- Przygotuj się! - Przygotowałem się.
[uderzenie]
Hm.
Nie, nie, nie!
Nie!
Aaa!
Co?!
[okrzyki i oklaski]
Jajko Schrödingera.
Cześć wszystkim, i witam w Taskmasterze.
Droga do zwycięstwa w Taskmasterze jest długa,
jest na niej wiele przeszkód, fizycznych i mentalnych.
Różni ludzie reagują na różne sposoby,
i czasem ci na nagraniu
wydają się nie przejmować tym, jak im idzie.
Ale nie dajcie się oszukać.
Jedno z nich przyszło wczoraj do mojej garderoby,
z łzami spływającymi po twarzy,
"Chcę tego bardziej, niż czegokolwiek innego".
"Chcę, żeby rodzina była ze mnie dumna. Proszę, Greg".
"Nie odbierz mi tego, proszę".
Nie zamierzam wyjawić tożsamości tej osoby,
ale powiem tak -
głowa do góry, dobrze ci idzie,
i nie wygłupiaj się,
oczywiście, że będziesz w stanie pokazać się w Szkocji.
Poznajmy ich.
Proszę o wielkie oklaski dla Frankiego Boyle'a.
[okrzyki i oklaski]
- Ivo Grahama. - [okrzyki i oklaski]
- Jenny Eclair. - [okrzyki i oklaski]
- Kiella Smith-Bynoe. - [okrzyki i oklaski]
- I Mae Martin. - [okrzyki i oklaski]
A obok mnie siedzi człowiek, który wącha własne pierdy
używając systemu, który nazywa "bąk-do-rąk".
To...
[piskliwie] mały Alex Horne!
[okrzyki i oklaski]
Cześć, cześć, cześć.
- Dobry wieczór. - Jak się masz?
- Świetnie... - Wow.
...w końcu, i chciałbym skorzystać z okazji, jeśli można,
żeby podziękować temu człowiekowi,
bo ludzie się czepiają,
że jesteś dla mnie niemiły.
Ale jesteś bardzo miły. Cztery miesiące temu, Greg dał mi zegarek.
Powiedział, "chcę ci go dać",
i mi go dał, i to bardzo miłe.
- Miły człowiek. - Ooo.
Nie wiem, co z tym zrobić, bo to prawda.
Miły człowiek. Nie mam nic dla ciebie, ale zrobić możesz ze mną, co zechcesz.
Odpłata za miły prezent.
Wystaw język.
Nie chcę.
Okej.
[krzyczy]
[jęk]
- Lećmy z tym. - Tak, zadanie nagrodowe,
w tym tygodniu kategoria to
"Najwspanialsza rzecz, która wyskakuje".
Najlepszy wyskok dostanie 5 punktów,
a potem jedno z nich się ucieszy,
kiedy wygra pięć wspaniałych wyskakujących rzeczy.
- Wracamy do ciebie, papo. - Tak.
Oczywiście, jeśli ktoś przyniósł toster,
może przygotować się na brak punktów.
- Ivo, cześć. - Cześć, Greg.
Jaką wspaniałą wyskakującą rzecz przyniosłeś?
To oczywiście gra w bicie kretów
z aspektem taskmasterowym.
Oto ona. Zrobił to.
To my!
- O, Boże. - No!
Podoba mi się bardziej, niż myślałem.
Tak!
Siebie także umieściłem w grze,
mnie też można przywalić młotkiem.
Fajne.
Postarałeś się, żeby miało związek z Taskmasterem,
podoba mi się.
Na razie wygląda na środek tabeli.
Japoński format gry w krety, Mogura Tataki,
Bicie Kreta, jest popularny na świecie, a teraz są na nim nasze twarze.
Pięć punktów, proszę.
- Mam wpisać 5 punktów? - Nie.
Cześć, Mae.
Pamiętasz, co powiedziałeś o tosterach?
Ale... poczekaj. Okej.
Przyniosłom Pop-Tarta...
- Mm. - Nie, czekaj.
Oto najwspanialsza rzecz Mae, która wyskakuje.
Na Pop-Tarcie jest najwspanialszy umysł naszych czasów.
Mój człowiek, profesor Brian Cox [fizyk].
Patrzcie na jego włosy, i...
Bicie kreta wygląda coraz lepiej.
Jesteś fanem profesora Briana Coxa?
Jest niezły, tak.
Nie, szanuję jego umysł.
Tak, tak.
"Zobaczycie tylko moją płonącą twarz".
Jakim cudem nie miałeś programu z parodiami?
- Jenny. - O, nie.
Musisz czuć się zachęcona
- Pop-Tartem z profesorem Brianem. - Nie.
- Lubisz Davida Bowiego? - Czy lubię?
- Tak. - Nie przeszkadza mi.
David Bowie nigdy nie nosiłby tych wielkich dmuchanych spodni,
gdyby nie koleś nazwiskiem Oskar Schlemmer, nie?
Zaprojektował Balet Bauhaus, więc przyniosłam
wyskakującą książkę o Balecie Bauhaus.
- Oto książka. - No.
Wyskakuje.
Pop!
- Uuu. - [publiczność] Uuu...
Słyszeliście to? Publiczności się podobało.
Greg, no dawaj!
Nie przeszkadza mi to.
To ciekawe, bo przejście od Oskara Schlemmera do Bowiego
leży w ruchu Bauhaus.
- Tak, po to ci ludzie tu przyszli. - Tak jest.
Szaleją za Schlemmerem! Tego chcą!
Mają obsesję na punkcie Schlemmera, ci ludzie.
Kiell.
Oczywiście, najwspanialsza rzecz, która wyskakuje,
to sam człowiek.
A na czym lepiej skakać niż na drążku pogo?
[publiczność] Uuu!
Znaleźliśmy nasz poziom.
Tak. Kiell wyskoczył z drążkiem pogo.
Pobawiłem się.
Moi rodzice autentycznie dali mi pod choinkę drążek pogo.
Mam 35 lat. Spytałom, "co mam z nim zrobić?"
Na co oni, "poskacz sobie ze znajomymi".
Możesz nie skończyć nisko, bo kiedyś miałem drążek pogo
i nawet go lubiłem, i to jedyny powód.
Podoba mi się wizja ciebie na drążku pogo.
Nawet byłem dobry.
Miałem okropny wypadek z Markiem.
Wylądowałem na jego nodze, biedaczyna.
Był jednym z twoich uczniów?
Cześć, Frankie.
Musisz czuć się pewny siebie.
Przyniosłem coś, co regularnie wyskakuje w moim domu.
Próbowałem to wyrzucić chyba z trzy razy,
i zawsze wraca,
więc po prostu powiesiłem to na ścianie w salonie.
To bardzo niepokojący obraz.
Oto on.
Jest okropny, ale jakoś mi się podoba.
Kto go wiesza?
Dzieci się wypierają...
ale nie należy im ufać.
Która wyskakująca rzecz jest najmniej wspaniała, Greg?
- A jak myślisz? - To może być Pop-Tart.
Tak. Tylko mnie zirytował.
- Tyle. 1 punkt. - 1 punkt dla Mae.
- Drążek pogo, 2 punkty. - O!
- Książka, leniwe, 3 punkty. - Dobra.
O dziwo, gra w krety z wyciętymi twarzami...
Nie wiem czemu, dostaje 4 punkty.
- Mae, masz rację. Niespójne to. - Spoko.
4 dla Ivo. A ten obraz nie zasługuje na pochwałę,
ale o dziwo, zgarnia 5 punktów. Tyle.
1, 2, 3, 4, 5 punktów dla Frankiego.
Zabierzmy się za zadania.
Hmm, może raczej "zabierzmy się za rozwłóknianie".
- Cześć, Alex. - Cześć, Jenny. Stań na kółku.
Okej.
Jak myślisz, co to jest?
Patelnia.
Wiktoriańska satelita.
Myślę, że to... bomba z II wojny światowej.
- Ostrożnie. - Założę rękawice.
- Oczywiście, jeśli to bomba. - Tak, tak.
Okej.
"Kręć kołem rozwłókniacza, nie uszkadzając jajka".
"W żadnym momencie nie możesz opuścić miejsca".
"Jeśli rozwłóknisz jajko, zostaniesz zdyskwalifikowana".
"Wygrywa najwięcej obrotów".
"Masz maksymalnie 10 minut".
Koło rozwłókniacza...
Oczywiście.
To czym jest rozwłókniacz?
Nie widzę jajka.
- To jest rozwłókniacz. - Tak.
W środku jest jajko.
Gdzie? Czekaj, co to jest rozwłókniacz?
Oczywiście, kusi, żeby powiedzieć
"Ha-ha, całe życie żył po kloszem,
nigdy nie używał koła rozwłókniacza".
Ale nawet rywale bardziej praktyczni ode mnie
raczej będą to robić pierwszy raz.
Mogę powiedzieć, że nie wiem, czym jest rozwłókniacz?
Powiedziałeś "twój czas jest liczony od teraz"?
Nie. Ani mi się śni.
Musisz powiedzieć "twój czas jest liczony od teraz".
"Twój czas jest liczony od teraz".
W sezonie budujesz obraz tego,
jaki byłeś jako dziecko.
Wiele razy spotkałem tego chłopca.
- Zaczniemy? - Tak, zacznijmy.
Kupiliśmy rozwłókniacz, i oto, co się stanie.
Najpierw zobaczymy Kiella i Frankiego
w filmie pod tytułem Pulp Friction.
Mówisz, że jajko jest w środku?
Jest we wnętrzu rozwłókniacza.
- Gdzie? - Nie mogę więcej powiedzieć.
- Ale chcę zobaczyć. - Nie możesz zobaczyć.
- To skąd mam wiedzieć, że tam jest? - Musisz mi uwierzyć.
Już kiedyś uwierzyłem.
Czyli to ślepe jajko Schrödingera?
Dokładnie.
To jaki jest proces? Taki?
"Rozwłókniacz ma fakturowany obrotowy bęben,
który, podczas kręcenia, ugniata wiśnie
na stalowej płycie czołowej..."
To może być jakiś inny.
"Wirnik rozwłókniacza kręci się poprzez silnik,
a zawiesina w zbiorniku zostaje wyssana".
Jaka zawiesina?
- O, tak. - [uderzenie]
O, słyszę jajko.
[skrzypienie]
[stukot]
Ćwierć obrotu.
Myślisz, że to było jajko?
- Brzmiało jak jajko? - Mm.
Albo kalkulator.
[stukot]
Jeden obrót.
Nie może być miażdżone, jeśli wydaje tyle dźwięków.
Można na to tak spojrzeć.
[metaliczne brzęki]
To chyba nie było jajko.
Dobra, pół obrotu.
Może przy szybszym ruchu się nie stłucze?
Tak, chyba brak szybkości stanowi problem.
O, tak.
[brzęk]
[skrzypienie]
[brzęk]
Wiem, co to było.
Plastikowe krzesło.
Plastikowe krzesło, dobra.
Masz 8,5 obrotu.
Kończysz?
Tak, to chyba nieźle.
Teraz nic.
[pisk i brzęk]
Już po nim.
- Kończysz? - Tak, już po nim.
2 i 3/4 obrotu.
Dopiero teraz zobaczyli wnętrze rozwłókniacza.
Oczywiście, nie widzieli, a... im więcej kręcili,
tym wyżej jajko wznosiło się ku niebezpieczeństwu.
Tak to działało.
- Aa. - Och.
8,5 obrotu to imponujące kręcenie przed rozwłóknieniem.
Gra na przetrzymanie.
Jajko przetrwało w obu przypadkach.
Mamy wynik 8,5 kontra 2 i 3/4, ale obaj ciągle są w grze.
Przypuszczam, Kiell,
że w trakcie zadania i kiedy skończyłeś,
nie wiedziałeś, co się dzieje.
Dalej nie wiem, czym jest rozwłókniacz.
- Pokażemy więcej? - Tak.
Okej. Kolejni do rozwłókniacza
podejdą Jenny i Mae.
Dobra, czyli jajko jest w maszynie.
O, tak.
Obrócę delikatnie.
[głośny brzęk]
To jajko.
Jeszcze nie zrobiłam żadnego obrotu, nie?
Nie.
O, walić to, zmiażdżę jajko!
Chcę je zmiażdżyć, zmiażdżyć głupie jajko!
Tak, zmiażdżę jajko. I tak nie wygram.
[brzęk]
Nie ma bata, że jajko się nie zmiażdżyło.
To jeden obrót.
Zmiażdżę to jajko, zmiażdżę je!
Chcę zmiażdżyć je na kawałeczki.
Zostało ci 9 minut.
Co? Nie mogę tego robić przez 9 minut.
W dawnych czasach, to robili rozwłókniarze?
Rozwłókniarze wracali do domu, do żony.
Żony pytały, "rozwłókniłeś jajko?"
Na co oni, "zrobiłem osiem obrotów".
Alex, chcę dziesięć.
Chcesz dziesięć? Okej. Dziesięć obrotów.
Stłukło się, nie? Jajko się stłukło.
To 11.
Jajko mogło to przetrwać.
To nie jajko.
13. Skończę na 13.
- To 13. Tak? - Okej.
Dzięki, Jenny.
Ile czasu?
Zostało ci tylko 30 sekund.
Będę żałować, jeśli
go nie zmiażdżę, a skończę obracać.
[jęk publiczności]
Zaintrygowały mnie postacie, które stworzyłoś,
pana i pani Rozwłókniacza.
- Tak, tak. - Skąd pochodzą?
Stąd, skąd jest Nancy z Olivera Twista.
- A. - Robią tak...
"Aał!" W taki sposób.
Bardzo mi się podobało.
Poszło im dobrze, ale też bardzo źle,
co oznacza, że Kiell jest ciągle drugi.
Czasem nie ma znaczenia, czy rozumie się zadanie.
Dobra, część pierwsza zaraz ucieknie.
Otwórzcie drzwi furgonetki,
a my zaraz spakujemy część drugą. Pa!
[okrzyki]
[dźwięk gitary, bębna, harmonijki]
[trąbienie]
[okrzyki]
O, tak. Cześć, wróciliśmy. To druga część programu,
gdzie obecnie mamy głośne zadanie
testujące odwagę komicznego kwintetu.
Tak, na pewno są z nich raźni rozwłókniarze.
Nie wiedzieli, co się dzieje wewnątrz maszyny,
ale wiedzieli, że za wszelką cenę muszą uratować swoje jajka.
Na razie mieliśmy dwie pomyślne
i dwie niepomyślne próby,
więc teraz Ivo Graham zaburzy równowagę.
Nie idzie mi dobrze w kreatywnych zadaniach
i nie idzie mi dobrze w zadaniach z jajkami.
Ale znajdę jajko.
Mogę przesunąć to miejsce?
- Wszystkie informacje są w zadaniu. - Tak, ale...
Teraz wiesz lepiej?
Nie, wolałbym tego nie widzieć.
Uu!
- Zostało ci 5 minut. - Tak.
[oklaski]
Zwłókniajmy.
[brzęk]
Zostały ci 3 minuty.
30. 30?
31. 33.
- 10 sekund. - Ostatnie zwłóknienie.
[gwizdek]
[okrzyki i oklaski]
Byłem dziwnie dumny
oglądając, jak żaba Ivo skacze w miejscu.
Była w tym wielka godność, w oglądaniu moich konwulsji
z jajkiem w rękawiczce w ustach.
Czyli to nie było oszukiwanie?
Musieliście tylko pozostać na miejscu.
O, kurde! Czemu o tym nie pomyślałam?
Wyraźnie wykręcił więcej niż pozostali.
56 razy. Gratulacje, Ivo.
[okrzyki i oklaski]
Jenny i Mae nie dostają żadnych punktów, przykro mi.
3 punkty dla Kiella, 4 dla Frankiego,
ale, oczywiście, 5 dla Ivo Grahama!
[okrzyki i oklaski]
Zobaczmy punktację, dobry chłopcze.
To oznacza, że ci dwaj, Frankie i Ivo,
są razem na prowadzeniu - mają po 9 punktów.
[okrzyki i oklaski]
Myślę, że czas na kolejne zadanie zespołowe.
Uu, też tak myślę. Brzmi dobrze.
Oto słodziutkie zadanie tylko dla ciebie.
Hejka.
Frankie.
- Cześć, Ivo. - Cześć.
O, rany. Trochę sado-maso.
Oookej.
- Cześć. - Uu!
Najpierw ty.
- Ja? - Mm-hm.
Mamy hasło bezpieczeństwa?
Robiłoś to już?
Tak, czuję się jak w domu.
Dobra. Jenny?
Byłam aresztowana, oczywiście,
ale nie grałam w takie gierki seksualne.
Jeszcze kilka kwestii.
Żelki?
- To żelki? - Tak.
Mają liczby - 1, 2, 3, 4, 5.
"Całkowicie się uwolnijcie i przytulcie się całym zespołem".
"Wygrywa najszybszy przytulas zespołu".
"Wasz czas jest liczony od... teraz".
- Okej. - Tu jest 1,
na drugim jest jakiś numer?
Tu jest 2.
Hmm.
Jenny Eclair to najweselsza fanka sado-maso, jaką spotkałem.
- Zabawa! - Skupmy się na zadaniu.
- Dobra. - Chcę zobaczyć, jak się uwalniają.
Zobaczmy zakuty kajdankami trójkąt Mae, Jenny i Kiella.
Tu jest klucz.
Kiell, dosięgniesz klucza? Spróbujmy.
Wyciągnij się.
To stanowczo niemożliwe.
- Pomyślmy przez chwilę. - Policzę dwójki.
Tu jest 15.
1...
Hej, co to? Menu.
Okej, czyli to żelki o różnym smaku.
Okej, odgryzę jednemu głowę, żeby sprawdzić smak.
4...
Jezu, to najbardziej obrzydliwa rzecz,
- jaką w życiu jadłam. - 6.
To mogą być kurze łapki.
Uch!
- Chcesz dolne pół? - Nie.
Tu też jest 15. Zjem jedną z tych.
Ale po co? Dlatego, że chcesz, czy co?
Jest tu jakiś plan?
Tu jest pięciocyfrowy kod, i mamy pięć szklanek.
I o czym to świadczy?
Musimy ogarnąć, jakie mają smaki,
- a potem użyjemy tych. - Ale nie mają cyfr.
Ale w jakiś sposób będą odpowiadać układowi okresowemu.
- Uwielbiam twój umysł. - Zanim coś ugryzę, muszę wiedzieć...
- Uch! - Tak, tego chcę uniknąć.
To wasabi. Wasabi. Okej.
Czekaj, czemu mówisz "okej"? Okej, i co z tego?
To będzie odpowiadało temu. Może inicjałom?
Co to jest "W"?
74.
- Uch! - Niedobre.
- To mięta i sos pieczeniowy. - Mój też.
To mięta i sos pieczeniowy. Uch!
Ty miałoś wasabi?
Chyba się zrzygam.
Mięta i sos pieczeniowy, czyli "Mg", czyli magnez.
- Jaki numer? - 12.
Myślisz, że mam 12, a potem wpisać... 74?
Tak, czyli 1-2-7-4.
7-4, dobra.
Zjem więcej.
Numer 3 jest zielony.
Dasz radę.
Czekajcie. Mae, jeśli wpiszę po kolei, będziemy mieli wskazówkę,
- co to może być, bo w jakimś momencie... - O, sprytne.
- Tak! - Co to było?
- Zero. - Co zaczyna się od zera?
Co zaczyna się od zera?
To może być bekon i jarmuż, to może być brokuł.
To te zielone? To może być brokuł?
To B. E, 0-5.
W następnym zaczniemy od 5. Idziemy do...
- Okropne. - Bardzo dziwne.
To na pewno papryka i burak.
To na pewno burak.
Ołów. 82.
Następne to było...
Wodorosty. Uch!
O, wodorosty! Właśnie poczułam.
Właśnie podeszło. Tak, wodorosty.
E, 16.
Jeeej!
[oklaski]
- I proszę. - Dobra robota.
Przytulas zespołowy!
[okrzyki i oklaski]
Można powiedzieć, że Jenny i Mae
byli najaktywniejszymi członkami komitetu uwalniających się?
Powiem tak, że materiał został zmontowany tak...
aby przedstawiał mnie w dobrym świetle,
bo w tym pokoju byłem potworem.
Cieszę się, że to wycięli, bo było nerwowo.
Nie miałem zamiaru jeść brokułowych żelków.
To szybko stało się oczywiste.
To bardzo trudne zadanie.
Zajęło im tyle samo czasu,
ile przesłuchanie All That I Want Is Another Baby pięć razy -
17:50.
[oklaski]
Okej, czas na przerwę.
Czas, aby oglądające nas pary,
które pozwalają psu spać w tym samym łóżku,
zastanowiły się nad dniem,
w którym zrezygnowały z życia erotycznego. Pa!
[trąbienie]
[okrzyki i oklaski]
Cześć, i witam serdecznie w części trzeciej. Powiedz mi coś, Alex.
Jasne, Greg. Cóż, żelki, układ okresowy, kajdanki
i przytulenie jako ostateczny cel.
Taki jest mój typowy dzień. Przypadkowo, to także
główne składniki bieżącego zadania zespołowego,
a jak szybko inteligentny zespół Frankiego i Ivo
rozpracuje zagwozdkę, uwolni się z kajdanek
i uściśnie zwycięstwo?
Zobaczmy.
Dobra. Spróbujemy po piątce?
Dobra, okej.
Hmm, zupełnie niedobre, nie?
Zielone...
To może być brokuł.
- To jest brokuł. - Okej.
Numer cztery jest ostry. Sprawdź.
- Uch! - Serio paskudne.
- To może być kminek i rzodkiewka? - Kminek i rzodkiewka.
Musi tu być "Cr".
Może brokuł to było "B".
Jeśli to przyjmiemy za 5...
Tak, Cr, chrom - 24.
Ale jak nam to pomaga? Bo mamy dwie liczby?
Chyba że je dodamy.
Może dodamy 2 i 4, i dostaniemy 6?
Zobaczymy, czym jest numer trzy.
Nie ma za wiele smaku. Mięta i sos pieczeniowy?
No.
- Magnez, czyli 12. - Mięta i sos pieczeniowy.
Jeśli je dodamy, to będzie 3.
Nie. Myślę, że jeśli zapiszemy 10 liczb,
pierwsze pięć to pierwsza kłódka,
a drugie pięć to druga kłódka.
To skomplikowało sprawę.
Myślę, że obie kłódki mają taki sam kod.
- [brzęczenie] - Wiesz, o czym mówię?
Zamknij oczy.
Może papryka i burak?
Pb.
82 daje nam 10, co jest dwucyfrową liczbą,
co się nie przydaje w tej pięciocyfrowej sytuacji.
Lubisz dodawać te numerki.
Wiesz, wydaje się,
że to marnowotrawstwo dwucyfrowych pierwiastków.
No okej, taką mamy strategię.
Mam dla ciebie wiele szacunku, Frankie,
ale nie uważam, że mamy dodawać liczby.
Nigdy tak nie myślałem.
Twój system czy mój?
To spróbujmy twojego.
Okej, czyli 1-2-7-4.
Brokuł, "B", czyli ostatnia cyfra to 0.
- Tak! - Tak!
- A teraz... - Myliłem się.
[oklaski]
E, zacznij od 5. 8-2.
Przygotuj się na przytulasa, Frankie.
Tu jest 1.
Wpisuję 6.
Nie jesteście całkowicie uwolnieni.
O, jasne.
Gdzie może być klucz?
Tu nie ma klucza.
O, w żelkach?
To nie fair, że
sprawiacie, że zadanie wydaje się być skończone,
a tak naprawdę dopiero się zaczyna.
Jest nad pierwiastkami!
[okrzyki i oklaski]
Obawiam się, że to będzie dosyć niechętny uścisk.
Nie dla mnie, kotku.
[okrzyk i oklaski]
Oba uściski - urocze.
Zwłaszcza ten w kajdankach.
Niechętnie wskazałeś Frankiemu,
że jego system był niepoprawny?
Oczywiście, był okres,
kiedy była duża szansa, że system Frankiego może być poprawny.
To syndrom drugiego pilota, nie?
Wiecie, wiele samolotów rozbija się,
bo drugi pilot boi się powiedzieć aroganckiemu pilotowi
"Słuchaj, zaraz przywalimy w ziemię, stary".
Ja byłem tym gościem.
W trakcie
poprosiłem Aleksa, żeby zapisał minę drugiego pilota,
kiedy wiedział, że zna odpowiedź,
ale nie był pewny, czy ma coś powiedzieć.
- Oto mina. - No.
Pogadajmy o punktach.
Okej, trzyosobowemu zespołowi zajęło
17:50.
Dwuosobowemu zespołowi 42 minuty i...
[śmiech i jęki publiczności]
Podejrzewam 5 punktów dla trzyosobowego zespołu.
Oczywiście.
Dwuosobowy zespół w końcu wykonał zadanie.
- O tak, dostaną punkty. - Ile?
Nie mogę im za to dać więcej niż 2 punkty.
Dobra, 5 punktów dla trzyosobowego zespołu,
- 2 dla dwuosobowego! - [okrzyki i oklaski]
Zmieścimy jeszcze jedno zadanie?
Pewnie, Greg, a to zaczyna się od
podejmowania bardzo ważnych decyzji.
Złoty długopis przypomina mi szkołę.
Jeden chłopak w klasie miał złoty długopis.
Pod koniec roku był mój.
Och.
"Zapisz liczbę pomiędzy 0 a 100".
"Długość czasu pomiędzy 1 minutą a 20 minutami".
"Pięć składników".
"Kraj, rzeczownik".
"Oraz przymiotnik".
Wydaje się za proste.
"Masz 3 minuty".
"Twój czas jest liczony od teraz".
Dlaczego to wydaje się proste?
A potem co będę musiała z tym zrobić?
Pewnie jest tu jakaś sztuczka.
Liczba pomiędzy 0 a 100, 50.
80.
42. Znaczenie życia.
75.
- 7? - Super.
"Długość czasu pomiędzy 1 minutą a 20 minutami".
2 minuty.
15 minut.
19 minut.
4 minuty, 20 sekund.
Także znaczenie życia.
21 sekund.
1 minuta i 21 sekund.
"Pięć składników".
Te składniki pewnie wrócą do mnie rykoszetem.
- Chili. - Wiśnie.
Kiełbasa, keczup, bułka, musztarda, grillowana cebulka.
Wiesz, co to oznacza?
E, nie.
- Hot doga. - Ach.
Bazylia. Kminek.
Czosnek. Sól.
I...
Biała fasola.
- Kraj? Szkocja. - Francja.
Gwatemala.
- Kenia. - Niemcy. Mieszkałam tam.
Rzeczownik. Kaczka.
- Kaczka. - But.
Pies.
Ławka.
Duży.
Wspaniały.
Zadziorny.
- 12 sekund. - Och. Tchórzliwy.
Złoty.
To jakaś sztuczka?
Hmm...
- Do zobaczenia. - Dobra.
[pstryka długopisem]
[oklaski]
Przymiotniki są ciekawsze od rzeczowników.
Kaczka, kaczka, but, pies, ławka - to wybrali.
Dwóch z nich wybrało kaczkę - pierwszy rzeczownik, o jakim pomyśleli.
W domu było pełno kaczek -
to mogło mieć jakiś związek.
Były? Żywe...?
- Nie prawdziwe kaczki. - Och, okej!
Zaczniemy od podwójnych kaczkarzy?
Obaj wybrali kaczkę jako swój rzeczownik,
więc zobaczmy Ivo i Mae razem.
- Cześć. - Hej.
To moje wymarzone pięć składników.
"Stwórz wspaniałą gwatemalską kaczkę".
"Stwórz zadziorną francuską kaczkę".
"Musisz użyć wszystkich składników oraz musisz zaklaskać 80 razy".
"Oraz musisz zaklaskać 42 razy".
"Masz 4 minuty i 20 sekund".
"Masz 19 minut. Twój czas jest liczony od teraz".
Mogłem wybrać dowolny rzeczownik i wybrałem kaczkę, więc...
która jest jedzeniem.
...8, 9, 80.
Byłoby fajnie, jakby któryś składnik był kaczką.
Ładnie pachnie.
Tak? Kukurydzą.
Jasne, że zobaczyłem kaczkę.
Muszę zrobić formę w kształcie kaczki.
Chryste! Czas!
To jest kaczka.
Dobrze, serio dobrze.
Nie, niezbyt dobrze.
Dlaczego nie poprosiłem o więcej czasu, kiedy projektowałem własne zadanie?
O, pali się.
Francuska kaczka.
Och...
[jęki]
To, co jeszcze... e...?
Tu chyba głównie chodzi o pewność siebie.
Szczerze, chyba wszystko muszę wyłożyć na kaczkę.
[gwizdek]
Dobry wieczór.
Dobry wieczór, Mae.
Mam dla ciebie wspaniałą gwatemalską kaczkę.
- Bonjour, Alex. - Bonjour, Ivo.
Postarałeś się.
Za późno, żeby założyć berecik?
Widzisz dziób?
Widzę skrzydła?
E, zostały usunięte.
Jest gwatemalska przez sos, tak?
- I kukurydza pochodzi z Ameryki Środkowej. - Mm-hm.
Cudowne.
Dlaczego jest francuska?
Cóż, najlepiej świadczy o tym czosnek.
Niestety jest za ciężki, żeby powiesić na szyi.
Ma na sobie beret,
i zapomniałem klaskać.
- Tak, jest dobre. - Serio?
Tak. Bardzo dobre.
Dziękuję!
Mae, podejrzewam, że twoja forma kaczki działała tak samo,
co wyłożenie dwóch kupek kukurydzy na talerz.
- Tak. - Myślałoś, że była wspaniała?
Właściwie, Alex nabrał drugą porcję.
Czyli nie było tak źle, nie?
- On zje wszystko. - To wszystko prawda.
Nie zjesz wszystkiego, nie, Alex?
Nie widziałem, żebyś zabierał się za moją...
Jedyne, co mogłem zrobić z twoją kaczką, to ją polizać.
Zręczne przesuwanie miejsca wokół rozwłókniacza wydaje się być wieki temu.
Czasem ci współczuję,
- kiedy łapiesz się za głowę... - Tak. Tak.
...jak szympans, którego siedlisko jest w zagrożeniu.
O, rany. Dobra, została nam tylko jedna część,
a w niej ktoś wygra dzisiejszą rywalizację
i wykrzyknie, "Tak! W końcu, Pop-Tart z profesorem Brianem Coxem
i drążek pogo są moje! Łuuu!"
[okrzyki i oklaski]
[uderzenie w bęben]
[okrzyki i oklaski]
Cześć!
Witam ponownie w ostatniej części dzisiejszego odcinka.
Alex, podsumujesz swoją przerwę jednym słowem?
Plop.
Zamiast wdawać się w szczegóły, skończmy bieżące zadanie.
Komicy zapisali kilka liczb, kilka składników,
kraj, rzeczownik, przymiotnik,
aby dostać szansę na
fajne i proste zadanie.
Oto Frankie tworzący psa,
Jenny tworząca but i Kiell tworzący ławkę.
To rzeczy, które wymieniłem wcześniej. To był trik.
"Stwórz dużego szkockiego psa".
"Stwórz tchórzliwą kenijską ławkę".
"Stwórz złoty niemiecki but".
"Musisz użyć wszystkich składników".
"Oraz musisz zaklaskać 7 razy".
"50 razy".
"75 razy".
"Masz 15 minut. Wygrywa najwierniejsze dzieło".
"1 minutę i 21 sekund".
2 minuty?
Tak, tyle chciałeś.
O, Boże.
"Twój czas jest liczony od... teraz".
Zostało ci trochę ponad minutę.
O, co?
[dźwięki mikrofalówki]
Muszę ugotować cholernego ziemniaka, bo ma być zjadliwy.
Mamy oko.
O, rany.
Na zewnątrz jest złoty but.
Mein gelb Shuh, bitte. Jawohl.
Miałem nadzieję, że będzie wyglądało jak ogon,
ale wygląda, jakby się wszędzie zesrał.
Masz 30 sekund.
To idzie tutaj.
[gwizdek]
- Cześć, Frankie. - Cześć.
- Co zrobiłeś? - Zrobiłem ci dużego, szkockiego psa.
Patrz, tu jest flaga św. Andrzeja.
Żeby pokazać, że jest szkocki?
Tak, ale co pokazuje, że to pies?
Em...
Das Dinner ist hier..
To trochę niedogotowane chilli con carne.
Polecam jeść z ostrożnością i z mlekiem.
Jak zawsze.
To tchórzliwa kenijska ławka.
Pokażesz mi kenijski aspekt?
Ciężko zobaczyć gołym okiem,
ale na każdej części grillowanej cebulki
jest napisane "Nairobi".
Tak? A "tchórzliwa"?
Chowa się przed takim jednym.
Raczej nie ma tu czego zjeść, nie?
- Bardzo dobre. - Tak?
To może być moje idealnie danie.
Smakuje Afryką?
Pyszne.
Mam oczywiste pytanie do Frankiego, to...
Widziałeś kiedyś psa?
Duże, czerwone oczy szkockiego psa.
Pojedyncze, dużo czerwone oko mącznego, szkockiego psa.
W jaki sposób chilli con carne w bucie jest niemieckie?
Poza tym, że mówiłaś
jak postać z 'Allo 'Allo!, oczywiście.
Robiłam, co mogłam.
Wiem, że zaraz powiesz mi coś okropnego.
Chyba nie klaskałam. Chyba kuźwa nie klaskałam.
Chyba nie klaskałam. Klaskałam? Nie.
Jenny, nie tylko nie klaskałaś,
ale skończyłaś minutę przed czasem i usiadłaś.
Kiell, muszę przyznać, robiło wrażenie,
że udało mu się to stworzyć
i zrozumiałem też obraz.
Może nie podejrzewam, że miał czas
wyryć "Nairobi" na cebuli.
Ciężko to zobaczyć.
Byłem autentycznie pod wrażeniem.
Chilli Jenny było dobre?
W tym zadaniu nie chodziło o smak.
Nie musiałem ich jeść.
- Nie, rozmawiamy tylko, gnido. - A, jasne.
To lećmy dalej, jak chcesz.
Oto cała piątka.
Zwróćcie uwagę na Frankiego, lewy góry róg.
Poza tym, nie klaskał,
więc to nie ma znaczenia.
Wszystkie są super,
źle się czuję, dając zero.
Chcę dać tym, którzy nie klaskali po punkcie dobroczynnym.
Górny rząd - Frankie, Ivo i Jenny - po 1 punkcie.
A pozostała dwójka... wiem, że zostanę za to oceniony,
ale bardziej podobała mi się ławka.
Stworzona tylko w minutę.
- Kiell zgarnia 5 punktów! - [okrzyki]
Pokaż proszę punktację.
W tym odcinku, Greg,
dwie osoby, które jeszcze nie wygrały odcinka, mogą wygrać.
Kiell prowadzi z 15.
Frankie jest na drugim z 12.
[okrzyki i oklaski]
Dobra. Wiecie, o co chodzi.
Wstańcie na ostatnie zadanie odcinka!
[okrzyki]
[okrzyki i oklaski]
Witaj, młody człowieku.
Ciągle boli mnie język.
Kto przeczyta zadanie?
Mae Martin, proszę.
"Powiedzcie słowo podane przez Taskmastera
z akcentem na wybranej karcie".
"Taskmaster zgadnie, z jakim akcentem mówicie".
"Wygrywa najwyższy wynik po trzech rundach".
Mam nadzieję, że Brian Cox jest jedną z opcji.
Jesteście gotowi na pierwsze słowo?
Tak. Każde z nich dostało kraj.
Zaczniemy od Mae, i pójdziemy od prawej do lewej.
Jakie jest pierwsze słowo, Greg?
"Taskmaster".
[celtycki akcent] Taskmaster.
Skąd jest Mae?
Ze Szkocji.
Zobaczmy kartę.
Walia
- Och! - Ha-ha-ha!
Cała moja rodzina jest z Walii, Mae.
Kolejny jest Kiell.
Kiell, powodzenia.
Tyskmysta.
Południowa Afryka.
Jakie to państwo, Kiell?
Nowa Zelandia.
Och!
Kolej Jenny.
Taszkmaszter.
Norweski.
Szwecja.
Bardzo blisko.
Kolej Ivo.
Taskmaster.
Disney jest krajem?
Generyczny amerykański. Ameryka?
Przepraszam, Mae.
Kanada. Och, blisko.
To tak jakby generyczna Ameryka, nie?
- [okrzyki publiczności] - Nie, Alex.
- Frankie, wszystko okej? - To może być pierwszy punkt w rundzie pierwszej.
Taskmaster!
Jest z Irlandii.
To Republika Irlandii.
O, dobra robota.
Teraz dam wam miasto.
Co muszą teraz powiedzieć, Greg?
Muszą powiedzieć moje pełne nazwisko, pan Gregory Daniel Davies.
Powodzenia, Mae.
Gregory Daniel Davies.
Dobre.
Glasgow.
To...
- Glasgow! - [okrzyki i oklaski]
Kiell.
Pan Gregory Daniel Davies.
- Los Angeles. - Tak.
Zobaczmy.
[okrzyki i oklaski]
Powodzenia, Jenny.
Pan...
...Gregory...
...Daniel Davies?
To jedyny akcent, którego nie umiem.
Kucanie chyba nie jest powiązane.
Nie wiem. No, Moskwa?
Zupełnie jak...
Przepraszam Newcastle, miasto, które kocham.
O, wow. Niesamowite.
Ivo.
Pan Gregory Daniel Davies.
Ivo chyba próbuje brzmieć
jak ulicznik z Nowego Jorku.
Zostaję przy tym. Nowy Jork.
Zawsze staram się być ulicznikiem.
To Nowy Jork!
[okrzyki]
Frankie.
Pan Gregory Daniel Davies.
Łatwiutkie. Belfast.
Jest parodystą!
[okrzyki]
Człowiek z tysiącem głosów... Dwoma. Dwoma głosami.
Runda trzecia jest trochę inna.
Tym razem, będziecie chodzić.
Na kartach są wasze imiona i nasze imiona.
Mogą pojawić się kilkakrotnie,
więc możecie mieć te same dwa razy.
Greg spróbuje rozpoznać osobę po chodzie.
- Mae zaczyna, tak? - Tak.
- Okej. - Powodzenia.
Podczas gdy nie uważam, że tak chodzi...
...Jenny Eclair.
- Mamy rację? - Tak.
[okrzyki i oklaski]
Kiell.
Podejrzewam, że mamy powtórkę.
Możliwe, że to powtórka.
Okej, zaryzykuję.
Znowu biedna Jenny.
Stała się biedną Jenny. Poprawnie.
Wiecie, kiedy śmiech i łzy są bardzo, bardzo blisko?
Powodzenia. Byłoby super, jakbyś miała siebie.
Znam ten służalczy chód.
Alex Horne.
- Tak! To Alex Horne! - [okrzyki i oklaski]
Jenny dostaje punkt. Teraz Ivo.
To, według mnie, pełna wdzięku...
Jenny Eclair.
Kiedy to staje się prześladowaniem?
I tak przegrałem odcinek, więc chciałem spróbować.
O, super. Została jedna osoba.
Frankie, z nieskazitelnym wynikiem...
Frankie, spróbuj z Jenny Eclair.
Frankie chyba udawał Kiella.
Mae Martin.
I mamy to.
Dodamy to do ostatecznej punktacji i zobaczymy, co wyjdzie.
Zejdźcie do mnie.
[okrzyki i oklaski]
Jedno z twoich najlepszych zadań. Dobry chłopiec.
Dzięki, stary. Mogę nazywać cię starym?
- "Dzięki, stary?" - Nie.
Tak, Kiell, Mae i Frankie byli razem na pierwszym -
mieli poprawne 2 z 3,
więc dostają po 5 punktów. Dobra robota.
[oklaski]
Niestety, dzięki Ivo tracącemu próbę
oraz okropieństwu z Newcastle Jenny, są razem na czwartym,
więc dostają po 2 punkty.
I tak dobrze im poszło.
Mamy nowego zwycięzcę. Nie zgadniesz, kto to.
Z 20 punktami,
- to Kiell Smith-Bynoe! - Och!
Kiell Smith-Bynoe wygrywa!
Wyskocz po swoje wyskakujące nagrody!
[okrzyki i oklaski]
Do zobaczenia wkrótce,
a teraz, ponowne oklaski dla dzisiejszego zwycięzcy,
Kiella Smith-Bynoe!
[okrzyki i oklaski]
Taskmaster Worldwide Incorporated The Polish Team / Polski zespół
Oryginalne angielskie napisy: Red Bee Media
Tłumaczenie na polski: Hanny Time