni ma ten miesiąc,
posłucham wiadomości Jamaliego?"
A nie mówiłeś wcześniej "nie pamiętam nawet
tego wierszyka. Leci..."
- Tak tego nie powiedziałem! - [Jamali] Okej.
Więc osobiście zrobiłem ci prezent,
a teraz możesz odsłuchać i sobie przypomnieć.
Niezły początek. Kto teraz?
To Australijka Sarah Kendall i Shane Richie. [aktor]
- Słucham? - Shane Rich... Charlotte Ritchie!
Nie rozumiem, jak działają lata przestępne,
więc nie wiem, czy to ma znaczenie. Pewnie tak,
bo masz zapamiętać, ile dni ma każdy miesiąc.
Mój sposób na zapamiętanie to styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec,
lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień.
Kostki to 31, dołki to 30.
Czyli potrzebujemy czegoś wyżej i niżej, łatwego do zapamiętania.
- To zegar. - [Alex] Ekscytujące. - Tak.
Problem jest taki, że czas ma tylko dwie wskazówki.
J, M, M. Potrzebuję więcej samogłosek.
Jm, jm, jaod. Jammjod!
Pozostałe litery to "snaj".
- [Alex] Jeśli myślę o kwietniu [april]. - Tak, snaj.
[Alex] Albo Jammjod.
August. Ooo.
- A, są dwa na "j". - 1, 2, 3, 4, 5, 6.
Potrzebuje tylko sześciu wskazówek,
wtedy drugi zestaw wskazówek będzie dłuższy.
Bo generalnie to, co robię, to kalendarz,
- na który można spojrzeć! Mogę zrobić z tego prawdziwy zegar? - [Alex] Tak.
Jeśli położysz się w konkretny sposób...
Okej, jeśli zacznie od lewej stopy.
31, 28, 31, 30.
To...
No. Jedyny problem jest taki, że zegar,
wygląda na to, że odkąd go stworzyłam, wskazówki się przestawiły.
[Alex] Bo obecnie, czerwiec nie ma żadnych dni, a lipiec ma 61.
Tak.
Sierpień, łokieć - wrzesień.
Och, będę musiała to obniżyć.
Powrót do ramienia na październik.
Biodro listopad, grudzień 31!
- Greg musi siedzieć w taki sposób. - [Alex] Jaki jest system?
Stawy ludzkiego ciała.
[Alex] Czyli jak powiem lipiec?
Styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec!
- Ma 31. - [gwizdek]
Początkowo, kiedy...
kiedy opracowałaś system z literami, chciałaś, żebym zapamiętał
"jammjod snaj"?
Tak!
Byłam tak spanikowana, że było mi niedobrze!
System z ciałem jest niezły, o ile pamiętam, żeby tak siedzieć, tak?
Spróbowałem przedstawić to na grafice, co powinno rozjaśnić sprawę.
[Alex] Wygląda tak. Łatwo ją zapamiętać, nie?
Czerwone (góra) - 31 dni Czarne (dół) 30 dni (albo 28 lub 29)
- [Greg] A czerwone? - [Alex] Czerwone to góra, czyli więcej dni.
Ten system serio działa, nie?
Jeśli uważasz, że działa, to działa.
Cóż, działa. I nie muszę w nim
słuchać 35-minutowej wiadomości głosowej.
Twierdzisz, że to jest łatwiejsze niż naciśnięcie "włącz"?
Nie jest łatwiejsze, zabiera mniej czasu.
Charlotte, zapisałem kilka moich ulubionych cytatów
z sezonu, które znajdą się w księdze cytatów.
"Problem jest taki, że czas ma tylko dwie wskazówki".
Im więcej się o tym myśli, tym wcale nie ma więcej sensu.
- [Charlotte] To nieprawda. - Oczywiście, zegary mają trzy wskazówki,
minutową, godzinową i sekundową.
- [Greg] Tak. - Tak, oczywiście.
Mają trzy wskazówki.
Zadanie nie polegało koniecznie na stworzeniu lepszego systemu
na zapamiętanie miesięcy, tylko systemu.
Ale raczej jest zasugerowane, żeby był lepszy od wierszyka.
Ale fajne jest to, że można tylko spojrzeć i zobaczyć.
Podaj mi miesiąc, który chcę wiedzieć,
- a ja się odwrócę i spojrzę. - Okej, październik.
- [Alex] Oto on. - [Charlotte] Tak. Proste.
- [Alex] Jest różowy. - [Greg] 30!
Nie, 31. Zegar jest zepsuty.
Tak, w końcu pomyliła się z różowym i niebieskim, więc wszystko jest źle.
Wszystko jest źle, więc wiesz, co jest dobrze.
Teraz jak wiesz, że jest źle, jak odpowiesz?
- Mogę wykombinować odpowiedź. Spróbujmy! - Czerwiec!
- [Charlotte] Wrabiasz mnie, Alex. - 31.
- [Charlotte] To... - 30!
Kolejna część umiera, ale to ja ją wskrzeszę!
[grzmot]
Narodzi się na nowo!
Cześć i witam ponownie w Taskmasterze.
Alex, przypomnij zuchwałym, jakie zadanie mieliśmy przed przerwą.
Są zuchwali - ale niektórzy z nich są też bardzo fajni.
Przed przerwą, ci goście próbowali stworzyć nowy
sposób na zapamiętanie, ile dni ma każdy miesiąc.
- [Alex] Chcesz zobaczyć dwóch ostatnich? - [Greg] Tak.
To nasze własne dziewczyny z kalendarza, Lee i Mike.
Mm.
[rymowane] Nie kąp się, jeśli czujesz się brudny
a miesiąc zawiera tylko 30 dni.
Mówię o wrześniu, kwietniu... a, nie.
Mówię o wrześniu, kwietniu i czerwcu,
i też listopad jest niedobry, gdy spocony z ciebie pawian.
Teraz nie mogę przeczytać własnego pisma. Poczekaj.
Nie myj się w lutym, bo ma 28 albo 29.
Użyj myjki, by usunąć całą solankę.
- [Alex] Całą...? - Solankę. Nie mogłem wymyślić słowa!
Solanka to jakby...
Nie wiem, co to solanka, ale to...
Brud! Brud!
- [Alex] Została minuta, Mike. - Okej.
Też listopad jest niedobry, jeśli spocony z ciebie pawian
ale nie myj się w lutym, bo ma 28 albo 29, użyj
myjki, by usunąć cały brud.
Reszta jest okej, bo wszystkie mają 31, kąp się, jeśli chcesz
i zjedz sobie scone'a.
[gwizdek] Koniec 20 minut, Mike.
Mam mnemonik dla Taskmastera.
"30 samurajów June przechytrzyło April".
"Julie wysłała starej matce Jan 31 martwych orangutanów".
"Świeże 28".
- [Alex] Mogę zobaczyć to w akcji? Cześć, Mike. - Cześć.
- [Alex] Ile dni ma październik? - Październik?
O - orangutany - 31.
31 martwych orang... nie zapomnisz 31 martwych orangutanów.
To okropny widok, są pod ochroną.
[Alex] Urodziłem się we wrześniu. - Samuraj - 30 dni,
przez 30 samurajów, którzy przechytrzyli...
- ...April. - [Alex] Dzięki, Mike.
- Dziękuję. - [oklaski]
Działa, ale najpierw muszę zapamiętać ten obłęd.
- Dosyć ciężkie. - Nie było wyraźnie powiedziane,
- ale zasugerowane, że powinno być lepsze od oryginału. - Łatwe do zapamiętania.
Lee, jedyne, co pamiętam z twojego wierszyka, jest to,
że wszyscy musimy zmyć z siebie solankę, jak wielkie tuńczyki.
Słowo "brud" istniało, ale z jakiegoś powodu wybrałem "solankę".
Wierszyk zaczął się od "Słuchaj, ty..."
- Zawsze dobry początek wiersza. - Słuchaj, ty!
To jak północna wersja "dawno, dawno temu".
- Jestem gotowy ocenić. - [Alex] Nie mogę się doczekać.
- Lee, 1 punkt. - O, surowe.
Zapamiętam, że październik jest miesiącem małpiej masakry,
to coś, więc za to dostanie 2 punkty.
System Charlotte dostaje 3 punkty, bo mniej więcej działa,
jeśli jestem gotowy...
jeśli jestem gotowy odwrócić twoją logikę, to się uda.
Co oznacza, że o dziwo, dam beznadziejnej
wiadomości Jamaliego drugie miejsce i 4 punkty,
a Sarah zgarnia słodziutkie jammjod snaj, 5 punktów.
- Dobra robota, Saro Kendall. - To dla jammjoda.
- Co teraz, mały Aleksie Horne? - Teraz jedziemy na urlop.
OBSŁUGA
BEZPIECZEŃSTWO
STYL
SZYBKOŚĆ
PRZESTRZEŃ
TM AIR Mistrz niebios
- [Alex] Cześć, Lee. - Ach...
- Wyglądam, jakbym był w Top Gun? - [Alex] Nie bardzo.
- Cześć, Jamali. - Jak leci?
Dobrze. Podejdź proszę do wózka na bagaż.
- Jak leci? - [Alex] Wszystko dobrze, co u ciebie?
Dobrze, tak.
"Przeprowadź cały bagaż przez kontrolę".
"Musisz zostać w labiryncie,
aż bagaż nie przejdzie przez skaner".
"Możesz przejść pod jedną liną i zdjąć jedną linę".
Lina
"Możesz też odłączyć jedną tyczkę, ale wtedy musisz
Lina
Tyczka
ją zabrać i nosić ze sobą do końca zadania".
"Jeśli twój bagaż dotknie barierki,
labirynt się restartuje i musisz zacząć od nowa".
"Wygrywa najszybszy. Twój czas jest liczony od teraz".
Nie powiem jeszcze ostatniego zdania, bo jestem starszy od reszty
- i nie zapamiętuję danych tak, jak oni. - [Alex] Sporo starszy.
Już zapomniałem pierwszych czterech zdań.
Podsumowałbym to zadanie jako irytująco skomplikowane.
- Tak skomplikowane. - [Alex] W pozytywnym znaczeniu?
Nie, w znaczeniu, które sprawia, że chcę cię zabić.
- Okej, proste zadanie polegało na... - Nie było proste, nie, Alex?
- Ale mów dalej. - ...przeprowadzeniu bagażu przez kontrolę.
Zobaczmy, jak odprawiają się Mike i Charlotte.
Dobra, dzięki.
Przepraszam na chwilę, szybko rzucę okiem...
- Skomplikowane to, nie? - Dokąd mam pójść? Tam.
Paszport i karta pokładowa.
Kusi mnie, żeby po prostu nimi laznąć przez...
Ale... aż tak dobrego cela nie mam.
Dobra, okej.
Stary, dobry wózek.
Nie zapomnij.
- [Alex] Zdjąłeś jedną linę. - [Mike] Zdjąłem jedną linę.
Zdejmę tę.
[Alex] Nie uderzyłeś w barierkę, ale ledwo.
Prawie uderzyło, nie?
Och.
Okej.
Dla pewności, technika bez użycia rąk.
To się nie liczy, nie, bo to nie...
[Alex] To zależy od ciebie. Uważasz, że się liczy?
Jeśli zależy ode mnie, niczego nie dotknęło.
Okej, mam.
O, okej.
No. Okej.
- [Alex] Hej. - Hej.
Mogę zobaczyć pańską kartę pokładową i paszport?
No, mam... mam to.
O, chwileczkę.
Widzę coś, co wygląda jak paszport.
[śmieje się] Okej!
- Okej. - [Alex] Dziękuję.
- Dobrze, że są puste. - [Alex] Są puste, tak? - No.
Nad linami.
- Trochę niepokojące. - [Alex] Dziękuję.
- [Alex] Mam zatrzymać czas? - Tak.
- [Alex] Zatrzymałem. - Dobrze.
Dawaj.
- Chyba koniec. - [Alex] Miłej podróży.
Dziękuję, Alex. Pójdę tędy.
[śmiech]
[oklaski]
Charlotte wyglądała młodzieńczo i pozytywnie, gdzie Mike wyglądał,
jak myślę, że wygląda, kiedy przechodzi z rodziną przez kontrolę paszportów,
jakby mógł w każdy momencie się wściec i ich tam zostawić.
Mike jako jedyny zabrał bagaż,
reszta pomyślała "koniec zadania, zostawię bagaż".
Ale wtedy już myślał, że leci na wakacje.
Chyba jestem za bardzo uwarunkowany zasadami,
i kiedy zaczynam podążać jakąś ścieżką, muszę iść do końca.
Dokąd je zabrałeś?
Kiedy wyszedłem na świeże powietrze, odzyskałem rozum.
Chyba ktoś dał mi słodką herbatę i się uspokoiłem.
Jako starszą osobę, pozytywne nastawienie Charlotte trochę mnie irytowało.
Wiedziałam, że to powiesz.
Prawie zbyt pozytywne, bo Charlotte, jak widzieliście,
- jedna z jej toreb uderzyła w barierkę. - [Greg] Tak.
Wtedy nie zdecydowała się przechodzić od nowa.
Czyli mówisz, że Charlotte absolutnie spieprzyła sprawę?
Nie użyłbym tych słów,
powiedziałbym, że zupełnie spieprzyła sprawę.
Podaj mi czasy.
Zajęło jej 6:53, czyli byłaby szybka,
- ale jej się nie udało. - [Greg] Jaka szkoda.
- [Alex] Mike, 8:29. - Dobra, czas na przerwę.
Odurzcie się na moment reklamami,
a potem wróćcie na punkt kulminacyjny programu.
Ktoś wygra wiadro lodu!
[oklaski]
Cześć wszystkim i witam w czwartej
i ostatniej części odcinka.
Tak, podejrzewam, że to będzie zajefajna część programu.
Przed przerwą, uczestnicy starali się przejść przez
labirynt kontroli lotniskowej.
Kolejni ludzie, których zobaczymy w hangarze
to Lee, Sarah i Jamali.
[śmieje się] O, kurde.
Dobra, położę to tutaj.
- [Alex] Dokąd się dzisiaj wybierasz? - Tam.
[Alex] Okej.
Okej, czyli jedną mogę rozłączyć.
O, dlaczego tę? Mogę podłączyć z powrotem?
[Alex] Nie.
O, jestem w ślepym zaułku.
"Możesz przejść pod jedną liną i zdjąć jedną".
Czyli mogę przejść pod tym?
Pod liną. Mogę przejść pod inną liną.
Och.
- [Alex] O, właśnie uderzyło... - Nie dotknęło.
- Teraz tak. - [uderzenie]
- [Alex] Brzmiało, jakby uderzyło. - Tak.
Mam zacząć od nowa, tak?
- Dotarłem. - Dzień dobry.
Mogę zobaczyć pana paszport i kartę pokładową?
[śmieje się] Nie mam paszportu i karty pokładowej.
- Wchodzisz z innej strony. - Tak.
Zdjąłeś jedną linę.
Dobra.
- Ciężka jest, nie? - [Alex] Tak.
Możesz zeskanować gdy ja szukam,
bo jest w którejś torbie. Możesz zacząć skanować,
- bo i tak przejdę. - Mam zeskanować?
- Tak, zeskanuj. - [Alex] Nie pokazałeś... - Tak, tak.
Czyli mogę to zdjąć.
A-ha.
- O, dzień dobry. - Dzień dobry.
Mogę zobaczyć pani kartę pokładową i paszport?
Em...
Dzień dobry. Nie mogę zeskanować bagażu bez paszportu i karty pokładowej.
Ale są tam.
Teraz nie mogę iść dołem, nie?
[Alex] Hm, raczej nie. Możesz iść górą.
Powinienem zrobić tak wcześniej.
Wyrzucisz to, proszę?
- Tak, nie możesz zabrać tego na pokład. - Wiem.
Mam wrażenie, że aż za bardzo mnie kontrolujesz, ale...
- Dlaczego? - Po prostu...
Nie wiem, ty mi powiedz.
- Przez okulary? - Tak, przez okulary.
Przypuszczam, że jest w jednej z tych toreb.
- Cóż, to twoje torby. - Tak, i sama je spakowałam.
Okej, masz przy sobie jakieś płyny?
O, tak. To zła odpowiedź?
Płyny.
- [Alex] A, tak. Nie można zabrać ich na pokład. - Tak, wiem.
Ciężkie. Tak.
Sprytne.
O, tak, tak.
Śmieszne, łapię.
Śmieszności. Tak, śmieszne to.
O, tak. O, tak. Cool.
Nie mogę dać ci zeskanować ostatniej torby, jeśli nie zobaczę paszportu.
- [Jamali] Tak. - [Alex] Zatrzymam maszynę.
- Muszę zobaczyć paszport. - [śmieje się]
Miałam gdzieś wcześniej odebrać paszport?
[Sarah] Okej.
[Alex] Zatrzymałem czas. Możesz wsiąść do samolotu.
"Przeprowadź cały bagaż przez kontrolę". Czyli koniec.
Ale nie przeszedł przez kontrolę, bo nie pokazałeś mi paszportu.
Muszę sprawdzić twoją tożsamość.
Ale cały mój bagaż przeszedł. Skontrolowałeś go.
Nie do końca. Nie...
Nie rób tak.
[Sarah] Chyba bardzo dobrze mi poszło.
- [Alex] Tak. Zatrzymałem czas. - I koniec.
- [Alex] Tak, przeszły? - [Jamali] Tak.
- Dobrze, zatrzymałem czas. - Okej.
Dziękuję, Jamali. Jeśli nazywasz się Jamali.
- [Alex] Miłej podróży. - No.
[Alex] Pa pa.
[oklaski]
Super.
Moim zdaniem, wyglądało jak test sprawności umysłowej
dla osób, które straciły prawo jazdy.
- Tak. - Dobrze powiedziane.
Podsumowałbym to jako Last Of The Summer Wine
połączone z The Krypton Factor. [sitcom i teleturniej]
Nawet The Krypton Factor.
- Nikt tego nie zna. - Jamali, pamiętasz mocne czasy
- The Krypton Factor? - Autentycznie nie wiem,
- o czym mówicie. - Nawet nie słyszał o tym programie.
Okropnie było oglądać, jak wolno działa mój umysł.
Sprytnie pomyślałaś "mogę wejść
do labiryntu z innego miejsca", ale zostałaś z tyłu labiryntu.
Mogłaś wejść z drugiej strony,
- jak już użyłaś tej taktyki. - Tak, wiem.
Nie mam tu nic na obronę. To przerażający materiał.
Ale znaleźli płyny. Musisz podjąć decyzję co do Mike'a.
Okej. W ogóle nie podobało ci się to zadanie?
- Nie, podobało mi się. - Tak?
Labirynt podobał mu się bardziej niż reszcie. Szybko znalazł drogę,
ale potem musiał dwa raz sprawdzić każdą torbę.
Podobało mi się, jak żałosny był Alex jako ochroniarz, mówił
"Muszę zobaczyć twój paszport", na co on "nie mam paszportu",
a on "no, to idź".
Nie było powiedziane, że nie można sforsować kontroli.
Nie było powiedziane.
Nie było powiedziane, że nie można przejść przez kontrolę siłą.
Wyglądałeś na wściekłego. Też bym cię przepuścił.
Nie chcę ustanowić precedensu, że nękając mnie można dostać punkty.
Nie, nie dostanie punktów.
Jeśli paszport był częścią zasad, nie dostanie punktów.
- [Alex] Serio? - Tak.
Chciałbym być tak odważny. Czyli bez punktów dla Jamaliego, bo nie pokazał paszportu.
Bez punktów dla Mike'a, bo nie znalazł wody.
Bez punktów dla Charlotte, bo torba dotknęła barierki.
- O dziwo, Sarah dostaje 4 punkty. - Powalone.
I co jeszcze bardziej powalone, Lee dostaje 5 punktów za 11:37.
- [oklaski] - Szaleństwo.
Szaleństwo, ale przyjmę.
- Rzućmy okiem na punktację. - Trzy osoby mają po 8 punktów,
to Charlotte, Jamali i Mike.
Zdecydowana liderka ma 17, to Sarah Kendall.
[oklaski]
Okej, udajcie się na scenę
na ostatnie zadanie odcinka.
- [Alex] Co jest? - Nie.
[Alex] No, dobra.
- To było okropne. - [Jamali] Paskudne.
- Moim zdaniem było świeże. - Moim też.
Świeże 28.
Chcę, żeby tym razem przeczytała Charlotte Ritchie.
Okej.
"Odegrajcie rymowankę dla dzieci tak, aby Taskmaster ją zgadł".
"Każdy zespół ma 3 minuty na odegranie rymowanki".
"Wygrywa najwięcej rymowanek zgadniętych przez Taskmastera".
"Nie możecie mówić i musicie zostać na swoich miejscach".
To zadanie zespołowe. Zacznie zespół dwuosobowy.
Powodzenia z rymowankami. Powodzenia ze zgadywaniem, Greg.
- O, Boże. - Trzy minuty zaczynają się...
[gwizdek]
E, Be, be, czarna owieczka.
Tak jest. Kolejna.
- Cztery, dziesięć... - [Alex] To liczby.
[Greg] Cztery, dwadzieścia.
- 24 kosy. - [Alex] Tak jest. Kolejna.
Ooo. Aa.
To klasyk.
- [Greg] Humpty Dumpty? - [Alex] Tak jest.
Em, kot... sowa i kot?
[Greg] Skrzypce?
[Greg] Brzmi jak skrzypce. Księżyc.
Skrzypce. Tak, Krowa, która przeskoczyła księżyc?
- Jaki jest tytuł? - [Greg] Hey Diddle Diddle.
- [Alex] Tak jest! - O, rany.
[Greg] Ryba.
Raz złapałem rybę żywcem.
[Mike] Przyznamy ci to.
[Greg] Są świetni.
- Zegar i kot. - [śmiech]
- [Greg] Hickory Dickory Dock. - [Alex] Tak jest.
- Ślepy odbyt. - [śmiech]
- [Alex] Nie Ślepy odbyt. - Trzy ślepe myszy. - [Alex] Tak jest.
- Czajniczek. Jestem małym czajniczkiem. - [Alex] Tu masz pecha.
Brzmi jak "czajnik".
- [Greg] Parasol. - Bardzo brzmi jak "czajnik".
[Greg] Parasol.
Dostają karę przez mój idiotyzm.
[Greg] Spróbujcie drugie słowo.
Krykiet? Kij?
Golf? Uderzenie?
Uderzenie! Przepraszam.
- Polly włączyła czajnik, ty durniu! - [Greg] Przepraszam.
- [Lee] Co z tobą?! - Zasłużony komentarz.
- Dobra robota. - Ostrzegam drugi zespół,
nie znam więcej rymowanek.
Nie wiem, czy ja jakieś znam.
Przesuńcie się, aby trzyosobowy zespół był w pozycji do pokazywania.
Mam nadzieję, że trzy osoby działają na ich niekorzyść,
bo musi patrzeć na trzy osoby naraz.
Wasze trzy minuty zaczynają się...
[gwizdek]
[Greg] Słońce?
[Greg] Księżyc?
- Teleskop? - [śmiech]
[Alex] Bądźcie cicho.
[Greg] Płyta.
Brzmi jak "kierować".
Brzmi jak "samochód".
Nie do wiary.
[Lee] Wkurzające, nie?
Współczuję wam, a chcę wygrać.
Ee...
Blizna?
[Alex] Wspomniałeś słońce i księżyc.
- Słońce i... o, Słońce i księżyc i gwiazdy? - [Alex] Nie, ale gwiazdy już masz.
[Greg] Gwiazdy...
- Mrugaj, mrugaj gwiazdko ma! - [Alex] Tak jest!
Wiosłuj, wiosłuj łódką.
[Alex] Powrócił.
Trzy wyrazy. Pierwszy wyraz.
- Ucho? - O, Boże! Stary!
Słuchać?
- Brzmi jak. - [śmiech]
Brzmi jak "ciąć".
[Lee] Nie masz tu szans, stary.
Brzmi jak "uciąć".
Ręka. O, Boże.
- [Greg] Jechać. - Dokąd jadą?
[Greg] Kopać.
[Greg] Nie...
Dwie osoby.
[Alex] I gdzieś idą.
Idą po schodach.
- Jack i Jill weszli na wzgórze? - [Alex] Tak jest.
[Alex] Zostało 30 sekund.
Jesteś Chrystusem?
- Londyński most upada? - [Alex] Tak jest.
[Greg] Kangur.
[Greg] Brzmi jak kangur. Skakać.
- [gwizdek] - Przepraszam was.
To było Mary miała owieczkę.
To jak świąteczne kalambury z waszym starym dziadkiem.
Zejdźcie i dodamy to do ostatecznej punktacji.
[oklaski]
[Greg] Super.
Zgadłeś tylko cztery trzyosobowego zespołu.
Jedną co 45 sekund.
O, wow.
[Alex] Dwuosobowy zespół, zgadłeś 7.
Po pierwsze, wszyscy dostaną tu punkty,
bo uważam, że dwuosobowy zespół był skuteczniejszy.
Więc musi być jakaś różnica.
Okej, dam im po 5 punktów,
a drugiemu zespołowi po 3 punkty.
[Alex] Dobra robota, Mike i Lee.
- [Alex] 5 punktów. - [oklaski]
Punktacja w sezonie nabiera rumieńców.
Lee i Mike mają po 51, Sarah prowadzi z 55.
W tym odcinku, Charlotte i Jamali są razem na ostatnim z 11,
Sarah wygrywa z 20!
- [Greg] Jej! - Nie!
[Greg] Sarah Kendall wygrywa.
Podejdź i odbierz swoje szokujące rzeczy średnich rozmiarów.
Dziękuję wszystkim.
To czego się dzisiaj nauczyliśmy?
Nauczyliśmy się, że nie znam za wielu rymowanek,
poza tym nowym klasykiem.
[rymowane] Jammjod Snaj to kolega Sary, Lee jest pokryty solanką,
znajomi Aleksa nie istnieją, a Mike lubi czas na bambus.
Charlotte uważa, że czas ma tylko dwie wskazówki,
chciałaby, żeby płynął szybciej,
co zostawia Jamaliego samego, nigdy nie słyszał o Taskmasterze.
Do zobaczenia następnym razem, ale na razie proszę o brawa
dla zwyciężczyni, Sary Kendall!
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time