Ha ha!
Niemożliwe!
Eee...
- Rany! - Gdzie jest dziura?
- Eee! - [krzyk]
Żartujecie sobie?
[okrzyki i oklaski]
Dźwięk, jaki wydaje niebieski.
Cześć!
I witam w kolejnym magicznym sezonie Taskmastera.
Nazywam się Greg Davies i ciągle jestem Taskmasterem,
i nie zmieni tego nic, co piszecie na Twitterze
w swoich paskudnych sypialniach.
Piątka świeżo wyklutych uczestników
drży właśnie poza kulisami.
Zdenerwowane małe ptaszki, myślące, czy zrobiły wystarczająco,
żebym nagrodził je martwą myszą z mojego potężnego dzioba.
[śmiech]
Dlaczego zgodzili się przejść przez taki stres?
Dla szansy posiadania mojej złotej głowy? Być może.
Nie ma to znaczenia,
bo wszyscy muszą teraz brać dalej udział,
ze względu na wiążąca umowę, którą podpisali.
Poznajmy naszą prawnie zobowiązaną piątkę.
To...
- Ardal O'Hanlon. - [okrzyki i oklaski]
- Bridget Christie. - [okrzyki i oklaski]
- Chris Ramsey. - [okrzyki i oklaski]
- Judi Love. - [okrzyki i oklaski]
- I Sophie Duker. - [okrzyki i oklaski]
A obok mnie mamy świeżo rozmrożone zwłoki prehistorycznego człowieka z bagien.
To... [piskliwie] mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
[śmiech]
Dobra, jaka jest pierwsza kategoria nagród, Alex?
To...
Uuuuuu...!
Rzecz, której znalezienie w śmietniku
- najbardziej by was ucieszyło. - [śmiech]
Taskmaster, Greg Davies, przyzna 5 punktów rzeczy,
której znalezienie w śmietniku najbardziej by ucieszyło,
a pod koniec odcinka, zwycięzca zabierze do domu wszystkie pięć rzeczy
i odejdzie żwawym krokiem. Okej?
[Greg] Ardal, witaj w programie.
O, dziękuję. Fajnie jest tu być.
Co cię ucieszyło, jak znalazłeś to w śmieciach?
Trofeum, oczywiście.
- [Greg] Och. - [Alex] Nawet niezłe trofeum.
[Bridget] Fajne.
Dowodzi o twojej zaciętej ambicji?
Cóż, wszyscy tak zrobiliśmy.
Wszyscy poszliśmy do sklepu z trofeami...
Kupiliśmy trofeum, zamówiliśmy wyrycie napisu, i...
- Żeby zadowolić ojca, i... - Tak.
Należałeś do sportowej elity jako młody człowiek?
Nie do końca.
Większość trofeów na mojej półce jest kupionych.
[Greg] Jest wcześnie, Ardal.
Powiem, że to jakieś dwa punkty.
- Super. - Tak mi podpowiada instynkt.
Bridget, co ty przyniosłaś?
Czyjś testament.
- Uuuu! - Wow.
Autentycznie znalazła to w śmieciach. Zobaczmy.
- Ooo! - [Sophie] Mój Boże.
[Alex] Ma jakieś 300 lat.
[Greg] Patrzcie na minkę Ardala.
- Cóż... uważam... - [śmiech]
Już naszczaliśmy na twoje trofeum.
Był taki moment,
bo znalazłam go lata temu, gdy myślałam
"Będę miała pecha?"
Wiecie?
- [śmiech] - Bo znalazłaś...
Bo powiesiłam go w korytarzu, a nie wiem, czyj jest.
[Ardal] Próbowałaś znaleźć tę osobę?
O, nie.
Nie, chyba można uznać, że już jej z nami nie ma.
No, ale kim są spadkobiercy?
Mary. Jego ukochana żona, Mary, jest...
Wydajesz się dużo o tym wiedzieć.
Przeczytałem go.
Twój testament jest mega ekscytujący.
- Okej. - [Greg] Christopherze?
Przyniosłem aktówkę ważnego biznesmena z lat 90.
- Uuu! - [Alex] Ekscytujące.
Jesteście bardziej podekscytowani, niż się spodziewałem.
Dlaczego ci się spodobała?
Bo mój dom był wybudowany jako pierwszy na nowym terenie
i jednego dnia, znaleźliśmy aktówkę w kontenerze.
Była zamknięta.
Otworzenie jej zajęło nam godziny.
- Co było w środku? - Co było w środku? Właśnie miałem pytać.
Ja też spytam. Co było w środku?
- Dowiecie się pod koniec odcinka. - Ooo!
Podkręcił ekscytację na maksa!
No.
Judi, co przyniosłaś?
Kasetę Now 90.
Są na niej najlepsze klasyki.
Wiecie, że muzyka z lat 90. jest najlepsza?
Patrzcie na to!
Take That. Nie, no.
Shabba Ranks!
- Mr Lover Lover! Mm-hmm! - [śmiech]
"Shabba Ranks" jest na kasecie, czy to twoje powiedzonko?
Nie, Shabba Ranks jest na kasecie.
Osobiście myślę, że wyrzucono ją przez przypadek.
Można pokazać dzieciom, jak kiedyś było,
kiedy chciało się przewinąć taśmę,
to się wsadzało palec i przewijało.
Teraz dzieciaki o tym nie wiedzą.
Zapisz, "Judi Love. Niesamowita bajerantka".
- O, dobra. - [śmiech]
Sophie, pobijesz starą kasetę?
Przyniosłam wielofunkcyjne...
...urządzenie... ...do siedzenia.
[śmiech]
- Wow. - Patrzcie!
[Greg] Super.
Wow.
Kiedy jest się millenialsem,
nie kupuje się mebli w sklepach.
Znajduje się je w śmieciach.
Może kwalifikować się jako kradzież z ramienia Ustawy o kradzieżach z 1968,
chyba że ma się pozwolenie od właściciela kontenera.
- Jak coś jest na ulicy... - Jest twoje.
- No! - Nie do końca.
- Bo zostawiam samochód na ulicy. - [śmiech]
Przed programem, Alex powiedział mi...
"Sophie przyniosła kanapę, której próbuje się pozbyć".
- [śmiech] - Tak to zrozumiałem.
- Tak. - Nigdy nie pozbyłabym się mojego Now 25.
- [śmiech] - To "Now 24".
- Tak powiedziałam. - [śmiech]
[oklaski]
Przykro mi, golfowe trofeum Ardala mnie nie poruszyło.
1 punkt.
Instynkt mi podpowiada, żeby dać okropnej sofie
2 punkty, ale to chyba dlatego,
że Judi tak dobrze zbajerowała mnie kasetą.
- Wszystkie klasyki! - [śmiech]
- Judi, podasz jeszcze jeden... - Duran Duran!
Jak wymienisz jeszcze jeden utwór,
to je dostaniesz.
MC Hammer był na jednej, Michael Jackson i...
B-b-b-ba! Już zgadłaś.
Nie ma MC Hammera na 24.
Nie, chciałam powiedzieć...
Przykro mi. 2 punkty za Now 24.
[śmiech i oklaski]
Świetne wieści co do twojej gównianej sofy.
Dostajesz za nią 3 punkciki.
Tak!
Dam Chrisowi 4 punkty,
bo w tym testamencie jest coś pięknego.
Dam więc Bridget 5 punktów.
- Bridget z 5 punktami. - [oklaski]
[Greg] Lecimy!
Co mamy w pierwszym zadaniu, Alex?
Cóż, Greg, jeśli im się uda -
będziemy mieli naturalnego wroga chleba -
kaczki.
Cześć.
[Alex] O, cześć, Judi.
Na drzwiach jest napisane "do laboratorium wchodzić bez butów".
A wy daliście mi te ciężkie trapery.
[Alex] Właśnie.
- Cześć! - [Alex] Bridget!
Cześć?
Okej.
Pewnie powinienem poszukać zadania.
- [Alex] Dobrze. - To moje pierwsze... zadanie.
[śmiech]
- O, rany. - [Alex] O, nie.
Zacznę tutaj.
- [Ardal] Tu jest. - [Alex] Znalazłeś?
- Znalazłem od razu. - [Alex] Dobry początek.
Obiecujące.
No!
Boże wszechmogący, daj mi siłę.
[śmiech]
[Chris] Kaczka.
[Bridget] Fajnie, lubię skakać.
Uu! Ostatnio się dowiedziałam, że mam skaczące żyły.
[Alex] To dobra wiadomość.
Wysocy pewnie mają łatwiej, nie?
[Alex] Tak, chyba umieściłem je za wysoko.
"Kaczka".
"Nie ma kaczki".
[jęk Bridget] Boże!
Czym to jest przyklejone?!
[jęk] Och!
[śmiech]
Kaczka?
"Znajdź wszystkie 10 kaczek".
"Musisz pozostać w laboratorium".
"Wygrywa najszybszy".
"Masz maksymalnie 20 minut".
"Czas ruszył, kiedy wszedłeś do laboratorium".
[Alex] Tak, minęły 2 minuty.
Ty...
[śmiech]
- "Wygrywa..." - [Alex] Co tam jest napisane?
"Czas ruszył, kiedy weszłaś do laboratorium"?!
[Alex] Tak, przez dłuższą chwilę mówiłaś o żyłach.
"Czas ruszył, kiedy wszedłeś do laboratorium"!
[Alex] Na razie znalazłeś jedną kaczkę.
Kaczkę, w sensie kaczkę kwa kwa?
[Alex] Em, tak, proszę.
[oklaski]
Chris, często powtórzyłeś słowo "kaczka".
Kaczka, tak.
Powiedział "kaczka" jakieś 8 razy.
Tak, ale dobrze zaczął. Znalazł pierwszą kaczkę.
Tylko 10 jest schowanych w tym pokoiku.
Daliśmy im maksymalnie 20 minut,
bo myśleliśmy, że to będzie dosyć łatwe zadanie.
[śmiech]
[Greg] Zobaczmy jakieś kaczki.
Dobra. Jako pierwszego zobaczymy pana -
pana z Irlandii, to Ardal O'HanPAN.
- Zobaczmy. - [śmiech]
Podejrzewam, że tu jest kaczka.
Pudełko z napisem "kaczka".
[Alex] Okej.
- "Nie ma kaczki". - [Alex] Ach.
Oszukaliście mnie.
Jeszcze nie znalazłem kaczki.
- Ile minęło czasu? - [Alex] 4 minuty.
- 4 minuty i żadnych kaczek. - [śmiech]
[puka]
[śmiech]
Nie ma kaczek.
To jest kaczka?
- [Alex] Uważasz, że to kaczka? - [śmiech]
Ten sam ogólny gatunek.
Okej.
- Cip, cip. - [śmiech]
[Ardal] No, dobra.
Jeszcze jeden taki.
- To... - [Alex] To są kaczki?
Widzę to, dobra? To nie kaczki.
Pieprzone kury.
[śmiech]
Dosłownie, lepiej nie dam rady.
Nie za dużo tu kaczek.
Dlaczego kazaliście mi ubrać trapery?
[Alex] Byłoby fajnie znaleźć jedną kaczkę.
Byłoby dobrze.
[publiczność] Ooo!
Uu!
Znalazłem kaczkę!
Ha! Tak!
- Mogę umrzeć szczęśliwy. Znalazłem kaczkę. - [okrzyki i oklaski]
- Ile zostało minut, Alex? - [Alex] 6 minut.
Zostało 6 minut. Ile kaczek muszę znaleźć?
- [Alex] Jeszcze 9. - Jeszcze 9 kaczek. Okej.
Nie byłoby kaczki w środku kury, nie?
Gdzie kaczka schowałaby się w kurze?
- [śmiech] - [Alex] Masz 20 sekund.
Och!
- [kwakanie] - [Alex] To kaczka.
Och.
[gwizdek] Znalazłeś dwie kaczki.
Och. Przyjmę to.
Przez kilka minut wyglądało słabo.
[śmiech i oklaski]
Zanim nie przyniosłeś trzeciego kurczaka,
miałem wrażenie, że grasz postać w Ojcu Tedzie.
[śmiech]
Myślałem, że dobrze mi poszło.
Myślałem, że dobrze mi szło szukanie.
Tak, powiem ci, że oglądanie, jak szukasz było hipnotyzujące.
Oglądanie cię jest bardzo uspokajające.
Bardzo podobało mi się zadanie.
Z przyjemnością spędziłbym tam godziny.
- [śmiech] - Dobra.
To pierwsza przerwa na reklamy w sezonie
i wiecie, co to oznacza.
Tak, czas wygooglować wiek uczestników
i zobaczyć, czy macie rację. Oszczędzę wam trochę czasu.
Chris Ramsey ma 56 lat.
- Do zobaczenia! - [śmiech i oklaski]
- [oklaski] - Cześć i witam z powrotem!
Na czym stanęło, Alex?
Przed przerwą, nowi uczestnicy
mieli znaleźć ukryte kaczki w laboratorium -
dokładnie 10 ukrytych kaczek -
i Ardal O'Hanlon rozpoczął sezon, znajdując dwie.
- Szkoda. Teraz czas... - [śmiech]
...na Sophie i Bridget.
Tu jest kaczka.
[Alex] Co jest napisane?
- "Nie ma kaczki". - [Alex] Ach.
[Sophie] Okej, to nie kaczka.
- Em... - Mogę zerwać podłogę?
Dlatego mam na sobie te okropne buty?
[Alex] Rób, co chcesz.
Kaczka! Okej, kaczka!
- [Alex] Jak wygląda? - [Sophie] Jest zrobiona z elektrycznego...
- ...drutu? - [Alex] Ach. Chyba musisz ją włączyć.
- [Alex] Ile kaczek już znalazłaś? - Przestań do mnie mówić.
- [Alex] Jedna kaczka. - [Sophie] Eej! Okej, super.
Co to jest? To kaczka?
[Alex] Pamiętasz, czym są kaczki?
Co powiedziałeś, przepraszam?
Pamiętasz, czym są kaczki?
Jesteś z tego dumny?
- Jesteś dumny? - [śmiech]
Czekajcie.
Jest coś innego, co też nazywa się kaczką?
Typu gwóźdź?
[śmiech]
- To kaczka. - [Alex] Myślisz, że to kaczka?
- Może uważać, że jest kaczką. - [Alex] Hm.
[Alex] O, znalazłaś kaczkę?
Mam zabić kurczaka?
[Alex] Co masz na myśli?
[kurczak grzechocze]
[śmiech]
Aaa!
Tak, okej.
[Alex] Znalazłaś kolejną?
[kwakanie]
- Okej, to kaczka. - [Alex] Dwie kaczki. Dobra robota.
Jakieś mogą być na górze.
- Weźmiesz mnie na barana? - [Alex] Tak.
- Często tak robiłam na studiach. - Często?
- Tak. To... okej. - Dobra.
- Teraz do góry. - Tak.
- Aaaa! Przepraszam. - [śmiech]
Raz... dwa...
...trzy! Do góry.
- Dobra. Teraz co? - Wszystko okej?
Na górze są jakieś litery - A, R, D.
Nard? Anard?
Canard!
- To jest kaczka. - [Alex] Tak.
- Em... e... - [śmiech]
Sterujesz mną udami.
- Tak. - [śmiech]
O, w tę stronę, tak?
- [Alex] Teraz jest ciemno. - [Sophie] Tak, zostaniemy chwilę...
...i poczekamy, aż pojawi się kaczka.
[śmiech]
Mogli włożyć jakąś do butów.
[śmieje się] Nie.
- Niczego tu nie ma. - [publiczność] Ooo!
To kaczka.
Tu jest latarka. Jest do czegoś?
[Sophie] Gdzie jesteście, kaczuszki?
Co to może być?
[Alex] Masz 50 sekund.
[Sophie] Gdzie jesteś?
- [Sophie] Tu jest kaczka. - [Alex] Gdzie?
[Sophie] Na zadaniu.
[Alex] Jest kaczka.
[gwizdek]
[oklaski]
Całkiem niezła kolekcja kaczek.
Zadowolona z tego?
- Nie. - [Greg] Nie?
Mniej niż połowa kaczek.
Uważam, że to świetny wynik.
Przepraszam, był bardzo dobry.
Byłam zadowolona z tego z napisem.
To było trudne.
- I było po francusku. - Wiem.
[Greg] Co często robiłaś na studiach, Sophie?
Mówiłaś, "często tak robiłam na studiach".
Wtedy wchodziłaś Aleksowi na ramiona.
Tak... ujeżdżałam sporo facetów na imprezach.
[śmiech]
Jak jest się niskim, na koncercie albo czymś, trzeba wejść...
Chyba mówisz nie do tej osoby.
O, tak, okej. Ale ludzie musieli ujeżdżać ciebie.
[śmiech]
- Nie od jakiegoś czasu. - [śmiech]
[Greg] Po 4 kaczki. Kto teraz?
Teraz dwaj ostatni myśliwi kaczek.
To wielcy JC.
To Judi i Chris.
Zobaczmy.
Co to jest? To kaczki czy kurczaki?
[Alex] Jak myślisz, kaczka czy kurczak?
- [Alex] Judi! - Tak?
[Chris] To pudełko?
[Alex] Tak.
Jak się otwiera?
[Alex] Och.
W środku nie ma kaczki, nie?
[Alex] Nie, raczej nie.
To Richard Herring.
- [śmiech] - [Alex] Jakiego jest koloru?
["red/czerwony herring" - "fałszywy trop"]
Jestem blisko?
- [Alex] O, tak. - [śmiech]
Ściągnij koszulę.
Proszę.
Macaj ścianę. Przeszukaj ścianę.
- [śmiech] - Nie, no...
Dotykaj ścianę.
Gdzie są kaczki?
Odwróć się.
[Chris] Cholera.
Masz jakieś kaczki w butach? Na spodzie butów?
- Dlaczego miałbym mieć kaczki w butach? - Nie wiem. Może ja...
- AAA! Dwie kaczki! - Dwie kaczki.
Jeden...
Dwa... Tak, robię uniki. [też "duck"]
[Chris] Wypijesz tę herbatę?
Mam wrażenie, że jest tam kaczka. Dlaczego mam paranoję na ich punkcie?
Tak!
- Tak! Okej. - [okrzyki i oklaski]
[Judi się śmieje]
- [kwakanie] - Tu jest latarka.
Mam prześwietlić cały pokój?!
- Kaczka! - [oklaski]
Tak! Tu jest jedna.
- Aha! - [kwakanie]
[Alex] Właśnie znalazłeś kaczkę.
Uu!
- [Judi] Otworzysz to, proszę? - [Alex] Co za to dostanę?
Dostaniesz to, że się nie wkurzę.
Otworzysz to, proszę?
Dobrze, okej.
- To twoja herbata? - Tak.
[śmiech]
- [oklaski] - Szczerze, skąd jesteś?
- West Sussex. - Nie.
[śmiech]
[Chris] Jest wewnątrz stołu?
"Kaczka". Znalazłam kaczkę.
[pisk] Kaczka! Kaczka, kaczka, kaczka,
kaczka, kaczka, kaczka!
- [Alex] Dwie minuty. - Aaa!
Aaa... u! Znalazłam!
- [Alex] Naprawdę? - [Judi] Tak.
- [Alex] To zabłąkana kaczka. - To kaczka.
[Alex] To kaczka, o której nie wiedzieliśmy.
[Chris] Mogę podnieść podłogę?
Kaczka!
Kaczkaaa!
- Tak! - [Alex] 30 sekund.
Nie mam kaczki na twarzy?
- [Alex] Nie, ja... - Mam kaczkę na twarzy?
Jeszcze jedna kaczka.
O, Boże! Strasznie frustrujące!
- Ha-ha! - [gwizdek]
To było...
okropne.
[śmiech]
[okrzyki i oklaski]
- [Judi] Super! - Dobra robota.
Dziękuję.
Obojgu świetnie poszło.
Ile kaczek znaleźli?
Judi znalazła zabłąkaną kaczkę, którą naprawdę narysowaliśmy na ścianie
lata temu do innego zadania...
- ...co jest dziwne, więc znalazła... - Bonusowa kaczka?
Tak. Znalazła sześć,
ale nie znalazła pięciu.
Długo też pytała, czy ma kaczkę na twarzy.
Bo dziwnie się na mnie patrzyłeś.
Szkoda, że nie mamy zdjęcia ciebie pod tym światłem.
O, Boże!
Żeby sprawdzić, czy masz kaczkę na twarzy.
- Miałam kaczkę na twarzy?! - [Greg] Zaraz się dowiemy.
[śmiech]
- [oklaski] - Cudowne.
- Świetnie wygląda. - Nie ma kaczki.
Chris w sumie znalazł siedem kaczek.
- [Judi] Wow! - Gratulacje.
- [oklaski] - Super wynik.
Wow.
- Dobra, podaj mi punktację. - No, dobra.
Chris wygrał zadanie z 7 kaczkami.
Judi jest druga z 6.
Sophie i Bridget dostają po 3 punkty za 4 kaczki.
Ardal - tylko 1 punkt za dwie kaczki.
Czyli Chris Ramsey zgarnia 5 punktów!
[okrzyki i oklaski]
- Punktacja? - Tak. Em... fajnie.
Obawiam się, że Ardal ma minimalne punkty, 2.
Obecnie prowadzi Chris z 9 punktami.
[gwizd, okrzyki i oklaski]
Kolejne zadanie, proszę!
Oczywiście. W nawiązaniu do tego, jak kończymy nasze częste sprzeczki,
to wiąże się z całowaniem i godzeniem się [też: makijaż].
Dobra.
Do roboty.
- [Alex] Tak lepiej. - No.
- [Alex] Jadłeś coś przed chwilą? - Chipsy.
- [Alex] A, tak. - No.
"Stwórz najlepszy obrazek Taskmastera
używając wyłącznie szminki na ustach".
NA ustach?!
"Masz 10 minut, a twój obrazek musi wypełnić
większość kartki".
"A twój obrazek musi wypełnić większość kartki".
Żartujecie sobie?
- [śmiech] - [Ardal] "Twój czas jest liczony od teraz".
E, Taskmaster.
Jest... jest...
...dość mizerny w najlepszym momencie, nie?
Pójdę po jego zdjęcie.
Nie pamiętam, jak wygląda.
[Sophie] Mam jego zdjęcie.
Które w ogóle nie wygląda jak on.
Ma niebieskie oczy?
Chyba są niebieskie. Zielone?
To nie ma znaczenia, nie?
Tak jest dobrze? Tak to się robi?
[Alex] Chyba tak.
[śmiech]
[Alex] Używasz ust jako palety?
- Tak. - [Alex] Dobrze.
[Alex] Robisz bardzo duże oczy.
- Nic nie wiesz o szmince? - [Alex] Nie.
[śmieje się]
[jęk]
Mmm!
[śmiech]
- [skrzypienie] - [Alex] Wydmuchujesz?
Nie. To dźwięk, jaki wydaje niebieski.
[śmiech]
[Chris] Chryste.
- Em... - U!
[Alex] Szminkę masz ciągle na ustach, tak?
- Y-hy. - [Alex] Tak?
[śmiech]
[Alex] Agresywnie to robisz.
- Nie ma innych ust, których mogłabym użyć? - [Alex] Nie, nie.
[śmiech]
[jęk]
[niewyraźnie] Ładnie wyszło.
- [Alex] Słucham? - Ładnie wyszło.
O, Boże.
Właśnie tak wygląda,
jak jest w domu, jak jest sam.
[piskliwie] Cześć! Jestem Greg.
Chyba mam jakieś chipsy.
[śmiech]
Chyba jestem zadowolona.
[gwizdek]
Och.
[śmiech i oklaski]
Podobało ci się, Sophie?
Tak.
To też robiłaś na studiach?
Starałam się być precyzyjna.
Bardzo się wczułaś.
Najbardziej w tym zadaniu zirytowało mnie to,
że było mi wstyd, jak pod koniec byłem zasapany.
Robiłem tylko tak.
Dzięcioły muszą być zajebiście mocne.
[śmiech]
Dobra. Dzieła zobaczymy
zaraz po reklamach samochodów.
[okrzyki i oklaski]
- [okrzyki i oklaski] - Cześć!
Witam ponownie w drugiej połowie odcinka.
Pokażesz mi moje portrety, proszę, mały Aleksie Horne?
Tak. Jesteś próżny, ale w ogóle mnie to nie dziwi.
Pięknie.
Zobaczmy szminkowy portret Bridget.
Oto on.
- Uuu! - [Judi] Dobry.
- [Sophie] Wow. - Na pewno uchwyciła moje piersi.
[śmiech]
Powiedziała, że to biustonosz i sukienka
i mówisz "gdzie są moje chipsy?"
"Nienawidzę swojej pracy".
- [śmiech] - Tak mówiłaś.
Starałam się uchwycić esencję ciebie.
Zjadłem dużo chipsów.
Mam duże cycki?
[śmiech]
[Greg] Dobry początek. Kto teraz?
[Alex] Teraz obrazek Judi.
[śmiech]
Nawet ty tego nie usprawiedliwisz.
Powiem wam coś.
Narysowałam cię na tronie,
jako króla, którym jesteś.
Wykorzystała więcej kartki niż reszta uczestników.
- O tym mówię. - Mamy to nagrodzić?
- Tak. - [Alex] Możesz.
Co, narysowanie figurki Lego wewnątrz głowy klauna?
[śmiech]
W życiu nie był tak podminowany!
Wzbudziłaś ogień w Ardalu.
Jeśli tak działa mój obraz, to prawdziwa sztuka.
O, rany! To jest...
- ...fenomenalna bajera. - [Judi się śmieje]
Oto obrazek Chrisa.
Uuu!
[Greg] Nie, no.
Postawię go obok obrazu, którego używał.
- [Greg] Dobry jest. - Wow.
[oklaski]
Nie spodziewałem się tego.
Oto usta Ardala w akcji.
Stworzył to.
- [śmiech] - No.
- [Bridget] Bardzo fajny. - Wcześniej, Ardal,
wspomniałeś słowo "klaun".
[śmiech]
Jeden z najlepszych klaunów w Wielkiej Brytanii.
Najważniejsza jest aura,
która nie jest namalowana, tylko zasugerowana.
[Greg] Okej.
I co wyczuwasz w mojej aurze?
Wyjątkowość, em...
- [śmiech] - Co masz na myśli, wyjątkowość?
Kurde. Nie spodziewałem się niczego dobrego.
Mam nadzieję, że Sophie obniży poziom.
[Alex] Stworzyła to.
[śmiech]
Użyła portretu za sobą jako punktu zaczepienia.
Mam wrażenie, że to obraz typu Dorian Gray.
Czyli makabryczna, straszna wersja ciebie.
- No i jesteś... - [śmiech]
No i jest też ten piękny człowiek.
No. Wcale niepodobne do mojej babci, więc...
[śmiech]
TM. Byłoby smutno, jakby...
- [śmiech] - Dobre.
Jest świetne,
ale w ogóle niepodobne do ciebie, więc...
Najważniejsze jest podobieństwo.
Czyli mam zapomnieć o tym, co powiedziałeś o esencji?
Nie, esencja jest prawdziwa.
[śmiech]
Zobaczmy je wszystkie, zanim ktoś jeszcze mną zamanipuluje.
[Alex] Oto pięć Gregów.
Chris, bez faktycznego obrazu obok twojego...
- Wiesz. - No.
Bridget, twój wygląda jak nawiedzona gumowa lalka.
[śmiech]
- Jak śmiesz? - Dlaczego to coś złego?
- [Alex] Dobra, Greg, potrzebujemy punktów. - [Greg] Dobra.
1 punkt dla Judi. Za rzucanie szminką o kartkę.
Teraz jest pomiędzy Ardalem a Sophie.
Co?
[Sophie] Jesteś serio w szoku.
[Greg] Dajmy im po 3 punkty.
Czyli 3 punkty dla Ardala i Sophie.
- [Alex] 4 dla...? - [Greg] 4 dla...
...bardzo złej gumowej lalki Bridget i oczywiście,
Chris Ramsey, jedyny artysta w tym pomieszczeniu, zgarnia 5.
- [Greg] Zobaczmy kolejne! - Kolejne jest takie...
[muzyka westernowa]
[skrzypienie drzwi]
Och.
Gotowy?
Nie wiem.
Fłoo!
Nie?
"Stwórz pojedynek i stocz go z Aleksem".
To ty.
"Masz 20 minut na stworzenie pojedynku i przeprowadzenie go z Aleksem".
"Wygrywa najbardziej porywający pojedynek".
"Twój czas jest liczony od teraz".
- Myślisz, że wygrasz pojedynek? - Pewnie tak.
Zazwyczaj wygrywam pojedynki.
[śmiech]
Stoczyłaś kiedyś pojedynek?
Nie, nigdy się z nikim nie pojedynkowałam.
Nie myślałam, że będę pojedynkować się z tobą.
- [Judi] Jesteś dobry w rzucaniu? - [Alex] No.
To tego nie chcę.
- [Judi] W czym jesteś do bani? - [Alex] W majsterkowaniu.
Instynkt mi podpowiada, że tu Sophie będzie najlepsza przez jej
"Nigdy się z nikim nie pojedynkowałam".
"Nie myślałam, że będę pojedynkować się z tobą".
Brzmiało jak autentyczna kwestia Clinta Eastwooda.
- [Greg] Chcę to po prostu zobaczyć. - Zobaczmy.
Najpierw mamy Pojed-ardala i Pojudi. Ardala i Judi.
[dramatyczna muzyka]
Alex, wybrałem dość tradycyjny pojedynek,
więc żeby zacząć...
...muszę zdjąć...
- Pomóc ci? - Tak, proszę. Dziękuję.
Dobra.
Wyzywam cię na pojedynek.
Podejmuję twoje wyzwanie.
Okej, super.
W tym porywającym pojedynku, będziesz miał na sobie te rolki.
[Alex] O, tak. Powiedziałbym, że są rozmiaru 5 do 8.
- A ty nosisz...? - Rozmiar 10.
Wszyscy tak kiedyś zrobiliśmy.
Zwłaszcza, jak buty są zajebiste.
Chcesz wybrać swoją broń?
Mam banany i pomarańcze.
Ach! Banany, proszę.
Okej. Chcę, żebyś założył opaskę na oko.
Ja nie muszę. Dziękuję.
Masz jedną piłkę.
Musisz trafić mnie w kolano pięć razy.
Nie możesz mnie trafić w inne miejsce.
- A w co ty będziesz mnie trafiać? - Wolna amerykanka.
Możesz trafić mnie gdziekolwiek?
- Tak. - Okej.
Okej, teraz stańmy tyłem. Pięć kroków.
No.
Jeden.
[muzyka westernowa]
Jestem gotowy.
Chwileczkę, poprawiam włosy.
[śmiech]
Na miejsca.
Gotowi.
Start.
Nie możesz trafiać mnie w twarz.
- Jeden. - Dobra.
Ognia!
[Judi] O, tak!
Lepiej idź po swoją piłeczkę, bejbs.
Och!
Super.
- [Alex] Mogę się poddać? - Tak.
Nawet porywające, nie?
Podobał mi się ten pojedynek.
[Ardal] Ale chcę swoją broń z powrotem.
To mój lunch.
[oklaski]
- Porywające. - Porywające.
Podobała mi się formalność uderzenia rękawiczką.
Chociaż były gumowe.
A potem w sumie oglądaliśmy dwóch dorosłych facetów
obrzucających się owocami.
Były tam setki lat tradycji,
z owocowym dodatkiem nowoczesności.
Super. Ale podobało mi się,
że była tam tradycyjna konstrukcja pojedynku.
- Zapiszę. - Przez co przechodzimy do Judi.
Zaobserwowałem, że masz niesamowitą zdolność
normalizowania złego zachowania.
Wtedy czułam się tobą zainspirowana.
O, proszę.
Musiałam pójść na całość i zrobić to, co było najlepsze dla mnie.
I wiele razy w niego trafiłaś.
- Tak miało być. - Pijąc koktajl, najwyraźniej.
To było dla energii.
Widzicie? Prawie myślę, że było sprawiedliwie.
- Tak, właśnie to mówię. - Bezwstydnie.
Dobra, kto teraz?
Teraz dwie osoby, czas na Bridget i Chrisa.
Zasady są proste... tak jakby.
Musimy być na czworaka.
Musimy wrzucić jak najwięcej piłek do kosza przeciwnika.
Okej.
[dramatyczna muzyka]
Zablokowałem się.
[gwizdek]
Aa! Jest za blisko. Nie! O, Boże.
Och! Uch!
Jeeest!
[ryk]
Aaaa!
To nie koniec.
Uch! Uch! Uch!
O, nie.
[krzyki]
12, 13, 14.
- 11, 12. - Nie!
- 12. - Tak!
Właśnie zostałeś skoszykowany.
- Zostałem skoszykowany. - [oklaski]
Może przez białe podkoszulki pomyślałem, że w jakimś momencie
się pocałujecie.
Sporo było sapania.
Ale czy to był pojedynek,
- takie jest pytanie? - Tak!
Dwóch gości w zaciekłej walce.
Więc mecz ping-ponga jest teraz pojedynkiem.
Albo gra w żółwią piłkę, czy w co tam grali.
Przepraszam, nie było tam dla ciebie wystarczająco żywności?
Bridget, twój początkowy wygląd mnie oczarował,
- był zaskakujący. - Dziękuję.
Przez chwilę było porywająco.
A kiedy rozpoczął się pojedynek,
zrobiło się trochę mniej porywająco.
Cóż, oczywiście nie mogłam dostać koni ani osłów.
A kto nie chciałby zobaczyć pojedynku na osiołkach?
Dobra. Trzy czwarte pierwszego odcinka już minęło,
ale to jeszcze nie koniec.
Niedługo ktoś zabierze do domu stary testament i kasetę Now 24.
- Ciągle dajemy radę! - [oklaski]
Cześć. Witam w ostatniej części odcinka, gdzie mamy
- kilka toczących się pojedynków. - Tak, nie idzie mi w nich na razie
za dobrze i ciągle bolą mnie stopy, ale został jeszcze
jeden pojedynek. Czy będzie najbardziej porywający?
To znowu ja, kontra Sophie Duker.
- Cześć, Sophie. - Cześć.
- Weź broń. - Te są moje?
Te są twoje.
Podejdź.
[dramatyczna muzyka]
Ach.
Rozumiem.
Wiesz, dlaczego tak zrobiłam?
Bo pióro jest silniejsze od miecza, Alex.
A język jest silniejszy od pióra.
- Nie uderzę cię mieczem. - Ani językiem?
Ani językiem. Będę walczyć z tobą słowami.
Sporo tu kaczek.
Tak, kaczki to nasi fani.
[Alex] Tak?
[Sophie] Czas na pojedynek, bejbe.
Okej.
[rapuje] ♪ Okej, mały Aleksie Horne ♪
♪ pokonam cię umysłem, nie siłą ♪
♪ Sprawię, że będziesz żałować, że się urodziłeś ♪
♪ i będziesz czuć się opuszczony ♪
[rapuje] ♪ Okej, mała Sophie Duker ♪
♪ Zaraz zrobi się nuklearnie ♪
♪ Ile mamy mieć wersów? ♪
♪ Jeden wystarczy, czy mają być dwa? ♪
♪ Okej, chyba mają być dwa ♪
♪ Myślę, że musimy mieć minimalnie tyle ♪
♪ Chyba musimy mieć przynajmniej dwa ♪
♪ Inaczej nasz rap będzie bezładny... i nie za dobry ♪
♪ Nazywam się mały Alex ♪
♪ Mam na sobie pelerynę ♪
♪ Tylko tyle możesz tego znieść ♪
♪ Nie palę papierosów ♪
♪ Lubię e-papierosy, więc lepiej przeczytaj słowa na tej taśmie ♪
♪ "Uwaga", chcesz mnie przed czymś ostrzec? Cóż, mały Aleksie Horne,
zobaczysz ♪
♪ Ten rap zadziała moczopędnie ♪
♪ bo obecnie zachowujesz się żałośnie ♪
To nie za miłe.
- Nie za dobrze się z tym czuję. - [Alex] No.
Nie lubię ci grozić.
Ale dużo się uśmiechasz.
♪ Zamiast tego, możemy iść poimprezować, jeśli chcesz
poddać ten pojedynek ♪
♪ Chciałbym poddać ten pojedynek,
bo nie jestem w stanie wymyślić więcej rymów. ♪
- Impreza? - Impreza.
- [oklaski] - Super.
8. Mila już nie jest ostateczną kroniką rapu.
Chyba oboje zorientowaliśmy się, że przemoc
nie jest odpowiedzią.
To nowoczesny pojedynek.
Zorganizowała pojedynek i uaktualniła go.
[Alex] Chyba tak.
Nigdy nie czułem się starszy.
Chyba wszyscy się zgodzimy.
Pojedynek musi być wyrównany.
Każdy, kto wciska twoje okropne małe stopy
w rolki, które są za małe...
zabiera do domu 1 punkt. 1 punkt dla Judi Love.
- Och! - [Alex] Okej, 1 dla Judi.
Ardal. To był piękny, tradycyjny pojedynek, ale w żaden sposób
nie był ekscytujący. 2 punkty.
- [Alex] Okej. - [Greg] Bridget, 3 punkty.
Wizualnie było ekscytująco.
Kropka, koniec krytyki.
Teraz będzie ciężko, ale prawda jest taka, że Sophie, nie wiem,
uaktualniła pojedynek.
Dobra. 4 punkty dla Chrisa.
- 5 punktów. - [Alex] Dobra robota, Sophie Duker.
[Greg] Rzućmy szybko okiem na wyniki.
Ardal jest ciągle na dole tabeli z 7,
a zdecydowanym liderem jest ciągle Chris z 18!
Okej, udajcie się teraz na scenę na ostatnie zadanie odcinka.
[okrzyki i oklaski]
Cześć, słodki książę.
Oo... cześć.
Kto przeczyta zadanie?
Sophie Duker przeczyta zadanie. Powodzenia, Sophie.
- Dziękuję. - Powodzenia w czytaniu.
"Policzcie do 13 jako grupa, z każdym zawodnikiem
mówiącym kolejną liczbę. Za każdym razem, jak mówicie nieparzystą liczbę,
musicie kucnąć". Dzięki.
"Jak mówicie parzystą liczbę,
musicie podskoczyć".
"Jak się pomylicie, odpadacie".
"Jak policzycie do 13 albo ktoś odpadnie, zostaną wprowadzone
nowe zasady".
"Jeśli Taskmaster uzna, że za długo się zawahaliście,
odpadacie".
Spróbujcie wyraźnie pokazać, co robicie i nie kucajcie przed
podskokiem, bo może być i tak.
Powodzenia wszystkim.
Ardalu, zacznij proszę liczyć.
Okej, em, jeden.
Ardal, super. Jakbyś mógł to zrobić podczas liczenia, byłoby fajnie.
Teraz chyba twoja kolej, Bridget.
- Czyli tak, ale szybciej? Dwa. - [Alex] Tylko liczba.
- Tak, ale zrób to podczas... - Zrobiłam.
- Ale ty... dwa. - Dobra. Super.
- Trzy. - Cztery.
- Pięć. - Sześć.
- Siedem. - Osiem.
Dziewięć.
- Dziesięć. - Jedenaście.
- Dwanaście. - Trzynaście.
Świetnie. Każdy przeszedł przez pierwszą rundę.
[oklaski]
Okej, ciągle mamy te same zasady, kucnięcie na nieparzystych
i podskok na parzystych, ale teraz musicie salutować na wielokrotnościach trzech,
i wypowiadać wielokrotności czterech kompletnie źle.
Ooo!
- Cztery, osiem? - [Alex] Tak, tak.
Nie powiedziałabyś "osiem", bo tak jest poprawnie.
- Nie, powiedziałabym "han". - [Alex] Tak.
[Alex] Okej, zacznij, Bridget.
Jeden.
- Dwa. - Trzy.
Czy-czy-cztery.
Pięć.
- Co? - Zawahanie!
- [oklaski] - O, Boże!
Nic mi nie jest.
Zasady teraz to kucnięcie na nieparzystych, oczywiście, skok na parzystych, salutowanie
na trzech, źle powiedziane czwórki, i wszystkie cyfry
muszą być po francusku.
- [jęki] - [Alex] Wszystkie cyfry muszą być po francusku.
Czyli musicie źle powiedzieć quatre, na przykład.
- Zaczynamy, Chris. - Un.
Deux.
Trois.
- Aquatre! - Cinq.
[???]
[gwizdek]
[Alex] Obawiam się...
[śmiech i oklaski]
Nie chodziło o francuski.
Nie francuski. Chodzi o brak salutowania.
[Greg] Odpada.
Okej, teraz musicie się obrócić, kiedy mówicie liczbę
- zawierającą literę T. - Cieszę się, że odpadłam.
I znowu, po francusku.
Ja się stresuję, a nie mam z tym nic wspólnego.
- Jeden z najgorszych dni w moim życiu. - Na razie.
Teraz Sophie.
Unnnnnnn.
- Deux. - Trois.
[gwizdek] Obawiam się, że u Ardala był niepotrzebny obrót.
Kolejna zasada, oczywiście.
[Chris] Och.
Kucnięcie na nieparzystych, to wiemy.
Podskok na parzystych. Salutowanie na trójkach.
Źle powiedziane wielokrotności czwórki.
Wszystkie liczby po francusku, obrót przy literze T
po francusku, i udawajcie, że jest wam niedobrze po powiedzeniu
liczby z jedną literą E.
- Okej. - [Alex] Chris. Zaczynamy.
- Un. - Deux.
[wymiotuje]
Super.
Trois.
Quaaaaaa...
...aaa...
...staram się przypomnieć zasady.
Skończyłaś?
- ...atre. - [oklaski]
[gwizdek] Obawiam się, że na końcu nie było ci niedobrze.
- Ooo! - Szkoda.
- [okrzyki i oklaski] - Było mi niedobrze!
Chyba miało jej być niedobrze po liczbie.
Czyli to koniec. O, nie.
Jaka szkoda, że to koniec.
Zejdźcie na dół i zobaczmy,
jak to wpłynęło na ostateczne wyniki.
[okrzyki i oklaski]
Więcej ekscytacji na koniec.
Tak, na pewno przez to liczenie jest fajniejsze, nie?
[Greg] Nie?
Ardal i Judi są razem na ostatnim, czy też czwartym miejscu.
Sophie prawie się udało, ale w końcu zebrał ogromne 23 punkty,
zwycięzcą pierwszego odcinka jest Chris Ramsey!
[oklaski]
Chris Ramsey wygrywa.
Podejdź po swoje rzeczy ze śmietnika.
[okrzyki i oklaski]
Mamy nadzieję, że dołączycie do nas w następnym tygodniu żeby zobaczyć,
czy Judi Love dalej kręci bajerę, żeby znaleźć się
na ostatnim miejscu.
Do zobaczenia, ale pogratulujmy też pierwszemu zwycięzcy w sezonie -
Chrisowi Ramseyowi!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time